แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 69 นั่นมันผิดกฎหมาย!
บทที่ 69 นั่นมันผิดกฎหมาย!
หนิงหนิงชี้ไปที่ประตู “ดูนั่นสิ เขากลับมาแล้ว”
รอยยิ้มของจี๋เซาแข็งค้างอยู่ที่มุมปาก
อะไรนะ?
ใครกลับมา
ทุกคนมองตามสายตาของหนิงหนิงไปที่ทางเข้า พอจี๋หยวนชิงเข้าประตูมา สายตาจากคนสิบกว่าคู่ก็มองมาที่เขาพร้อมกัน
จี๋หยวนชิง ??
กลัวอะไรก็เจออะไรแบบนั้นจริง ๆ
ทุกคนในห้องนั่งเล่น ??
ผู้ชม ??
[ไม่จริงน่า?]
จี๋หยวนชิงกลับมาจริง ๆ ด้วย?
พวกเขามองไปที่จี๋หยวนชิง แล้วก็มองไปที่หนิงหนิง
ไม่น่าเชื่อเลย หนิงหนิงทำนายได้จริง ๆ เหรอ?
ความอึดอัดเริ่มแผ่ซ่านไปทั่ว
จี๋หยวนชิงรู้สึกว่าบรรยากาศในห้องนั่งเล่นดูแปลก ๆ “พวกคุณเป็นอะไรกันเหรอ?”
คำพูดอวดอ้างเมื่อสักครู่ยังก้องอยู่ในหู จี๋เซาอายจนนิ้วเท้าจิกพื้น เธอกว่าจะหาเสียงตัวเองเจอก็ใช้เวลาพักใหญ่ “พี่ทำไมถึงกลับมาล่ะ?”
จี๋หยวนชิงเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก พูดอย่างเก้อเขิน “มีข้อผิดพลาดนิดหน่อย เลยปล่อยให้ผีหนีไปได้ ฉันตรวจดูข้างนอกแล้ว หาไม่เจอ น่าจะวิ่งกลับมาที่นี่อีก พวกเธอเห็นมันไหม?”
พอได้ยินว่าผีวิ่งกลับมา คนอื่น ๆ ก็ตื่นตระหนก กอดอกมองซ้ายมองขวาด้วยความหวาดระแวง
จี๋หยวนชิงยิ้มบาง “ไม่ต้องตกใจ มีผมอยู่นี่”
ลูกศิษย์ถือกระจกสำริดเดินไปพลางส่องกระจกไปพลาง
เจียงเจิน “ดีเลย คุณชายจี๋กลับมาพอดี มีเรื่องที่หน่วยสืบสวนพิเศษแก้ไม่ได้ ขอให้คุณช่วยจัดการหน่อยค่ะ”
จี๋หยวนชิงยืนไพล่มือไว้ข้างหลัง “โอ้โฮ มีเรื่องที่สารวัตรเฉินแก้ไม่ได้ด้วยเหรอครับ แปลกจริง ๆ!”
จี๋เซาพึมพำเบา ๆ “ปกตินั่นแหละ ก็แค่หน่วยงานที่ไร้ประโยชน์”
จี๋หยวนชิงแกล้งทำเป็นโกรธ “พูดอะไรของเธอ สารวัตรเฉินอย่าโกรธเลยนะครับ น้องสาวคนนี้แค่ไม่รู้เรื่องรู้ราว”
จี๋เซาแค่นเสียงหึ! แล้วหันหน้าหนีอย่างไม่ยอมรับ
เฉินมู่ยิ้มและพูดว่า “คุณชายจี๋ ลองขึ้นไปค้นดูบนชั้นบนเถอะครับ พวกเราอยู่ที่ห้องรับแขกตลอด จริง ๆ แล้วไม่มีผีมาที่นี่หรอก”
จี๋หยวนชิงครุ่นคิด “แต่ว่าด้านหลังพวกเราหาดูแล้ว ถ้าไม่เข้ามาทางห้องนั่งเล่น แล้วจะไปไหนได้ล่ะครับ? สารวัตรเฉินเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า”
เฉินมู่เพียงแค่ยิ้มโดยไม่พูดอะไร
“ผมจะค้นให้ละเอียดกว่านี้” จี๋หยวนชิงสั่งให้ลูกศิษย์สองคนค้นหาชั้นล่างอย่างละเอียด
จี๋หยวนชิงพูดว่า “ดูเหมือนทุกคนกำลังมีปัญหา เล่าให้ผมฟังได้นะครับ”
เจียงเจินรอมาตั้งแต่แรกแล้ว รีบพูดด้วยความร้อนใจ “หวังว่าคุณชายจี๋จะช่วยจัดการเรื่องที่เจียงฉือซิงและฉันถูกรังแก หนิงหนิงอิจฉาแล้วจงใจส่งผีมาทำลายงานเลี้ยงฉลองของฉัน ทุกคนต่างก็เห็นเรื่องนี้ แต่หน่วยสืบสวนพิเศษกลับถ่วงเวลาไม่ยอมจับกุมหนิงหนิง ฉันจึงขอร้องให้สำนักเซียนลงโทษหนิงหนิงตามกฎหมาย เพราะในใจของพวกเราสำนักเซียนต่างหากที่เป็นที่พึ่งแห่งความยุติธรรมที่แท้จริงค่ะ”
จี๋หยวนชิงมองไปที่หนิงหนิงแล้วพูดอย่างลำบากใจ “ผมเข้าใจว่าเรื่องนี้คุณหนิงทำไม่ถูก แต่ว่าสำนักเซียนของเรารับผิดชอบแต่เรื่องผีเท่านั้น เรื่องของมนุษย์ไม่ใช่หน้าที่ของเราครับ”
จี๋เซาพูดว่า “มีอะไรที่จะรับผิดชอบไม่ได้ บางครั้งจะเป็นคนหรือผีก็เหมือนกัน ไม่มีอะไรต่างกัน ฉันคิดว่าพวกคุณไม่ควรยึดติดกับกฎเกณฑ์มากเกินไปนะ”
สายตาของหนิงเหนียนเย็นเยียบ “จริงด้วย บางครั้งระดับสติปัญญาของคนกับสัตว์ก็เหมือนกัน ไม่ได้มีอะไรแตกต่างกัน”
จี๋เซาเพิ่งจะคิดตามทัน ใบหน้าแดงก่ำขึ้นมา
“พี่ดูเขาสิ!” เธอฟ้องจี๋หยวนชิง
จี๋หยวนชิงได้แต่ถอนหายใจ “น้องชายคุณหนิงใช่ไหมครับ เป็นผู้ชายแท้ ๆ แกล้งผู้หญิงแบบนี้ไม่ดีนะครับ”
หนิงเหนียนพูดสวนกลับไปว่า “แล้วที่พวกคุณหลายคนรุมแกล้งเด็กผู้หญิงที่อ่อนแอแบบนี้ ไม่รู้สึกละอายใจบ้างเหรอครับ?”
หนิงหนิงพยักหน้า “พวกคุณแกล้งฉันตลอดเลย”
คนอื่น ๆ ??
หนิงหนิงอ่อนแอตรงไหนกัน?
จี้เซายิ้มเยาะ “คนที่ควบคุมผีได้ อย่ามาแกล้งทำเป็นอ่อนแอเลย”
จี๋หยวนชิงทำท่าเหมือนจะประนีประนอม “อย่าทะเลาะกันเลยครับ ในเมื่อทุกคนกระตือรือร้นกันขนาดนี้ เดี๋ยวผมจะถามคุณหนิงให้เองจะได้มีคำตอบให้ทุกคน รับรองว่ายุติธรรมที่สุด สารวัตรเฉินไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ”
เฉินมู่สีหน้าเย็นชาลงในที่สุด “คุณชายจี๋ พวกเขาไม่รู้กฎหมาย แต่คุณจะแกล้งทำเป็นไม่รู้ด้วยเหรอครับ?”
จี๋หยวนชิงยักไหล่พูดว่า “ผมก็ไม่อยากหรอก แต่จะทำยังไงได้ล่ะ ในเมื่อประชาชนเชื่อมั่นในตัวผม ผมจะทำให้พวกเขาผิดหวังได้ยังไง”
เจียงเจินดีใจ “ขอบคุณคุณชายจี๋มากนะคะ”
หนิงเหนียนร้อนใจรีบพูดออกมา “คุณมีสิทธิ์อะไร!”
หนิงหนิงดึงเขากลับมา ชะตาชีวิตถูกตัดสินด้วยคำพูดแค่ไม่กี่ประโยค แต่เธอกลับไม่รีบร้อนแม้แต่น้อยเธอมองขึ้นไปบนวิลล่าแล้วพูดเสียงเรียบ ๆ ว่า “นาน่าอยู่ห้องด้านขวาชั้นสาม”
เจียงเจินตาโต “เธอรู้ได้ยังไง?”
หนิงหนิงตอบ “ไม่ใช่บอกว่าฉันเป็นคนควบคุมเหรอ แล้วฉันจะไม่รู้ได้ยังไงว่าเธออยู่ที่ไหน?”
จี๋หยวนชิงโบกมือ “พวกนายไปดูหน่อย”
ลูกศิษย์สองคนรีบถือกระจกสำริดขึ้นไปชั้นบนทันที
ไม่นานพวกเขาก็ลากคนหนึ่งลงมาจากชั้นบน
เป็นนาน่าจริง ๆ เธอยังคงสวมชุดกระโปรงยาวสีดำตัวเดิม เพียงแต่ลายผีเสื้อที่ชายกระโปรงจางลงไปมาก
“คุณชายจี๋ ผมยืนยันว่าพบเธออยู่ในห้องด้านขวาบนชั้นสามครับ”
เรื่องประหลาดคือ ผีสาวคนนี้หลังจากหนีไปแล้ว เมื่อถูกพบตัวกลับไม่มีทีท่าต่อต้านเลย พวกเขาจึงจับตัวเธอได้อย่างง่ายดาย
เจียงเจินหันไปจ้องหนิงหนิงอย่างเฉียบขาด “เป็นเธอนี่เอง! เธอซ่อนผีสาวไว้ในห้องของเจียงฉือซิง!”
เธอนึกขึ้นได้แล้ว
“ตั้งแต่วันแรกเธอก็พูดแล้วว่าไม่ให้เจียงฉือซิงพักห้องนั้น เธอซ่อนผีไว้ในห้องของเจียงฉือซิงมาตลอด!”
เจียงฉือซิงที่มีอาการผิดปกติหลายอย่างในช่วงนี้ก็ได้คำอธิบายแล้ว เขามักนอนไม่หลับและขี้หนาวบ่อย ๆ
จี๋หยวนชิงก็เข้าใจในทันที “ไม่น่าแปลกใจที่พลังงานหยินบนตัวของเจียงฉือซิงถึงได้หนักขนาดนี้ ฉันยังแปลกใจอยู่เลย ทั้ง ๆ พวกเธอเพิ่งจะเจอผีพร้อมกับเขาแท้ๆ”
เจียงเจินถาม “พลังงานหยินหนักมากเลยเหรอคะ มันร้ายแรงไหม?”
จี๋หยวนชิงตอบ “ร้ายแรงมาก ถ้าปล่อยไว้อีกสักพัก อาจจะ…”
เจียงเจินรู้สึกอ่อนแรงไปทั้งตัว จี๋เซารีบเข้าไปประคองเธอไว้
เจียงเจินมองด้วยสายตาไม่อยากเชื่อไปที่หนิงหนิง “เธอนี่ช่างใจร้ายจริง ๆ เธอต้องการให้เจียงฉือซิงตายจริง ๆ สินะ ถ้าได้ไม่ได้ก็จะทำลายเลยใช่ไหม?”
หนิงหนิง ??
ผู้ชมต่างก็ตกใจกับความใจร้ายของหนิงหนิง
[พระเจ้า…]
[ทำไมถึงมีคนที่ใจร้ายแบบนี้อยู่บนโลกได้…]
[ของปลอมสมควรตายจริง ๆ]
[เธอไปเรียนรู้วิธีการร้ายกาจพวกนี้มาจากที่ไหนกัน ไม่ใช่ว่าหลังจากถูกไล่ออกจากตระกูลเจียงแล้วสิ้นหนทาง เลยหลงผิดไปใช่ไหม?]
[หลงผิดบ้าบออะไร ฉันว่าเธอตั้งใจไปเรียนมาเพื่อแก้แค้นบ้านตระกูลเจียงโดยเฉพาะแน่ ๆ น้องซิงซิงผู้บริสุทธิ์ของฉัน]
[นี่ยังไม่รีบจับอีกเหรอ?]
[คนแบบนี้ไม่ประหารชีวิตแล้วจะเก็บไว้ทำอะไร?]
[คุณชายจี้รีบมอบความยุติธรรมสิ คนแบบนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว!]
[เจินเจินอันตราย!]
[อ๊าาา รีบพาตัวไปเร็ว!]
หนิงหนิงพูดเสียงเรียบ “เข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่ได้อยากให้เจียงฉือซิงตาย เพราะฉันไม่สนหรอกว่าเขาจะตายหรือจะรอด”
น้ำเสียงของเธอเย็นชาจนแทบจะหยดน้ำได้ ดวงตาที่ไร้ความสนใจทอดมองไปที่เจียงฉือซิงที่นอนหลับตาอยู่บนโซฟา ต่อให้เจียงฉือซิงจะตายตรงหน้าเธอในตอนนี้เธอก็ไม่สนใจ
หนิงเหนียนเห็นแววตาแบบนั้น ก็ชะงักไปเล็กน้อย
ในมุมมืดของหัวใจ ความยินดีที่ไม่อาจหักห้ามได้ผุดขึ้นมา
วาเซียราวกับสัมผัสได้ถึงบางอย่าง จึงเอียงหัวมองดูหนิงเหนียน
เจ้าหนูนี่ ปกติเป็นคนเงียบ ๆ แท้ ๆ
จี๋เซาก็ตกใจเช่นกัน เธอพยุงเจียงเจินถอยหลังพลางตะโกนว่า “รีบพาคนและผีไปให้หมดเลย! เธอช่างเลวร้ายและน่ากลัวจริง ๆ!”
จี๋หยวนชิงพูดอย่างจริงจัง “คุณหนิง ตอนนี้คนที่เจอผีคือคุณ นี่ไม่ใช่ว่าพวกเราใส่ร้ายแต่คุณเป็นคนส่งหลักฐานมาให้เราเอง สารวัตรเฉินแบบนี้ยังไม่จับอีกเหรอครับ?”
เฉินมู่ยิ้มตอบ “ไม่จับครับ เพราะผมคิดว่านี่ยังไม่ถือเป็นหลักฐาน”
จี๋หยวนชิงเริ่มปวดหัว “หน่วยสืบสวนพิเศษที่ยิ่งใหญ่ ปกป้องคนร้ายครั้งแล้วครั้งเล่า ผมไม่รู้ว่าเจตนาของพวกคุณคืออะไร ต่อหน้าสายตาผู้คนมากมายขนาดนี้ ไม่แปลกเลยที่ประชาชนจะไม่ไว้ใจพวกคุณ! ถ้าพวกคุณไม่กล้า วันนี้ผมจะเป็นผู้พิพากษาเอง พาตัวคนร้ายไปเดี๋ยวนี้!”
เฉินมู่รีบห้าม “คุณไม่มีสิทธิ์พาตัวใครไปทั้งนั้น! นั่นมันผิดกฎหมาย!”
YOU MAY ALSO LIKE
