แค่รับศิษย์ ข้าก็เหนือฟ้า - บทที่ 48 สามสำนักใหญ่รุมกินโต๊ะ

แม่งเอ๊ย​ ฝีมือ​ใคร​วะ​เนี่ย​ เย่​หนาน​มอง​ยอดเขา​ที่​หาย​ไปแถบ​หนึ่ง​ด้วย​ความ​อึ้ง​

นอกจาก​เรือน​พัก​รอบตัว​เขา​ สิ่งก่อสร้าง​อื่นๆ​ บน​ยอดเขา​พังพินาศ​หมดสิ้น​

พี่​หนาน​ ข้างนอก​เหมือน​จะตี​กัน​เละ​เลย​ ห​ลิง​หลง​มองออก​ไปข้างนอก​ด้วย​ความ​งุนงง​

ได้ยิน​ดังนั้น​ เย่​หนาน​จึงสังเกตเห็น​ว่า​ ทั่ว​ทั้ง​สำนัก​อวี้​หัว​กำลัง​โกลาหล​วุ่นวาย​

สาเหตุ​ที่​เรือน​พัก​ของ​พวกเขา​ยัง​อยู่ดี​มีสุข​ ต้อง​ขอบคุณ​อวี้​เซียว​จื่อ​ ที่​ตอน​ซ่อมแซม​ภูเขา​ ได้​ติด​ตั้งค่าย​กล​ป้องกัน​ระดับ​สูงสุด​ของ​สำนัก​อวี้​หัว​ไว้​ที่​ยอดเขา​หนาน​ แถมยัง​ติด​ตั้งค่าย​กล​เก็บเสียง​ เพราะ​กลัว​จะไปรบกวน​การพักผ่อน​ของ​เย่​หนาน​

นั่น​คือ​เหตุผล​ที่​ข้างนอก​รบ​กัน​แทบตาย​ แต่​เย่​หนาน​และ​ห​ลิง​หลง​ยัง​หลับ​สบาย​ไม่รู้เรื่อง​รู้​ราว​

ท่าน​อาจารย์​ ตื่น​แล้ว​หรือ​ขอรับ​ กู้​เฉิน​กลับ​มาถึงตั้งแต่​เช้าตรู่​ แต่​พอ​มาถึงก็​เจอ​เรื่อง​วุ่นวาย​เข้า​พอดี​

เขา​คอย​เฝ้าอยู่​ที่​ยอดเขา​หนาน​ไม่ไปไหน​ เพื่อ​กัน​ไม่ให้​ใคร​เข้ามา​รบกวน​เย่​หนาน​

ศิษย์​รัก​ นี่​มัน​เกิดเรื่อง​บ้า​อะไร​ขึ้น​ เย่​หนาน​หันไป​ถามกู้​เฉิน​

กู้​เฉิน​รีบ​เข้ามา​รายงาน​ ท่าน​อาจารย์​ สามสำนัก​ใหญ่​บุก​มาโจมตี​ขอรับ​

จากนั้น​ก็​เล่า​เรื่องราว​ที่​เกิดขึ้น​ใน​เทือกเขา​หมื่น​อสูร​ให้​ฟังอย่าง​ละเอียด​

เมื่อ​ได้​ฟังเรื่องราว​ แววตา​ของ​เย่​หนาน​ก็​เย็นเยียบ​ลง​

ไอ้เวร​พวก​นี้​ มารบกวน​เวลานอน​ของ​ข้า​ยัง​ไม่พอ​ ยัง​กล้า​มาหาเรื่อง​ศิษย์​ข้า​อีก​ เย่​หนาน​ถลก​แขน​เสื้อ​ เตรียมพร้อม​จะไปลุย​

แต่​ยัง​ไม่ทัน​จะได้​ก้าว​ขา​ ก็​มีคน​กลุ่ม​หนึ่ง​บุก​ขึ้น​มาบน​ยอดเขา​หนาน​

โอ๊ะ​โอ๋​ ยังมี​ปลา​หลุด​รอด​แห​อยู่​อีก​หรือ​นี่​

คน​กลุ่ม​นี้​คือ​ศิษย์​ของ​สามสำนัก​ใหญ่​

เวลานี้​สำนัก​อวี้​หัว​กำลัง​ตก​เป็นรอง​ ผู้อาวุโส​ทั้ง​หมดกำลัง​รับมือ​กับ​ระดับสูง​ของ​อีก​สามสำนัก​

ศิษย์​เหล่านี้​จึงฉวยโอกาส​ปล้น​ชิงทรัพยากร​ตามที่​ต่างๆ​ ของ​สำนัก​อวี้​หัว​

รนหาที่​ตาย​ กู้​เฉิน​คำราม​ลั่น​ พุ่ง​เข้าใส่​ทันที​

ศิษย์​เหล่านี้​อยู่​แค่​ ขั้น​รวบรวม​วิญญาณ​ จะไปสู้กู้​เฉิน​ได้​ยังไง​

อ๊าก​

เสียงร้อง​โหยหวน​ดัง​ขึ้น​ระงม​ กู้​เฉิน​จัดการ​พวก​มัน​ร่วง​ไปทีละ​คน​ด้วย​หมัด​เปล่า​

โทษ​ฐาน​ที่​ตาถั่ว​ บุ่มบ่าม​บุก​เข้ามา​ไม่ดูตาม้าตาเรือ​

เย่​หนาน​ไม่สนใจ​พวก​ปลา​ซิว​ปลา​สร้อย​เหล่านี้​ เขา​กระโดด​ลอยตัว​ขึ้น​ฟ้า

ตูม​

พื้นดิน​ที่​เหยียบ​ระเบิด​เป็น​หลุม​ ร่าง​ของ​เขา​พุ่งตรง​ไปยัง​ใจกลาง​สำนัก​อวี้​หัว​

เวลานี้​ ใจกลาง​สำนัก​อวี้​หัว​พังพินาศ​ยับเยิน​

ศพ​เกลื่อนกลาด​ไปทั่ว​พื้น​ ล้วน​เป็น​คน​ของ​ทั้ง​สี่สำนัก​

แต่​สังเกต​ได้​ชัด​ว่า​ ผู้อาวุโส​ระดับ​แกนนำ​ของ​สำนัก​อวี้​หัว​ แข็งแกร่ง​กว่า​ผู้อาวุโส​ของ​อีก​สามสำนัก​อย่าง​เห็นได้ชัด​ นอกจาก​จะบาดเจ็บ​กัน​ไปคนละ​เล็ก​ละ​น้อย​ ก็​ยัง​ไม่มีใคร​ตาย​

เพราะ​พวกเขา​ทุกคน​ได้​ฝึกฝน​เคล็ด​วิชา​ระดับ​นภา​นั่นเอง​

เห็น​พลัง​การต่อสู้​ที่​เพิ่มขึ้น​อย่าง​ก้าว​กระโดด​ของ​ผู้อาวุโส​สำนัก​อวี้​หัว​

เจ้าสำนัก​และ​บรรพชน​ของ​อีก​สามสำนัก​ต่าง​ก็​ตกตะลึง​

และ​ สีหน้า​ก็​ยิ่ง​อัปลักษณ์​ลง​เรื่อยๆ​

ไม่รู้เนื้อรู้ตัว​เลย​ว่า​ สำนัก​อวี้​หัว​แข็งแกร่ง​ขึ้น​ขนาด​นี้​ตั้งแต่​เมื่อไหร่​ ไปได้​วาสนา​อะไร​มากัน​แน่​

ถ้าไม่ใช่เพราะ​เหตุการณ์​ที่​เทือกเขา​หมื่น​อสูร​ สามสำนัก​คง​โดน​สำนัก​อวี้​หัว​หลอก​ต้ม​จน​เปื่อย​

ขืน​ปล่อย​เวลา​ให้​สำนัก​อวี้​หัว​เติบโต​ต่อไป​ สามสำนัก​ใหญ่​คง​ไม่มีที่​ยืน​

ฆ่ามัน​ให้​หมด​ ขอ​แค่​แย่งชิง​วาสนา​ของ​พวก​มัน​มาได้​ สามสำนัก​ของ​เรา​ก็​จะผงาด​ขึ้น​มา ฉิน​อู๋เต๋อ​มอ​งอ​วี้​เซียว​จื่อ​และ​พวก​ด้วย​ความโลภ​

คน​ของ​สามสำนัก​ใหญ่​ฮึกเหิม​ราวกับ​โด๊ป​เลือด​ไก่​

พวกเขา​รู้ดี​ว่า​ สำนัก​อวี้​หัว​ครอบครอง​วาสนา​อัน​ยิ่งใหญ่​

ขอ​แค่​ได้​ส่วนแบ่ง​มาบ้าง​ ก็​ถือเป็น​โชคลาภ​มหาศาล​

ดู​จาก​พลัง​การต่อสู้​ของ​ผู้อาวุโส​สำนัก​อวี้​หัว​สิ

ระดับ​พลัง​เท่ากัน​แต่​รับ​มือสาม​คน​พร้อมกัน​ได้​ แถมยัง​สู้ได้​สูสี แสดงให้เห็น​ถึงความ​น่ากลัว​ของ​วาสนา​นั้น​

ฆ่ามัน​ ลุย​เข้าไป​ เสียง​โห่ร้อง​ฆ่าฟัน​ดัง​สนั่นหวั่นไหว​

เห็น​ฉาก​นี้​ อวี้​เซียว​จื่อ​และ​พวก​หน้าถอดสี​

ท่าน​บรรพชน​ ขืน​เป็น​แบบนี้​ต่อไป​ พวกเรา​ต้าน​ไว้​ไม่อยู่​แน่​ ไปเชิญท่าน​ผู้อาวุโส​เย่​เถอะ​เจ้าค่ะ​ อวี้​เซียน​มอ​งอวี้​เซียว​จื่อ​ด้วย​ความ​ร้อนใจ​

ข้า​ อวี้​เซียว​จื่อ​ลังเล​

อย่า​ลังเล​อีก​เลย​เจ้าค่ะ​ท่าน​บรรพชน​ อวี้​เซียน​เร่งเร้า​

เหล่า​ผู้อาวุโส​ที่อยู่​ข้างๆ​ ต่าง​งุนงง​กับ​บทสนทนา​ของ​ทั้งคู่​

สำนัก​อวี้​หัว​มีผู้อาวุโส​แซ่เย่​ตั้งแต่​เมื่อไหร่​กัน​

ฮ่าฮ่าฮ่า วันนี้​สำนัก​อวี้​หัว​ต้อง​พินาศ​ ไปตาม​ใคร​มาก็​ไร้ประโยชน์​ ฉิน​อู๋เต๋อ​หัวเราะ​ร่า​อย่าง​บ้าคลั่ง​

ตกลง​ เจ้าไปเชิญท่าน​ผู้อาวุโส​เย่​มา อวี้​เซียว​จื่อ​กัดฟัน​พยักหน้า​

สำนัก​มาถึงจุด​เป็น​ตาย​ เขา​ไม่มีเวลา​ให้​ลังเล​อีกแล้ว​

ได้ยิน​คำ​อนุญาต​ อวี้​เซียน​ดีใจ​มาก​ ในขณะที่​นาง​กำลังจะ​ผละ​ตัว​ไปตาม​เย่​หนาน​

เสียง​หนึ่ง​ก็​ดัง​ขึ้น​กลาง​สนามรบ​

ไม่ต้อง​ไปตาม​หรอก​ ข้า​มาแล้ว​ ตัว​ยัง​ไม่ถึง แต่​เสียง​เย่​หนาน​ดัง​มาก่อน​แล้ว​

ท่าน​ผู้อาวุโส​เย่​ ได้ยิน​เสียง​เย่​หนาน​ อวี้​เซียว​จื่อ​และ​อวี้​เซียน​ดีใจ​จน​เนื้อ​เต้น​

ฮ่าฮ่าฮ่า พวก​เจ้าตาย​แน่​ อวี้​เซียว​จื่อ​มอง​ฉิน​อู๋เต๋อ​และ​พวก​ด้วย​ความ​สะใจ

เห็น​ท่าทาง​ดีใจ​ขอ​งอ​วี้​เซียว​จื่อ​ที่​ดูไม่ได้​เสแสร้ง​

ระดับสูง​ของ​สามสำนัก​ใหญ่​ต่าง​เริ่ม​ระแวง​

แม้ฉิน​อู๋เต๋อ​จะปาก​ดี​ว่า​ใคร​มาก็​ไร้ประโยชน์​

แต่​นั่น​ก็​แค่​คำพูด​ข่มขวัญ​ศัตรู​ใน​สนามรบ​

เขา​ไม่ได้​โง่ เกิด​สำนัก​อวี้​หัว​เตรียมการ​มาดี​ จ้างยอด​ฝีมือ​จาก​ภายนอก​มานั่งเมือง​จริงๆ​ ก็​อาจ​เป็นไปได้​

ตูม​

ในขณะที่​ทุกคน​กำลัง​คาดเดา​ไปต่างๆ​ นานา​ เงาร่าง​หนึ่ง​ก็​ร่วง​ลง​มาจาก​ฟากฟ้า​

กระแทก​พื้น​จน​เป็น​หลุม​ยักษ์​ต่อหน้าต่อตา​ทุกคน​

แค่​ก​ แค่​ก​ เผลอ​ใส่แรง​เยอะ​ไปหน่อย​ เย่​หนาน​สำลัก​ฝุ่น​คุก​ๆ

เมื่อ​เห็น​ว่า​เป็น​เย่​หนาน​ นอก​จากอวี้​เซียว​จื่อ​และ​อวี้​เซียน​แล้ว​ คนอื่นๆ​ ต่าง​ชะงัก​

จากนั้น​ก็​ระเบิด​เสียงหัวเราะ​ลั่น​

ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้​แก่​อวี้​เซียว​จื่อ​ นี่​นะ​เหรอ​ไม้ตาย​ก้น​หีบ​ของ​เจ้า ฉิน​อู๋เต๋อ​มอ​งอวี้​เซียว​จื่อ​ด้วย​สายตา​ดูแคลน​

ระดับ​พลัง​ของ​เย่​หนาน​ ทุก​คนใน​สนามรบ​มอง​ปราด​เดียว​ก็​รู้แจ้ง​

แค่​ ขั้น​กลั่น​ลมปราณ​ กระจอก​ๆ ทำเอา​พวกเขา​ตกใจ​แทบ​แย่​

คิดได้​ดังนั้น​ ศัตรู​ทุกคน​ต่าง​รู้สึก​หงุดหงิด​

อวี้​เซียว​จื่อ​ไม่สนใจ​คำ​เยาะเย้ย​ของ​ฉิน​อู๋เต๋อ​ รีบ​หันไป​ทำความเคารพ​เย่​หนาน​ ท่าน​ผู้อาวุโส​ เป็น​ความผิด​ของ​ข้า​เอง​ที่​สร้าง​ความเดือดร้อน​ให้​ท่าน​

อวี้​เซียน​ก็​รีบ​ทำความเคารพ​เช่นกัน​

เห็น​บรรพชน​และ​เจ้าสำนัก​ทำความเคารพ​ เหล่า​ผู้อาวุโส​สำนัก​อวี้​หัว​แม้จะงงๆ แต่​ก็​รีบ​ทำตาม​

พวกเขา​เชื่อใจ​ผู้นำ​ของ​ตน​

เห็น​ท่าที​นอบน้อม​ของ​คน​สำนัก​อวี้​หัว​ที่​มีต่อ​เย่​หนาน​

คน​ของ​สามสำนัก​ใหญ่​ต่าง​พูดไม่ออก​

โดยเฉพาะ​ระดับสูง​อย่าง​ฉิน​อู๋เต๋อ​ สายตา​ที่​มอง​คน​สำนัก​อวี้​หัว​ยิ่ง​เต็มไปด้วย​ความ​ดูถูก​

ดูท่า​หลาย​ปีมานี้​ เจ้าจะยิ่ง​แก่​ยิ่ง​เลอะเลือน​นะ​ เสียแรง​ที่​ข้า​มอง​เจ้าเป็น​คู่แข่ง​มาตลอด​ ตอนนี้​ข้า​รู้​แล้ว​ว่า​ข้า​ให้​ค่า​เจ้ามากเกินไป​ ฉิน​อู๋เต๋อ​ยิ่ง​ได้ใจ​

ข้า​มาถึงปุ๊บ​ เจ้าก็​เอาแต่​พล่าม​ปั๊บ​ พูดมาก​ฉิบหาย​ เย่​หนาน​มอง​ฉิน​อู๋เต๋อ​อย่าง​ไม่สบอารมณ์​

ฮึ ไอ้​สวะ​ ขั้น​กลั่น​ลมปราณ​ กล้า​ดี​ยังไง​มาพูด​กับ​ข้า​แบบนี้​ ถ้าไม่เห็นแก่​ที่​เจ้าเป็น​อาจารย์​ของ​ไอ้​เด็ก​นั่น​ ข้า​คง​ตบ​เจ้าตายคาที่​ไปแล้ว​ ฉิน​อู๋เต๋อ​ตวาด​กลับ​ด้วย​ความโกรธ​ พลาง​เหลือบมอง​กู้​เฉิน​

เกี่ยว​อะไร​กับ​ข้า​ด้วย​ กู้​เฉินงง​

ฮึ ถ้าไม่ใช่เพราะ​ห​ลิง​เอ๋ย​บอ​กว่า​ห้าม​ทำร้าย​เจ้า และ​ให้​จับเป็น​เจ้ากลับ​ไป เจ้าคิด​ว่า​พวก​เจ้าจะมีสิทธิ์​มายืน​คุย​กับ​ข้า​ได้​นาน​ขนาด​นี้​เชียว​รึ​ ฉิน​อู๋เต๋อ​เฉลย​ความจริง​อย่าง​ไม่ปิดบัง​

เมื่อ​ได้ยิน​ชื่อ​ห​ลิง​เอ๋ย​กู้​เฉิน​ก็​เข้าใจ​ทันที​

เขา​กวาดตา​มอง​ไปรอบ​ๆ และ​ก็​ไม่พบ​หลาน​ห​ลิง​จริงๆ​

เขา​คิด​ว่า​สามสำนัก​ใหญ่​บุก​มาครั้งนี้​ หลาน​ห​ลิง​น่าจะ​มาด้วย​เสีย​อีก​

ยัย​ผู้หญิง​คน​นี้​ ยัง​ไม่เลิก​ตอแย​กับ​เคล็ดลับ​ของ​ข้า​อีก​เหรอ​เนี่ย​ กู้​เฉิน​บ่น​อุบ​อย่าง​เอือมระอา​