แค่รับศิษย์ ข้าก็เหนือฟ้า - บทที่ 139 ชุดเกราะที่ถูกลืมเลือน
หากสหายมีของสิ่งนั้นอยู่จริง พวกเราอาจจะลองพิจารณาดูเทียนหยวนเอ่ยหยั่งเชิง เขาต้องการความมั่นใจว่าเย่หนานครอบครองสมบัติในตำนานตามข่าวลือหรือไม่
เพราะของวิเศษระดับนั้นเป็นสิ่งที่ไม่อาจพบพานได้ง่าย ๆ ในใจของพวกเขาจึงยังมีความลังเลสงสัยอยู่บ้าง
ไม่เป็นไร ข้าเอาออกมาให้พวกเจ้าดูสักหน่อยก็ไม่เสียหายเย่หนานฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาว
หากเจ้าพวกนี้เกิดความโลภขึ้นมา ก็ถือเสียว่าหาเรื่องยืดเส้นยืดสายแก้เบื่อ
วิ้ง! เคร้ง! เคร้ง!
ฉับพลันนั้น เย่หนานก็เรียกอู๋เซี่ยงศาสตราคู่กายออกมา
เมื่อเห็นกลุ่มก้อนแสงสีทองส่องสว่างในมือของเย่หนาน เทียนหยวนและพรรคพวกต่างจ้องมองด้วยความฉงน
วูบ!
เพียงแค่เย่หนานขยับความคิด กลุ่มก้อนแสงนั้นพลันแปรเปลี่ยนรูปร่างกลายเป็นกระบี่เล่มงามที่แผ่ไอสังหารเย็นเยียบ
วูบ!
ชั่วพริบตาถัดมา มันก็บิดเบี้ยวเปลี่ยนรูปกลายเป็นดาบใหญ่ที่ดูดุดันทรงพลัง
เมื่อประจักษ์แก่สายตา สีหน้าของเทียนหยวนพลันเปลี่ยนเป็นความปรารถนาอันรุนแรง
ข่าวลือเป็นความจริง! นึกไม่ถึงว่าในโลกนี้จะมีสมบัติวิเศษเช่นนี้ดำรงอยู่จริง ๆเทียนหยวนตัวสั่นเทิ้มด้วยความตื่นเต้น
ไม่ใช่เพียงแค่เขา แม้แต่เทียนหมิงและฮ่องเต้เทียนฉี่ต่างก็จ้องมองตาเป็นมัน แววตาเต็มไปด้วยความโลภโมโทสันที่ปิดไม่มิด
สหาย ท่านยินดีจะขายสมบัติชิ้นนี้ให้แก่พวกเราหรือไม่เทียนหยวนพยายามข่มใจไม่ให้ลงมือแย่งชิง หากสามารถใช้สิ่งของแลกเปลี่ยนได้ย่อมดีกว่าการเปิดศึกโดยไม่จำเป็น
พวกเจ้าก็น่าจะรู้มูลค่าของสิ่งนี้ดีนี่ ข้าบอกไปแล้วว่า หากมีสมบัติในระดับเดียวกันมาแลก ข้าถึงจะยอมตกลงเย่หนานมองหน้าคนทั้งสามด้วยรอยยิ้มยียวน
ไอ้หนู! อย่าให้มันมากความนัก!เทียนหมิงหมดความอดทน ตวาดลั่นด้วยความเกรี้ยวกราด
ทันทีที่เห็นสมบัติชิ้นนั้น สติสัมปชัญญะของเขาก็ถูกความโลภเข้าครอบงำจนสิ้น
สหาย วาสนาที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ เจ้าครอบครองไว้ไม่อยู่หรอก สู้แลกเปลี่ยนเป็นของที่เจ้าใช้งานได้จริงไม่ดีกว่าหรือเทียนหยวนยังคงพยายามเกลี้ยกล่อม
ช่างเถอะ ๆ ข้าไม่แลกแล้วเย่หนานเก็บอู๋เซี่ยงกลับคืนทันที ก่อนจะสะบัดแส้บังคับเกวียนลาให้เคลื่อนที่ต่อไปอย่างไม่ยี่หระ
ฮึ! รินสุราคารวะไม่ดื่ม ดันอยากดื่มสุราจับกรอก!เทียนหมิงคำรามลั่น ฟาดฝ่ามือใส่เย่หนานจากระยะไกลทันที
ตูม!
คลื่นพลังไร้รูปรุนแรงฟาดลงมายังตำแหน่งที่เย่หนานอยู่
ฝ่ามือเดียวที่ฟาดลงมา ส่งผลให้พื้นดินยุบตัวลงกลายเป็นหลุมลึกขนาดใหญ่
แค่ก แค่ก... มารดามันเถอะ! เกวียนลาของข้า… พังอีกแล้วรึเนี่ย!
เย่หนานตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาจากกองฝุ่นควัน มองดูซากลาที่กลายเป็นเศษเนื้อและเกวียนที่แหลกเป็นผุยผงด้วยใบหน้าเขียวคล้ำ
เมื่อเห็นเย่หนานเดินออกมาจากกลุ่มควันโดยไร้รอยขีดข่วน เทียนหยวนและพวกไม่ได้รู้สึกแปลกใจอันใด
หากฝ่ามือเดียวสามารถสังหารเย่หนานได้สิ พวกเขาถึงจะแปลกใจ
พวกเจ้าคิดจะปล้นกันจริง ๆ ใช่ไหม ได้! งั้นข้าจะเล่นด้วย!เย่หนานถลกแขนเสื้อขึ้น เกร็งกำลังที่ขาแล้วถีบตัวส่ง
ตึง!
พื้นดินใต้เท้าของเย่หนานระเบิดกระจาย ร่างของเขาพุ่งทยานขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับลูกธนู
แรงระเบิดช่างรุนแรงนัก! จำไว้ อย่าให้มือขวาของมันถูกตัว!เทียนหยวนเห็นพละกำลังนั้นก็อดตื่นตระหนกไม่ได้
รับหมัดข้าไปซะ!เย่หนานง้างหมัดชกเข้าใส่หน้าเทียนหยวนเต็มแรง
กระจายตัวออก! อย่าปะทะซึ่งหน้า!เทียนหยวนรีบตะโกนสั่งเทียนหมิงและฮ่องเต้เทียนฉี่
วูบ!
หมัดของเย่หนานชกถูกเพียงอากาศธาตุ
ทว่าแม้นหมัดจะพลาดเป้า แต่แรงอัดอากาศจากหมัดนั้นกลับก่อให้เกิดคลื่นกระแทกรุนแรง พัดผ่านใบหน้าของทั้งสามจนเจ็บแปลบ
พละกำลังมหาศาลอะไรเช่นนี้!ทั้งสามต่างลอบตระหนกในใจ
โชคดีที่พวกเขามีไหวพริบและเคยเห็นการลงมือของเย่หนานมาก่อน มิเช่นนั้นคงเจ็บตัวไม่น้อย
โจมตีระยะไกล! ห้ามเข้าประชิดตัวเด็ดขาด!เทียนหยวนสั่งการเสียงเข้ม
ทราบแล้ว!ฮ่องเต้เทียนฉี่และเทียนหมิงขานรับพร้อมเพรียง
เมื่อหมัดพลาดเป้า เย่หนานที่ลอยค้างอยู่กลางอากาศก็ไร้ซึ่งจุดยึดเหนี่ยว ร่างของเขาจึงร่วงหล่นลงสู่พื้นตามแรงโน้มถ่วง
ตูม!
ร่างกระแทกพื้นจนเกิดหลุมลึกอีกครั้ง
บัดซบ! ไอ้ระบบเฮงซวยเอ๊ย ทำไมไม่ให้ข้าเหาะได้บ้างวะ!เย่หนานลุกขึ้นมาชี้หน้าด่าท้องฟ้าด้วยความอัดอั้นตันใจ มองดูศัตรูที่ลอยตัวสูงส่งอยู่บนฟ้าด้วยความเจ็บใจ
ทว่าสิ้นเสียงบ่น ลำแสงพลังปราณนับไม่ถ้วนก็พุ่งลงมาใส่เย่หนานราวห่าฝน
บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!
ชั่วพริบตา รอบกายของเย่หนานก็เต็มไปด้วยเสียงระเบิดกัมปนาท
เศษหินดินทรายปลิวว่อน ต้นไม้หักโค่น รัศมีพันเมตรกลายเป็นดั่งขุมนรกโลกันตร์
ทว่าการโจมตีเหล่านี้เมื่อตกกระทบร่างกายของเย่หนาน กลับให้ความรู้สึกเหมือนโดนเกา
มีเพียงเสื้อผ้าอาภรณ์เท่านั้นที่ฉีกขาดเสียหายจนแทบไม่เหลือชิ้นดี เผยให้เห็นแขนขาที่เปลือยเปล่า ดูทุลักทุเลยิ่งนัก
ดูนั่น! มันบินไม่ได้จริง ๆ ด้วย ระดมโจมตีเข้าไป!เมื่อเห็นเย่หนานทำได้เพียงยืนเป็นเป้านิ่ง เทียนหยวนและพวกต่างลิงโลดใจ
เวลาผ่านไปสักพัก หลังจากการระดมยิงถล่มอย่างบ้าคลั่ง
เทียนหยวนและพรรคพวกเริ่มรู้สึกผิดปกติ เพราะนอกจากเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นแล้ว ร่างกายของเย่หนานกลับไม่มีบาดแผลแม้แต่น้อย ผิวหนังยังคงเกลี้ยงเกลาไร้รอยขีดข่วน
กายาของเจ้านี่แข็งแกร่งขนาดนี้เชียวรึ ดูท่าข้าจะประเมินมันต่ำไปเทียนหยวนรู้ดีว่าร่างกายเย่หนานแข็งแกร่ง
แต่หลังจากที่สามยอดฝีมือระดับเทพปฐพีรุมถล่มจนพลังปราณเริ่มร่อยหรอ อีกฝ่ายกลับไม่สะเทือนสะท้านเลยแม้แต่น้อย
ตีพอหรือยัง แน่จริงก็เข้ามาอีกสิ!เย่หนานเงยหน้ามองคนบนฟ้าด้วยสายตาอำมหิต
หนอย! ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะเป็นอมตะ รับดาบข้าไป!เทียนหมิงผู้ใจร้อนทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาเรียกดาบใหญ่ออกมาแล้วพุ่งดิ่งลงไปฟันเย่หนานทันที
เชิ้ง!
ปราณดาบสองสายพุ่งนำทางแหวกอากาศเข้าใส่เย่หนาน โดยมีเทียนหมิงถือดาบพุ่งตามมาติด ๆ
อย่า!เทียนหยวนเห็นสหายวู่วามก็รีบตะโกนห้าม
แต่เทียนหมิงที่ถูกความโลภและความโกรธครอบงำมีหรือจะฟัง เขาเมินเฉยต่อคำเตือน พุ่งเข้าใส่เป้าหมายอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อเห็นปราณดาบพุ่งเข้ามาใกล้ เย่หนานยื่นมือทั้งสองข้างออกไปคว้าจับปราณดาบนั้นไว้หน้าตาเฉย
เพล้ง!
เพียงแค่ออกแรงบีบเบา ๆ ปราณดาบอันคมกริบก็ถูกบดขยี้แตกกระจายเป็นชิ้น ๆ
หยุดเดี๋ยวนี้! อย่าเข้าไปใกล้มัน!เทียนหยวนและฮ่องเต้เทียนฉี่เห็นภาพอันน่าสะพรึงกลัวนั้นก็รีบพุ่งตามลงไปหมายจะดึงตัวเทียนหมิงกลับมา
น้ำเสียงของเทียนหยวนเต็มไปด้วยความร้อนรนและแฝงความหวาดกลัว
การโจมตีอื่นอาจพอทนได้ แต่ปราณดาบและปราณกระบี่คือสิ่งที่แหลมคมที่สุด กลับถูกมือเปล่าขยี้จนแหลก
วินาทีนี้ เทียนหยวนจึงตระหนักได้ว่า พวกเขาประเมินความแข็งแกร่งของเย่หนานต่ำเตี้ยเรี่ยดินเกินไป
หากไม่ใช่เพราะเย่หนานบินไม่ได้ พวกเขาจะมีปัญญาต่อกรได้อย่างไร
ความได้เปรียบเดียวของพวกเขาคือการเหาะเหิน แต่เทียนหมิงกลับทิ้งความได้เปรียบนั้นแล้วพุ่งเข้าไปหาที่ตาย
ตายซะ!เทียนหมิงเงื้อดาบฟันเข้าใส่ศีรษะเย่หนาน
หึ! ไม่รู้จักเจียมตัวเย่หนานแสยะยิ้ม
เขาสวนหมัดออกไปตรง ๆ
ตูม!
ภาพถัดมาในสายตาที่เบิกโพลงของเทียนหมิง คือดาบวิเศษในมือระเบิดแตกละเอียด
กำปั้นของเย่หนานทะลวงผ่านเศษดาบ พุ่งเข้ากระแทกหน้าอกของเขาอย่างจัง
อั่ก!
เทียนหมิงกระอักเลือดสด ๆ ออกมาคำโต ร่างกายปลิวละลิ่วกระเด็นกลับไปราวกับลูกปืนใหญ่
พลังหมัดนั้นรุนแรงจนกวาดป่าเบื้องหน้าเย่หนานราบเป็นหน้ากลองไปเป็นระยะทางหลายร้อยเมตร
อ๊าก...
เทียนหยวนและฮ่องเต้เทียนฉี่ที่เพิ่งตามลงมาใกล้ โดนคลื่นกระแทกจากหมัดนั้นซัดจนกระเด็นกลิ้งโค่โล่
กว่าจะตั้งหลักกลางอากาศได้ก็ถูกซัดถอยไปกว่าร้อยเมตร
พวกเขาไม่มีเวลามาตกตะลึง รีบพุ่งเข้าไปดูอาการของเทียนหมิงที่นอนแน่นิ่งอยู่ในหลุมลึก
เทียนหมิง! เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง!เทียนหยวนมองสภาพสหายที่อาบไปด้วยเลือดด้วยความตื่นตระหนก
ข… ข้าไม่เป็นไร… รีบหนีเร็ว… เจ้านั่น… เราสู้มันไม่ได้หมัดนี้เรียกสติของเทียนหมิงกลับมาจนครบถ้วน
พูดจบ เขาแหวกเสื้อบริเวณหน้าอกออกให้ดู
ภายในนั้นสวมใส่ชุดเกราะอ่อนตัวหนึ่ง ที่ดูเก่าคร่ำครึผ่านกาลเวลามาอย่างยาวนาน ทั้งยังมีคราบสนิมเกาะกินเป็นหย่อม ๆ
พละกำลังของเย่หนานนั้นมหาศาลเพียงใด หมัดเมื่อครู่ตามหลักเหตุผลควรจะระเบิดร่างเทียนหมิงจนแหลกเหลว
ทว่ากลับทำได้เพียงให้เขาบาดเจ็บหนักเท่านั้น
และที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่า คือเกราะอ่อนตัวนั้นกลับไร้ซึ่งรอยขีดข่วนใด ๆ
นั่นมันเกราะอะไรกัน ถึงกับต้านทานหมัดของข้าได้เย่หนานมองดูด้วยความสนใจ
ในขณะที่เย่หนานกำลังสงสัยใคร่รู้นั้นเอง
ระบบที่เงียบหายไปนานก็พลันส่งเสียงแจ้งเตือนขึ้นในหัว
[ติ้ง! ระบบประกาศภารกิจ: จงรวบรวมชุดเกราะที่ถูกลืมเลือนหากทำภารกิจสำเร็จ จะได้รับรางวัลพิเศษหนึ่งครั้ง]
YOU MAY ALSO LIKE
