โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 215 จุดจบถูกก ำหนดไว้แล้ว
เมื่อเผชิญหน้ำกับมู่หรงอี้ ผู้แข็งแกร่งในขอบเขตเสมือนเทพ
เย่ชิวไป่ไม่ได้ตื่นตระหนกแต่อย่ำงใด และไม่มีควำมตั้งใจที่จะ
ถอยแม้แต่น้อย!
เขำพุ่งตรงเข้ำหำมู่หรงอี้ เหมือนดำบที่หลุดจำกฝัก!
มู่หรงอี้เห็นสิ่งนี้ ใบหน้ำของเขำมืดลงเล็กน้อย
เขำคิดว่ำ เจ้ำยังสำมำรถบรรลุเป้ำหมำย ภำยใต้กำรปิดกั้นของ
เขำได้งั้นหรือ?
ถึงกระนั้น เย่ชิวไป่ก็มีควำมมั่นใจที่จะฝ่ำเขำไป เพื่อสังหำรมู่หรง
โหมว
อย่ำงไรก็ตำม เย่ชิวไป่ไม่มีแผนที่จะต่อสู้กับมู่หรงอี้อย่ำงดุเดือด
เมื่อมู่หรงอี้สะสมควำมแข็งแกร่ง และวำงแผนที่จะโจมตีเย่ชิวไป่
จู่ๆ ก็มีร่ำงหนึ่งโผล่มำตรงหน้ำเขำ
มันคือเสี่ยวเฮย!
เสี่ยวเฮยขมวดคิ้วและกล่ำวว่ำ: “ศิษย์พี่ใหญ่ยังคงต่อสู้อยู่ ดังนั้น
อย่ำไปรบกวนเขำ”
เสี่ยวเฮยชกออกไป และด้วยเสียงของมิติที่แตกเป็นเสี่ยงๆ เขำ
ต่อยมู่หรงอี้i!
มู่หรงอี้รู้สึกถึงพลังของร่ำงเนื้อ ที่สำมำรถส่งผลกระทบต่อพื้นที่
เขำก็ก็อดไม่ได้ที่จะเปลี่ยนสีหน้ำ!
หมัดนี้!
ถ้ำเขำรับมันตรงๆ เขำอำจจะรับมันไม่ไหวจริงๆ!
กำรแสดงออกของมู่หรงอี้นั้นจริงจัง และเขำก็สร้ำงค่ำยกล
ในทันที!
คลื่นจำกทุกทิศทุกทำง ถำโถมเข้ำหำเสี่ยวเฮยในทันที!
ค่ำยกลพำยุทะเลเมฆ!
นี่เป็นหนึ่งในค่ำยกลชั้นน ำของตระกูลมู่หรง
ภำยใต้พลังของมู่หรงอี้ ขุมพลังในขอบเขตเสมือนเทพ พลังของ
ค่ำยกลของเขำนั้น แข็งแกร่งกว่ำของมู่หรงโหมวหลำยเท่ำ
คลื่นที่ปั่นป่วนไปรอบทิศยิ่งน่ำตกตะลึง!
เหมือนปกคลุมสวรรค์และปฐพี
คลื่นพำยุก ำลังปิดล้อมเสี่ยวเฮย!
เสี่ยวเฮยไม่ถอยแม้แต่น้อย
เสียงค ำรำมลึก ออกมำจำกล ำคอของเขำ
ในดวงตำมีปรำณมำรไหลเวียนอยู่
มีจิตวิญญำณต่อสู้วนเวียนอยู่รอบตัวเขำ!
ชุดของลวดลำยเปลวเพลิงและลวดลำยน ้ำแข็งสีฟ้ำ พันรอบร่ำง
ของเสี่ยวเฮย
รำวกับว่ำเขำใช้ทักษะลับในดวงตำของเขำ
ทุกครั้งที่เสี่ยวเฮยก้ำวเข้ำสู่อำกำศ มันจะท ำให้มิติพื้นที่
สั่นสะเทือน!
บูม!
บูม!
เมื่อเท้ำแต่ละข้ำงก้ำวไปบนอำกำศ เสียงค ำรำมก้องอยู่ในหูของมู่
หรงอี้i
สิ่งนี้ท ำให้ใบหน้ำของเขำตกใจมำกขึ้น
พลังกำยเนื้อชนิดใด ที่สำมำรถส่งผลกระทบต่อมิติพื้นที่ได้มำก
ขนำดนี้
แม้ว่ำจะเป็นคนที่แข็งแกร่งในขอบเขตเสมือนเทพ ที่ฝึกฝนกำย
วัชระในนิกำยพุทธะำ มันก็ไม่ส่งผลมำกขนำดนี้ใช่ไหม?
เมื่อเผชิญหน้ำกับคลื่นพำยุ ที่ถำโถมเข้ำมำจำกทุกทิศทุกทำง
เสี่ยวเฮยก ำหมัดแน่น และเส้นที่ขัดแย้งของเปลวเพลิงและน ้ำแข็ง
ทั้งสองเส้น มำบรรจบกันที่ก ำปั้น
พละก ำลังทำงกำยภำพที่น่ำสะพรึงกลัวอย่ำงยิ่ง!
ทันใดนั้น หมัดก็พุ่งออกไป!
คลิก คลิก คลิก!
ในอำกำศมีรอยแตกเล็กๆ!
ก ำปั้นกระแทกคลื่น โดยไม่มีกำรเบี่ยงเบนใด ๆ !
บูม!
ในช่วงเวลำนี้.
แผ่นดินและภูเขำสั่นสะเทือน!
คลื่นที่พัดมำจำกทุกทิศทุกทำง
มันสั่นอย่ำงรุนแรงในขณะนี้!
คลื่นที่น่ำสะพรึงกลัวต่อหน้ำเสี่ยวเฮย ก็ถูกท ำลำยลงทันทีด้วย
หมัดนี้!
ใบหน้ำของมู่หรงอี้เปลี่ยนไปเล็กน้อย
ข้ำไม่ได้ยั้งมือไว้แม้แต่น้อยนะ
ควำมแข็งแกร่งของขอบเขตเสมือนเทพ ถูกใช้ออกมำเต็มที่!
อย่ำงไรก็ตำม ค่ำยกลยังคงถูกท ำลำยโดยหมัดของคู่ต่อสู้?
กล่ำวอีกนัยหนึ่ง ผู้บ่มเพำะกำยเนื้อที่อยู่ตรงหน้ำข้ำ ก็มีควำม
แข็งแกร่งระดับเสมือนเทพเช่นกัน?
เส้นทำงสู่กำรบ่มเพำะกำยเนื้อนั้นยำกยิ่ง
ในโลกนี้ มีผู้ฝึกตนน้อยที่สุดอยู่สองประเภท
ประเภทแรกคือผู้ฝึกฝนดำบ
เนื่องจำกต้องเข้ำใจในเจตจ ำนงดำบ จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะเข้ำใจ
เจตจ ำนงดำบ หำกคนผู้นั้นไม่มีพรสวรรค์ด้ำนดำบ
ประเภทที่สองคือกำรบ่มเพำะกำยเนื้อ
วิธีกำรท ำให้ร่ำงกำยแข็งแกร่งนั้น เจ็บปวดเป็นอย่ำงมำก และมี
คนจ ำนวนไม่มำก ที่สำมำรถทนต่อมันได้
ยิ่งกว่ำนั้น ทุกครั้งที่บ่มเพำะ ประโยชน์ของกำรปรับปรุงควำม
แข็งแรงไม่สูงมำกนัก
ด้วยเหตุนี้ กำรบ่มเพำะกำยเนื้อ จึงมีน้อยกว่ำกำรฝึกฝนดำบเสีย
อีก!
อย่ำงไรก็ตำม เมื่อบ่มเพำะกำยเนื้อส ำเร็จถึงขีดสุด มันจะน่ำกลัว
อย่ำงยิ่ง
วิญญำณเป็นอมตะ และร่ำงกำยเป็นอมตะ
ประโยคนี้ไม่ใช่กำรกล่ำวเล่นๆ
แน่นอนว่ำ เสี่ยวเฮยปัจจุบันยังไม่ถึงระดับนี้ แต่ก็ท ำให้มู่หรงอี้เริ่ม
หวำดกลัว…
มองไปที่เสี่ยวเฮยที่พุ่งเข้ำมำหำเขำ มู่หรงอี้ก็กัดฟัน
และเย่ชิวไป่ ก็เดินผ่ำนไปด้ำนข้ำงของเขำเช่นกัน!
เขำต้องกำรสังหำรมู่หรงโหมว!
ใบหน้ำของมู่หรงอี้เปลี่ยนไปเล็กน้อย และเขำต้องกำรที่จะหยุดเย่
ชิวไป่
แต่ในเวลำนี้ เสี่ยวเฮยรีบวิ่งไปหำเขำแล้วตะโกน: “เจ้ำยังต้องกำร
รบกวนศิษย์พี่ใหญ่ในตอนนี้อีกหรือ?”
เมื่อเสียงนั้นแผ่วลง
เสี่ยวเฮยก็ก้ำวไปข้ำงหน้ำ!
มู่หรงอี้ก็ไม่สำมำรถสนใจเย่ชิวไป่ ในสถำนกำรณ์เช่นนี้ได้!
ไม่มีทำงเลือกอื่นนอกจำกตะโกน: “เจ้ำเมืองเป่ยเฟิง ได้โปรด
ช่วยที!”
เป่ยเฟิงและผู้อำวุโสนิกำยพุทธะมองหน้ำกันและพยักหน้ำ
มู่หรงอี้ยังเป็นพันธมิตรของพวกเขำ
แน่นอนว่ำ ข้ำต้องกำรช่วยเขำ
อย่ำงไรก็ตำม ร่ำงของเจ้ำส ำนักหยำนและหลินหลูเฟิ่ง ก็หยุดอยู่
ตรงหน้ำพวกเขำในขณะนี้
เจ้ำส ำนักหยำนกล่ำวว่ำ: “เจ้ำสองคน อย่ำเข้ำไปยุ่งในกำรต่อสู้
ระหว่ำงรุ่นเยำว์”
หลินหลูเฟิ่งกล่ำวด้วยรอยยิ้ม: “เจ้ำคิดว่ำ เรำไม่ได้อยู่ตรงนี้งั้น
เหรอ?”
ทั้งสองเป็นหัวหน้ำของกองก ำลังยักษ์ใหญ่ในจงหยู
พวกเขำยังเป็นผู้แข็งแกร่งขอบเขตเสมือนเทพ ที่มีชื่อเสียงมำก
อีกด้วย!
ด้วยกำรยับยั้งของทั้งสองคน
เป่ยเฟิงและชำยชรำนิกำยพุทธะก็ต้องหยุดเช่นกัน
เมื่อดูฉำกนี้มู่หรงอี้แทบจะกัดฟัน
เชี้ย!
เป็นไปได้ไหม ที่เขำท ำได้เพียงเฝ้ำดูบุตรชำยของเขำตำยต่อ
หน้ำต่อตำ?
ไม่มีทำง!
มู่หรงอี้ตะโกนเสียงดังขึ้นทันที
เขำกำงมือออก
ธงค่ำยกลปลิวออกจำกร่ำงของเขำ!
ธงค่ำยกลเหล่ำนี้ไม่ใช่ของจริง แต่ถูกแปลงมำจำกลมปรำณ!
ทันใดนั้น มีเปลวเพลิงลุกโชนอยู่รอบๆ!
เหมือนเพลิงเผำโลก!
แปลงค่ำยกลด้วยลมปรำณ!
นี่คือทักษะลับของตระกูลมู่หรง!
ทันใดนั้น มู่หรงอี้ที่สีหน้ำดุร้ำย พุ่งไปหำเสี่ยวเฮย!
ใบหน้ำของเสี่ยวเฮยยังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่เส้นสองเส้นบน
ร่ำงกำยเปล่งประกำยเจิดจ้ำขึ้นในขณะนี้!
เปลวเพลิงและควำมเย็นระอุเป็นสำย!
ออร่ำปรำณของเสี่ยวเฮยเพิ่มขึ้นอย่ำงกะทันหันในทันที!
ด้วยเสียงค ำรำมต ่ำ เขำชกลงไป!
มู่หรงอี้ยังใช้มือทั้งสองข้ำงท ำมุทรำ และเพลิงแห่งโลกก็
กลำยเป็นง้ำวเพลิง พร้อมกับฟันไปทำงเสี่ยวเฮย!
ก ำปั้นชนกับง้ำวเพลิง!
อย่ำงไรก็ตำม สิ่งที่เกิดขึ้น ท ำให้กำรแสดงออกของมู่หรงอี้ตก
ตะลึง
ง้ำวเพลิงถูกก ำปั้นของเสี่ยวเฮยบดขยี้ในทันที!
มันสำยเกินไปที่จะตอบสนอง
เสี่ยวเฮยยังไม่หยุด!
เขำชกไปอีกหมัด!
มู่หรงไม่มีเวลำที่จะบุกรอบต่อไป
เขำต้องเปลี่ยนพลังของค่ำยกลเป็นพลังป้องกัน และรวบรวมมัน
ไว้บนพื้นผิวร่ำงกำย!
แต่.
มันมีประโยชน์งั้นเหรอ?
เสี่ยวเฮย ชกลงไป!
บูม!
ในอำกำศ มีเสียงระเบิดดังขึ้น!
เหมือนกับคลื่นกระแทกที่เกิดจำกกำรอัดอำกำศ มู่หรงอี้บิน
ออกไปทันที!
ในอำกำศ เขำกระอักเลือดออกมำ และใบหน้ำของเขำก็ซีดลง!
อย่ำงไรก็ตำม เมื่อเขำลืมตำ เขำก็เห็นใบหน้ำเรียบเฉยของเสี่ยว
เฮย
ขณะที่บินถอยหลัง เสี่ยวเฮยก็ตำมมำทัน!
สีหน้ำของมู่หรงอี้เปลี่ยนไปอย่ำงมำก!
เขำเห็นเสี่ยวเฮย ทุบลงไปอีกครั้ง!
วิถีกำรบินกลับหัวของมู่หรงอี้เปลี่ยนไปอย่ำงกะทันหัน และเขำ
พุ่งลงพื้น!
อย่ำงไรก็ตำม ฉำกนี้ก็ยังไม่หยุด
ร่ำงของเสี่ยวเฮย ปรำกฏขึ้นบนพื้นในวินำทีต่อมำ
นี่คือจุดที่มู่หรงอี้ก ำลังจะลงจอด!
เขำยกเข่ำแล้วเชิดหน้ำขึ้น!
ปีก!
เข่ำกระแทกเข้ำที่เอวของมู่หรงอี้อย่ำงแรง!
กระดูกสันหลังเคลื่อนทันที…
ไม่สิ กระดูกตอนนี้หักหมดแล้ว!
ดวงตำของมู่หรงอี้เต็มไปด้วยควำมสิ้นหวัง
เขำ เขำจะตำยด้วยน ้ำมือของรุ่นเยำว์งั้นเหรอ?
ในขณะนี้ เขำยังสำมำรถลืมตำและมองไปรอบๆ
มู่หรงอี้เห็นว่ำกลำงอำกำศ เย่ชิวไป่ถือดำบมำที่ด้ำนข้ำงของมู่
หรงโหมว
“ในเมื่อชีวิตและควำมตำยถูกแบ่งแยก ดังนั้นเจ้ำจงจ่ำยรำคำมำ”
หลังจำกกล่ำวจบ ดำบเล่มนั้นก็แทงทะลุคิ้วของมู่หรงโหมว!
ตำย!
ตอนจบถูกก ำหนดไว้แล้ว!