แม่สาวเข็มเงิน - ตอนที่ 582 : แก้ไขเรื่องจวนตัว
เรือนสืออันของนายท่านหญิงตี8คึกคักตั)งแต่เช้าตรู่
คนของบ้านใหญ่ บ้านสอง และบ้านสามต่างมากันพร้อมหน้าโดยทีกําลังรอเจียง ป่ าวชิงมายกนํ)าชาให้
แม้กงจี)จะอยากจู๋จี8กับเจียงป่ าวชิงอยู่ในห้องต่อ แต่เขาก็รู้จักว่าอะไรควรไม่ควรจึง ไม่ได้กวนใจเจียงป่ าวชิงนานเกินไปและจับมือพานางก้าวเข้าไปในห้องโถงของ เรือนสืออันอย่างตรงเวลา
เจียงป่ าวชิงกวาดตามองคนในเรือนสืออันอย่างรวดเร็ว และเห็นว่าคนทีนังอยู่ บนสุดคือนายท่านชายและนายท่านหญิงตี8 ส่วนคนทีนังถัด ๆ ไปจัดเรียง ตามลําดับบ้านต่าง ๆ
คุณหญิงช่างนังอยู่ จุดหนึง ผมเกล้ามวยของนางเสียบปิ นปักผมอายุยืนรูปดวง อาทิตย์และดวงจันทร์ซึงดูสวยมาก
เมือเทียบกับบ้านหลักทีเดียวดาย บ้านสองถือได้ว่าเป็นบ้านทีมีทายาทน้อยมาก ๆ หากเทียบกับคํากล่าวขานของคนข้างนอกทีดูเหมือนจะพูดกันว่ามีสมาชิก มากมายคับคัง
คุณหญิงเหวินใส่ชุดกระโปรงยาวลายเมฆสีม่วงทีดูเรียบง่ายธรรมดา แต่มันเข้ากับ นางผู้ซึงเป็ นคนฉลาดอ่อนโยน
ถัดมาเป็ นชายวัยกลางคนทีเจียงป่ าวชิงไม่รู้จักนังอยู่ ข้างคุณหญิงเหวิน คิดว่าคงจะ เป็ นนายโฮ่วคนปัจจุบันนันก็ คือกงหยวนหยู่ผู้ดูแลบ้านสอง
นัยน์ตาเจียงป่ าวชิงสันไหวเล็กน้อย
นอกจากนี)ก็มีเด็กผู้ชายอายุประมาณห้าหกขวบนังอยู่ ในอ้อมกอดของคุณหญิงเห วิน ผิวของเขาขาวนวล หน้าตาก็น่ารักน่าเอ็นดู
ก่อนทีเจียงป่ าวชิงจะแต่งเข้ามา นางหาข้อมูลเบื)องต้นเกียวกับสมาชิกของตระกูล กงมาก่อนแล้ว เด็กชายคนนี)คงเป็ นลูกชายคนโตเพียงคนเดียวของกงซู่ผู้เป็นผู้สืบ ทอดจวนติ)งกัวโฮ่ 8 วของคุณหญิงเหวิน นันก็ คือ–กงจง
ถ้าอย่างนั)น หญิงสาวแก้มอวบอิมทีนังถัดจากกงหว่ านคงเป็ นภรรยาของกงซู่ หรือ ว่าแม่ของกงจงทีมาจากตระกูลไป๋ และเป็ นภรรยาของผู้สืบทอดจวนติ)งกัวโฮ่ 8 ว
ส่วนกงหว่านทียกยิมมุมปากอย่ ) างมีความหมายคนนั)น… เจียงป่ าวชิงจงใจ มองข้ามนางไปเลย
ต่อมาก็เป็ นบ้านสาม
บ้านสามเป็ นสายของอนุภรรยา เนืองจากนายท่านหญิงตี8ไม่ชอบบ้านนี) พวกเขา จึงถ่อมตัวมาโดยตลอดและถือว่าหากินอยู่ข้างหลังบ้านสองอย่างแนบแน่น ไม่ว่า จะคุณหญิงถังหรือกงจิ)งก็คอยตามติดบ้านสองเพือไม่ให้หลุดจากผลประโยชน์ที พวกนางอาจจะหาได้
คุณหญิงถังติดตามคุณหญิงเหวินอย่างมุ่งมัน ส่ วนกงจิ)งก็ติดตามกงหว่านมาโดย ตลอด วิธีการของสองแม่ลูกนั)นเหมือนกันมาก
เจียงป่ าวชิงชะงักไปเล็กน้อย เวลาเพียงแค่สองลมหายใจในการกวาดตามองอย่าง คร่าว ๆ นางจับคู่ใบหน้าของคนส่วนใหญ่กับข้อมูลในใจนางเป็ นทีเรียบร้อยแล้ว
นางไม่ได้เสียเวลาแต่อย่างใด และยังอยู่ข้าง ๆ กงจี)ตามเดิม กงจี)พาเจียงป่ าวชิงไปด้านหน้า ขณะเดียวกันมีสาวใช้นําเบาะรองนังมาให้สองอัน
เขามองดูเบาะรองนังก่ อนจะแลกเบาะรองนังสีฟ้าตรงหน้าเจียงป่ าวชิงทีปักด้วย ลวดลายตัวอักษรมากมายกับของตัวเอง
“ข้าชอบลวดลายนี)มาก” กงจี)มองนายท่านหญิงตี8และพูดกับอีกฝ่ ายด้วยรอยยิม) เย็นชา
สีหน้าของนายท่านหญิงตี8เป็ นกังวล แต่นางไม่ได้ลุกลี)ลุกลนอะไร
ทั)งสองคนคุกเข่าลงบนเบาะรองนัง กงจี )คิดในใจว่าเป็ นอย่างทีเขาคิดไว้จริง ๆ เมือสักครู่เขาเห็นว่าแรงทีสาวใช้ใช้ในการถือเบาะรองนังทั )งสองนั)นต่างกันอย่าง ชัดเจน เบาะรองนังทีเขาสลับมานี )มีสัมผัสเหมือนฝ้าย แต่จริง ๆ แล้วกลับมีแผ่น ไม้หนายัดอยู่ข้างใน หากว่าร่างเล็กของเจียงป่ าวชิงคุกเข่าลงไป ตราบใดทีผู้ทีรับ นํ)าชาชักช้า ก็เพียงพอทีจะทําให้นางรู้สึกเมือยได้เลยทีเดียว
หลังจากทีคุกเข่าลงแล้วเจียงป่ าวชิงก็มองกงจี) แม้เห็นว่าสีหน้าของเขายัง เหมือนเดิม ไม่เห็นถึงความผิดปกติใด ๆ แต่นางพอมองออกอยู่เหมือนกันว่าเบาะ ทีเขาสลับเอาไปนังเองต้องมีอะไรบางอย่ างแน่นอน
ชอบลวดลายของเบาะรองนังอะไรกั น เจียงป่ าวชิงไม่เชือคําพูดเขาเลย
คงเป็ นเพราะกงจี)หลานชายตัวเองคุกเข่าลงบนเบาะรองนังทีเพิ มไม้หนา ๆ เข้าไป ข้างใน นายท่านหญิงตี8จึงไม่ชักช้า รีบรับนํ)าชามาอย่างคล่องแคล่วและก็ให้เย่ชุ่ย ยกถาดมาให้ มีกล่องทีเปิ ดออกครึงหนึงวางอยู่บนถาดนั)นและมีไข่มุกเม็ดเล็ก ๆ อยู่ในกล่อง
นายท่านหญิงตี8พูดด้วยรอยยิมเยือกเย็น ) “ได้ยินมาว่าหลานสะใภ้ของข้าคนนี)ยอด เยียมมาก ในคืนแรกของการแต่งงานก็วางมาดพีสะใภ้ รังแกพวกน้อง ๆ เพือ ไข่มุกแค่สองสามเม็ดเสียแล้ว ตอนนี)ข้าจะให้ไข่มุกถุงนี)กับเจ้า เจ้าต้องเห็นแก่ข้า และให้อภัยพวกน้อง ๆ ในบ้านซะ”
คนอืน ๆ อาจรู้สึกงุนงงกับคําพูดนี) แต่คู่กรณีอย่างเจียงป่ าวชิงเข้าใจทันทีเมือได้ ฟัง
ทว่าท่าทางนี)ของนายท่านหญิงก็ถือว่าอยู่ในความคาดเดาของนางเช่นกัน ถึงยังไง ก็เป็ นไปไม่ได้อยู่แล้วทีกงหว่านและกงจิ)งจะไม่ไปฟ้องท่านย่าของตัวเอง
กงจี)ขมวดคิ)ว เมือคืนกว่าทีเขาจะเป็ นอิสระจากงานเลี)ยงแต่งงานได้ก็ไม่ใช่เรือง ง่ายเลย จนกระทังเช้าวันนี ) เขาก็ยังไม่มีเวลาถามเจียงป่ าวชิงว่าเกิดเรืองอะไรขึ)น ในตอนทีเขาไม่อยู่เมือคืนหรือเปล่า
แต่ดูท่าแล้วคงเกิดเรืองอะไรขึ)นนันแหละ
แต่เมือมองหญิงสาวข้างกายทีมีท่าทางสงบเสงียม เขาก็รู้ว่านางต้องมีแผนในใจ แล้วอย่างแน่นอนจึงตัดสินใจรอดูต่อไป
ตอนนี)เขายังไม่รู้เรืองอะไร หากว่าบุ่มบ่ามออกหน้าแทนนาง เกรงว่ามันจะดึงดูด ผลทีตรงกันข้ามกลับมา
เจียงป่ าวชิงสังให้มีหลิวรับไข่มุกกล่องนั)นมา ส่วนนางก็พูดอย่างตรงไปตรงมา ด้วยใบหน้ายิมแย้ม ) “นายท่านหญิงยังคงเอ็นดูหลานสะใภ้เสมอ แม้ท่านรู้ว่า มงกุฎทีหาซื)อยากของหลานสะใภ้ถูกพวกน้อง ๆ ชนตกพื)นจนพัง ทําให้ไข่มุก เสียหายมากมาย แต่ก็ยังส่งมอบไข่มุกชั)นดีให้โดยเฉพาะ ช่างเป็นการแก้ไขเรือง จวนตัวของข้าได้ดีจริง ๆ เลยเจ้าค่ะ”
นางพูดด้วยนํ)าเสียงไพเราะและทําความเคารพนายท่านหญิงตี8อย่างสุภาพ เรียบร้อย แม้คําพูดของนางจะคมราวกับเอามีดมาเฉือนอยู่แล้วก็ตามที
นายท่านหญิงตี8ถลึงตาด้วยความโกรธ
นายท่านชายเองก็มองออกถึงความผิดปกติเช่นกัน เขายังไม่ทราบว่าเกิดเรือง อะไรขึ)นเมือคืน แต่เมือได้ฟังหลานสะใภ้บอกว่ามงกุฎถูกชนตกโต๊ะจนพังด้วย ท่าทางทียังดูสงบ และหันมองดูภรรยาทีถลึงตาด้วยความโกรธแล้ว เขาก็รู้สึกว่า… หลานสะใภ้คนนี)ช่างยอดเยียมจริง ๆ
เจียงป่ าวชิงยังไม่จบเพียงเท่านี) เมือสักครู่ทีนายท่านหญิงตี8พูดว่านาง “รังแกพวก น้อง ๆ” นางก็โต้กลับด้วยเช่นกัน
มิเช่นนั)นผู้คนมากมายทีนี หรือไม่ก็พวกหญิงรับใช้ทั)งสาวทั)งชราทีต่างก็ยืนกลั)น หายใจกันอยู่ข้างหลังเจ้านายตัวเอง อาจเอานางไปพูดถึงอย่างเสีย ๆ หาย ๆ ได้
“แต่ข้าสงสัยเล็กน้อยต่อคําพูดทีนายท่านหญิงบอกว่าข้ารังแกพวกน้อง ๆ เจ้า ค่ะ” เจียงป่ าวชิงเลิกคิ)วทรงใบหลิวขึ)นเล็กน้อยด้วยสีหน้าสงสัยทีดูจริงใจอย่าง ยิง “พวกน้อง ๆ ผลักกันไปผลักกันมาจนทําให้มงกุฎตกลงมาและไข่มุกหลุด ออกไป มงกุฎของข้าถือว่าได้รับความเสียหายไปมากกว่าครึง ต่อให้ทํามันขึ)นมา ใหม่ก็ไม่เหมือนเดิม ข้าจึงคิดว่าโชคดีทีเรืองนี)มันเกิดขึ)นในบ้าน ถ้าหากว่าเรือง เช่นนี)เกิดขึ)นนอกบ้านหรือไปเกิดขึ)นกับของของบ้านอืนจะทําเช่นไร และถ้าหา กว่าคนอืน ๆ คิดว่าพวกผู้หญิงตระกูลกงของเราเป็ นประเภททีหนีเอาตัวรอดจาก การทําผิดเพราะความเลินเล่อ นันจะเป็ นการดีได้ยังไงล่ ะเจ้าคะ ? เมือข้าคิด มาถึงตรงนี)ก็รู้สึกร้อนใจจึงจําต้องไร้ความปราณีและสังให้พวกน้อง ๆ ทีทําผิด ช่วยกันเก็บไข่มุกทีกระจัดกระจายอยู่บนพื)นขึ)นมา นีก็ถือว่าเป็ นการลงโทษและ ตักเตือนไปในตัว เพือให้พวกนางรู้ว่าการไม่สํารวม ผลักกันไปมาในตอนทีเดินอยู่ นั)นเป็ นสิงทีไม่ควรทําเจ้าค่ะ”
เจียงป่ าวชิงร่ายยาว นํ)าเสียงของนางไม่สูงและไม่เบาเกินไป จังหวะการพูดก็กําลัง พอดีและฉะฉานมาก
นายท่านหญิงตี8พูดไม่ออกเมือได้ฟัง
เจียงป่ าวชิงพูดมาขนาดนี) ใครก็ตามทีมีวิจารณญาณจะเข้าใจได้ทันทีว่ามันเกิด อะไรขึ)น
กงหว่านเริมหน้าซีด นางไม่คิดว่าเจียงป่ าวชิงคนนี)จะเป็ นคนทีไม่สนใจต่อสิงใด ถูกผู้หลักผู้ใหญ่ตักเตือนต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี)แต่ยังสามารถต้านไว้ได้ มิหนําซํ)ายังอธิบายเรืองราวได้อย่างเป็ นขั)นเป็ นตอนอีกด้วย
นางประเมินเจียงป่ าวชิงตําไปจริง ๆ