แค้นรักสามีตัวร้าย - บทที่ 1841 ความปรารถนาเด่นชัด

การสลบคราวนี้ของเธอทำเอากานต์ตกใจแทบแย่ รีบดึงเธอขึ้นมา ตอนที่กำลังตื่นตระหนกก็พบว่าความถี่ลมหายใจของไอราไม่ถูกต้องขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ยัยเด็กนี่คิดไม่ถึงว่าจะแกล้งสลบ！

กานต์รู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

คิดถึงว่าหลังจากนี้ไม่นานเธอต้องผ่าตัดแล้ว กานต์ก็ขี้เกียจจะเปิดโปงเธอ กลับอุ้มเธอกลับไปที่ห้อง วางลงบนเตียง ตัวเองก็เดินไปที่ด้านข้างรินน้ำแก้วหนึ่งดื่มไปสองสามคำ

ต่อยคนก็เป็นงานใช้กำลัง เขาค่อนข้างเหนื่อย

กานต์นั่งลงที่ข้างเตียง หยิบโทรศัพท์มือถือออกมารีบจัดการงานด้วยความรวดเร็ว

กิจจาทางนั้นฟังความหมายของเขามีการวางแผนจัดการด้วยตัวเอง และที่เขาควรทำก็ได้ทำแล้ว ที่ควรจัดการก็จัดการเรียบร้อยแล้ว ตอนที่เหลือเพียงแค่งานที่บริษัทที่ต้องจัดการ

สิงหราชตั้งแต่กานต์กลับมาก็กลับไปที่บริษัท เริ่มจัดการงานอย่างหามรุ่งหามค่ำ และบางส่วนที่แก้ปัญหาไม่ได้ก็ส่งให้กับกานต์โดยตรง

กานต์นวดคลึงขมับเล็กน้อย รองรับสถานะที่ทุกคนอิจฉา ก็ต้องทุ่มเทความพยายามยิ่งกว่าทุกคน

เขาเปิดผ่านหน้าจอด้วยความรวดเร็ว เพียงครู่เดียวคิดไม่ถึงว่าจะถลำเข้าไป

ไอราไม่ได้ยินเสียงอยู่นาน อดไม่ได้ที่จะหรี่ตามองเป็นรอยตะเข็บหนึ่งเส้น ตอนที่เห็นกานต์ดูเหมือนกำลังทำงาน เธออดไม่ได้ที่จะโล่งอก

รอหลังจากที่เธอผ่าตัดเสร็จ เธอจะต้องตั้งใจสั่งสอนแมทธิวเจ้าฆ้องปากแตกนั่นสักหน่อยแล้ว

ไอราในใจกำลังคิดเช่นนี้ กลับเห็นท่าทางขมวดคิ้วเล็กน้อยของกานต์ อยู่ๆเธอก็รู้สึกว่ากานต์ที่ตั้งใจทำงานหล่อจัง

อดไม่ได้ที่จะลืมตาขึ้น ชื่นชมกานต์อยู่อย่างนั้น มองดูท่าทีการทำงานที่เดี๋ยวก็ขมวดคิ้ว เดี๋ยวก็พยักหน้าของเขา เธอรู้สึกว่าตนเองเหมือนพวกบ้าผู้ชายยังไงอย่างงั้น ไม่อยากละสายตาออกจากใบหน้าของเขาแม้แต่เสี้ยววินาที

“น้ำลายไหลออกมาแล้ว รีบเช็ดหน่อย！”

กานต์พูดโดยหน้าก็ยังไม่เงยขึ้นมามองไอราคลำมุมริมฝีปากโดยจิตใต้สำนึก ชะงักไปในทันที

มีน้ำลายที่ไหนกัน?

อีกทั้งผู้ชายคนนี้ไม่ใช่กำลังตั้งใจทำงานอยู่หรอ?

เห็นว่าเธอน้ำลายไหลได้ยังไงกันล่ะ?

“กานต์ คุณทำงานไม่ตั้งใจ ปรับเงิน”

“เท่าไร?”

“หา?”

ไอราชะงักเล็กน้อย จากนั้นถึงได้มีปฏิกิริยาตอบสนองกลับคืนมาว่าที่กานต์ตอบคือเรื่องปรับเท่าไร เธอหัวเราะคิกคักพร้อมกับเอ่ย “หนึ่งหมื่น！โอนได้แค่บัญชีส่วนตัวฉันเท่านั้น”

“ได้”

พูดจบ เขาก็โอนหนึ่งหมื่นไป

ไอรานิ่งอึ้งไปในทันที

เดิมทีก็คือล้อเล่นมากกว่า ตอนนี้อยู่ๆได้รับเงินของกานต์ จะมากจะน้อยเธอก็ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง

“คุณยังให้จริงๆอีกหรอ?”

“ให้ ไม่ให้เธอจะให้น้องชายของเธอเก็บคำพูดว่าฉันเสื่อมสมรรถภาพในก่อนหน้านี้ได้ยังไง”

ได้ฟังกานต์พูดเช่นนี้ ไอราแทบอยากจะแกล้งสลบอีกครั้ง

มุกนี้ข้ามไปไม่ได้แล้วใช่หรือเปล่า?

เธอมองกานต์อย่างกลัดกลุ้มพร้อมกับเอ่ย “เรื่องแบบนี้ตัวเองรู้เองก็พอแล้ว ทำไมจะต้องป่าวประกาศให้โลกรู้ให้ได้?”

“หรือไม่ใช่น้องชายเธอที่ประกาศให้โลกรู้ว่าฉันเสื่อมสมรรถภาพ?”

กานต์ใส่ใจเป็นอย่างมากในด้านนี้

ผู้ชายอะไรก็ทนได้ เพียงอย่างเดียวที่ไม่สามารถทนได้คือตัวเองไม่ได้

ไอราหัวเราะอย่างเก้อเขินขึ้นมาในชั่วขณะ เธออยากจะหุบปาก ไม่สามารถพูดคุยกันได้แล้ว

ดีที่รมิดาทางนั้นส่งข่าวมา การผ่าตัดของไอราได้เตรียมพร้อม เธอต้องเข้าห้องผ่าตัดแล้ว

ไอราตื่นเต้นขึ้นมาในทันที

กานต์ก็วางสิ่งรบกวนสมาธิทุกอย่างลงชั่วคราว นำโทรศัพท์มือถือวางไว้ที่ด้านข้าง กุมมือของไอราพร้อมกับเอ่ย “ไม่ต้องตื่นเต้น ฉันอยู่ที่ด้านนอกรอเธอออกมา”

“หาก ฉันหมายถึงหาก หากการผ่าตัดล้มเหลวล่ะก็…”

“ไม่มีทางล้มเหลว！แหล่งไตเช็คให้ชัวร์แล้วทุกวิถีทาง หมอที่มาผ่าตัดจะเป็นคุณน้ารมิดากับณิตา ฝีมือของพวกเขาเธอยังไม่เชื่อหรอ? ขอเพียงแค่เธอทำใจให้สบายก็พอแล้ว รอเธอออกมาฉันทำไข่ผัดมะเขือเทศที่เธอชอบมากที่สุดให้เธอกิน”

กานต์ตัดบทคำพูดของไอราในทันที

เวลานี้เขาไม่อยากได้ยินคำพูดไม่ดีใดๆที่เกี่ยวข้องกับไอรา แม้ว่าจะพูดออกมาจากปากตัวเธอเองก็ไม่ได้

ไอราก็เข้าใจความหมายของกานต์ พยักหน้าเล็กน้อย ความกังวลที่อยู่ในใจจะมากจะน้อยก็กระจายหายไป

“ฉันอยากกินไอติม”

“รอเธอฟื้นขึ้นหลังการผ่าตัดออกมาฉันก็จะซื้อให้เธอ”

กานต์รีบเอ่ย

มุมริมฝีปากของไอราโค้งขึ้นเล็กน้อย เอ่ยขึ้นต่อว่า “ฉันยังอยากกินแฮมเบอร์เกอร์เฟรนช์ฟรายส์”

“ซื้อ”

“ฉันยังอยากจะกินไก่ย่าง เป็ดย่าง เนื้อปรุงรส…”

กานต์ถือว่าดูออกแล้ว ว่ายัยเด็กนี่นั้นจริงใจ

เขาอดไม่ได้ที่จะเอ่ย “หากเธออยากจะได้ดวงจันทร์ที่อยู่บนฟ้า ฉันก็จะหาวิธีเอาลงมาให้เธอ เป็นไง?”

ในใจของไอราอยู่ๆมีฟองสีชมพูมากมายเอ่อล้นออกมา อีกทั้งกำลังจะทำให้เธอจมมิดแล้วยังไงอย่างงั้น

เธอยิ้มอย่างสวยใสไร้สมอง

“เอาใจฉันขนาดนี้ ไม่กลัวทำฉันใจแตก?”

“ทั้งชีวิตก็มีเมียแค่คนเดียว ต้นทุนยังสูงมากอีก หากไม่เอาใจเอาไว้ หนีตามคนอื่นฉันขาดทุนแย่ใช่หรือเปล่า?”

คำพูดนี้ของกานต์พูดจนไอรายิ่งหอมหวานขึ้นไปอีก

“กานต์ คุณแบบนี้ฉันจะลอยแล้ว”

“ไม่เป็นไร ฉันดึงเอาไว้หน่อย”

ทั้งสองคนต่อปากกันเธอหนึ่งคำฉันหนึ่งคำ กานต์ก็ไม่ได้ว่างอยู่ เข็นไอราเข้าห้องวางยาสลบที่อยู่ข้างห้องผ่าตัด มองดูหมอฉีดยาสลบให้เธอ ถือโอกาสช่วงเวลาสุดท้ายที่เธอยังมีสติอยู่ กานต์พูดเบาๆที่ข้างใบหูของเธอว่า “ไอรา ฉันรักเธอ อดทนไว้นะ”

ประโยคนี้เรียกได้ว่าราวกับมนต์สะกดยังไงอย่างงั้นทำให้ไอราตกใจจนเบิกตาโพลง จากนั้นมุมริมฝีปากยกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

นี่เป็นถึงคำสารภาพจากกานต์เลยนะ！

ตามจีบมาหลายปีขนาดนี้ ในที่สุดก็ได้ยินคำสารภาพจากกานต์ เธอจะไม่ตื่นเต้นได้ยังไง? จะไม่ดีใจได้ยังไง?

ทว่าฤทธิ์ของยาชาได้ขึ้นมาแล้ว ไอราได้แต่มองกานต์อย่างอาลัยอาวรณ์ หลับตาลงไปอย่างช้าๆ

เธอถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัด

รมิดาอยู่ที่ด้านนอกมองเห็นการตอบโต้ระหว่างพวกเขา อยู่ๆก็รู้สึกสบายใจขึ้นมา

บางทีสายตาของลูกสาวเธออาจจะดีจริงๆ

กานต์ชายหนุ่มคนนี้พึ่งพาได้

เพียงแต่ว่า…

รมิดามองไปที่ตรงนั้นของกานต์แวบหนึ่งโดยจิตใต้สำนึก

กานต์เข้าใจในทันที

สีหน้าของเขาหนักอึ้งลงเล็กน้อยอย่างกะทันหัน ถึงขั้นทำตัวไม่ถูก รู้สึกทั้งคนราวกับถูกถอดเสื้อผ้าออกหมดเปิดเผยอยู่ภายใต้แสงอาทิตย์ ความรู้สึกแบบนั้นอธิบายได้ยากเป็นอย่างยิ่ง ถึงอย่างไรก็คือรู้สึกไม่สบายเท่านั้นเลย

คนๆนี้ดันเป็นแม่ยายของตัวเองอีก เขาก็ไม่อาจต่อยแม่ยายเหมือนต่อยแมทธิวได้หรอกมั้ง ถึงเวลาคาดว่าอรรณพคงจะเป็นคนแรกที่จะสับเขาให้เละได้

กานต์หันข้างอย่างไม่เป็นตัวของตัวเอง อยากจะอธิบายแต่กลับไม่รู้ว่าควรจะเริ่มขึ้นอย่างไร เรื่องแบบนี้อธิบายกับแม่ยายจะมองยังไงก็รู้สึกแปลกอยู่ดี

ตอนนี้เขาพบว่าต่อยแมทธิวเบาเกินไปแล้ว

เขาก็ควรจะทำให้แมทธิวเสื่อมสมรรถภาพเช่นเดียวกันถึงจะดี

กานต์คิดอย่างโหดเหี้ยม การผ่าตัดที่อยู่ด้านในได้เริ่มขึ้นแล้ว

รอคอยอย่างร้อนรนสุดขีดไปสองชั่วโมงกว่า ไอราในที่สุดก็ถูกเข็นออกมาแล้ว

“การผ่าตัดดูจากในตอนนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ขอเพียงแค่ช่วงเวลาต่อมาไม่มีปฏิกิริยาต่อต้านอวัยวะใหม่ก็ไม่มีเรื่องอะไรแล้ว”

รมิดาโล่งอก ก้อนหินใหญ่ที่แบกเอาไว้ถึงได้ถือว่าวางลงมาแล้ว

ณิตาเห็นพวกเขาทั้งครอบครัวมีเรื่องจะพูดคุยกัน ไปล้างหน้าล้างตาที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าคนเดียว จากนั้นเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ว่าผ่านไปนานมากเธอก็ยังไม่ออกมา

หลังจากที่กานต์จัดการไอราให้เข้าที่เสร็จเรียบร้อยไม่พบณิตา อดไม่ได้ที่จะถามไปหนึ่งคำ รมิดาส่งคนไปหาในทันที แต่ภายในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเหลือเพียงแค่เสื้อกาวน์สีขาวของณิตาร่วงอยู่บนพื้น ของที่อยู่ในตู้เปลี่ยนเสื้อผ้ากระจายเต็มพื้น

สถานการณ์เช่นนี้ทำให้คนกังวลใจเป็นอย่างมากในชั่วขณะ

ณิตาเกิดเรื่องแล้ว！