แม่สาวเข็มเงิน - ตอนที่ 549 : ซูเหอเซียง

ตอนทีเจียงป่ าวชิงพามีหลิวและสุนถาวก้าวเข้ามาในห้องโถงของเรือนสืออัน กง หว่านกําลังทําให้นายท่านหญิงตีAรู้สึกสบายใจอยู่ทีนัน

เศษถ้วยชาบนพื’นถูกสาวใช้เก็บกวาดตั’งแต่เนิน ๆ แล้ว เจียงป่ าวชิงก้าวมา ข้างหน้าอย่างสง่าและทําความเคารพนายท่านหญิงตีAกับคุณหญิงช่าง

แต่เมือสักครู่นายท่านหญิงตีAเพิงรู้สึกอึดอัดใจอย่  างมากจากคําพูดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของคุณหญิงช่าง แม้คุณหญิงช่างจะเป็ นคนทีน่าเกลียดชังทีสุดในใจของนาง ตอนนี’ แต่นางก็ยังรู้สึกขัดหูขัดตาเจียงป่ าวชิงทีเป็ นหลานสะใภ้ทีมาจากวงศ์ ตระกูลตําต้อยและยังไม่แต่งเข้าบ้านคนนี’เล็กน้อย

นายท่านหญิงตีAทําเป็ นเอาหูไปนา เอาตาไปไร่ นางไม่สนใจเจียงป่ าวชิงและไม่สัง ให้เจียงป่ าวชิงเข้ามานังเช่  นกัน

คุณหญิงช่างจึงโบกมือให้เจียงป่ าวชิงด้วยสีหน้าเป็ นกังวล “ป่ าวชิงเด็กดี ไม่ต้อง พูดแสดงความเกรงใจอะไรแล้วล่ะ นายท่านหญิงรู้สึกไม่สบายตัว เจ้ารีบไปตรวจ อาการให้นายท่านหญิงเถอะ”

เมือได้ฟัง นายท่านหญิงตีAยิงรู้สึกไม่สบายใจ ทีนางโมโหเช่นนี’ก็เพราะใครล่ะ! เจียงป่ าวชิงขานรับอย่างเชือฟังแล้วก้าวไปข้างหน้า

แต่นายท่านหญิงตีAกลับถลึงตาใส่นางเหมือนมองโจรก็มิปาน “ข้าไม่ต้องการ พึงพาเจ้า!”

ดูเหมือนว่าเจียงป่ าวชิงจะเข้าใจ นางยิมแล้วพูดโน้มน้าวด้วยท่ ‘ าทางในแบบของ หมอทีมีหัวใจเมตตา “นายท่านหญิง มีคนมากมายทีปิ ดบังอําพรางโรคทีกลัวคน อืนรู้ แต่ท่านไม่ต้องกลัว ข้าเพียงจะจับชีพจรให้ท่านก็เท่านั’น”

นายท่านหญิงตีAโมโหอยู่ในใจ พูดเหมือนว่านางเป็ นคนแก่ทีโง่เขลาเบาปัญญา อย่างนั’นแหละ!

แน่นอนว่าตอนนี’กงหว่านต้องการเอาหน้า นางจึงมองเจียงป่ าวชิงด้วยแววตาต่อ ว่าเล็กน้อย “แม่นางเจียง เมือวานเรานัดกันดีแล้วหนิว่าเป็นตอนเช้าของวันนี’ แต่ ทําไมเจ้าถึงเพิงมาเอาตอนนี’ล่ะ ?”

เจียงป่ าวชิงมองกงหว่านด้วยสีหน้าประหลาดใจ “ตอนนี’ไม่ใช่ตอนเช้าหรอกรึ

?”

กงหว่านพูดไม่ออกชัวขณะ อันทีจริงตอนนี  ‘เพิงผ่านยามซือมาได้นิดเดียว ถ้าจะ บอกว่าเป็นเวลาเช้า มันก็ยังถือว่ายังเช้าอยู่จริง ๆ

แต่ว่า…

กงจิ’งหัวเราะเบา ๆ “เกรงว่าแม่นางเจียงจะไม่รู้ว่าการพยายามมาให้เร็วทีสุดเท่าที จะทําได้คือวิถีของมารยาท”

เจียงป่ าวชิงกะพริบตาปริบ ๆ “ดูคุณหนูกงสามพูดสิเจ้าคะ ให้ข้ามาทําอะไรตั’งแต่ เช้า ? ให้มาดูนายท่านหญิงทานอาหารเช้ารึ ?” นางหยุดพูดพลางยิมมุมปาก ‘

“อีกอย่าง หลังจากรับประทานอาหารเช้า ผ่านไปสักระยะหนึงร่างกายจะย่อย อาหารได้ประมาณหนึงและจะเริมมีแนวโน้มคงที แบบนี’จะจับชีพจรได้ดียิงขึ  ‘น”

นายท่านหญิงตีAเห็นว่าเจียงป่ าวชิงพูดอย่างจริงจังจึงอดไม่ได้ทีจะรู้สึกเชือในใจอยู่ บ้าง

จริงอยู่ทีคําพูดเมือสักครู่ของช่างชือทําให้นางโมโห แต่เมือลองคิดอย่างละเอียดก็ ใช่ว่ามันจะไม่มีเหตุผลเสียทีเดียว หากมองข้ามสถานะทีเจียงป่ าวชิงเป็ นหลาน สะใภ้ทียังไม่แต่งเข้าบ้านแล้ว นางเป็ นถึงหมอทีไทเฮาและพระนางเจียฮุ่ยทีเป็ น พระชายาลําดับสองต่างบอกว่าดี ไม่ต้องพูดถึงอย่างอืน ทักษะทางการรักษาโรค ของนางจะต้องผ่านมาตรฐานอย่างแน่นอน ไหนจะบรรดาหมอหลวงในวังทีก็ ไม่ใช่พวกสมองกลวง หากเจียงป่ าวชิงเก่งไม่จริง พวกเขาจะปล่อยให้เด็กผู้หญิง ตัวเล็ก ๆ แย่งความสนใจได้อย่างไร

นันหมายความว่  าสิงทีเจียงป่ าวชิงพูดในตอนนี’เป็ นความจริง

นายท่านหญิงตีAพูดขึ’นอย่างเชือครึงไม่เชือครึ ง และปนกับความสงสัยเล็กน้อย “เจ้าคงไม่ได้โกหกหรอกนะ ?”

เจียงป่ าวชิงพยักหน้าอย่างตั’งใจด้วยสีหน้าจริงใจเพราะไม่ได้โกหกจริง ๆ เพียงแต่ ทีนางมาเวลานี’ เหตุผลทีว่าไม่อยากมาทีนีเร็ว ๆ ก็มีส่วน

รีบมาตั’งแต่ไก่โห่ก็มานังรอเวลาเปล่  า ๆ ครั’นจะให้มาดูนายท่านหญิงตีA รับประทานอาหารเช้าก็ใช่เรือง ดังนั’น หากมีเวลา นางยอมนังใจลอยอยู่  ทีบ้าน ตัวเองซักพักก่อนมาดีกว่า

กงหว่านยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง นางเพิงจะอ้าปากแต่คุณหญิงช่างกลับพูด ขึ’นมาก่อน “หว่านเอ๋อร์ ตอนนี’ท่านย่าของเจ้าไม่สบาย เจ้าถอยออกมาก่อนเถอะ ป่ าวชิงจะได้เข้าไปจับชีพจรให้ท่านย่าของเจ้า เจ้าเป็ นเด็กกตัญ;ูย่อมต้องให้ ความสําคัญกับร่างกายของท่านย่าของเจ้าเป็ นธรรมดา ใช่ไหมจ๊ะ ?”

“…” กงหว่านยิมอย่ ‘ างฝื น ๆ “ป้าใหญ่พูดถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ เอาล่ะ แม่นางเจียง รีบมาจับชีพจรให้ท่านย่าเถอะ”

เจียงป่ าวชิงก้าวไปข้างหน้า และเข้าไปแทนตําแหน่งทีกงหว่านยืนอยู่เมือครู่

กงหว่านยืนดูอยู่เงียบ ๆ เอาเข้าจริงนางกําลังรู้สึกอยากกรีJดออกมาดัง ๆ เพราะ เกลียดชังเจียงป่ าวชิงเอามาก ๆ

กงจี’ เจียงป่ าวชิง แม้แต่ช่างชือก็ด้วย ทุกคนทีเกียวข้องกับบ้านใหญ่ต่างก็ไม่มีใคร ดีเลยสักคน!

นายท่านหญิงตีAรู้สึกไม่ถูกชะตากับเจียงป่ าวชิง แต่สิงนี’ไม่ได้เป็ นอุปสรรคต่อ นางในการสนใจผลการจับชีพจรของเจียงป่ าวชิง เพราะถึงอย่างไรร่างกายของ ตัวเองก็สําคัญทีสุด

“ไหนเจ้าลองบอกมาสิว่าข้าเป็ นอะไร ? สองสามวันมานี’ข้าตืนมาก็มักรู้สึกปวด หัวตลอด” นายท่านหญิงตีAพูดขึ’น

เจียงป่ าวชิงมองหน้าต่างด้านข้างเล็กน้อย จากนั’นนางก็ถามถึงสิงทีดูเหมือนจะไม่ เกียวข้อง “นายท่านหญิงยังคงจุดซูเหอเซียงทุกวันหรือเจ้าคะ ข้ารู้สึกว่ากลินหอม นี’แรงกว่าซูเหอเซียงแบบธรรมดาเล็กน้อย”

ซูเหอเซียงนี’เป็ นสิงทีนายท่านหญิงตีAชืนชอบมาตลอด เมือพูดถึงสิงนี’ ในคําพูด ของนางมีความภาคภูมิใจเล็กน้อย “เจ้าได้กลินแล้วรึ กลินนี’ต่างจากซูเหอเซียงทัว ๆ ไปเพราะมันเป็ นสูตรลับจากในวัง อีกทั’งยังได้เชิญปรมาจารย์ด้านการปรุงกลิน จากในวังมาปรับให้ดีขึ’นอยู่หลายต่อหลายครั’ง มันจึงมีกลินหอมกว่าซูเหอเซียง ธรรมดามาก”

เจียงป่ าวชิงพยักหน้า “อื’ม กลินของมันไม่แย่เลยจริง ๆ เจ้าค่ะ”

“แม่นางเจียงนีช่างน่าสนใจจริง ๆ” กงหว่านยกมือปิ ดปากหัวเราะเบา ๆ “ ท่านย่าถามเจ้าเรืองสุขภาพร่างกาย แต่เจ้ากลับถามท่านย่ากลับเกียวกับเรืองซูเห อเซียง แม่นางเจียงไม่เคยใช้หรือยังไง ? ถ้าไม่เคย ตอนทีแม่นางเจียงกลับจวน ข้าค่อยให้สาวใช้ห่อให้แม่นางเจียงนํากลับไปด้วยก็ได้”

นีเป็ นการแอบเสียดสีเจียงป่ าวชิง

เจียงป่ าวชิงมองกงหว่านแล้วพูดขึ’นอย่างช้า ๆ “คุณหนูกงสองอย่าด่วนสรุปเร็ว เกินไปเกียวกับสิงทีตัวเองไม่รู้สิเจ้าคะ มิเช่นนั’นจะเป็ นตัวคุณหนูเองทีต้องเสียใจ เรืองนํ’าชาเมือวานนี’ยังไม่ทําให้คุณหนูเข้าใจอีกหรือเจ้าคะ ?”

สีหน้าของกงหว่านเปลียนไปเล็กน้อย “นีเจ้าหมายความว่ายังไง ?!”

แต่เจียงป่ าวชิงกลับไม่สนใจ นางขี’เกียจจะสนใจผีทีรนหาทีตายและยากทีจะเกลี’ย กล่อมด้วยคําพูดดี ๆ อย่างกงหว่าน

เจียงป่ าวชิงมองนายท่านหญิงตีAทีมีสีหน้าคาดไม่ถึงเล็กน้อย นางรู้ว่านีคือผู้หลัก ผู้ใหญ่ของกงจี’ แม้อีกฝ่ ายจะโง่เขลาเบาปัญญาและลําเอียงไปหน่อย แต่อย่างน้อย นางก็ไม่เคยมีส่วนร่วมในการประทุษร้ายกงจี’กับแม่ของเขา

เมือนําเรืองทั’งสองมาหักล้างกัน นางก็แค่ต้องปฏิบัติกับนายท่านหญิงตีAเหมือน ผู้สูงอายุธรรมดาคนหนึง

“นายท่านหญิงเจ้าคะ” เจียงป่ าวชิงพูดขึ’นอย่างอดทน “ตั’งแต่ตอนทีข้าเข้ามาก็ รู้สึกว่ากลินของซูเหอเซียงในเรือนของนายท่านหญิงนั’นดีมาก แต่ท่านใช้กลินนี’ ตลอดทั’งปี ประกอบกับเรือนหลังนี’มักปิ ดประตูหน้าต่างอยู่เสมอ เมือสังสมนาน วันเข้าจะทําให้เกิดผลกระทบต่อสุขภาพเล็ก ๆ น้อย ๆ เจ้าค่ะ เช่นเดียวกับทีท่าน รู้สึกปวดศีรษะในปัจจุบันนี’ สาเหตุมาจากการขาดอากาศหมุนเวียนภายในเรือน กับกลินทีเหลือค้างอยู่ของซูเหอเซียงเจ้าค่ะ สองสามวันนี’ท่านมักจะรู้สึกหนาว หายใจได้ไม่เต็มที และรู้สึกแน่นทีทรวงอกในตอนกลางคืนหรือเปล่าเจ้าคะ ?”

นายท่านหญิงตีAฟังอย่างเชือครึ งไม่เชือครึ ง แต่เมือได้ฟังถึงตอนหลังและพบว่า ตัวเองมีอาการตามทีเจียงป่ าวชิงบอกทุกประการ นางก็ยิงตกใจและรีบพยักหน้า  โดยทีไม่สนใจเรืองความรู้สึกรังเกียจอีกฝ่ ายอีกแล้ว

“ใช่ ช่วงนี’ข้ามีอาการตามทีเจ้าบอกทุกประการ”

เจียงป่ าวชิงพยักหน้า “นันแหละเจ้าค่  ะ เมือครู่ข้าตรวจดูสภาพชีพจรของท่านและ พบว่าผิดปกติเล็กน้อย ยังไงช่วงนี’ท่านต้องหยุดจุดซูเหอเซียงก่อน และเปิ ด หน้าต่างให้กว้าง ๆ เพือระบายอากาศเป็ นประจํานะเจ้าคะ… และถ้าหากว่า ต้องการรมกลินหอมจริง ๆ ก็ให้หันผลไม้สดสักเล็กน้อยแล้วนําไปวางไว้ในห้อง  ก็ได้เจ้าค่ะ”

เมือนายท่านหญิงตีAเห็นเจียงป่ าวชิงพูดอย่างสบาย ๆ เช่นนี’ หินก้อนใหญ่ทีแขวน อยู่ในใจก็ค่อย ๆ ถูกวางลง แต่นางยังคงกังวล “ถ้าทําแบบนั’นก็จะดีขึ’นอย่างนั’นรึ

?”

เจียงป่ าวชิงพูดอย่างตั’งใจ “ใช่แล้วเจ้าค่ะ ท่านอย่ากลัวลมพัดในตอนกลางคืน แค่ เปิ ดหน้าต่างระหว่างห้องก็ได้แล้วเจ้าค่ะ ไม่เกินสามวัน อาการทั’งหมดของท่านก็ จะบรรเทาลงอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ”