แค่รับศิษย์ ข้าก็เหนือฟ้า - บทที่ 141 ตัวประหลาดสวมกางเกงในสีแดงวิ่งเพ่นพ่าน
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของอีกฝ่าย เย่หนานก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
ฮ่า ๆ ๆ… จงตายซะ! ในเมื่อข้าไม่มีทางรอด ข้าก็จะลากเจ้าลงนรกไปด้วยกัน!เทียนหมิงคำรามด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว ถมึงทึงพุ่งเข้าใส่เย่หนานอย่างบ้าคลั่ง
ได้ยินวาจาอาฆาตมาดร้ายเช่นนั้น เย่หนานกลับทำหน้าพิกล เอ่ยถามขึ้นว่าเจ้าคงไม่ได้คิดจะระเบิดตัวเองหรอกนะ
คำถามของเย่หนานทำให้เทียนหมิงถึงกับสะดุดกึก สีหน้าแข็งค้างไปชั่วขณะ
เหตุใดคำพูดนี้ฟังดูแปลกหูชอบกล
ทว่าในเวลานี้เขาไม่มีเวลามาขบคิดเรื่องหยุมหยิมอีกต่อไป เทียนหมิงตัดสินใจเด็ดขาด พุ่งเข้าหาเย่หนานอย่างไม่คิดชีวิต
เย่หนานเองก็หาได้ใส่ใจ ยืนนิ่งมองร่างของเทียนหมิงที่พุ่งเข้ามาเงียบ ๆ
และแล้ว… เป็นดังคาด ร่างกายของเทียนหมิงเริ่มพองขยายขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับลูกโป่งที่กำลังจะแตก
ตูมมม!
ร่างของเทียนหมิงระเบิดออกเป็นจุณ!
อานุภาพการระเบิดตัวเองของยอดฝีมือขอบเขตเทพปฐพีนั้นรุนแรงมหาศาลเพียงใด
พลังทำลายล้างกวาดม้วนทุกสรรพสิ่งรอบข้างจนพินาศย่อยยับ ก่อให้เกิดกลุ่มควันรูปดอกเห็ดขนาดมหึมาพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
พื้นปฐพีในรัศมีหลายลี้ถูกแรงระเบิดอัดจนราบเป็นหน้ากลอง แผ่นดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับจะถล่มทลาย
ร่างของเย่หนานเองก็ปลิวละลิ่วตามแรงระเบิด พุ่งถอยหลังไปกระแทกเข้ากับภูเขาลูกหนึ่งอย่างจัง
ร่างของเขาฝังแน่นเข้าไปในหน้าผาหินจนมิด
บัดซบ! ประมาทไปหน่อย เจ้านี่ระเบิดตัวเองรุนแรงชะมัด แรงกว่าไอ้ตัวประหลาดก่อนหน้านี้ตั้งหลายเท่า อย่างกับโดนนิวเคลียร์ลงหัวเลยเย่หนานตะเกียกตะกายงัดตัวเองออกมาจากซอกหิน พลางบ่นพึมพำ
สภาพของเขาในตอนนี้ เสื้อผ้าอาภรณ์ที่สวมใส่ถูกแรงระเบิดฉีกกระชากจนไม่เหลือชิ้นดี คงเหลือเพียงกางเกงในสีแดงสดตัวเดียวที่ยังคงสภาพอยู่ได้
ทว่าสิ่งที่น่าตกตะลึงที่สุดคือ ร่างกายของเย่หนานกลับไร้ซึ่งรอยขีดข่วน หากใครมาเห็นภาพนี้เข้า คงต้องอ้าปากค้างจนกรามค้างเป็นแน่
การระเบิดตัวเองของผู้มีพลังระดับเทพปฐพีกลับไม่อาจสร้างบาดแผลให้แก่ผู้ที่มีระดับพลังเพียงกลั่นลมปราณได้แม้แต่ปลายก้อย
เย่หนานก้มมองสภาพตัวเองที่เนื้อตัวดำเมี่ยมเป็นตอตะโก เหลือเพียงกางเกงในสีแดงโดดเด่นสะดุดตา ก็ได้แต่ถอนหายใจด้วยความอนาถใจ
เสียดายชะมัด ปล่อยให้หนีไปได้ตั้งสองตัว จะทำยังไงดีล่ะทีนี้… ทั้งหมดเป็นความผิดของไอ้ระบบเฮงซวยนั่นแหละที่ไม่ยอมให้ข้าเหาะได้ น่าโมโหนัก!เย่หนานกวาดตามองไปรอบ ๆ พลางก่นด่าไม่หยุดปาก
เฮ้อ! หาที่อาบน้ำล้างตัวก่อนดีกว่าเย่หนานถอนหายใจเฮือกใหญ่
ภารกิจระบบไม่สำเร็จก็ช่างมันเถอะ แต่พาหนะคู่ใจดันมาตายจากไปเสียอีก
ต่อให้เขาอยากจะตามล่าพวกมันตอนนี้ ก็ไม่รู้จะไปทางทิศไหนแล้ว ภารกิจคงต้องเลื่อนออกไปก่อนอย่างช่วยไม่ได้
ณ อีกด้านหนึ่ง บนถนนสายหลักเลียบแม่น้ำ
รถม้าคันหนึ่งกำลังวิ่งเหยาะย่างไปตามทาง ภายในรถม้ามีสตรีสองนางกำลังสนทนากัน
ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นเหมียวชิงอีและเหมียวอินที่กำลังเดินทางกลับสำนัก
พวกนางเลือกใช้รถม้าธรรมดาแทนที่จะขี่สัตว์อสูร เพื่อต้องการหลีกเลี่ยงความสนใจและถือโอกาสพักผ่อนหย่อนใจไปในตัว ส่วนศิษย์พี่ศิษย์น้องคนอื่น ๆ ต่างล่วงหน้ากลับไปก่อนแล้ว
ผู้อาวุโสชิงอี ท่านคิดว่ายอดฝีมือท่านใดกำลังต่อสู้กันหรือเหมียวอินเอ่ยถาม
แม้จะอยู่ห่างไกลจากจุดเกิดเหตุ แต่แรงสั่นสะเทือนและพลังอำนาจที่แผ่ออกมานั้น ทำให้พวกนางรู้สึกหวาดหวั่นใจ แม้แต่เหมียวชิงอีที่เป็นถึงระดับนภาเร้นลับยังอดขนลุกซู่ไม่ได้
ข้าก็ไม่แน่ใจ แต่ข้าสงสัยว่าอาจเกิดเรื่องขึ้นทางฝั่งราชวงศ์ บรรพชนของพวกตระกูลเซวียและตระกูลอื่น ๆ ป่านนี้น่าจะยังอยู่ที่ตระกูลเหมียวของเจ้าเหมียวชิงอีคาดเดา
เฮ้อ! โลกนี้ช่างวุ่นวายขึ้นทุกวัน ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นกันแน่เหมียวชิงอีถอนหายใจ
ฮี้…
ในขณะที่สองสาวกำลังสนทนากัน คนขับรถม้าก็ดึงสายบังเหียนหยุดรถกะทันหัน
เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงหยุดรถเหมียวชิงอีตะโกนถามด้วยความสงสัย
เรียนแม่นางทั้งสอง ข้างหน้ามีตัวประหลาดขอรับคนขับรถม้ารีบรายงาน
ตัวประหลาดสองสาวหันมามองหน้ากันด้วยความงุนงง ก่อนจะเปิดม่านหน้าต่างชะโงกหน้าออกไปดู
ภาพที่เห็นทำเอาพวกนางถึงกับตะลึง!
ริมแม่น้ำข้างทาง มีบุรุษผู้หนึ่งเนื้อตัวดำมิดหมีราวกับถ่าน สวมเพียงกางเกงในสีแดงสดตัวเดียว กำลังเดินทอดน่องอย่างสบายอารมณ์
ท่าทางของเขาเหมือนกำลังมองหาอะไรบางอย่าง มือไม้ก็เกาตามเนื้อตัวอย่างไม่อายฟ้าดิน
คนผู้นี้จะเป็นใครไปได้นอกจากเย่หนาน
ความจริงเย่หนานไม่ได้กำลังหาของวิเศษอันใด เขาเพียงกำลังมองหาจุดที่น้ำใสไหลเย็นเพื่อจะลงไปชำระร่างกาย
เนื่องจากเขายังคงสภาพดำเป็นตอตะโกจากแรงระเบิด เหมียวอินและเหมียวชิงอีจึงจำไม่ได้ในทันที
อ้า! ตรงนี้แหละแจ๋ว น้ำใสไหลเย็น เหมาะแก่การแช่ตัวยิ่งนักเย่หนานพึมพำกับตัวเองอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเตรียมตัวถอดกางเกงในตัวสุดท้ายออก โดยไม่ทันสังเกตเห็นรถม้าที่จอดอยู่ไม่ไกล
เมื่อเห็นชายวิปลาสกำลังจะเปลื้องผ้าล่อนจ้อนต่อหน้าต่อตา สีหน้าของเหมียวอินและเหมียวชิงอีพลันมืดครึ้มลงทันที
หยุดเดี๋ยวนี้นะ!เหมียวอินตวาดลั่น
หือ!ได้ยินเสียงตะโกน เย่หนานสะดุ้งโหยง รีบชะงักมือทันที
เมื่อเขาหันขวับไปมองต้นเสียง สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นความประหลาดใจ
อ้าว! พวกเจ้าเองหรอกรึเย่หนานยิ้มร่า รีบเดินดุ่ม ๆ เข้าไปหาหญิงสาวทั้งสอง
หยุดอยู่ตรงนั้นนะ! ขืนเข้ามาใกล้ ข้าจะจัดการเจ้าแน่!เหมียวอินรีบชักกระบี่ออกมา ชี้ปลายกระบี่ใส่หน้าเย่หนาน
แม้น้ำเสียงจะฟังดูดุดันขึงขัง แต่ใบหน้าของเหมียวอินและเหมียวชิงอีกลับแดงซ่านจนถึงใบหู
คนไร้ยางอาย! กล้าดีอย่างไรมาเดินแก้ผ้าโทงๆ กลางถนนหลวงเช่นนี้ ไสหัวไปให้พ้น เดี๋ยวนี้! มิเช่นนั้น…เหมียวอินโกรธจนตัวสั่น
ได้ยินคำด่าทอ เย่หนานถึงได้ตระหนักถึงสภาพของตนเอง
ในสภาพดำเมี่ยมเช่นนี้ พวกนางจำไม่ได้ก็ไม่แปลก
นี่ข้าเอง เย่หนานไงเย่หนานรีบอธิบาย พลางใช้มือเช็ดถูใบหน้าที่เปรอะเปื้อนเขม่าควัน
เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่คุ้นเคยและชื่อที่หลุดออกมา สองสาวต่างชะงักกึก
จริงด้วย… รอเดี๋ยวนะเย่หนานพูดจบก็วิ่งแจ้นไปที่ริมแม่น้ำ กวักน้ำขึ้นมาล้างหน้าล้างตาอย่างลวก ๆ
หลังจากล้างคราบเขม่าออกจนพอเห็นเค้าโครงหน้า ทั้งสองสาวจึงจำเย่หนานได้แม่นยำ
ท… ท่านผู้อาวุโส เป็นท่านจริง ๆ หรือเจ้าคะ ท… ทำไมท่านถึงตกอยู่ในสภาพเช่นนี้เหมียวอินถามเสียงตะกุกตะกัก พลางจ้องมองเย่หนานด้วยความอึ้ง
เมื่อรู้ว่าเป็นเย่หนาน ใบหน้าของทั้งสองยิ่งแดงหนักกว่าเก่า สายตาหลุกหลิกไม่กล้ามองตรง ๆ ได้แต่ชำเลืองมองไปทางอื่น
พวกนางนึกไม่ถึงเลยว่า ยอดคนผู้มีบุคลิกสง่างามดุจเทพเซียน จะมาเดินสวมกางเกงในสีแดงวิ่งเพ่นพ่านไปทั่วเช่นนี้
เย่หนานหาได้สนใจอาการเขินอายของสองสาวไม่ สำหรับคนที่มาจากโลกมนุษย์ การใส่กางเกงในตัวเดียวว่ายน้ำเป็นเรื่องปกติสามัญยิ่งนัก
ไม่มีอะไรมากหรอก เมื่อกี้เพิ่งฟัดกับคนกลุ่มหนึ่งมา เสื้อผ้าเลยพังหมด ข้าเลยกะว่าจะมาหาที่อาบน้ำแล้วเปลี่ยนชุดใหม่เสียหน่อยเย่หนานตอบหน้าตาเฉย
ได้ยินคำตอบ หัวใจของหญิงสาวทั้งสองเต้นระรัว หันมาสบตากันด้วยความตกตะลึง
ท่านผู้อาวุโส… หรือว่าแรงระเบิดสะเทือนเลื่อนลั่นเมื่อครู่ เกิดจากการต่อสู้ของท่านหรือเจ้าคะเหมียวอินอดถามไม่ได้
น่าจะใช่นะ แถวนี้คงได้ยินกันหมด ไอ้หมอนั่นมันเล่นสกปรก ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ระเบิดตัวเองใส่ข้าเฉยเลย ดูสิ ทำเอาข้าเละเทะไปหมดเย่หนานบ่นอุบอย่างหัวเสีย
คำพูดของเย่หนานยิ่งทำให้สองสาวตื่นตระหนกจนตัวชา
พระเจ้าช่วย! แรงระเบิดระดับนั้น อย่างน้อยต้องเป็นการระเบิดตัวเองของผู้มีพลังเหนือกว่านภาเร้นลับ
นั่นหมายถึงระดับเทพปฐพี!
ยอดฝีมือระดับเทพปฐพีระเบิดตัวเอง แต่กลับทำได้เพียงทำลายเสื้อผ้าของเย่หนาน
ต้องรู้ก่อนว่า การระเบิดตัวเองนั้นมีอานุภาพรุนแรงกว่าการโจมตีปกติหลายเท่าตัว
วินาทีนี้ ภาพลักษณ์ความแข็งแกร่งของเย่หนานในใจพวกนาง พุ่งทะยานสูงขึ้นไปอีกหลายระดับชั้นจนไม่อาจประเมินได้
พวกเจ้ารอข้าแป๊บนะ ข้าขอลงไปล้างตัวก่อนเย่หนานว่าแล้วก็หันหลังกลับไปที่แม่น้ำ
เห็นเย่หนานทำท่าจะถอดกางเกงในอีกครั้ง เหมียวอินรีบหมุนตัวหนีทันที
นางยกมือเรียวขึ้นปิดหน้าด้วยความขัดเขิน ราวกับกลัวว่าจะเห็นภาพอุจาดตา
เหมียวชิงอีแม้จะไม่ได้แสดงออกมากเท่า แต่ใบหน้าก็แดงก่ำจนแทบจะกลั่นออกมาเป็นหยดเลือด
ตูม!
เสียงกระโจนลงน้ำดังสนั่น เย่หนานดำผุดดำว่ายอย่างสบายใจ
เขาใช้เวลาไม่นานก็ขึ้นจากน้ำ เรียกชุดใหม่จากแหวนมิติออกมาสวมใส่อย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินกลับมาหาสองสาวด้วยมาดใหม่ที่สะอาดสะอ้าน
ข้าอาบเสร็จแล้ว พวกเจ้าหันกลับมาได้!เย่หนานเอ่ยเรียก
YOU MAY ALSO LIKE
