แค่รับศิษย์ ข้าก็เหนือฟ้า - บทที่ 85 เรียกข้าว่าพ่อรูปหล่อมหาเสน่ห์เข้าใจไหม
พี่ชายเย่ ลูกแก้วสีดำของข้าหายไปแล้ว หลิงหลงค่อนข้างชอบลูกแก้วสีดำลูกนั้น เพราะมันเข้าใจสิ่งที่นางพูด
ได้แต่หวังว่าเย่หนานจะช่วยตามหากลับมาได้
หา อะไรนะ ลูกแก้วสีดำ เย่หนานที่กำลังผ่าฟืนอยู่ ชะงักมือทันที
ครู่หนึ่งเขาถึงนึกออกว่าหลิงหลงหมายถึงอะไร
เจ้าทำหล่นหายหรือเปล่า เดี๋ยวข้าช่วยหาให้ เย่หนานรักและตามใจหลิงหลงเสมอ
ศิษย์พี่หญิง ลูกแก้วสีดำที่ท่านพูดถึง ข้าเหมือนจะเคยเห็นนะ ไป๋หลิงที่อยู่ข้างๆ พูดขึ้นอย่างลังเล
ใช่ ข้าก็เหมือนจะเห็นเหมือนกัน จูหลานก็นึกขึ้นได้
จริงเหรอ เห็นที่ไหน หลิงหลงหูผึ่งทันที
เอ่อ… ดูเหมือนลูกแก้วนั้นจะหนีไปแล้ว หนีไปพร้อมกับท่านผู้นั้น ไป๋หลิงเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ฟัง
ท่านผู้นั้นที่ไป๋หลิงหมายถึง ย่อมเป็นเจ้าตัวตลก
อะไรนะ เย่หนานหนังตากระตุก
สรุปคือ ลูกแก้วลูกนั้นมีความลับซ่อนอยู่เพียบ แถมยังแปลงร่างเป็นคนได้อีก
ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้สังเกตละเอียด เห็นแค่ว่าข้างในลูกแก้วมีหัวใจดวงหนึ่ง
แต่หลิงหลงกลับไม่กลัวเลยสักนิด แถมยังตาลุกวาวด้วยความสนใจ
พี่ชายเย่ ช่วยข้าตามหากลับมาได้ไหม หลิงหลงมองเย่หนานตาปริบๆ
เอ่อ… ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไอ้หมาบ้านั่นมันหนีไปไหน จะไปตามหาที่ไหนล่ะเนี่ย เย่หนานเริ่มปวดหัว
ก่อนหน้านี้ตู้เสื้อผ้ายังพอกักขังเจ้าตัวตลกได้ แต่ยิ่งนานวัน ประสิทธิภาพยิ่งลดลง
ขนาดมันหนีออกไป เขายังไม่รู้ตัวเลย
ยิ่งคิด เย่หนานยิ่งโมโห
ได้ยินคำตอบของเย่หนาน หลิงหลงหน้าจ๋อย
แต่แป๊บเดียวนางก็ตาเป็นประกายขึ้นมาใหม่ พี่ชายเย่ งั้นเราออกไปตามหาพวกเขากันเถอะ
ได้ยินข้อเสนอ เย่หนานตาเป็นประกายเช่นกัน จริงด้วย ออกไปหาข้างนอกก็สิ้นเรื่อง ไม่ต้องทำกับข้าวด้วย ไปหาอะไรกินข้างนอกเอา
ตกลง ข้าไปเก็บของแป๊บ เดี๋ยวเราออกเดินทางกันเลย เย่หนานเป็นคนพูดจริงทำจริง
ก่อนหน้านี้มีกู้เฉินคอยซักผ้าทำอาหาร
แต่กู้เฉินเพิ่งออกไปแก้แค้น
ทำให้เย่หนานปรับตัวไม่ทันนิดหน่อย
ท่านอาจารย์ ให้พวกข้าติดตามท่านกับศิษย์พี่หญิงไปด้วยไหมเจ้าคะ ไป๋หลิงถาม
ไม่ต้อง พวกเจ้าตั้งใจฝึกฝนเถอะ อย่าเอาอย่างพวกข้า เย่หนานส่ายหน้าปฏิเสธ
เขากับหลิงหลงเป็นสายชิลล์ สายอู้งาน
ได้ยินเย่หนานพูดแบบนี้ ไป๋หลิงพูดไม่ออก แต่ก็พยักหน้ารับคำ
พวกนางต้องแข็งแกร่งขึ้น หลิงหลงมีเย่หนานคุ้มครอง ย่อมไม่มีอันตราย
แต่พวกนางไม่เหมือนหลิงหลง จะให้ตามติดเย่หนานตลอดเวลาคงไม่ได้
จูหลานเองก็อยากอยู่ต่อ แต่พอได้ยินคำสั่งเย่หนาน ก็จำต้องล้มเลิกความคิด
ความจริงจูหลานอิจฉาหลิงหลงมาก ไม่ต้องกังวลอะไร แถมได้อยู่กับเย่หนานทุกวัน
หลังจากเก็บของเสร็จ เย่หนานก็พาหลิงหลงลงเขา
พร้อมกับไป๋หลิงและจูหลานที่แยกย้ายกันไป
พอลงจากเขา สิ่งแรกที่เย่หนานทำคือมุ่งหน้าเข้าเมืองอวิ๋นเพื่อหาของอร่อยกิน
ในขณะเดียวกัน ณ ถ้ำแห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยกองกระดูก
ชายชราร่างผอมแห้งจนหนังหุ้มกระดูกกำลังนั่งสมาธิอยู่
ตรงหน้าเขามีเตาหลอมยาโลหิตสีแดงฉานตั้งอยู่
ข้างในเตามีฟองปุดๆ เดือดพล่าน
บัดซบ ใครฆ่าศิษย์ข้า ชายชราลืมตาที่แดงก่ำด้วยความโกรธ
เขาคืออาจารย์ของเหยาเม่ย ฉายาผู้เฒ่ากระดูกขาว
ทันทีที่เหยาเม่ยตาย เขาก็สัมผัสได้
ฮึ ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร เจ้าจะต้องกลายเป็นตัวยาในเตาหลอมของข้า ผู้เฒ่ากระดูกขาวหัวเราะเสียงเย็น
ตัดภาพมาที่ยอดเขาสูงแห่งหนึ่ง เงาร่างสองสายค่อยๆ ปรากฏขึ้น
ทันทีที่ปรากฏตัว จอมมารเพลิงทมิฬรู้สึกถึงความไม่มั่นคงของพลังปราณ ร่างเงาที่ก่อตัวขึ้นแทบจะสลายไป
เมื่อครู่ตอนที่เจ้าตัวตลกพาเขาหนี มันไม่ใช่การบิน แต่เหมือนการเทเลพอร์ตมากกว่า
วินาทีนี้ จอมมารเพลิงทมิฬมองเจ้าตัวตลกด้วยความเกรงขามยิ่งกว่าเดิม
มองไปรอบๆ เห็นแต่ภูเขาล้อมรอบ จอมมารเพลิงทมิฬงุนงง
เพราะ… เขาไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน
ท่านสุดหล่อ เรามาที่ไหนกันหรือขอรับ จอมมารเพลิงทมิฬถามเจ้าตัวตลกอย่างกล้าๆ กลัวๆ
ได้ยินคำถาม เจ้าตัวตลกเอียงคอมองจอมมารเพลิงทมิฬ
เพียะ
เจ้าตัวตลกตบฉาดเดียว
จอมมารเพลิงทมิฬปลิวไปกระแทกภูเขาใกล้ๆ
เรียกข้าว่าพ่อรูปหล่อพ่อรูปหล่อพ่อรูปหล่อมหาเสน่ห์เข้าใจไหม เสียงแหบพร่าของเจ้าตัวตลกดังเข้าหูจอมมารเพลิงทมิฬ
เข้าใจแล้วขอรับ ท่านพ่อรูปหล่อมหาเสน่ห์ จอมมารเพลิงทมิฬรู้สึกขมขื่นสุดๆ
ได้แต่กลั้นน้ำตาตะโกนเรียกตามสั่ง
โอ๊ะโอ ยังคิดจะเอาข้าไปหลอมยาอีกเหรอ เคี๊ยก เคี๊ยก เคี๊ยก จู่ๆ เจ้าตัวตลกก็หันไปมองทิศทางหนึ่ง ยิ้มอย่างมีเลศนัย
เห็นเจ้าตัวตลกเริ่มพูดคนเดียวอีกแล้ว จอมมารเพลิงทมิฬตัวสั่นงันงก ไม่กล้าส่งเสียง
เจ้าลูกแก้ว มานี่ซิ เจ้าตัวตลกหันมาเรียกจอมมารเพลิงทมิฬ
ท่านพ่อรูปหล่อมหาเสน่ห์ มี… มีอะไรให้รับใช้ขอรับ จอมมารเพลิงทมิฬรีบคลานเข้ามาอย่างนอบน้อม
เจ้าตัวตลกไม่พูดอะไร แต่ใช้นิ้วจิ้มไปที่ร่างของจอมมารเพลิงทมิฬ
ไอหมอกสีดำสายหนึ่งซึมเข้าไปในร่างจอมมารเพลิงทมิฬ
รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างเข้ามาในร่าง จอมมารเพลิงทมิฬตกใจแทบร้องไห้
ตุบ
จอมมารเพลิงทมิฬคุกเข่าลงทันที
ท่านพ่อรูปหล่อมหาเสน่ห์ ไว้ชีวิตข้าด้วย จอมมารเพลิงทมิฬโขกหัวรัวๆ
แต่เจ้าตัวตลกไม่สนใจ นั่งลงบนก้อนหินข้างๆ ในมือหมุนกริชสีดำเล่น
จบเห่แล้ว จบเห่แน่ๆ เห็นเจ้าตัวตลกเมินเฉย จอมมารเพลิงทมิฬคิดว่าตัวเองคงไม่รอด
แต่วินาทีต่อมา
เขาก็รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกาย
ร่างที่ประกอบขึ้นจากเปลวเพลิงทมิฬ ดูเหมือนกำลังก่อร่างสร้างตัวขึ้นมาจริงๆ
นี่… นี่มัน จอมมารเพลิงทมิฬมองดูร่างกายที่กำลังสร้างใหม่ด้วยความเหลือเชื่อ
ใช่แล้ว มันคือการเกิดใหม่แบบมีเลือดมีเนื้อจริงๆ
การสร้างกายหยาบขึ้นมาใหม่นั้นยากเย็นแสนเข็ญ ต้องใช้สมุนไพรล้ำค่าหายากระดับตำนาน
ยิ่งการสร้างกายหยาบที่เข้ากับจิตวิญญาณตัวเองได้อย่างสมบูรณ์ยิ่งยากเข้าไปใหญ่
ดังนั้น… ผู้ฝึกตนระดับสูงส่วนใหญ่จึงเลือกที่จะยึดร่างผู้อื่น แทนที่จะสร้างร่างใหม่
แต่ตอนนี้ ร่างกายของเขากำลังถูกสร้างขึ้นใหม่ด้วยตาเปล่า
วินาทีนี้ สายตาที่จอมมารเพลิงทมิฬมองเจ้าตัวตลกเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
ความสามารถระดับนี้ เขาจินตนาการไม่ออกเลยว่าเจ้าตัวตลกเป็นตัวตนระดับไหนกันแน่
แค่จิ้มทีเดียว ก็ทำให้เขาสร้างร่างใหม่ที่สมบูรณ์แบบได้ ความสามารถนี้ แม้แต่ด้วยประสบการณ์อันยาวนานของจอมมารเพลิงทมิฬ ก็ยังไม่อยากจะเชื่อ
เพียงชั่วครู่ ร่างกายของจอมมารเพลิงทมิฬก็สร้างเสร็จสมบูรณ์
ร่างใหม่ของจอมมารเพลิงทมิฬสูงใหญ่กำยำ สูงราวสองเมตร บนหัวมีเขาเดียวสีดำ
แต่ตอนนี้จอมมารเพลิงทมิฬไม่มีกะจิตกะใจจะสำรวจร่างกายตัวเอง
ตุบ
จอมมารเพลิงทมิฬคุกเข่าให้เจ้าตัวตลกอีกครั้ง วินาทีนี้เขาเฝ้ารอมานานแสนนาน
นายท่าน ต่อไปนี้ข้าจะเป็นม้าใช้ให้ท่าน จะให้บุกน้ำลุยไฟ ข้าก็จะไม่ย่นระย่อแม้แต่น้อย จอมมารเพลิงทมิฬกล่าวด้วยความซาบซึ้งใจ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองปลิวออกไปอีกแล้ว
ข้าบอกให้เรียกว่าพ่อรูปหล่อเข้าใจไหมพ่อรูปหล่อมหาเสน่ห์ดูเหมือนจะยังไม่หายโมโห เจ้าตัวตลกตามไปกระทืบซ้ำอีกสองที
ขอรับ…ท่านพ่อรูปหล่อมหาเสน่ห์เสียงอู้อี้ของจอมมารเพลิงทมิฬดังออกมาจากดินโคลน