แค้นรักสามีตัวร้าย - บทที่ 618 ท่านมันไม่ใช่คน
บทที่ 618 ท่านมันไม่ใช่คน
“โอ๊ย!”
นรมนตื่นขึ้นทันที ตัวเปียกปอนเหมือนลูกหมาตกน้ำ อีกทั้งเย็นเข้าไปถึงข้างในกระดูก
เธอจ้องมองภาพที่อยู่ตรงหน้า เห็นดังนั้นแล้วก็เข้าใจได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น รอยแผลช่วงแขนและแผ่นหลังเมื่อถูกน้ำเย็น ก็รู้สึกเจ็บจี๊ดเป็นระยะๆ
สีหน้าของนรมนไม่ค่อยจะสู้ดีนัก
“ท่านทำอะไร”
“ทำอะไรงั้นรึ ก็แค่ปลุกเธอลุกขึ้นจากเตียงเท่านั้นเอง แดดแรงขนาดนี้ ใครอนุญาตให้เธอนอนกลางวัน เธอคิดว่าเธอมาที่บ้านตระกูลโตเล็กนั้นมาสวยความสุขหรือไง”
คุณนายตระกูลโตเล็กพูดด้วยความเย็นชา คำพูดที่ประชดประชัน ทำให้รู้สึกจี๊ดไปถึงกระเพาะ
นรมนเพิ่งสังเกตเห็นว่า ธิดาไม่อยู่
การเคลื่อนไหวของเธอไม่ได้เล็ดลอดไปจากสายตาของคุณนายตระกูลโตเล็ก
คุณนายตระกูลโตเล็กยิ้มอย่างได้ใจแล้วพูดว่า “เธอกำลังมองหาใคร มองหาธิดาเหรอ เธอก็ไม่ลองคิดๆดู เธอเติบโตมาด้วยเม็ดข้าวของตระกูลโตเล็ก และเป็นคนที่ฉันอนุญาตให้บุริศร์รับเลี้ยงไว้ วันนี้เธอไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ทำตัวเป็นปฏิปักษ์กับฉัน เธอลองคิดดูว่าฉันจะทำอย่างไรกับเธอ”
หัวใจของนรมนเต้นตึกตัก
“ท่านทำอะไรเธอ” เพราะว่ามีธิดาอยู่ เธอถึงได้นอนหลับได้อย่างวางใจ เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าแม้แต่ธิดา
คุณนายตระกูลโตเล็กก็ไม่ยอมปล่อย
ดูแล้วเธอคงไม่อยากมีใครอยู่เคียงข้างอีกต่อไป
ลูกน้องที่เชื่อฟังเธอก่อนหน้านี้ ตอนนี้ได้กลายเป็นเหมือนคนแปลกหน้า นรมนจึงเข้าใจสถานการณ์ได้ทันที ในช่วงระหว่างที่พักผ่อนนั้น ได้สูญเสียโอกาสไปมากมาย
การเคลื่อนไหวของคุณนายตระกูลโตเล็กนั้นรวดเร็วจริงๆ!
นรมนบังคับตัวเองให้ใจเย็นๆ
ความเจ็บปวดของร่างกายทำให้เธอไม่อยากจะสนใจคุณนายตระกูลโตเล็ก เธอลงจากเตียงแล้วไปหาเสื้อผ้าเปลี่ยน แต่ก็ถูกคุณนายตระกูลโตเล็กขัดขวางไว้
“หยุด ฉันได้บอกว่าให้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าเหรอ”
“ท่านประสาทหรือเปล่า ท่านคิดว่าตอนนี้ยังเป็นสังคมแบบโบราณอีกเหรอ”
นรมนรู้สึกว่าความคิดของคุณนายตระกูลโตเล็กต้องมีปัญหาแน่ๆ
ตอนนี้ก็เหลือเพียงบุริศร์ลูกชายเพียงคนเดียวแล้ว เธอยังจะมาทำแบบนี้และเป็นปฏิปักษ์กับเธออีก หรือว่าไม่กลัวบุริศร์จะเปลี่ยนใจไม่สนใจไยดีเธอหรืออย่างไร
คุณนายตระกูลโตเล็กสำลักคำพูดประโยคนี้ของนรมนจนหน้าแดงก่ำ
“นี่เธอด่าฉันเหรอ”
“ถ้าบอกว่าท่านประสาท แล้วเป็นคำด่า อย่างนั้นฉันก็คงด่าท่านแล้วจริงๆ”
นรมนขี้เกียจจะเสวนากับเธออีกต่อไป ถึงได้กระโดดลงจากเตียงแล้วไปหาเสื้อผ้าเปลี่ยน แต่กลับได้ยินคุณนายตระกูลโตเล็กพูดขึ้นว่า “หึๆ เธอนี่ก็ร้ายใช้ได้นะเนี่ย! ผู้หญิงที่ไม่รู้อะไรสักอย่าง ยังจะกล้ามาอวดตีอวดเก่งต่อหน้าฉันอีก เธอคิดว่ามีบุริศร์หนุนหลังล่ะสิท่า เธอถึงไม่เห็นฉันอยู่ในสายตา ทำไมเธอไม่คิดดูบ้าง ว่าตอนนี้กานต์ที่ควรจะกลับมาถึงแล้ว แต่ทำไมกลับยังไม่ถึงบ้านสักที”
“ท่านพูดว่าอะไร”
นรมนลนลานขึ้นฉับพลัน
ใช่สิ!
คนของเธอที่ไปรับกานต์ ถ้าตามเวลา ตอนนี้ก็น่าจะพากานต์กลับมาถึงแล้ว
นอกเสียจาก……
เธอรีบหันไปมองทางคุณนายตระกูลโตเล็กทันที
“ท่านทำอะไรกานต์”
“วางใจได้ กานต์เป็นหลานของตระกูลโตเล็ก เป็นอนาคตของตระกูลโตเล็ก ฉันไม่มีทางทำร้ายเขาหรอก และก็ไม่มีทางให้เขาอยู่กับแม่ที่ไร้น้ำยาอย่างเธอ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป กานต์เป็นหลานของฉัน ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน เธออย่าคิดแม้แต่จะเห็นหน้าเขาแม้แต่สักครั้งเดียว”
“คุณนายตระกูลโตเล็ก นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ！”
นรมนคิดว่าที่คุณนายตระกูลโตเล็กเป็นปฏิปักษ์กับเธอก็เพราะเรื่องของแม่บ้านเท่านั้น ระบายอารมณ์สักหน่อย สักพักก็น่าจะหาย เพราะถึงอย่างไรเธอก็ต้องการการเลี้ยงดูจากบุริศร์ และตอนนี้ก็เห็นได้อย่างชัดเจนว่าบุริศร์นั้นปกป้องเธอ ถ้าหากเป็นคนที่ฉลาดก็น่าจะรู้ว่าไม่ควรอย่างยิ่งที่จะยั่วโมโหเธอในตอนนี้ แต่การกระทำของคุณนายตระกูลโตเล็กหรือเธอจะไม่แคร์จริงๆ
คุณนายตระกูลโตเล็กพูดอย่างเยือกเย็นว่า “ทำไม ทำเกินไปเหรอ เมื่อเทียบกับความแค้นที่ธรรศฆ่าลูกชายของฉัน ฉันก็ยังยอมให้เธอห้อยคำว่าคุณนายของบ้านตระกูลโตเล็กได้ ถือเป็นการไว้หน้าเธอมากแล้ว”
“พูดไปพูดมา ก็ยังเป็นเรื่องการเสียชีวิตของตรินท์ทำให้ท่านพาลโกรธเกลียดฉันใช่ไหม”
“พาลโกรธเกลียดเหรอ เธอนี่ช่างหาเหตุผลเพื่อให้ตัวเองดูดีจังเลยนะ ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่ชอบเธอ ไม่ชอบตั้งแต่แรก และฉันจะคอยทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับบุริศร์ ฉันจะคอยทำให้สามีของเธอไม่เป็นสามีของเธอ ลูกชายไม่ใช่ลูกชายอีกต่อไป ตอนนี้กานต์ถูกฉันเอาไปซ่อนตัวไว้แล้ว ถ้าเธอต้องการอยากจะพบเขา ชาตินี้ก็อย่าแม้แต่จะคิด”
คำพูดของคุณนายตระกูลโตเล็กทำให้นรมนโกรธขึ้น
“คุณนายท่านกำลังบีบบังคับฉัน”
“แล้วยังไง เธอจะทำอะไรฉันเหรอ”
เมื่อเห็นท่าทางกวนบาทาของคุณนายตระกูลโตเล็ก นรมนก็ทนอีกต่อไปไม่ได้
เธอรีบเดินมาข้างหน้า แล้วก็คว้าคอของคุณนายตระกูลโตเล็กมาบีบไว้ แล้วถามอย่างดุดันว่า “กานต์อยู่ที่ไหน”
คุณนายตระกูลโตเล็ก ไม่มีความเกรงกลัวสักนิดเดียว ทางกลับกันเธอยิ้มอย่างได้ใจเมื่อเห็นนรมนโกรธและลนลาน
“ลนลานเหรอ โกรธเหรอ แน่จริงก็บีบคอฉันให้ตายสิ บีบฉันให้ตายเลย ฉันจะรอดูว่าเธอจะตอบบุริศร์ว่าอย่างไร เพราะยังไงฉันก็เป็นแม่ของเขา นรมนฉันจะบอกเธอให้นะ ถ้าเธออยากเจอลูกชายของเธอ ก็ได้นะ แต่ต้องดูว่าฉันอารมณ์ดีหรือเปล่า แต่ตอนนี้จงไสหัวไปทำความสะอาดบ้านซะ และเช็ดถูพื้นให้สะอาด บางทีฉันอาจจะบอกกับเธอว่ากานต์อยู่ที่ไหนก็ได้ และอาจใจดียอมให้เธอเจอเขาสักครั้ง”
คุณนายตระกูลโตเล็กนั้นกำลังทำให้นรมนอับอายขายขี้หน้า
เธอเป็นถึงคุณนาย เป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลธนาศักดิ์ธน ก่อนแต่งงานพ่อแม่เธอยังไม่เคยให้เธอทำเช่นนี้มาก่อน
แต่ตอนนี้ตระกูลโตเล็กมีคนรับใช้มากมาย คุณนายตระกูลโตเล็กกลับต้องการให้เธอทำงานบ้านเหล่านี้ นี่ไม่ใช่เป็นการกลั่นแกล้งให้อับอายเหรอ!”
นรมนโกรธจนตัวสั่นไปหมด จนถึงขั้นอยากจะโยนคุณนายตระกูลโตเล็กออกไปนอกหน้าต่าง แต่ว่ากานต์ยังอยู่ในมือของเธอ
ผู้หญิงคนนี้เป็นคนไร้หัวใจจริงๆ !
เธอเป็นคนโหดเหี้ยม นรมนไม่รู้ว่าเธอจะทำอะไรกานต์หรือเปล่า ดังนั้นเธอจึงได้ลังเล
แต่สิ่งที่คุณนายตระกูลโตเล็กต้องการก็คือความลังเลของเธอ
“ทำไม เธอไม่ได้รักลูกชายของเธอเหมือนอย่างที่พูดเหรอ เป็นแม่นั้นสามารถทำทุกอย่างเพื่อลูกชายไม่ใช่เหรอ ทำไมเธอถึงยังลังเลล่ะ นรมน เธอไม่เพียงแต่ไม่มีอะไรดี เธอยังเป็นคนที่เห็นแก่ตัวด้วยเหรอ”
“หุบปากเดี๋ยวนี้!”
นรมนแทบอยากจะฉีกปากของเธอให้เป็นชิ้นๆ
คุณนายตระกูลโตเล็กยังคงยิ้มแล้วพูด “ออ ฉันลืมบอกเธอไปว่า กล้องวงจรปิดถูกฉันสั่งปิดไปหมดแล้ว เธออย่าคิดว่าบุริศร์จะทราบเรื่องได้ ธิดาถูกส่งตัวไปยังสถานีตำรวจด้วยข้อหาที่ฉันใส่ร้ายว่าลักขโมยของ ถ้าหากว่าเธอไม่อยากให้เธอติดคุก ทางที่ดีเธออย่ามายั่วโมโหฉันเป็นดีที่สุด”
“ท่านนั้นช่างชั่วช้าสามานย์! บอกตรงๆเลยนะฉันอยากจะฆ่าท่านจริงๆ”
“เหรอ”
คุณนายตระกูลโตเล็กผลักนรมนหลุดออกไป แล้วพูดอย่างเยือกเย็นว่า “ ธรรศฆ่าลูกชายของฉัน ตราบใดที่เขายังไม่ตาย เธอก็จะมีชีวิตอยู่ในบ้านตระกูลโตเล็กไม่ต่างไปจากหมูจากหมา ทางที่ดีที่สุดเธออย่าให้บุริศร์มารับหน้าแทนเธอ พักนี้บุริศร์งานยุ่งมาก ไม่มีเวลามาสนใจเธอหรอก เขาคิดว่าคนที่เขาเลี้ยงไว้จะสามารถป้องเธอ มันช่างน่าขำตลกสิ้นดี คนเหล่านั้นล้วนเป็นคนที่ฉันฝึกฝนมาแล้วให้เขา นับตั้งแต่ต้นพวกเขาก็เป็นคนของฉัน นรมน ฉันไม่มีจุดอ่อน แต่เธอจุดอ่อนนั้นมีมากมาย ได้ยินมาว่าเธอยังมีเพื่อนสนิทที่เชื่อคมทิพย์ใช่ไหม”
“ท่านคิดจะทำอะไร”
“ถ้าไม่อยากให้เธอเกิดเรื่อง ทางที่ดีจงทำตามที่ฉันบอก เรื่องของตรินท์ฉันจะต้องแก้แค้นอย่างแน่นอน ไม่สามารถระบายความแค้นบนตัวของธรรศ อย่างนั้นเธอก็เป็นตัวแทนของเขาแล้วกัน ใครใช้ให้เธอเป็นหลานสาวของเขาล่ะ ฉันก็ไม่กลัวว่าเธอจะไปขอร้องความช่วยเหลือจากตระกูลทวีทรัพย์ธาดา เมื่อถึงเวลาที่ ตระกูลทวีทรัพย์ธาดาสามารถช่วยเหลือเธอออกมาได้ ฉันก็ยิ่งมีเหตุผลที่ทำให้บุริศร์เป็นศัตรูกับตระกูลทวีทรัพย์ธาดา เมื่อถึงเวลานั้น เมืองชลธีก็เหลือเพียงตระกูลโตเล็กตระกูลผู้ยิ่งใหญ่เพียงตระกูลเดียว ออ ใช่แล้ว ยังมีตระกูลรัตติกรวรกุล ฉันได้ยินมาว่าพักนี้ เจตต์ได้พยายามอย่างหนักเพื่อจะลุกขึ้นยืน แต่ว่าเธอลองคิดดูถ้าฉันลองให้ความกดดันนิดหน่อยแก่ตระกูลรัตติกรวรกุล เจตต์จะสามารถลุกขึ้นยืนได้ไหม”
คำพูดแต่ละประโยคของคุณนายตระกูลโตเล็ก ทำให้นรมนถึงกับกำมือแน่น
เธอพูดถูก นรมนมีจุดอ่อนมากมาย เธอไม่สามารถที่จะให้เกิดเรื่องกับเพื่อนๆเหล่านี้เพราะเรื่องของตัวเองได้
นรมนโกรธจนปวดหน้าอก
คิดมาโดยตลอดว่าคุณนายตระกูลโตเล็กเป็นคนที่มีเหตุมีผล แต่ดูแล้วตอนนี้เธอก็แค่หญิงชราที่ชั่วช้าถูกความแค้นครอบงำ
“ฉันขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเดี๋ยวมา”
นรมนกัดฟันพูด
คุณนายตระกูลโตเล็กกลับยิ้มอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า “ ฉันได้บอกให้เธอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเหรอ ใส่ชุดนี้ไปทำความสะอาดนั่นเเหละ! ตระกูลโตเล็กไม่อยากเลี้ยงคนไม่มีประโยชน์!”
พูดจบ คุณนายตระกูลโตเล็กก็พูดกับคนรอบข้างว่า ใครก็อย่าได้ไปช่วยเหลือเธอ ถ้าหากฉันรู้ว่าใครไปช่วยเหลือเธอ ฉันจะให้เขาคนนั้นกับครอบครัวไม่สามารถอยู่ที่เมืองชลธีต่อไปได้อีก ฉันเชื่อว่าพวกเธอก็รู้ว่าฉันสามารถทำได้!”
ลูกน้องถึงกับตัวสั่นสะท้าน
นรมนมีอาการสั่นเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเกิดจากความโมโห หรือว่าเกิดจากตัวที่หนาวเปียก
ถึงแม้ว่าอากาศในช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วงจะไม่ค่อยหนาวมากนัก แต่ว่าตอนนี้น้ำหนึ่งกะละมังที่ราดลงบนตัวเธอ เครื่องปรับอากาศก็ปิดไปแล้ว บนตัวของเธอยังมีรอยบาดแผลอีก ถ้าไม่ตัวสั่นนี่สิถึงจะแปลก
เธอรู้ดีว่าคุณนายตระกูลโตเล็กนั้นจงใจ！
แต่ว่าเธอไม่ทำได้ด้วยเหรอ
นรมนกัดฟันแล้วเดินออกมาจากห้องนอนทีละก้าวๆ
คุณนายตระกูลโตเล็กให้ลูกน้องนำเศษผ้าและถังน้ำมาให้นรมน แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “ถ้าทำไม่เป็นก็ขอคำแนะนำจากคนอื่น พวกเขาจะได้สอนเธอ”
เมื่อพูดจบ คุณนายตระกูลโตเล็กก็เดินไปนั่งที่โซฟาในห้องรับแขก แล้วให้คนรับใช้ไปต้มน้ำชาหนึ่งกามาให้เธอ พร้อมกับเสิร์ฟขนมหวานหนึ่งชุด พลางกินพลางมองการทำงานของนรมน
นรมนเกือบจะกัดฟันของตัวเองหัก
ต้องโทษตัวเองที่ใช้ชีวิตสบายประมาทเลินเล่อเกินไป ไม่เคยพยายามพัฒนาความสามารถของตัวเอง วันนี้ถูกคนมาขี่บนคอ ทั้งขี้ทั้งเยี่ยวราดใส่ แม้แต่ความสามารถในการปกป้องเพื่อนหรือญาติสนิทที่เธอก็ไม่มี
อาณาจักรรัตติกาลเป็นของเธอ แต่ก็เป็นคุณนายตระกูลโตเล็กที่เป็นผู้มอบให้ วันนี้ต่อให้เธอเอ่ยปาก ก็คงจะไม่มีใครฟังคำสั่งของเธอแล้ว
นรมนสัญญากับตัวเองอย่างเงียบๆ เธอจะต้องลุกขึ้นยืนหยัดให้ได้ จะต้องได้!
กัดฟันแล้วมองคุณนายตระกูลโตเล็กแวบหนึ่ง นรมนสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนที่จะลงมือทำความสะอาด
“เห็นนรมนที่เคลื่อนไหวไปมาในห้องรับแขก ดูกระเซอะกระเซิง และท่าทางที่อิดโรย มุมปากของตระกูลโตเล็กเผยรอยยิ้มออกมา
“คนตระกูลทวีทรัพย์ธาดาของพวกเธอสมควรมาเป็นวัวเป็นควายให้กับตระกูลโตเล็กของฉัน ถึงจะสามารถล้างบาปที่มีอยู่ในตัวของเธอได้ คุณนายทวีทรัพย์ธาดาต้องการนำทุกอย่างของตระกูลทวีทรัพย์ธาดามาแลกกับชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีของเธอในตระกูลโตเล็ก เธอคิดว่าพวกเราขาดแคลนเงินทองหรืออย่างไร แต่ถ้าสามารถทำให้ตระกูลทวีทรัพย์ธาดาของพวกเธอไม่เหลืออะไรเลย ฉันก็ยินดีที่เห็นเช่นนั้น เออใช่แล้ว ฉันลืมบอกเธอไปว่า คุณนายทวีทรัพย์ธาดายังบอกอีกว่าจะใช้ชีวิตของเธอในการชดใช้ชีวิตของตรินท์ แค่เพียงขอให้ฉันปล่อยเธอ เธอคิดว่าตอนนี้เธอจะกรีดข้อมือหรือว่าจะกระโดดตึกล่ะ”
คำพูดของคุณนายตระกูลโตเล็กถึงกับทำให้นรมนตกใจชะงักฉับพลัน
เธอรู้ดีว่าคุณนายทวีทรัพย์ธาดานั้นเสียใจในสิ่งที่เคยทำกับเธอ เธอต้องการที่จะชดใช้ และต้องการให้ยอมรับในตัวเธออีกครั้ง แต่ว่าเธอไม่อยากจะยอมรับ เพียงแต่คิดไม่ถึงว่า คุณนายทวีทรัพย์ธาดาจะเอาชีวิตมาแลกกับการมีชีวิตที่ดีของตัวเองในบ้านตระกูลโตเล็ก
“ท่านพูดว่าอะไรนะ”
ดวงตาของนรมนเริ่มแดงก่ำ
ไม่!
นี่ไม่ใช่เรื่องจริง!
คุณนายทวีทรัพย์ธาดาหญิงชราที่ขี้ขลาดกลัวตาย เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะใช้ชีวิตของเธอเพื่อแลกให้เธอมีความชีวิตที่ดีในบ้านตระกูลโตเล็ก อีกอย่างธรณีไม่มีทางที่จะยอมให้ทำเช่นนั้นเด็ดขาดถูกไหม
นรมนปฏิเสธในใจที่จะเชื่อคำพูดของคุณนายตระกูลโตเล็ก แต่ว่าคุณนายตระกูลโตเล็กกลับยิ้มอย่างเย็นชาแล้วกล่าวขึ้นว่า “หูของเธอมีปัญหาหรือไง สิ่งที่ฉันพูดออกไปเธอได้ยินชัดเจนหรือเปล่า ใช่แล้ว เธอคงคิดว่าธรณี
จะขัดขวางคุณนายทวีทรัพย์ธาดาใช่ไหม เด็กคนนั้นไม่รู้ถึงการตัดสินใจของคุณนายทวีทรัพย์ธาดา เป็นคุณนายทวีทรัพย์ธาดาเองที่ทำข้อตกลงกับฉันอย่างลับๆ โดยการใช้ชีวิตของเธอแลกกับความเป็นอยู่ที่ดีของเธอในตระกูลโตเล็ก ฉันคิดว่าตอนนี้ธรณีอยู่ระหว่างทางออกไปตามหาธรรศมั้ง”
“ท่านมันไม่ใช่คน!”
ฉับพลันเบ้าตาของนรมนคลอไปด้วยน้ำตา
ไม่!
ไม่ได้!
YOU MAY ALSO LIKE
