แค้นรักสามีตัวร้าย - บทที่ 671 ใส่ใจสิ่งที่คุณพูดด้วย อย่าพูดเรื่องใหญ่หรือเรื่องไม่สมจริง
บทที่ 671 ใส่ใจสิ่งที่คุณพูดด้วย อย่าพูดเรื่องใหญ่หรือเรื่องไม่สมจริง
ทันใดนั้นบุริศร์ก็หลงใหลรอยยิ้มนรมนแล้ว
เธอไม่เพียงแต่ไม่โกรธ แถมยังยิ้มให้ตนด้วย?
บุริศร์รู้สึกว่าตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ดีงามจริงๆ ดอกไม้นับพันบานออก ทั้งร่างและจิตใจกำลังล่องลอย
นรมนฉวยโอกาสเวลานี้แอบบิดบุริศร์อย่างรุนแรงหนึ่งที
“โอ้!”
บุริศร์ทำเสียงอู้อี้ แต่สีหน้ามีชีวิตชีวาเล็กน้อย แต่ไม่ได้มีการตอบสนองอื่นๆ
นลินมองดูพวกเขาจีบกันต่อหน้าตนเอง โกรธจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง แต่ก็พยายามเต็มที่ในการระงับความโกรธของตัวเอง พูดขณะทำหน้ายิ้ม “ประธานบุริศร์ คุณนายบุริศร์ เราเข้าไปกันเถอะ พวกเขารอนานแล้ว”
เมื่อเธอเรียก “คุณนายบุริศร์” นรมนถึงขนาดได้ยินเสียงขบฟัน
แต่ยิ่งนลินเป็นแบบนี้ นรมนก็ยิ่งรู้สึกมีความสุข
ในที่สุดบุริศร์ก็รู้สาเหตุว่าทำไมนรมนผิดปกติแบบนี้ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ ตราบใดที่นรมนอารมณ์ดีก็พอแล้ว
“ไปกันเถอะ เราเข้าไปดูหน่อย ก็ถือว่าเป็นการเที่ยว กินอาหารจานพิเศษ คุณชอบผลไม้และอาหารที่นี่มากที่สุดไม่ใช่เหรอ? เราเข้าไปชิมกันหน่อยไหม?”
นรมนพยักหน้า
บุริศร์ไม่ได้มองนลินเลย พานรมนเดินเข้าไปทันที
นลินอยู่ด้านหลัง ดวงตาคู่นั้นแทบรอไม่ไหวอยากจะสับนรมนให้เป็นชิ้นๆ
“ประธานบุริศร์ ห้องส่วนตัวทางนี้”
ในที่สุดนลินก็ระงับความโกรธเคืองตัวเองไม่ไหว พาพวกเขาเข้าไปในห้องส่วนตัวระดับยอด
นรมนมองนลินด้วยสายตาตกตะลึง
การกระตุ้นแบบนี้สามารถอดทนได้ ดูเหมือนช่วงนี้นลินไม่ได้อยู่ไปวันๆ
เมื่อบุริศร์และนรมนเข้าไปในห้องส่วนตัว ชายสี่ห้าคนด้านในก็ยืนขึ้นพร้อมกัน
“ประธานบุริศร์! ช่างเป็นเกียรติจริงๆ เร็วๆๆ เชิญด้านใน”
มีผู้ชายอยากจับมือบุริศร์ แต่บุริศร์หลบ
“ขอโทษ”
บุริศร์ยิ้มจางๆ แต่ใครๆ ก็มองออกว่ารอยยิ้มเขามีความห่างเหิน
ผู้ชายอีกสองสามคนเห็นว่าเป็นแบบนี้ ก็รู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย แต่ไม่นานพวกเขาก็เห็นนรมนข้างกายบุริศร์
นรมนหน้าตาสวยมาก พวกเขาก็จ้องมองตาเป็นมัน จนกระทั่งนลินเข้ามาแล้วกระแอมไอหนึ่งที พวกเขาถึงได้ถอนสายตาออก
“ประธานบุริศร์ นี่เลขาคุณเหรอ? สวยมากจริงๆ”
บุริศร์ยิ้มขณะที่พูดขึ้น “นี่ภรรยาฉัน”
ประโยคนี้ทำให้ทุกคนตกตะลึงทันที และในขณะเดียวกันก็มองไปทางนลิน
นลินก็กระอักกระอ่วนเล็กน้อยทันที
เธอไม่คิดว่าบุริศร์จะพานรมนมาด้วยกัน
ตอนที่เธอเอาเงินให้บริกรเพื่อให้เอาเบอร์ตัวเองใส่ลงไปในโทรศัพท์บุริศร์ เธอเดาว่านรมนเห็นแล้วต้องหึงและโกรธแน่นอน บางทีทั้งคู่อาจจะทะเลาะกัน แล้วบุริศร์ก็จะมาคนเดียว
เธอบอกคนพวกนี้ว่าตัวเองเป็นแฟนบุริศร์ แต่ตอนนี้บุริศร์บอกต่อหน้าทุกคนว่านรมนเป็นภรรยาเขา นลินรู้สึกตัวเองโดนตบหน้าเจ็บมาก
เผชิญหน้ากับสายตาอื่นๆ ที่จ้องมองมา นลินยิ้มอย่างกระอักกระอ่วนแล้วพูดขึ้น “ใช่ นี่คุณนรมนภรรยาประธานบุริศร์ แต่คอคุณนรมนไม่ค่อยดี พูดไม่ได้ ทุกคนอย่าถือสาเลยนะ”
ประโยคนี้พูดจบ แววตาอื่นๆ ที่มองนรมนก็เปลี่ยนไปทันที ดูเหมือนความประหลาดใจเมื่อครู่นี้ก็ลดลงมากในชั่วขณะหนึ่ง
บางคนถึงกับมองนรมนด้วยความสงสาร ราวกับจะพูดว่า ไม่แปลกใจที่บุริศร์จะมาหาผู้หญิงอื่นข้างนอก ที่แท้ภรรยาตัวจริงก็เป็นใบนี้เอง!
สีหน้านรมนไม่ค่อยพอใจ
เธอรู้ว่านลินจะไม่ทำให้ตนรู้สึกดี แต่ไม่คิดว่าจะแทงลึกแบบนี้ และเธอดันไม่สามารถคัดค้านอะไรได้ด้วย
สีหน้าบุริศร์ก็หนักอึ้งทันที
เขามองนลิน พูดขึ้นอย่างเย็นชา “ถ้านี่คือจุดประสงค์ที่คุณให้สามีภรรยาอย่างเรามา งั้นเป้าหมายคุณก็สำเร็จแล้ว ฉันกับนรมนไปก่อนนะ แต่นลิน ทางที่ดีคุณต้องรู้ไว้นะว่าตัวเองกำลังทำอะไร ผลลัพธ์ในการยั่วโมโหฉันคิดว่าเธอก็รู้นะ”
ประโยคนี้พูดแล้วทำให้ร่างนลินสั่นสะท้านอย่างช่วยไม่ได้
เธอจะลืมวิธีการของบุริศร์ได้อย่างไร?
ตอนแรกที่บุริศร์ไล่เธอไปก็ไม่ได้พูดจาอ่อนโยน และด้วยเหตุนี้ เธอถึงได้เกลียด ยิ่งอยากได้มันมากขึ้น
นลินรีบยิ้มพลางตบตัวเองและพูดขึ้น “ควรโทษฉัน โทษที่ฉันปากไวเกินไป แต่ที่นี่เป็นคนของตัวเอง ฉันเตือนทุกคนเฉยๆ ว่าอย่าทำให้พี่สาวอับอายไม่ใช่เหรอ?”
“นรมนเป็นลูกสาวคนเดียว อย่าเรียกมั่วๆ คุณไม่คู่ควร”
นรมนยังไม่ได้พูดอะไร บุริศร์ก็เอ่ยปากไปแล้ว แค่สิ่งที่พูดเกือบทำให้นลินอารมณ์เสีย
คนอื่นๆ เห็นฉากนี้ ในใจก็สงสัยเล็กน้อย ดูเหมือนที่นลินพูดจะแปลกๆ นะ
หนึ่งในนั้นชื่อชยนต์ก็เอ่ยปาก
“ประธานบุริศร์ เราอยากถามหน่อย ที่คุณมายูนนานเพราะสนใจการพัฒนาทางเราใช่ไหม? วางแผนจะลงทุนไหม?”
บุริศร์เห็นมีคนเอ่ยปาก ก็ไม่สนใจนลินแล้ว
เขาดึงเก้าอี้หนึ่งออกให้นรมนนั่ง จากนั้นตัวเองก็นั่งข้างเธอ แล้วพูดขึ้นเรียบๆ “ฉันไม่สนใจจะลงทุนกับพวกคุณ แต่ภรรยาฉันสนใจ ฉันก็เลยมาดู”
“อ๋อ งั้นเหรอ? ไม่ทราบว่าคุณนายบุริศร์สนใจโครงการอะไรที่นี่? เราเป็นคนของรัฐบาล ตราบใดที่คุณนายบุริศร์ลงทุน เราต้องสนับสนุนอย่างเต็มที่แน่นอน”
คุณชยนต์ดีใจอย่างคาดไม่ถึง รีบเอ่ยปาก
นรมนมองบุริศร์ ไม่ได้พูดอะไร แต่บุริศร์รู้ว่าเธออยากแสดงออกอะไร ก็เอ่ยปากพูดขึ้น “ภรรยาฉันค่อนข้างชอบการท่องเที่ยว เห็นว่าวิวทิวทัศน์และวัฒนธรรมของที่นี่ไม่เลว เลยตั้งใจจะมาพัฒนาการท่องเที่ยว ไม่ทราบว่าพวกคุณมีข้อเสนอดีๆ ไหม?”
พูดถึงตรงนี้ สีหน้าทุกคนก็เปลี่ยนไป มองไปทางนลินพร้อมเพรียงกัน
สีหน้านลินเปลี่ยนไปร้อยแปดพันเก้า
ใครไม่รู้บ้างว่าอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวที่นี่นลินเป็นคนตัดสินใจทั้งหมด ตอนนี้บุริศร์บอกว่านรมนจะเข้ามาแทรก เธอหมายความว่าอย่างไร?
และไม่นานมานี้เธอบอกคนกลุ่มนี้ว่าตัวเองมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับบุริศร์ ตอนนี้บุริศร์ตบหน้าเธอต่อสาธารณะแบบนี้ จะให้เธอลงจากเวทีอย่างไร?
นลินโกรธทันที
“ประธานบุริศร์ อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของที่นี่ฉันเป็นคนตัดสิน”
“หืม?”
บุริศร์มองเธอ ยิ้มเย็นชาขณะพูดขึ้น “ใส่ใจสิ่งที่คุณพูดด้วย อย่าพูดเรื่องใหญ่หรือเรื่องไม่สมจริงได้ไหม?”
สีหน้านลินยิ่งแย่เข้าไปใหญ่
“ประธานบุริศร์ คุณทำแบบนี้มันไม่ได้มาตรฐานไหม?”
“เทียบกับคุณที่อยากได้สามีคนอื่น และข่มเหงผู้ช่วยชีวิตของตัวเอง ฉันไม่คิดว่าตัวเองมีอะไรไม่ได้มาตรฐานนะ ยังไงแล้วภรรยาฉันก็เป็นคนมีคุณธรรมมาก ตอนแรกที่ช่วยชีวิตคุณไว้ก็เกิดจากความตั้งใจดี จะรู้ได้ยังไงว่าตัวเองเลี้ยงงูเห่าที่ไม่รู้จักบุญคุณ? และเงินทุนของคุณมาจากไหน อยากให้ฉันบอกจริงๆ ไหม?”
บุริศร์พูดขึ้นอย่างไม่เร่งรีบ สีหน้านลินยอดเยี่ยมมากขึ้นเรื่อยๆ และคนเหล่านั้นที่อยู่ข้างๆ ก็ฟังออกจากคำพูดเล่านี้
ที่แท้นลินก็ไม่ใช่แฟนบุริศร์ แต่เป็นคนที่อยากได้เขานี่เอง
ที่นลินมีเงินเยอะมากขนาดนี้ก็ล้วนมาจากการช่วยเหลือของตระกูลโตเล็กนี่เอง
ที่แท้คุณนายบุริศร์ช่วยชีวิตนลินไว้ แต่โดนนลินแว้งกัด
จำนวนข้อมูลตามนี้ก็เข้าสู่หูทุกคนอย่างรวดเร็ว
นลินรู้สึกว่ารากฐานอาชีพที่ตัวเองดิ้นรนมาอย่างยากลำบากพังทลายลงเพราะคำพูดสั้นๆ ไม่กี่คำของบุริศร์ รีบพูดกับนรมนอย่างช่วยไม่ได้ “พี่ พี่รีบช่วยฉันพูดสิ พี่ดูสิพี่เขยพูดอะไรน่ะ”
สำหรับความไร้ยางอายของนลิน วันนี้นรมนได้ทำลายสถิติเส้นตายเดิมแล้วจริงๆ
คำพูดบุริศร์ก็พูดถึงตรงนี้แล้ว เธอยังจะเรียกสนิทสนมเพื่อต้องการสิ่งที่ดีรองลงมาอีก นี่ช่างเป็นการเปิดหูเปิดตาจริงๆ
นรมนไม่ได้พูดอะไร บุริศร์แยกนรมนให้ออกห่างนลินทันที
“อย่า คุณอยู่ห่างๆ ภรรยาฉันดีกว่านะ ฉันกลัวว่าเธอจะพูดไม่ออกอย่างเดียว อาจจะเกิดเรื่องไม่คาดคิดอื่นได้”
เมื่อประโยคนี้พูดออกไป คุณชยนต์ก็เปล่งเสียงขึ้นก่อน
“ว่าไงนะ? เสียงคุณนายบุริศร์นลินเป็นคนทำให้เป็นใบ้เหรอ?”
“เปล่า ไม่ใช่”
นลินรีบอธิบาย แต่แววตาโกรธเคืองของบุริศร์นั้น และแววตาโศกเศร้าของนรมน ใครจะเชื่อเธอล่ะ?
“พวกนายอย่าไปฟังพวกเขา ไม่ใช่ฉันจริงๆ นะ เสียงเธอไม่เกี่ยวกับฉัน”
นลินร้อนรนใจแล้ว
ผู้ที่มาที่นี่ในวันนี้ล้วนเป็นคนมีหน้ามีตา ปกติเป็นคนที่ช่วยเหลือเธอ ตอนนี้เห็นพวกเขาเชื่อฟังข่าวลือจากบุริศร์และนรมน มีทัศนคติต่อตัวเอง ก็รู้สึกร้อนรนใจขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
แต่ตอนนี้บุริศร์กลับพูดอย่างเย็นชา “ช่างเถอะ ตอนนี้พูดเรื่องพวกนี้ไปเสียงภรรยาฉันก็ไม่ดีขึ้น แต่ภรรยาฉันชอบที่นี่มากจริงๆ ตั้งใจจะลงทุนอุตสาหกรรมท่องเที่ยวที่นี่ เท่าไรก็ไม่ใช่ปัญหา ทุกคนบนโลกนี้รู้ว่าบุริศร์อย่างฉันจนไปก็มีเงินเหลือใช้ แค่ทำให้ภรรยาฉันมีความสุขได้ก็พอ ถึงครอบครัวจะล้มละลายก็ไม่เป็นอะไร”
เมื่อประโยคนี้พูดออกไป สายตาคนอื่นๆ ก็เป็นประกายทันที
“ประธานบุริศร์รักภรรยาจริงๆ”
“ประธานบุริศร์เป็นลูกผู้ชายที่แท้จริง”
หลายๆ คนรีบชมเชยขึ้นมา ราวกับว่ายิ่งประจบประแจงมากเท่าไรบุริศร์ก็จ่ายหนักมากเท่านั้น
นรมนได้ยินก็ค่อนข้างมีความสุข เมื่อเห็นสีหน้านลินแทบเป็นสีดำแล้ว ก็ยิ่งยิ้มอย่างเขินอาย
บุริศร์รีบพูดขึ้น “พวกคุณควรขอบคุณภรรยาฉัน ถ้าไม่ใช่เธอ ฉันคงไม่มาลงทุนที่นี่หรอก ยังไงที่นี่มันก็ไกลมาก”
“คุณนายบุริศร์ คุณสนใจโครงการไหน? ถ้าเป็นอุตสาหกรรมท่องเที่ยวคุณต้องการพัฒนาส่วนไหน?”
คุณชยนต์เอ่ยขึ้นก่อน
นรมนยิ้มจางๆ จากนั้นก็ชี้ไปที่นลิน
คุณชยนต์ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร เอ่ยถามขึ้น “หมายความว่าไงครับ? คุณนายบุริศร์”
“ภรรยาฉันหมายความว่า ตราบใดที่เป็นอุตสาหกรรมท่องเที่ยวที่นลินเข้าร่วม เราก็จะลงทุนทุกอย่าง คุณไม่ต้องเป็นห่วง เธอลงทุนไปเท่าไร เราก็จะลงทุนตาม”
คำพูดบุริศร์สิ้นสุดลง นรมนก็รีบยื่นนิ้วหนึ่งออกมา
คนอื่นตกตะลึงอีกครั้ง
บุริศร์กระแอมไอหนึ่งทีก่อนพูดขึ้น “ภรรยาฉันหมายความว่า ลงทุนเงินมากกว่านลินหนึ่งพันหยวน”
นลินแทบกระอักเลือดตาย
พวกเขาเล็งมาที่ตนอย่างโจ่งแจ้งแบบนี้ คิดว่าตัวเองตายไปแล้วจริงๆ ใช่ไหม?
“บุริศร์ นรมน พวกคุณทำเกินไปแล้ว!”
นลินตบโต๊ะกะทันหัน แต่ไม่คิดว่าคุณชยนต์จะยิ้มทันทีขณะพูดขึ้น “ได้ๆๆ แค่คุณนายบุริศร์สนใจ เรารับประกันว่าจะช่วยคุณนายบุริศร์จัดการให้สำเร็จ”
“ชยนต์ นายบ้าหรือเปล่า?”
นลินได้ยินชยนต์พูดแบบนี้ ก็โกรธเขาทันที
ชยนต์กลับยิ้มขณะพูดขึ้น “นลินอ่า ทุกคนก็ลงทุนกันหมด เป็นเพื่อนที่ดีกันได้นะ และอุตสาหกรรมท่องเที่ยวก็สามารถพัฒนาให้ดีขึ้นได้จริงๆ คนคนนี้ไม่มีเหตุผลในการคำนวณเงินผิดพลาดหรอก”
และตอนนี้ นรมนก็ดึงแขนเสื้อบุริศร์ สีหน้าท่าทางไม่ค่อยพอใจ
“เป็นอะไร?”
บุริศร์ถามอย่างเป็นห่วง นรมนรีบแสดงท่าทาง
เมื่อบุริศร์เห็นนรมนแสดงท่าทาง มุมปากก็กระตุกอย่างช่วยไม่ได้
เขาบอกเป็นนัยๆ ว่าภรรยาของเขาคนนี้ใจร้ายเกินไปหน่อยแล้ว
YOU MAY ALSO LIKE
