แค่รับศิษย์ ข้าก็เหนือฟ้า - บทที่ 43 เอ, อี, เอ, เอ๊, โอ ทุกคนอ้าปากค้าง
ในขณะเดียวกัน ทางด้านกู้เฉินและคนอื่นๆ ยังคงต่อสู้กันอย่างดุเดือด
เหล่าสมาชิกสำนักต่างๆ บาดเจ็บล้มตายกันระนาว
แม้แต่กู้เฉินและหลานหลิงเอง ก็มีบาดแผลเต็มตัว
เจ้าเสือยักษ์ก็มีบาดแผลทั่วร่างเช่นกัน แต่ล้วนเป็นเพียงบาดแผลภายนอก
ข่าวดีเพียงอย่างเดียวในสนามรบตอนนี้ คงเป็นทางฝั่งของเหล่าเจ้าสำนัก
พวกเขาเริ่มกดดันสัตว์อสูร ขั้นกายาบริสุทธิ์ เหล่านั้นได้แล้ว ชัยชนะอยู่แค่เอื้อม
เจ้าอดทนอีกนิด ข้าจะรีบจัดการมันให้เสร็จแล้วไปช่วย อวี้เซียนตะโกนบอกกู้เฉินขณะต่อสู้
ไม่ต้องห่วงข้า ท่านตั้งใจสู้เถอะ กู้เฉินตะโกนตอบกลับไป
เมื่อเห็นว่าเสือยักษ์แทบไม่เป็นอะไรเลย หลานหลิงก็เริ่มถอดใจ
นางฆ่ามันได้ก็จริง แต่ในเมื่อหนีได้ ก็ไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตไปเสี่ยง
คิดจะชิ่งอีกแล้วล่ะสิ กู้เฉินสังเกตเห็นท่าทีของหลานหลิง
โดนกู้เฉินดักคออย่างรู้ทัน แต่หลานหลิงก็ไม่ได้ใส่ใจ
สำหรับนาง เรื่องแบบนี้มันปกติจะตาย
ตอนนี้พวกเราฆ่ามันไม่ได้ มันก็ฆ่าพวกเราไม่ได้ แต่ขืนยื้อต่อไป คนที่จะเสียเปรียบคือพวกเรา
พลังของมัน อย่างน้อยก็อยู่ ขั้นกายาบริสุทธิ์ ระดับห้า ถ้าแค่ระดับหนึ่งหรือสอง พวกเราร่วมมือกันยังพอมีหวัง หลานหลิงวิเคราะห์สถานการณ์ให้ฟัง
เจ้ามีวิชาเพิ่มพลังไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่ใช้ล่ะ กู้เฉินแขวะ
เขาก็รู้ดีถึงความแข็งแกร่งของเสือยักษ์ ถ้าไม่ใช่เพราะมันเกรงกลัวถุงมือของเขา จนไม่กล้าใช้พลังเต็มที่ ป่านนี้ พวกเขาคงแพ้ไปนานแล้ว
ฮึ วิชานั้นต้องจ่ายค่าตอบแทน ข้าไม่อยากเสียมันไปกับที่แบบนี้ หลานหลิงสวนกลับทันควัน
ทางด้านฉินอู๋เต้า การต่อสู้กำลังเข้มข้น
ฟึ่บ
ลำแสงสายหนึ่งพุ่งตรงเข้ามาหาเขาด้วยความเร็วสูง
ทุกคนสังเกตเห็น แต่ความเร็วนั้นเหนือชั้นเกินกว่าที่สายตาจะจับภาพทัน
ตูม
ลำแสงนั้นพุ่งทะลุร่างสัตว์อสูร ขั้นกายาบริสุทธิ์ ที่อยู่ตรงหน้าฉินอู๋เต้าจนพรุน
ตรึงร่างมันไว้กับก้อนหินยักษ์ด้านหลัง
เมื่อฝุ่นจาง ทุกคนจึงเห็นชัดเจนว่า มันคือหอกยาวเล่มหนึ่ง ที่พุ่งมาด้วยความเร็วและความรุนแรงมหาศาล
ฟึ่บ
ไม่นาน บนกิ่งไม้ใหญ่ไม่ไกลจากจุดนั้น ปรากฏร่างชายชราร่างกำยำยืนตระหง่าน
เมื่อเห็นร่างนี้ นอกจากฉินอู๋เต้าแล้ว คนอื่นๆ ต่างหรี่ตาลงด้วยความหวาดระแวง
ท่านบรรพชน ฉินอู๋เต้ารีบทำความเคารพ
ถูกต้อง เขาคือบรรพชนแห่งสำนักไร้ขอบเขต ฉินอู๋เต๋อ ซึ่งฉินอู๋เต้าก็ใช้นามสกุลตามเขานั่นเอง
ฉินอู๋เต๋อไม่ได้สนใจฉินอู๋เต้า แต่หันไปเรียกหลานหลิง มานี่สิ
เมื่อเห็นว่าฉินอู๋เต๋อมาถึงแล้ว หลานหลิงก็รีบผละออกจากวงต่อสู้ทันที
ส่วนเหตุผลที่ฉินอู๋เต๋อไม่ฆ่าสัตว์อสูร ขั้นกายาบริสุทธิ์ ทั้งหมดนั้น
คนของสี่สำนักใหญ่ย่อมรู้ดีแก่ใจ
สี่สำนักใหญ่ต่างแก่งแย่งชิงดีกัน ใครจะเป็นจะตาย ก็ไม่ใช่เรื่องของตน
เมื่อเห็นหลานหลิงหนีไป กู้เฉินหน้าเครียดทันที
แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เขาเข้าใจสัจธรรมข้อนี้ดี
เสือยักษ์เห็นหลานหลิงหนีไป ก็ไม่ได้ตาม
ดูเหมือนมันจะสัมผัสได้ถึงความน่ากลัวของฉินอู๋เต๋อ
ดังนั้น เป้าหมายของมันจึงเหลือแค่กู้เฉินคนเดียว
เมื่อขาดหลานหลิง กู้เฉินก็ไม่ใช่คู่มือของเสือยักษ์อีกต่อไป
ถุงมือของเขาอาจสร้างความหวาดกลัวให้เสือยักษ์ได้ แต่ พลังที่ห่างชั้นกันเกินไป บวกกับความคล่องตัวของมัน ทำให้เขายากที่จะโจมตีโดน
โฮก
เสือยักษ์คำรามลั่น พุ่งเข้าใส่กู้เฉินเต็มแรง
เห็นฉากนี้ อวี้เซียนหน้าซีดเผือด ตาแก่นั่น มัวทำอะไรอยู่ ทำไมป่านนี้ยังไม่มาอีก
นางเป็นคนไม่ค่อยด่าใคร แต่นี่เป็นครั้งแรกที่หลุดปากออกมา
ฮัดชิ้ว อวี้เซียวจื่อที่กำลังเร่งความเร็วมาถึงกับจาม ข้าป่วยเหรอเนี่ย
ตูม
อวี้เซียนซัดกระบี่ผลักสัตว์อสูรตรงหน้าออกไป
วินาทีต่อมา นางไม่ลังเล พุ่งตัวไปหากู้เฉินทันที
กู้เฉินจะตายไม่ได้ ถ้ากู้เฉินตาย สำนักอวี้หัวต้องเจอหายนะแน่
ความแข็งแกร่งของเย่หนาน นางประจักษ์แก่สายตามาแล้ว
เคร้ง
อวี้เซียนขว้างกระบี่ในมือใส่เสือยักษ์สุดแรง
รีบหลบไป อวี้เซียนตะโกนบอกกู้เฉิน
ถ้าโดนเสือยักษ์ตะปบ กู้เฉินตายแน่
ฉินอู๋เต้าและคนอื่นๆ ต่างมองด้วยความสะใจ บางคนถึงกับยิ้มเยาะ
ถ้ากู้เฉินตาย ภัยคุกคามของสำนักไร้ขอบเขตก็จะหายไป
มีเพียงหลานหลิงที่หรี่ตามองกู้เฉิน
นางจำได้ว่าคราวที่แล้ว กู้เฉินก็รอดจากเสือยักษ์ตัวนี้มาได้
ตอนนั้นกู้เฉินอ่อนแอกว่านี้อีก นางไม่เชื่อหรอกว่ากู้เฉินจะตายง่ายๆ
ข้าอยากจะรู้นัก ว่าเจ้ามีความลับอะไรซ่อนอยู่ หลานหลิงจ้องกู้เฉินไม่วางตา กลัวจะพลาดช็อตเด็ด
เมื่อเห็นกระบี่พุ่งเข้ามา เสือยักษ์ตบสวนกลับไปทีเดียว
ตูม
กระบี่ของอวี้เซียนกระเด็นกลับไป
เห็นฉากนี้ อวี้เซียนใจหายวาบ จบกัน
แต่ นางยังหวังลึกๆ ว่ากู้เฉินที่เป็นศิษย์ของเย่หนาน จะมีไม้ตายก้นหีบเอาไว้ป้องกันตัว
กู้เฉินได้ยินเสียงเตือนของอวี้เซียน แต่ดูจากความเร็วและความแรงของเสือยักษ์แล้ว เขาหนีไม่พ้นแน่
โฮก
เสือยักษ์แผ่จิตสังหารรุนแรง พุ่งชนทุกสิ่งที่ขวางหน้า ต้นไม้ล้มระเนระนาด
มันตั้งใจจะฉีกกู้เฉินเป็นชิ้นๆ
ชั่วพริบตาเดียว มันก็มาถึงตรงหน้ากู้เฉิน
วินาทีนี้ การต่อสู้รอบด้านดูเหมือนจะหยุดชะงัก
ทุกสายตาจับจ้องไปที่กู้เฉิน
แม้แต่สัตว์อสูรตัวอื่นๆ ก็ยังชะงักงันด้วยจิตสังหารของเสือยักษ์
แม่งเอ๊ย คงต้องใช้วิธีนี้แล้วสินะ กู้เฉินหน้าเครียด
ท่ามกลางสายตางุนงงของทุกคน กู้เฉินตะโกนออกมาว่า เอ, อี, เอ, เอ๊, โอ
สิ้นเสียงนั้น เสือยักษ์ก็กระโจนเข้าใส่พร้อมพลังทำลายล้างมหาศาล
โครมคราม
พลังมหาศาลกลืนกินร่างกู้เฉินจนมิด
ทุกสิ่งในรัศมีร้อยเมตรถูกฉีกกระชากจนแหลกละเอียด
แม้อวี้เซียนที่เพิ่งมาถึง ยังถูกแรงกระแทกซัดกระเด็น เลือดลมปั่นป่วน
แต่ นางไม่สนใจ รีบพุ่งเข้าไปในกลุ่มฝุ่นควันอีกครั้ง
นางได้แต่ภาวนาให้กู้เฉินมีวิธีเอาตัวรอดจริงๆ ไม่อย่างนั้น นางไม่อยากจะคิด
ใบหน้าของนางซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว
เห็นฉากนี้ ฉินอู๋เต้าและคนสำนักอื่นต่างโล่งอก
อัจฉริยะอย่างกู้เฉินเติบโตขึ้นมาน่ากลัวเกินไป
มีเพียงหลานหลิงที่จ้องเขม็งไปในกลุ่มควัน
นางไม่เชื่อเด็ดขาดว่า คนที่มีกายาพิเศษและดวงแข็งอย่างกู้เฉิน จะตายง่ายๆ แบบนี้
แต่ยังไม่ทันที่ฝุ่นควันจะจางหาย
ทุกคนก็ได้ยินเสียงระเบิดดังตุบตับออกมาจากข้างใน
พร้อมกับเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวของเสือยักษ์
เมื่อสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติ อวี้เซียนรีบหยุดเท้า
พร้อมกับถอนหายใจด้วยความโล่งอก
แม้จะมองไม่เห็นเหตุการณ์ข้างใน
แต่จากเสียงทุบตีและเสียงคำราม ดูเหมือนกู้เฉินจะยังไม่ตาย
แต่นางก็ยังกังวลอยู่ดี เพราะกู้เฉินเพิ่งจะอยู่แค่ ขั้นรวบรวมวิญญาณ
เพลี้ยะ
อวี้เซียนบีบหยกสื่อสารอีกชิ้นแตกคามือ ก่อนบีบยังสบถด้วยความโมโหว่า ตาแก่ ถ้าท่านยังไม่มาอีก ท่านต้องเสียใจแน่
หลังจากบีบหยกแตก นางเตรียมจะพุ่งเข้าไปในกลุ่มควันอีกครั้ง
แต่ยังไม่ทันก้าวขา เสียงกู้เฉินก็ดังขึ้น อย่าเข้ามา
ได้ยินเสียงกู้เฉิน อวี้เซียนก็ยกภูเขาออกจากอก
และทำตามคำบอกของกู้เฉิน หยุดรออยู่ภายนอก
ว่าแล้วเชียว หมอนี่มันตายยาก หลานหลิงหรี่ตามองเข้าไปในกลุ่มควัน
แม้แต่ฉินอู๋เต๋อก็หรี่ตาลงเช่นกัน
จากนั้นเขาก็โบกมือวูบหนึ่ง ปัดเป่าฝุ่นควันให้จางหาย
เมื่อทุกคนเห็นภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า ต่างก็ต้องอ้าปากค้าง
แววตาเต็มไปด้วยความงุนงงและตกตะลึง
กู้เฉินยืนนิ่งอยู่กับที่ ส่วนเจ้าเสือยักษ์กำลังระดมตบกู้เฉินอย่างบ้าคลั่ง
แต่ไม่ว่าจะใช้แรงมหาศาลแค่ไหน กู้เฉินก็ยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติง
นี่มัน แม้แต่ฉินอู๋เต๋อที่เคยสงบนิ่งยังต้องตกตะลึง
เขาเห็นชัดเจนว่าทุกการโจมตีของเสือยักษ์ ทันทีที่สัมผัสตัวกู้เฉิน พลังโจมตีเหมือนจะถูกถ่ายโอนออกไปหมด
มะ เป็นไปไม่ได้ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง หลานหลิงเบิกตากว้าง
นางเกิดมาชาติหนึ่งแล้ว เรื่องเหลือเชื่อแบบนี้ นางเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก
หรือว่า บนตัวเขามีสมบัติวิเศษระดับตำนาน ฉินอู๋เต้าหรี่ตามองกู้เฉิน
เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด มีเพียงหลานหลิงที่รู้ดีที่สุด
นางเคยเห็นสมบัติมานับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยได้ยินว่ามีสมบัติชิ้นไหนที่สามารถย้ายพลังโจมตีได้แบบนี้ แม้แต่ศาสตราจักรพรรดิก็ทำไม่ได้
อีกอย่าง นางเคยตรวจสอบกู้เฉินแล้ว ไม่พบกลิ่นอายของสมบัติวิเศษใดๆ
แม้แต่อวี้เซียนยังเบิกตากว้าง
แต่ไม่นานนางก็คลายความสงสัย คิดไปเองว่ากู้เฉินคงมีสมบัติวิเศษคุ้มกาย ด้วยความรู้ที่จำกัด พวกเขาจึงคิดได้เพียงแค่นั้น
YOU MAY ALSO LIKE
