เส้นทางดวงดาว - ตอนที่ 76
ตอนที่ 76
เพียงพริบตาเวลาสามวันก็ได้ผ่านไปแล้ว ในเวลานี้ระดับร่างกายโคจรของเจมส์เพิ่มขึ้นถึงระดับที่ 23 และเช่นเดียวกันทักษะการปรุงยาของเขาก็เพิ่มขึ้นสู่ระดับที่ 6
ในที่สุดเจมส์ก็มีความสามารถในการปรุงเม็ดยาเกรด 3
เวลาสามวันที่ผ่านมาใช่ว่าเจมส์จะเป็นเพียงคนเดียวที่มีพัฒนาการ เมื่อหนึ่งวันก่อนในที่สุดซิลวาก็สามารถสัมผัสการคงอยู่ของละอองดาวได้เป็นผลสำเร็จ
เด็กคนนี้ใช้เวลาเพียง 9 วันในการจับสัมผัสการคงอยู่ของละอองดาวภายในร่างกาย ด้วยความเร็วนี้แม้แต่เจมส์เองก็ยังรู้สึกทึ่ง หากเปรียบเทียบความเร็วในการจับสัมผัสละอองดาวของซิลวากับตัวของเขาเองในอดีตเจมส์จะกลายเป็นฝ่ายที่ถูกทิ้งไม่เห็นฝุ่น
โชคดีที่เจมส์นั้นรู้อยู่ก่อนแล้วว่าเด็กชายผู้น่าสงสารนี้ในอนาคตจะกลายเป็นจักรพรรดิที่มีชื่อเสียงสั่นสะเทือนทั้งทวีปเพอร์เชี่ยน ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่รู้สึกเจ็บปวดมากนัก
ในส่วนของรูเพิร์ช หลังจากที่เจมส์ได้มอบหมายภารกิจให้กับเขาทั้งคู่ก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย สำหรับภารกิจที่เจมส์สั่งให้รูเพิร์ชไปทำนั้นไม่มีใครทราบนอกจากเจ้าตัว
“ ท่านอาจารย์นี่คือ ? ” ในเวลานี้ซิลวามองดูม้วนกระดาษและเหรียญทองสิบเหรียญที่อยู่ในมือด้วยความสงสัย
“ ข้าจะออกเดินทางไปต่างเมืองสักพัก เจ้าจงนำจดหมายนี้ไปมอบให้กับชายที่อาศัยอยู่ในสลัมเขตทางใต้ เขาจะดูแลเจ้าในระหว่างที่ข้าไม่อยู่ สำหรับเงินเหล่านั้นเจ้าจงเก็บเอาไว้ใช้เมื่อยามจำเป็น ” เจมส์เอ่ยขึ้น
ตั้งแต่ที่เข้าสู่โลกที่เรียกว่าอีรอนเจมส์ก็ใช้เวลาอยู่แต่ในเมืองอากุนเพื่อเตรียมสิ่งต่างๆสำหรับแผนการของเขา ด้วยการทำงานหนักในหลายๆวันที่ผ่านมาก็ทำให้เจมส์ได้รับสิ่งต่างๆที่เขาต้องการในช่วงเริ่มต้นเกือบทั้งหมดแล้ว ตามที่กล่าวมานั้นยังมีบางสิ่งที่เจมส์ยังขาดอยู่และเขาไม่สามารถหามันได้ในเมืองอากุน
สำหรับการเดินทางในครั้งนี้ไม่ใช่การเดินทางในระยะทางเพียงสั้นๆ เขาจะต้องเดินทางไกลซึ่งตามการคำนวณของเจมส์เขาจะต้องใช้เวลาไปกลับไม่น้อยกว่าหนึ่งเดือน
แน่นอนว่าเจมส์ไม่สามารถนำซิลวาไปด้วยได้ ในปัจจุบันซิลวายังคงอ่อนแอเกินไปและไม่สามารถเอาตัวรอดได้หากพบเจอกับอันตรายร้ายแรง
ด้วยความสำคัญของซิลวาทั้งในฐานะส่วนสำคัญในแผนการของเจมส์และในฐานะผู้ติดตามที่ไม่สามารถสูญเสียได้เจมส์จึงเลือกให้ซิลวาอยู่กับรูเพิร์ชในระหว่างที่เขาเดินทางไปยังสถานที่อื่น
แม้ว่ารูเพิร์ชในปัจจุบันจะยุ่งอยู่กับการทำภารกิจที่เขาได้มอบให้แต่เจมส์ก็เชื่อว่ารูเพิร์ชจะสามารถดูแลซิลวาได้
“ อาจารย์ท่านนำข้าไปด้วยไม่ได้เหรอ ? ” ซิลวาเอ่ยถามขึ้นด้วยความคาดหวัง ในชีวิตของเขามีเพียงอาจารย์เท่านั้นที่เป็นดั่งญาติสนิท เมื่อรู้ว่าอาจารย์กำลังจะเดินทางไปยังสถานที่ห่างไกลซิลวาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสูญเสีย
ได้ยินเช่นนั้นเจมส์ก็เผยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเอ็นดู เขาตบบ่าของเด็กหนุ่มก่อนที่จะเอ่ย “ ศิษย์โง่ ข้าไม่ได้จากเจ้าไปนานเป็นปีๆ ข้าจะไปเพียงไม่นานและกลับมาในไม่ช้า นอกจากนี้ในระหว่างที่ข้าไม่อยู่ ข้าอยากให้เจ้าฝึกฝนร่างกายอย่างต่อเนื่องเพื่อรองรับศาสตร์จักรวาลที่ข้าจะมอบให้เจ้าหลังจากที่ข้ากลับมา ”
เมื่อได้ยินคำว่าศาสตร์จักรวาลดวงตาของซิลวาก็เต็มไปด้วยประกายแสงของความตื่นเต้น ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าศาสตร์จักรวาลนั้นคืออะไร
แน่นอนศาสตร์จักรวาลนั้นคือสิ่งที่บ่งบอกถึงการเป็นผู้บ่มเพาะ ! คือที่มาของความแข็งแกร่ง ! และที่สำคัญมันคือสิ่งที่เขาคาดหวังมาตั้งแต่ต้น
“ ศิษย์จะไม่ทำให้ท่านอาจารย์ผิดหวัง ” ซิลวาโพล่งขึ้น ใบหน้าของเขาเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มของความตื่นเต้นยินดีราวกับว่าเขากำลังจะได้รับศาสตร์จักรวาลไม่ใช่ในวันหรือในเดือนต่อจากนี้แต่เป็นในไม่กี่วินาทีข้างหน้า
เจมส์พยักหน้าด้วยความพึงพอใจก่อนที่เขาจะเอ่ยต่อ “ ด้วยแผนที่ที่ข้าวาดไว้ในจดหมายเจ้าคงจะสามารถหาสถานที่ของเขาได้อย่างไม่ยากนัก เอาล่ะ . . . เจ้าควรจะไปได้แล้ว ” (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“ ท่านอาจารย์ได้โปรดดูแลตนเองด้วย ” ซิลวาเอ่ยก่อนที่เขาจะเอามือข้างขวาแนบอกและโค้งคารวะ
เจมส์เฝ้ามองดูจนกระทั่งร่างของซิลวาหายลับไปในฝูงชนบนถนนที่จอแจหลังจากนั้นเขาก็เรียกอาชาเมฆหมอกก่อนที่เขาจะมุ่งหน้าไปอีกทิศทางหนึ่ง
เกือบจะถึงใจกลางเมืองที่ซึ่งเต็มไปด้วยอาคารมากมายที่ดูเจริญหูเจริญตา ขณะนี้เจมส์ได้ยืนอยู่หน้าอาคารหลังใหญ่ที่ดูคล้ายกับบาร์อันเป็นสถานที่รวมตัวของนักดื่มอย่างไรอย่างนั้น
ประตูไม้เปิดกว้างมันเผยให้เห็นภายในของตัวอาคารที่กว้างขวางโอ่อ่า โต๊ะและเก้าอี้มากมายกว่าครึ่งร้อยชุดถูกจัดวางไว้จนเต็มพื้นที่ด้านนอก เมื่อมองให้ดีจะเห็นได้ว่าภายในอาคารขนาดใหญ่นี้ยังมีอีกหนึ่งโซนพื้นที่ที่ถัดเข้าไปทางด้านใน
ยืนอยู่ที่หน้าทางเข้าแต่เจมส์ก็ยังได้ยินเสียงจอกแจกจอแจของผู้คนที่ดังลอดออกมาจากภายในตัวอาคาร เห็นได้ชัดว่าสถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยผู้คนและมีกิจกรรมต่างๆมากมาย
อย่างไรก็ตามสิ่งที่น่าประหลาดคือผู้คนทั้งหมดที่อยู่ภายในตัวอาคารหลังนี้มีตัวอักษรปรากฏอยู่บนศีรษะ หากไม่นับรวมพนักงานแล้วผู้คนทั้งหมดนี้เป็นผู้เล่น !
“ สมาคมผู้บ่มเพาะ [ผู้เล่น] ” คือข้อความที่ถูกจารึกไว้บนป้ายหินขนาดใหญ่ที่แขวนอยู่เหนือทางเข้าของตัวอาคาร สำหรับเกม RРG อื่นๆหรือในนวนิยายแฟนตาซีสถานที่แห่งนี้คล้ายคลึงกับสถานที่ที่เรียกว่า “ สมาคมนักผจญภัย ” อย่างไม่มีผิดเพี้ยน
มันอาจจะดูเป็นเรื่องประหลาดที่ชื่อของสถานที่นั้นมีข้อความ [ผู้เล่น] กำกับไว้อย่างชัดเจน ทั้งนี้มันถูกเขียนขึ้นส่วนหนึ่งก็เพื่อบอกกับผู้เล่นว่าสถานที่แห่งนี้มีไว้สำหรับพวกเขา ในทางเดียวกันมันก็มีไว้เพื่อบอกกับเหล่า NРС ว่านี่ไม่ใช่สถานที่สำหรับพวกเขาเช่นกัน
แน่นอนว่าเส้นทางดวงดาวนั้นไม่ใช่เกมแต่เป็นโลกกึ่งเสมือนที่ซึ่ง NРС ไม่ได้เกิดจากสคริปต์หรือปัญญาประดิษฐ์ที่ถูกกำกับโดยคอมพิวเตอร์ ดังนั้น NРС ส่วนใหญ่จึงไม่รู้จักการคงอยู่ของผู้เล่น
ในอีรอนสถานะของผู้เล่นยังคงเป็นเรื่องลึกลับสำหรับ NРС ที่เป็นชนพื้นเมืองของดาวดวงนี้อย่างไรก็ตามมีเพียงแค่ NРС ระดับสูงเท่านั้นที่รู้ว่าผู้เล่นคืออะไร
“ มันให้ความรู้สึกเหมือนกับในครั้งอดีต ในตอนที่ฉันยังคงมองว่าเส้นทางดวงดาวนั้นเป็นเพียงแค่เกม ” เจมส์พึมพำขึ้นหลังจากที่เขาก้าวเข้ามาภายในตัวอาคาร รอบๆตัวเขาเต็มไปด้วยผู้เล่นที่พูดคุยกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
เป็นเวลากว่าสามวันแล้วนับตั้งแต่ที่เจมส์พบเห็นผู้เล่นชุดแรกปรากฏตัวขึ้นในเมืองอากุน ในปัจจุบันจำนวนของผู้เล่นเพิ่มขึ้นอย่างมากมาย เจมส์คาดว่าเมืองอากุนในขณะนี้ควรจะมีผู้เล่นอยู่แล้วไม่ต่ำกว่าหนึ่งถึงสองพันคน
เมื่อเทียบกับในครั้งอดีตผู้เล่นปรากฏตัวขึ้นในอีรอนเร็วกว่าเดิมถึงหนึ่งเดือน การเปลี่ยนแปลงทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้นเป็นเพราะกระทู้ที่เจมส์ได้สร้างทิ้งไว้ในเว็บบอร์ดของเส้นทางดวงดาว
แน่นอนว่าในขณะนี้เจมส์รู้แล้วว่ากระทู้ที่เขาสร้างขึ้นคือปัจจัยที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้ มันเป็นช่วงเวลาตอนเย็นของวันก่อน
ในขณะที่กำลังจะกลับไปยังโรงแรมที่พักเจมส์ก็ได้บังเอิญพบกับผู้เล่นกลุ่มหนึ่งที่ดูเหมือนว่าพวกเขาเพิ่งจะออกมาจากเกาะแห่งการเริ่มต้น ในระหว่างนั้นเองเจมส์ก็ได้ยินบทของการสนทนาระหว่างผู้เล่นในกลุ่มนั้นซึ่งพวกเขากล่าวถึงกระทู้ที่บอกวิธีออกจากเกาะแห่งการเริ่มต้นด้วยเงื่อนไขขั้นต่ำ
เมื่อได้ยินเช่นนั้นเจมส์จึงตรวจสอบความเคลื่อนไหวในเว็บบอร์ดของเส้นทางดวงดาวในทันที มันทำให้เขาได้รู้ว่ากระทู้ที่ตนเองเขียนทิ้งไว้นั้นกลายเป็นกระทู้ยอดนิยมที่ได้รับการปักหมุดไว้ในจุดที่เด่นชัดที่สุดของเว็บบอร์ด นอกจากนี้กระทู้ดังกล่าวยังมียอดผู้เข้าชมมากกว่าเจ็ดสิบล้านครั้งและมีการตอบกลับจากสมาชิกคนอื่นๆอย่างมากมายมหาศาล
แม้ว่ากระทู้ที่เขาสร้างขึ้นอาจจะก่อให้เกิดผลกระทบต่อเหตุการณ์ในอนาคตที่อาจจะเปลี่ยนแปลงไปจากในครั้งอดีต แน่นอนว่ามันเกิดขึ้นแล้วเพราะผู้เล่นจำนวนหนึ่งได้เข้าสู่อีรอนเร็วกว่าในครั้งอดีต ดังนั้นอนาคตต่อจากนี้จะไม่เป็นเหมือนเดิมอีกต่อไป
แต่กระนั้นเจมส์ก็ไม่ได้เป็นกังวลเลย เมื่อเทียบกับสิ่งที่ได้รับแล้วผลกระทบที่จะเกิดขึ้นนั้นเป็นเพียงแค่ค่าใช้จ่ายที่เขาจำเป็นจะต้องจ่าย
--
YOU MAY ALSO LIKE
