แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 528 อีกหนึ่งหนิงหนิง
ในเวลาเดียวกัน ที่หลังบ้าน หนิงหนิงที่กำลังเผชิญหน้ากับเหล่าผีจำนวนมากมายตรงหน้า จู่ ๆ ก็รู้สึกร้อนวูบที่หน้าอก
เธอชะงักฝีเท้า ข้าง ๆ ตัวเธอ ลู่จีอันที่ยืนอยู่ในวงเวทด้วยกันหันมามอง “เป็นอะไรหรือ?”
หนิงหนิง “ไม่มีอะไร”
เธอมองผีที่นับไม่ถ้วนตรงหน้า
ผีพวกนี้ไหลออกมาจากประตูอย่างไม่ขาดสาย
ลู่จีอัน “ทำไมยิ่งมีเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ล่ะ?”
หนิงหนิงก็รู้สึกแปลกใจเช่นกัน
“พวกผีเหล่านี้มาจากที่ไหนกัน?”
แม้ว่าปรโลกจะมีกำลังคนไม่เพียงพอ ทำให้มีวิญญาณตกค้างอยู่ในโลกมนุษย์
แต่ในเวลาอันสั้น กลับสามารถรวบรวมได้มากมายขนาดนี้ และยังคอยส่งมาเพิ่มไม่ขาดสาย นึกไม่ออกเลยว่าฝั่งตรงข้ามมีจำนวนมากแค่ไหนกันแน่
หนิงหนิง “ถ้าฉันเดาไม่ผิด ตอนนี้คฤหาสน์ลู่ทั้งหลังถูกผีล้อมไว้แล้ว”
ลู่จีอันยิ้มน้อย ๆ “ล้อมคฤหาสน์ลู่ทั้งหลัง นั่นต้องเป็นจำนวนที่ไม่น้อยเลยนะ”
หนิงหนิงถามเขา “คุณไม่กังวลเหรอ?”
ลู่จีอันมองที่หนิงหนิง “กังวลก็แน่นอนอยู่แล้ว แต่เพราะมีคุณอยู่ ซึ่งคุณดูไม่กลัวเลยสักนิด ผมเชื่อใจคุณ”
เขาพูดเหมือนไม่ได้แกล้งทำ ดูเหมือนว่าเขาจะเชื่อใจเธอเป็นพิเศษจริง ๆ
หนิงหนิงรู้สึกไม่เข้าใจเลยสักนิด ความไว้ใจของเขาเกิดขึ้นมาได้อย่างไรกันแน่
‘เขามั่นใจขนาดนั้นเลยหรือ ว่าเธอจะช่วยคน?’
‘แต่ว่า ลู่จีอันพูดถูก’
‘เธอไม่ได้กลัวจริง ๆ’
หนิงหนิงลูบหน้าอกของตัวเอง ตอนนี้มันไม่ร้อนแล้ว
โจวเฉิงซื่อได้ตัดสินใจแล้ว
ลู่จีอันกำลังคิดอยู่ “พวกเราต้องหาต้นตอให้พบ ไม่อย่างนั้น พวกผีเหล่านี้ก็จะยังคงปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง”
พวกผีเหล่านี้ ต่างก็ออกมาจากประตูที่ปรากฏขึ้นบนกำแพง
ลู่จีอัน “พวกเราต้องหาให้รู้ให้ได้ว่ามีอะไรอยู่เบื้องหลังประตูพวกนี้”
หนิงหนิงรู้สึกว่าประตูนี้ดูคุ้นตาอยู่บ้าง
‘เธอนึกออกแล้ว’
ทุกครั้งที่เซี่ยปี่อานปรากฏตัว จะมีประตูบานหนึ่งปรากฏขึ้นด้วย นั่นคือประตูทองแดง
ตอนนี้ประตูที่อยู่บนผนังเหล่านี้ ดูคล้ายกับประตูบานนั้นมาก
ลู่จีอันฟังหนิงหนิงจบแล้วครุ่นคิด “ประตูประตูทองแดงนั่น ไม่ใช่ประตูธรรมดา มันเชื่อมต่อระหว่างโลกมนุษย์และโลกวิญญาณ ถือเป็นทางลัดพิเศษเฉพาะของปรโลก”
หนิงหนิงรู้ว่ามันคล้ายกับการเดินทางแบบวาร์ปในเกม
ทันใดนั้น ชายหนุ่มก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมา เขาจ้องมองยันต์คาถาด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยดีนัก
“ผมนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ เมื่อก่อน หูเจียได้นำวิญญาณออกมาจากปรโลก จนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นปริศนาอยู่”
หนิงหนิง “คุณหมายความว่า? พวกผีเหล่านี้มาจากปรโลกงั้นเหรอ?”
ลู่จีอัน “ผมแค่คาดเดาเท่านั้น ผีมากมายขนาดนี้ ถ้าหากว่าพวกมันมาจากปรโลก ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้”
ถ้าเป็นอย่างนั้น ทางปรโลกคงจะเจอปัญหาอีกแล้วแน่ ๆ
น่าเสียดาย ประตูเหล่านี้เป็นเพียงชั่วคราว หลังจากที่วิญญาณออกมาแล้ว ประตูก็หายไปทันที
ไม่อย่างนั้น พวกเขาก็สามารถเข้าไปดูว่าอีกด้านเป็นสถานที่อะไรกันแน่
ลู่จีอันถาม “หนิงหนิง คุณอยากลองติดต่อปรโลกไหม แล้วส่งผีพวกนี้ไปปรโลกโดยตรงเลย”
หนิงหนิงหยิบขลุ่ยกระดูกที่เซี่ยปี่อานมอบให้เธอออกมา แล้วนำมาแนบริมฝีปากและเป่า
น่าเสียดาย หลังจากเป่าไปสิบกว่าวินาที เซี่ยปี่อานก็ไม่ได้ปรากฏตัวตามข้อตกลงเหมือนอย่างที่เคยทำมาก่อน
ลู่จีอัน “เมื่อเขาได้ให้สัญญาไว้ โดยทั่วไปแล้วเขาจะไม่ผิดคำพูด เว้นแต่จะเจอกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน”
‘บางทีผีพวกนี้อาจจะมีความสัมพันธ์กับปรโลกจริง ๆ?’
ลู่จีอัน “อีกฝ่ายเก่งขนาดนั้นเลยหรือ?”
‘มีคนแบบนี้อยู่จริง ๆ หรือ คนที่สามารถกักขังหนิงหนิงไว้ได้ และยังทำให้ปรโลกวุ่นวายได้อีกด้วย?’
‘คนคนนั้นคือใครกันแน่ และมีจุดประสงค์อะไร’
หนิงหนิง “คนแบบนั้นไม่ได้มีมาแล้วเมื่อสิบปีก่อนหรือไง?”
ลู่จีอันชะงักไปชั่วขณะ “หูเจียตายไปแล้ว”
หนิงหนิง “คุณเห็นกับตาตัวเองเหรอ?”
ลู่จีอัน “ผมไม่ได้เห็นด้วยตัวเองหรอก แต่คนที่อยู่ในที่เกิดเหตุตอนนั้น ทุกคนเห็น”
เขาถูกปีศาจที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยมือตัวเองฆ่าตาย
ฟังแล้วรู้สึกแค่ว่า เป็นผลจากการกระทำของตัวเอง สมควรแล้วจริง ๆ
หนิงหนิง “ไม่ใช่แค่ตายแล้วเรื่องจัจบนะ แล้ววิญญาณล่ะ?”
ลู่จีอัน “วิญญาณถูกปีศาจกลืนกินไปแล้ว”
หนิงหนิง “เห็นกับตาเองเหรอ?”
ลู่จีอันเงียบไป
ประเด็นนี้ เป็นเพียงการคาดเดาในภายหลังเท่านั้น
แน่นอนว่า คนอื่น ๆ แค่ถูกปีศาจร้ายฆ่าตาย วิญญาณของพวกเขาก็จะถูกกลืนกินทันที
ไม่ใช่ว่าไม่เคยนึกถึงความเป็นไปได้อื่น ๆ
แต่หลายปีมานี้ หูเจียไม่เคยมีความเคลื่อนไหวใด ๆ เลย
ทางตระกูลหูก็ไม่เคยได้รับข่าวสารใด ๆ เกี่ยวกับหูเจียเช่นกัน
ลู่จีอันมองไปที่หนิงหนิง “คุณรู้อะไรบางอย่างใช่ไหม?”
หนิงหนิง “ฉันก็แค่สงสัยเท่านั้น”
ลู่จีอัน “งั้นคุณบอกมาสิ ตามที่คุณเดา วันนี้จุดประสงค์ของคนคนนี้คืออะไร?”
หนิงหนิงพูดออกมาทันที “โจวเฉิงซื่อ”
เหมือนกับที่ลู่จีอันคาดเดาไว้
ลู่จีอัน “ฝ่ายนั้นพยายามอย่างมาก ดูเหมือนว่าต้องใช้พลังมหาศาลเพื่อขัดขวางพวกเรา ไม่สิ พูดให้ถูกคือขัดขวางคุณที่รีบไปที่นั่น สิ่งที่พวกเขาทำคงไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ แน่ ถ้าพูดว่าเป็นเพราะปีศาจร้าย ก็ฟังดูสมเหตุสมผลดี”
อีกฝ่ายต้องรู้แน่นอนว่าในร่างของโจวเฉิงซื่อมีซากปีศาจร้ายถูกผนึกไว้
หนิงหนิง “คงไม่ใช่แค่นั้นหรอก”
ถ้าเป็นเพราะปีศาจร้าย ก็ยังมีอีกคนหนึ่งไม่ใช่หรือ
ลู่จีอัน “…”
“คุณกำลังพูดถึงลู่เจียนซินเหรอ?”
หนิงหนิง “ใช่หรือไม่ เราก็ดูว่าฝ่ายตรงข้ามได้ลงมือกับลู่เจียนซินหรือไม่ก็จะรู้ ไป กลับไปดูกัน”
ลู่จีอัน “แล้วโจวเฉิงซื่อล่ะ?”
หนิงหนิง “เขาไม่เป็นไร”
เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่
ปัญหาที่ตามมาคือ จะกลับไปยังไงดี
ภาพมายาช่างน่ารำคาญจริง ๆ
ลู่จีอัน “เดินตามผมมาเถอะ”
หนิงหนิง “คุณสามารถเดินออกจากภาพมายาได้เหรอ?”
ลู่จีอัน “ผมก็ไม่รู้หรอก ผมแค่โชคดีเท่านั้นแหละ”
เป็นเช่นนี้มาตั้งแต่เกิด
“มาเถอะ ตามผมมา”
หนิงหนิงเดินตามหลังลู่จีอันไป
พวกผีชั้นต่ำเหล่านั้น ไม่จำเป็นต้องให้หนิงหนิงลงมือ เพียงแค่เห็นลู่จีอันพวกมันก็กลัวจนถอยหลังกรูด
สำหรับผีที่มีระดับสูงขึ้นมาหน่อย หนิงหนิงจะเป็นผู้รับผิดชอบจัดการ
ทั้งสองคนเดินมาตามทางและค่อนข้างราบรื่นดี
พวกเขาเดินตรงไปตามทางเล็ก ๆ หลังจากผ่านไปประมาณสิบนาที หนิงหนิงก็เห็นต้นแอปเปิลป่าอีกครั้ง
ลู่จีอัน “มาถึงแล้ว”
เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ภาพตรงพลันหน้าเปลี่ยนไป
ลานบ้านที่ทรุดโทรมหายไปแล้ว แทนที่ด้วยลานบ้านใหม่เอี่ยม
พวกเขาเดินออกมาจริง ๆ
ตอนนี้ พวกเขายืนอยู่หน้าประตู
ลู่จีอันก้าวไปเคาะที่ประตู แต่ไม่มีใครมาเปิด
เขารู้สึกไม่ดีอยู่ในใจ
หนิงหนิงตะโกนออกไปทันที “วาเซีย”
หลังจากผ่านไปสักครู่ ประตูก็เปิดออกจากด้านในพร้อมเสียงเอี๊ยดดังขึ้น
วาเซียโผล่หัวออกมาจากช่องประตู พร้อมกับหาว ดูเหมือนเพิ่งตื่นนอน
“หนิงหนิง ทำไมเธอกลับมาอีกแล้ว?”
ลู่จีอันมองไปที่หนิงหนิง พวกเขาทุกคนสังเกตเห็นคำว่า “อีกแล้ว” นั้น
หนิงหนิงถาม “ลู่เจียนซินอยู่ไหน?”
วาเซียมีความสงสัยบางอย่าง “ลู่เจียนซินไม่ได้ถูกเธอพาไปแล้วหรอ?”
หนิงหนิง “เมื่อไรกัน?”
วาเซียคิดสักครู่ “เธอไม่ได้เพิ่งออกไปแป๊บเดียว แล้วรีบกลับมาพาลู่เจียนซินไปหรอ”
ตอนนั้นวาเซียอยู่ชั้นบน ส่วนลู่เจียนซินเป็นคนเปิดประตู
และยังนำของอร่อยมากมายมาให้มันด้วย
แต่ก่อนที่วาเซียจะลงมาจากชั้นบน หนิงหนิงก็ออกไปแล้ว
หนิงหนิง “ฉันกลับมาคนเดียวเหรอ?”
วาเซีย “ใช่ เป็นอะไรไป อย่าบอกนะว่านั่นไม่ใช่เธอ?”
หนิงหนิงพยักหน้า “ใช่ ไม่ใช่ฉัน ฉันไม่ได้กลับมาเลย”
วาเซียเข้าใจทันที “ฉันก็ว่าแล้ว! หนิงหนิงไม่มีทางไม่รอฉันแน่ ๆ หนิงหนิง เธอคนนั้นหน้าตาเหมือนเธอเปี๊ยบเลย! กล้ามาหลอกฉัน ฉันจะกัดเธอให้ตาย!”
YOU MAY ALSO LIKE
