แค่รับศิษย์ ข้าก็เหนือฟ้า - บทที่ 166 วิกฤตการณ์กลางทะเลสาบ!
ภาพเหตุการณ์เบื้องหน้าทั้งหมดปรากฏชัดแจ้งแก่สายตาของเย่หนาน
เวลานี้ ผู้คนและเรือเหาะทุกลำกำลังเคลื่อนที่มุ่งหน้าสู่ป่าหมอกปีศาจ
หรือจะพูดให้ถูกคือ… กลุ่มหมอกสีขาวเหล่านี้กำลังพัดพาพวกเขาเคลื่อนที่ไปอย่างเงียบเชียบ ราวกับว่าสายหมอกนี้มีชีวิตและสติปัญญาเป็นของตัวเอง
สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ ไม่มีใครรู้ตัวเลยสักคน ทุกคนต่างเข้าใจผิดว่าตนเองยังลอยลำอยู่ที่ชายขอบด้านนอก
เย่หนานใช้เนตรราชันสวรรค์เพ่งมองกลุ่มหมอกตรงหน้าอย่างละเอียด สิ่งที่เห็นยืนยันได้ว่ามันคือหมอกธรรมดาที่เกิดจากธรรมชาติล้วน ๆ แต่กลับมีความผิดปกติ
และที่อยู่ไม่ไกลเบื้องหน้า คือทะเลสาบขนาดมหึมาที่พวกเขาเห็นเมื่อวาน
ท่านผู้อาวุโส เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะเหมียวฉางอันถามด้วยความหวาดหวั่นเมื่อเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปมาของเย่หนาน
ไม่มีอะไรมากหรอก แค่ตอนนี้พวกเรากำลังถูกลากเข้าไปในป่าหมอกปีศาจ อีกประมาณห้าหกลี้ก็จะถึงกลางทะเลสาบแล้วเย่หนานตอบด้วยน้ำเสียงสนใจใคร่รู้
อะไรนะ!ทุกคนอุทานออกมาพร้อมกันด้วยความตกใจ
เป็นไปไม่ได้… ข้าไม่รู้สึกเลยว่าเรือกำลังเคลื่อนที่เหมียวอินกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกปนสงสัย
อย่าว่าแต่พวกเจ้าเลย ถ้าข้าไม่ใช้วิชาตรวจสอบ ข้าก็แทบไม่รู้สึกตัวเหมือนกัน ดูท่าป่าหมอกปีศาจแห่งนี้จะมีลูกเล่นแพรวพราวไม่เบาเย่หนานกล่าว
เมื่อได้ยินเย่หนานยืนยันเสียงหนักแน่น เหมียวฉางอันและคนอื่น ๆ ก็รู้ทันทีว่านี่คือเรื่องจริง
นึกไม่ถึงว่ายังไม่ทันได้เข้าไปจริง ๆ ก็เกิดเรื่องประหลาดขนาดนี้แล้วเหมียวฉางอันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี
ไม่ใช่แค่นาง คนอื่น ๆ ก็เริ่มนึกเสียใจที่ตัดสินใจมาที่นี่
แต่ในเมื่อลงเรือลำเดียวกันมาแล้ว ก็มีแต่ต้องเดินหน้าต่อไปให้สุดทาง
สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่เย่หนาน ผู้แข็งแกร่งที่สามารถตบยอดฝีมือระดับเทพปฐพีคว่ำได้ง่าย ๆ
เขาคือความหวังเดียวของทุกคนในตอนนี้
อย่ามามองข้าด้วยสายตาแบบนั้นสิ แค่เกาะข้าไว้ให้แน่น รับรองว่าพวกเจ้าจะปลอดภัยเย่หนานบ่นอุบเมื่อเห็นสายตาคาดหวังของทุกคน
ได้ยินคำยืนยันของเย่หนาน ทุกคนก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก มือที่จับกันไว้บีบแน่นขึ้นกว่าเดิม
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงการปะทะดังขึ้นรอบทิศทาง เรือเหาะบางลำชนกันเองจนแตกกระจาย
แม้หมอกหนาจะดูดซับเสียงไปมาก แต่ก็ยังพอได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนแว่วมา
ไม่นานนัก ภาพของผืนน้ำทะเลสาบก็ปรากฏในครรลองสายตาของเย่หนาน
ระวังตัวด้วย ตอนนี้เราอยู่เหนือทะเลสาบแล้วเย่หนานเตือนคนข้างกาย
ได้ยินดังนั้น เหมียวฉางอันและทุกคนต่างระมัดระวังตัวถึงขีดสุด
ข่าวลือเรื่องความอันตรายของทะเลสาบแห่งนี้เป็นที่เลื่องลือ เพียงแต่ไม่มีใครมายืนยัน เพราะคนที่รู้ล้วนกลายเป็นศพ
ดูเหมือนจะไม่มีอันตรายอะไรนะเย่หนานมองผิวน้ำที่ราบเรียบด้วยความสงสัย
ทว่าสิ้นเสียงเย่หนานไม่ทันขาดคำ
เรือเหาะลำหนึ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขาก็ระเบิดออกเป็นเสี่ยง ๆ ราวกับถูกบางสิ่งกระแทกอย่างรุนแรง
ไม่ใช่แค่ลำเดียว เรือเหาะรอบข้างต่างทยอยระเบิดกันเป็นทอด ๆ
ผู้ฝึกตนบนเรือเหล่านั้น ยกเว้นระดับเทพปฐพีที่พอจะเหาะได้ ต่างร่วงหล่นลงสู่ทะเลสาบราวกับเกี๊ยวต้มที่ถูกเทลงหม้อน้ำเดือด
เหมียวฉางอันและคนอื่น ๆ ได้ยินเพียงเสียงระเบิดตูมตาม แต่ไม่อาจมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น
วินาทีนี้ ความหวาดกลัวเริ่มเกาะกุมจิตใจ
ท่านผู้อาวุโส เกิดอะไรขึ้นข้างหน้าเจ้าคะชางหยวนถามเสียงสั่น
งูยักษ์… และดูเหมือนจะไม่ใช่งูธรรมดาเสียด้วยเย่หนานกวาดตามองสถานการณ์โดยรอบ
เป็นอย่างที่คิด ทะเลสาบนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆเหมียวฉางอันใจหายวาบ
แม้จะมองไม่เห็น แต่สัญชาตญาณร้องเตือนถึงอันตรายระดับวิกฤต
นางเป็นถึงเทพปฐพีขั้นที่เก้า แต่สิ่งที่เย่หนานเรียกว่างูยักษ์กลับทำให้นางขนลุกซู่
ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นตระหนก
กลิ่นอายเย็นเยียบและทรงพลังสายหนึ่งก็พุ่งขึ้นมาจากเบื้องล่างใต้ท้องเรือของเย่หนานด้วยความเร็วสูง
แย่แล้ว! มีบางอย่างพุ่งขึ้นมาจากข้างล่าง!เหมียวฉางอันตะโกนลั่น
แม้แต่เย่หนานที่มีระดับพลังเพียงกลั่นลมปราณยังสัมผัสได้ลาง ๆ
ตูมมม!
วินาทีถัดมา
ยังไม่ทันที่ใครจะได้ตั้งตัว หัวงูขนาดยักษ์ก็พุ่งทะลุกลางลำเรือเหาะ
แรงกระแทกมหาศาลทำให้เรือเหาะทั้งลำแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในพริบตา
เย่หนานและทุกคนถูกแรงระเบิดซัดกระเด็นไปคนละทิศละทาง ตัวเย่หนานเองกำลังร่วงดิ่งลงสู่เบื้องล่างอย่างรวดเร็ว
ท่านผู้อาวุโส! จับข้าไว้!เหมียวฉางอันตะโกนเรียกเย่หนานที่กำลังร่วงหล่น
ได้!เย่หนานขานรับ
แรงกระแทกทำให้ทั้งคู่ร่วงลงไปด้วยความเร็วสูง
วูบ!
เหมียวฉางอันระเบิดพลังปราณออกมาต้านแรงโน้มถ่วง พยุงร่างตัวเองให้ลอยตัวกลางอากาศ
ผ่านไปหลายลมหายใจ นางจึงตั้งหลักได้มั่นคง
วิ้ง!
แสงนวลตาจากฝ่ามือของเหมียวฉางอันพุ่งไปโอบล้อมร่างของเย่หนาน
ช่วยดึงเขาให้ลอยกลับขึ้นมายืนเคียงข้างนางกลางอากาศ
โชคดีที่มีเจ้าอยู่ด้วย ไม่งั้นข้าคงได้ลงไปว่ายน้ำเล่นข้างล่างแน่เย่หนานหน้าซีดเผือดเล็กน้อย
ท่านผู้อาวุโส… เหมียวอินและคนอื่น ๆ หายไปแล้วเจ้าค่ะ ทำอย่างไรดีเหมียวฉางอันร้อนรน พยายามแผ่สัมผัสวิญญาณออกไปค้นหา
แต่รัศมีสัมผัสวิญญาณในหมอกนี้ช่างสั้นกุดจนน่าใจหาย
ได้ยินดังนั้น เย่หนานก็ได้สติ
วิ้ง!
ดวงตาของเย่หนานส่องประกายสีทองอีกครั้ง กวาดมองไปรอบทิศ
แต่ภาพในสายตาของเขาตอนนี้วุ่นวายโกลาหลยิ่งนัก ผู้คนนับหมื่นร่วงหล่นเต็มท้องฟ้าและผืนน้ำ ราวกับฝูงมดแตกรัง การต่อสู้ปะทุขึ้นทุกหย่อมหญ้า
ไม่ใช่การต่อสู้ระหว่างคนกับคน แต่เป็นคนกับงูยักษ์
ในพื้นที่กว้างใหญ่และชุลมุนขนาดนี้ การจะหาเหมียวอินและคนอื่น ๆ ให้พบในทันทีไม่ใช่เรื่องง่าย
งูยักษ์ไม่ได้มีแค่ตัวเดียว พวกมันนับร้อยนับพันตัวกระโจนขึ้นจากน้ำ ไล่ล่าผู้ฝึกตนตั้งแต่ระดับกลั่นลมปราณไปจนถึงเทพปฐพี
ช่วยไม่ได้ คนเยอะเกินไป เราต้องบุกเข้าไปข้างในก่อนเย่หนานขมวดคิ้วตัดสินใจ
ตกลงเจ้าค่ะ!เหมียวฉางอันรู้ดีว่าความกังวลตอนนี้ไม่ช่วยอะไร ได้แต่ภาวนาให้ศิษย์รักและคนอื่น ๆ ปลอดภัย
ฟึ่บ!
ในขณะที่เย่หนานและเหมียวฉางอันกำลังหาทิศทาง กลิ่นอายอำมหิตสายหนึ่งก็พุ่งตรงเข้ามาจากด้านล่าง
หือเย่หนานหรี่ตามองลงไป
งูยักษ์ลำตัวหนาเท่าต้นไม้ใหญ่กำลังอ้าปากกว้างพุ่งเข้าใส่พวกเขา
กลิ่นอายระดับเทพปฐพี!เหมียวฉางอันตกใจ
เคร้ง!
นางเรียกกระบี่สีขาวออกมาถือไว้ในมือทันที เตรียมพร้อมรับมือ
ศัตรูอยู่ในที่มืด พวกนางอยู่ในที่แจ้ง แรงกดดันมหาศาลถาโถมใส่เหมียวฉางอัน
ฮึ! รนหาที่ตาย!เย่หนานแค่นเสียง
เขายื่นฝ่ามือออกไป รวมรวบพลังปราณอันหนาแน่นไว้ที่ฝ่ามือ
แล้วกดลงไปเบื้องล่าง
ตูมมม!
ผืนน้ำเบื้องล่างระเบิดออกเป็นหลุมลึกกว้างหลายสิบเมตร จนเห็นก้นทะเลสาบชั่วขณะ แม้แต่หมอกรอบบริเวณยังถูกแรงอัดกระแทกจนหยุดนิ่ง
ร่างของงูยักษ์ตัวนั้นถูกฝ่ามือของเย่หนานบดขยี้จนกลายเป็นเศษเนื้อปลิวว่อน
แข็งแกร่งมาก!เหมียวฉางอันใจเต้นระรัวเมื่อเห็นอานุภาพฝ่ามือของเย่หนาน
ดูเหมือนว่าการโจมตีที่รุนแรงของเย่หนานจะไปกระตุ้นความสนใจของงูตัวอื่น ๆ
งูยักษ์อีกหลายตัวเริ่มเบนเข็มพุ่งเป้ามาที่เย่หนาน
เห็นดังนั้น ดวงตาของเย่หนานกลับเป็นประกาย
จริงสิ! ถ้าข้าล่อพวกมันมาทางนี้ให้หมด พวกเหมียวอินก็น่าจะปลอดภัยขึ้นเย่หนานพึมพำกับตัวเอง
ได้ยินความคิดสุดโต่งของเย่หนาน เหมียวฉางอันถึงกับหนังตากระตุก แต่พอเห็นท่าทีผ่อนคลายของเขา นางก็ไม่ได้เอ่ยห้าม
ตูม!
เย่หนานตบฝ่ามือออกไปอีกครั้ง งูยักษ์ที่พุ่งเข้ามากลุ่มแรกระเบิดเป็นจุณ
วินาทีต่อมา เย่หนานเรียกกระถางต้นไม้ใบเล็กออกมาถือไว้ในมือ
ภายในกระถางมีดอกไม้สีขาวดอกหนึ่งกำลังเบ่งบาน
ดอกไม้นั้นดูธรรมดา แต่กลับแผ่กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์และบริสุทธิ์ออกมา โดยเฉพาะกลิ่นหอมของมันที่ทำให้จิตใจสงบผ่อนคลาย… และดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่ดึงดูดบางอย่างได้อย่างดีเยี่ยม
YOU MAY ALSO LIKE
