แค่รับศิษย์ ข้าก็เหนือฟ้า - บทที่ 14 การประลองและกู้เฉินผู้น่าสงสาร
ถึงกระนั้น เย่หนานก็ยังคงยกมือขวาของตนขึ้นมาพินิจพิเคราะห์
ระบบ ดูเหมือนมันจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยนี่นา เย่หนานบ่นในใจ
[ขอให้โฮสต์ลองรวบรวมพลังไปไว้ที่มือขวาดู แล้วจะรู้เอง]
เมื่อได้ยินคำแนะนำจากระบบ เย่หนานจึงรีบโคจรพลังไปรวมไว้ที่มือขวาทันที
และเป็นไปตามคาด ทันทีที่ถ่ายเทพลังลงไป
มือขวาของเขาก็พลันเปล่งประกายสีทองอร่าม ราวกับหล่อขึ้นจากทองคำบริสุทธิ์
ระบบ ไอ้หัตถ์ทองคำนี่มันมีดีตรงไหน เย่หนานถามด้วยความรู้สึกแปลกๆ
[ติ๊ง หัตถ์ทองคำ สามารถข่มและทำลายสิ่งชั่วร้ายทั้งปวงได้]
โอ้โห เจ๋งขนาดนั้นเชียว แล้วของไป๋หลิงที่ว่ารีบมาตีข้าเร็วเข้านี่มันคือวิชาบ้าบออะไร เย่หนานเริ่มรู้สึกว่าระบบของเขามันชักจะไม่ค่อยเต็มเต็งเท่าไหร่
ส่วนรางวัลตบะ ขั้นกลั่นลมปราณ อีกหนึ่งหมื่นชั้นที่เพิ่มมานั้น เขาคร้านจะใส่ใจไปนานแล้ว
เพราะ ถามไปก็ป่วยการ
[ติ๊ง เพียงแค่ตะโกนว่ารีบมาตีข้าเร็วเข้าก็จะสามารถ สะท้อนการโจมตีกลับไปยังผู้ใช้ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์]
โหดขนาดนั้นเชียว ระบบ เจ้าก็จัดให้ข้าสักอันสิ เย่หนานถึงกับตกตะลึง
แต่ทว่า คำขอของเขาก็ถูกเมินเฉยเช่นเคย
ฮึ เห็นแก่หน้าหัตถ์ทองคำ ครั้งนี้ข้าจะไม่ด่าเจ้าก็แล้วกัน เย่หนานบ่นพึมพำ
ไม่นานนัก ไป๋หลิงที่ผลัดเปลี่ยนอาภรณ์เสร็จเรียบร้อยก็เดินออกมา
เมื่อได้ยลโฉมไป๋หลิงหลังชำระล้างคราบไคล ทั้งเย่หนานและกู้เฉินต่างก็ดวงตาเป็นประกาย
ก่อนหน้านี้ด้วยสภาพที่มอมแมมเสื้อผ้าขาดวิ่น จึงบดบังรัศมีไปเสียสิ้น
แต่บัดนี้ ไป๋หลิงช่างดูงดงามราวกับบัวหิมะที่เบ่งบานอยู่บนยอดเขาหมื่นปี
บริสุทธิ์ผุดผ่อง สูงส่งจนมิอาจเอื้อม
เจ้าลองตรวจสอบร่างกายดูสิว่าเป็นอย่างไรบ้าง เมื่อครู่ข้าได้ทำการปรับเปลี่ยนโครงสร้างร่างกายให้เจ้าใหม่ เย่หนานเอ่ยบอกไป๋หลิง
ได้ยินดังนั้น ไป๋หลิงก็ชะงักไป
นางไม่เข้าใจความหมายของเย่หนาน
เมื่อเห็นไป๋หลิงมีสีหน้าสงสัย
กู้เฉินที่ยืนอยู่ข้างๆ กลับตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่
เพราะ เขารู้ดีว่าร่างกายที่ผ่านการปรับเปลี่ยนจากเย่หนาน ย่อมต้องมีความพิเศษซ่อนอยู่
เหมือนกับวิชาเออีไอโอยู หยุดของเขา
ศิษย์น้อง รีบลองตรวจสอบดูเร็วเข้า กู้เฉินรีบเร่งเร้า
เขาอยากรู้ใจจะขาดว่าเคล็ดวิชาที่ไป๋หลิงได้รับคืออะไร
เมื่อเห็นทุกคนคะยั้นคะยอ แม้ไป๋หลิงจะยังงุนงง แต่ก็ลองสำรวจภายในร่างกายดู
หือ เกิดอะไรขึ้น ทันทีที่เริ่มโคจรพลัง นางก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลง
นางรีบตรวจสอบให้ลึกลงไป
วินาทีถัดมา นางก็ต้องร้องอุทานด้วยความตกตะลึง รากวิญญาณของข้าฟื้นคืนมาแล้ว แถมดูเหมือนจะทรงพลังยิ่งกว่าเดิมเสียอีก ระดับพลังของข้าเองก็หยุดถดถอยแล้วด้วย
ไป๋หลิงตกใจจนทำอะไรไม่ถูก
ท่านอาจารย์ นี่มันเกิดอะไรขึ้นเจ้าคะ ไป๋หลิงมองเย่หนานด้วยสายตาตื่นตะลึง
นางรู้ดีว่าเรื่องปาฏิหาริย์นี้ต้องเกี่ยวข้องกับเย่หนานแน่นอน
ก็บอกไปเมื่อกี้แล้วไง ว่าข้าเพิ่งปรับเปลี่ยนกายาให้เจ้า เย่หนานอธิบาย
ปรับเปลี่ยน ไป๋หลิงเบิกตากว้าง
เย่หนานไปปรับเปลี่ยนร่างกายให้นางตอนไหน
แล้วก็ กายาของคนเรามันปรับเปลี่ยนกันได้ง่ายๆ แบบนี้เลยหรือ
เรื่องแบบนี้ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยในชีวิต
นางมั่นใจแล้วว่า ตนเองได้มาพบกับยอดฝีมือผู้เร้นกายที่แท้จริงเข้าให้แล้ว
ขอบพระคุณท่านอาจารย์ ไป๋หลิงทรุดกายลงกราบด้วยความซาบซึ้ง
เอ้าๆ อย่าเอะอะก็คุกเข่า ลุกขึ้นมาเร็วเข้า เย่หนานรีบประคองไป๋หลิงให้ลุกขึ้น
อีกอย่าง ข้าจะสอนเคล็ดวิชาลับให้เจ้าอีกหนึ่งอย่าง วันข้างหน้า หากเจอศัตรูที่แข็งแกร่ง ให้เจ้าตะโกนออกไปดังๆ ว่ารีบมาตีข้าเร็วเข้าเย่หนานกล่าวเสริม
อะไรนะ
ไป๋หลิงงงเป็นไก่ตาแตกอีกรอบ
แต่ นางเชื่อว่าเย่หนานคงไม่พูดล้อเล่น
ในเมื่อเป็นเคล็ดวิชาลับ ย่อมต้องมีความนัยแอบแฝง
ท่านอาจารย์ เอ่อ คือว่า ข้าขอประลองกับศิษย์น้องสักหน่อยได้หรือไม่ขอรับ กู้เฉินอดรนทนไม่ไหวอีกต่อไป
เขาอยากจะลองของ ดูว่าเคล็ดวิชาของไป๋หลิงจะเป็นประเภทไหน
เอาสิ เย่หนานเองก็สนใจ
เขายังไม่เคยเห็นสกิลพิลึกพิลั่นแบบนี้แสดงผลกับตาตัวเองเลยสักครั้ง
ในสายตาเขา มันช่างเป็นสกิลที่กวนประสาทเสียจริง
ตกลงเจ้าค่ะ ไป๋หลิงเองก็อยากทดสอบร่างกายที่เพิ่งฟื้นฟูมาหมาดๆ เช่นกัน
ไป ไปที่ลานหลังบ้านกัน เย่หนานเดินนำทั้งสองคนไปยังลานหลังร้าน
ระหว่างทาง ตอนเดินผ่านห้องที่ถูกล็อคกุญแจห้องนั้น ไป๋หลิงมองด้วยความสงสัยเล็กน้อย
แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร
เมื่อทั้งสามมาถึงลานหลังบ้าน
เอาล่ะ เริ่มได้เลย แสดงเคล็ดวิชาของพวกเจ้าออกมาให้เต็มที่ เย่หนานให้สัญญาณ
ขอรับ ท่านอาจารย์ กู้เฉินรีบรับคำ ศิษย์น้อง ให้ศิษย์พี่แสดงให้ดูเป็นขวัญตาก่อน เชิญเจ้าโจมตีเข้ามาได้เลย
จะดีหรือเจ้าคะ ไป๋หลิงลังเล
ไม่ต้องห่วง โจมตีเขาให้เต็มแรง ข้าคอยดูอยู่ตรงนี้ เย่หนานเอ่ยสนับสนุน
เมื่อได้ยินคำยืนยันจากเย่หนาน ไป๋หลิงก็พยักหน้า
นางรู้ดีว่ามีเย่หนานอยู่ พลังแค่นี้ของพวกนางคงไม่ก่อเรื่องใหญ่อะไร
ศิษย์พี่ ล่วงเกินแล้ว สิ้นเสียงไป๋หลิง
ฟึ่บ
ร่างของไป๋หลิงพุ่งเข้าหากู้เฉินดุจภูตพราย
นางไม่ได้ใช้อาวุธ เพียงแค่ซัดฝ่ามือเข้าใส่กู้เฉิน
เพราะเห็นว่าเป็นคนกันเอง นางจึงไม่อยากให้กู้เฉินบาดเจ็บหนัก
เมื่อเห็นไป๋หลิงพุ่งเข้ามา
กู้เฉินรีบทิ้งตัวลงในท่าย่อเข่า ปากตะโกนรหัสลับลั่น เออีไอโอยู หยุด
เมื่อได้ยินคำพูดของกู้เฉิน ไป๋หลิงก็ชะงักไปเล็กน้อย
แต่ นางก็ยังโจมตีต่อไป
ฝ่ามือพุ่งเข้าใส่ แต่ทว่าในจังหวะที่ฝ่ามือกำลังจะสัมผัสตัวกู้เฉิน
ไป๋หลิงเห็นกู้เฉินยังคงยืนนิ่งไม่คิดจะปัดป้อง นางจึงเตรียมจะรั้งพลังกลับคืน
แต่ในวินาทีถัดมา
ตูม
ฝ่ามือที่จ่อประชิดตัวกู้เฉิน กลับถูกเบี่ยงทิศทางออกไปอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
แม้แต่พื้นดินด้านข้างยังแตกร้าวเป็นทางยาว
นี่มัน
ไป๋หลิงยืนตะลึง
นางหรี่ตาลง แล้วซัดฝ่ามือออกไปอีกครั้ง
ตูม
ครั้งนี้ก็ยังคงพลาดเป้าเช่นเดิม
ต้องเรียกว่า ทั้งฝ่ามือและพลังของนาง ถูกโยกย้ายทิศทางไปอย่างพิสดาร
นะ นี่มันเกิดอะไรขึ้น ไป๋หลิงมองกู้เฉินด้วยความเหลือเชื่อ แล้วก้มมองฝ่ามือตนเองอย่างสงสัยในชีวิต
ถ้าครั้งแรกคือความผิดพลาด
ครั้งที่สองย่อมเป็นไปไม่ได้
ฮ่าฮ่า ศิษย์น้อง เป็นยังไง ท่าไม้ตายของข้าเจ๋งใช่ไหมล่ะ กู้เฉินยืดอกมองไป๋หลิงอย่างภาคภูมิใจ
แม้แต่เย่หนานที่ยืนดูอยู่ข้างๆ ยังอดทึ่งไม่ได้
ว้าว สู้กันแบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอเนี่ย หลิงหลงที่ยืนดูอยู่ตาแป๋วก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน
ศิษย์น้อง ตาเจ้าแล้ว มาให้ข้าลองทดสอบเคล็ดวิชาของเจ้าหน่อย กู้เฉินรีบหันไปท้าทายไป๋หลิง
เมื่อได้ยินคำพูดของกู้เฉิน ไป๋หลิงก็นิ่งอึ้ง
เมื่อครู่ เย่หนานก็ได้ถ่ายทอดเคล็ดวิชาให้นางเช่นกัน
เพียงแต่เคล็ดวิชานั้น มันช่างน่าอับอายจนยากจะเอื้อนเอ่ย
นางเป็นถึงโฉมงามผู้เย็นชา การต้องมาตะโกนประโยคชวนโดนตีนแบบนั้น มันช่างทำใจลำบาก
เห็นไป๋หลิงบิดไปบิดมา กู้เฉินก็ไม่เข้าใจ
ศิษย์น้อง เป็นอะไรไป เตรียมตัวให้ดี ข้าจะโจมตีแล้วนะ กู้เฉินตั้งท่าเตรียมพร้อม
เอ่อ จริงสิ ท่านอาจารย์ เคล็ดวิชาของศิษย์น้องเป็นประเภทไหนหรือขอรับ กู้เฉินนึกขึ้นได้ จึงหันไปถามเย่หนานด้วยความอยากรู้
เจ้าลองดูเดี๋ยวก็รู้เอง จำไว้ว่า ใส่แรงให้เยอะหน่อย เย่หนานยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งให้กู้เฉิน
เมื่อเห็นรอยยิ้มของเย่หนาน
กู้เฉินรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ
แต่ เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
เริ่มเถอะ ไม่ต้องเขินอาย เย่หนานหันไปกดดันไป๋หลิง
เมื่ออาจารย์ออกคำสั่ง นางจึงจำใจต้องตะโกนประโยคอันน่าอับอายนั้นออกไป
ระ รีบมาตีข้าเร็วเข้า ไป๋หลิงตะโกนออกมา ใบหน้าแดงก่ำจนถึงใบหู
จัดให้ กู้เฉินไม่รอช้า
ซัดหมัดตรงเข้าใส่ไป๋หลิงเต็มเหนี่ยว
เขาเชื่อฟังคำเย่หนาน จึงใส่แรงไปไม่ยั้ง
ตูม
ร่างเงาร่างหนึ่งปลิวลอยละลิ่วกระเด็นกลับหลังไปในทันที