โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 417 เข้าร่วมกับเผ่าพันธุ์ชั่วร้าย!
เมื่อชายหนุ่มรูปงามกล่าวประโยคนี้ออกมา…
อ๋องหลินหลงและองครักษ์ชุดดำที่อยู่ข้างหลังเขาต่างตกตะลึง!
ด้วยคำเหล่านี้…
มันได้เปิดเผยตัวตนของชายหนุ่มรูปงามอย่างไม่ต้องสงสัย!
เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดน!
ชายผู้นี้มาจากเผ่าพันธุ์ชั่วร้าย!
ใบหน้าของอ๋องหลินหลงเคร่งขรึม เขามองไปที่ชายหนุ่มรูปงามตรงหน้าแล้วกล่าวว่า “เจ้าปีศาจร้าย เจ้ากล้าบอกทุกอย่างเช่นนี้ เจ้าไม่กลัวว่าข้าจะรายงานเรื่องของเจ้างั้นหรือ?”
เมื่อได้ยินประโยคนี้…
ใบหน้าของชายหนุ่มรูปงามไม่ได้แสดงอาการความหวาดกลัวใดๆ ทั้งสิ้น
ตรงกันข้าม…เขายังคงสงบ
ราวกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา
“รายงาน…รายงานใคร? เจ้าลืมหรือไง ว่าตอนนี้เจ้าคือกบฎ อย่าพูดถึงเรื่องรายงานเลย เอาแค่ว่า มันจะมีผู้ใดเชื่อเรื่องที่เจ้าบอกบ้างเหรอเปล่า?”
“ถึงแม้ว่าจะมีคนเชื่อก็เถอะ แต่เจ้ารู้ไหม…ต่อให้ใช้ขอบเขตรวบรวมเต๋าทั้งเขตแดน พวกเขาก็ยังไม่สามารถหาข้าพบ!”
อ๋องหลินหลงนิ่งเงียบ…เมื่อได้ยินคำกล่าวนี้
ถ้าคิดให้ดี ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าข้ากล่าวถูกต้อง
ตอนนี้ใครๆ ก็โห่ร้องตะโกนอยากทุบตีเขา เขาเองก็ไม่ต่างจากเผ่าพันธุ์ชั่วร้าย!
แล้วมันจะมีใครเชื่อเขา?
เอ๋องหลินหลงกล่าวต่อว่า “แต่เจ้าคือเผ่าพันธุ์ชั่วร้าย ถ้าข้าช่วยเจ้า เจ้าก็จะยังสังหารข้าอยู่ดี…ใช่ไหม?”
“พวกเขาจะไม่สังหารเจ้า ตราบใดที่ข้าอยู่กับเจ้าที่นี่”
ชายหนุ่มรูปงามเต็มไปด้วยความมั่นใจ เขาถึงขั้นแสดงความเย่อหยิ่งออกมาเล็กน้อย!
“ตราบใดที่เจ้าเต็มใจที่จะปฏิบัติตามคำสั่งของข้า…ข้าจะปกป้องเจ้า!”
อ๋องหลินหลงขมวดคิ้วและกล่าวว่า “แล้วถ้าเจ้าสังหารคนทั้งเขตแดนไร้พรมแดนหรือเขตแดนมิติโลกระดับต่ำทั้งหมด…แล้วข้าจะนั่งบนบัลลังก์ไปเพื่อประโยชน์อะไร?”
เมื่อได้ยินคำถามนี้ ชายหนุ่มรูปงามก็ยิ้มอย่างเยาะเย้ย
“จักรพรรดิท้องถิ่นในเขตแดนมิติโลกระดับต่ำ…มันมีประโยชน์อะไร?”
“ข้าขอถามเจ้าว่า…ทำไมเจ้าถึงต้องการนั่งบัลลังก์?”
ชายหนุ่มรูปงามกำลังรอคำตอบของอ๋องหลินหลง
แต่เขายังไม่ทันให้อ๋องหลินหลงตอบ ชายหนุ่มรูปงามรีบกล่าวขึ้นมาทันทีเลยว่า “มันไม่ใช่เพื่ออำนาจงั้นเหรอ? ด้วยอำนาจที่เจ้ามี เจ้าจะครอบครองทรัพยากรจำนวนมาก และขอบเขตบ่มเพาะของเจ้าจะพัฒนารวดเร็วมากยิ่งขึ้น”
“แน่นอนว่า เราพัฒนาขอบเขตเพื่ออะไร? ไม่ใช่ว่าเพื่อความเป็นอมตะงั้นเหรอ?”
“และถ้าเจ้าเชื่อฟังข้า ข้าจะพาเจ้าไปยังขอตแดนมิติโลกระดับกลาง”
“มันจะดีกว่าไหม…ถ้าเจ้าอยู่ในที่ที่มีทรัพยากรและปราณจิตวิญญาณมากกว่านี้?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ อ๋องหลินหลงยังคงนิ่งเงียบอยู่
เขาต้องบอกเลยว่า…ผลประโยชน์เหล่านี้ล้วนถูกใจเขาทั้งสิ้น
ความเป็นอมตะ…
มันคือจุดหมายปลายทางของผู้บ่มเพาะทุกคน
แน่นอนว่า…อ๋องหลินหลงก็ไม่มีข้อยกเว้น
มันจะดียิ่งกว่านี้ ถ้าหากข้าสามารถไปยังเขตแดนมิติโลกระดับกลางได้
ชายหนุ่มรูปงามยังคงเกลี้ยกล่อมต่อว่า “ยิ่งกว่านั้น เจ้ายังสามารถเข้าร่วมเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายของข้าได้อีกด้วย”
เข้าร่วมเผ่าพันธุ์ชั่วร้าย!
เมื่อได้ยินประโยคนี้ สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างมาก!
“มันจะเป็นไปได้ยังไง!” อ๋องหลินหลงตะโกนร้องออกมาทันที
“อะไรคือเป็นไปไม่ได้?”
ชายหนุ่มรูปงามกล่าวอย่างสงบว่า “เพียงแค่เจ้าเปลี่ยนถ่ายสายเลือด เอาสายเลือดเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายที่สูงส่ง เข้าแทนที่สายเลือดมดตัวจ้อยในร่างกายของเจ้า หลังจากนั้นแค่ปรับปรุงรูปร่างร่างกายของเจ้าใหม่แค่นั้นเอง”
“เมื่อถึงเวลานั้น ขอบเขตและความแข็งแกร่งของเจ้า มันจะเกินจากระดับปัจจุบันไปมาก!”
เมื่อได้ยินคำตอบนี้ ใบหน้าของอ๋องหลินหลงยังคงลังเล
“พูดง่ายๆ เจ้ายังมีทางเลือกอื่นที่ดีกว่านี้ไหม?”
“เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น ก่อนที่เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายจะเข้ายึดครองเขตแดนมิติโลกระดับต่ำ ช่องว่างของความแข็งแกร่งนั้น…มันกว้างมากเกินไปและเจ้าไม่มีทางต้านทานได้”
เขตแดนมิติโลกระดับกลางและเขตแดนมิติโลกระดับต่ำ…
ความแข็งแกร่งโดยรวม มันย่อมไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน
พูดถึงตรงนี้แล้ว…
ชายหนุ่มรูปงามไม่กล่าวอะไรอีก
เขามองไปที่อ๋องหลินหลงอย่างเงียบๆ เพื่อรอคำตอบของเขา
ด้วยสถานการณ์เร่งด่วนเช่นนี้
มันทำให้อ๋องหลินหลงไม่มีเวลาคิดได้มากนัก
ท้ายที่สุดแล้ว ตอนนี้เขาไม่มีทางถอยแล้วจริงๆ!
การปฏิเสธหมายความว่า…ข้าสามารถใช้ทั้งชีวิตเพื่อหลบหนีเท่านั้น โดยไม่มีทางที่จะกลับมาได้อีก!
เมื่อข้าคิดเรื่องนี้ดีๆ แล้ว…
อ๋องหลินหลงกัดฟันแน่น แน่นอนว่า สิ่งที่เขาโปรดปรานมากที่สุด…นั่นคืออำนาจ!
ไม่เช่นนั้น เขาคงไม่ทะเยอทะยานที่จะกบฏ!
เขาต้องการเป็นอมตะ
เขาต้องการทรัพยากรเพื่อพัฒนาขอบเขตให้ดีขึ้น!
หลังจากคิดได้ถึงตรงนี้แล้ว…
อ๋องหลินหลงพยักหน้าและกล่าวว่า “ข้าตกลง”
ชายหนุ่มรูปงามพยักหน้า แล้วหยิบแหวนมิติออกมาหลายสิบวง
“นี่คืออะไร?”
“แหวนวิญญาณ” ชายหนุ่มรูปงามกล่าวอย่างสงบ “ในเมื่อเจ้าตัดสินใจที่จะติดตามข้าและปฏิบัติตามคำสั่งของข้า ดังนั้นเจ้าจงนำแหวนแห่งวิญญาณนี้ติดตัวไปด้วย หากเจ้ามีความคิดที่จะกบฏ แหวนแห่งวิญญาณนี้สามารถสัมผัสได้และมันสามารถทำลายวิญญาณของเจ้าได้โดยตรง!”
สีหน้าของอ๋องหลินหลงและคนอื่นๆ เปลี่ยนไป!
มันกลายเป็นน่าเกลียดทันที…
“ข้าตกลงกับเจ้าแล้ว เจ้ายังต้องการทำเช่นนี้อีก?”
หากพวกเขาตามที่ชายหนุ่มรูปงามบอก พวกเขาจะสูญเสียอิสรภาพ!
ข้าจะไม่มีวันที่จะทรยศได้…ชั่วนิรันดร์!
นี่เป็นเรื่องยากสำหรับอ๋องหลินหลงที่จะยอมรับ!
ชายหนุ่มรูปงามกล่าวอย่างเย็นชา “สำหรับมดเผ่ามนุษย์ตัวจ้อยที่ครั้งหนึ่งเคยมีหัวใจที่ดื้อรั้น ข้าไม่อยากจะเชื่อมัน…ถ้าพวกเจ้าไม่สวมแหวนแห่งวิญญาณ”
“ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่เราต้องทำต่อไปนี้ มันจะส่งผลกระทบต่อเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายทั้งหมด ข้าไม่อาจไว้วางใจได้”
สีหน้าของอ๋องหลินหลงดูน่าเกลียด
คนที่อยู่ข้างหลังเขาก็กล่าวด้วยความโกรธ “ถ้าเราไม่ยอมใส่แหวนล่ะ?”
“ไม่ยอมใส่งั้นเหรอ?”
ชายหนุ่มรูปงามยื่นนิ้วออกมา!
แสงแห่งความชั่วร้ายพุ่งตรงไป!
เมื่อเห็นแสงสีดำเส้นนี้ คนที่กล่าวออกมายังไม่ทันได้ตั้งตัว!
วิญญาณของเขาถูกทำลายล้างในทันที!
เมื่อเห็นฉากนี้…ทุกคนดูหวาดกลัว!
เจ้าต้องรู้ก่อนว่า องครักษ์ส่วนตัวผู้นี้ เขาอยู่ขอบเขตครึ่งก้าวรวบรวมเต๋า!
ชายผู้แข็งแกร่งขอบเขตครึ่งก้าวรวบรวมเต๋าถูกสังหารตายในทันทีด้วยนิ้วเดียว…
ชายหนุ่มรูปงามที่อยู่ตรงหน้า…เขาแข็งแกร่งแค่ไหน?
พวกเขาไม่รู้…
พวกเขาไม่สามารถมองเห็นขอบเขตได้!
“เจ้ามาถึงจุดนี้แล้ว ดังนั้นห้ามปฏิเสธ แน่นอนว่าหากเจ้าปฏิเสธ ข้าจะปิดปากเจ้า ท้ายที่สุด…แล้วเรื่องแบบนี้ มันไม่สมควรถูกเปิดเผย”
อ๋องหลินหลงเงียบไปครู่หนึ่ง เขาพยักหน้าและกล่าวว่า “ข้าเห็นด้วย”
ทันทีที่เขายื่นนิ้วออกมา
แหวนแห่งวิญญาณก็สวมอยู่บนนิ้วของเขา
ทันใดนั้น มันดูเหมือนมีโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นจับวิญญาณของเขาไว้!
เพียงความคิดที่บิดเบี้ยวเล็กน้อย
โซ่ตรวนเหล่านี้จะบดขยี้วิญญาณของอ๋องหลินหลงโดยตรง!
เมื่อองครักษ์ทั้งหมดเห็นสิ่งนี้ พวกเขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องยืดนิ้วออกและสวมสายจูงสุนัข ซึ่งแสดงถึงการสูญเสียอิสรภาพและศักดิ์ศรี…
ชายหนุ่มรูปงามยิ้ม เขาพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “เยี่ยมมาก เอาล่ะ…ว่าไปแล้ว เจ้ามีสายลับกี่คนในราชวงค์ แล้วตำแหน่งความสำคัญในราชวงค์อยู่ระดับไหน?”
อ๋องหลินหลงเขียนรายการทันทีโดยไม่ลังเล
ท้ายที่สุด…เขาได้ลี้ภัยแล้ว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องซ่อนสิ่งใดไว้อีก
เขาต้องแสดงให้เห็นถึงคุณค่าของเขาเท่านั้น
หลังจากนั้น ข้าจะได้รับผลประโยชน์มากมายมากขึ้น!
เมื่อเห็นทัศนคติของอ๋องหลินหลง ชายหนุ่มรูปงามก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
เมื่อดูรายการแล้ว เขาพยักหน้าอย่างยินดี
มีบางคนนั่งตำแหน่งในราชวงค์ค่อนข้างสูง
ท้ายที่สุดแล้ว เขาคืออ๋องหลินหลงที่ทรงอำนาจมากในอดีต
เขาคือเจ้าของเสื้อคลุมอสรพิษม่วงทอง
เป็นเรื่องปกติที่เขาจะมีผู้มีอำนาจที่ซ่อนอยู่เหล่านี้
นี่คือจุดประสงค์ของชายหนุ่มรูปงามที่ตามหาอ๋องยหลินหลงด้วย
“หลังจากนี้…ให้เจ้าหาทางติดต่อกับคนของเจ้า…สอบถามข้อมูลการรบและการเคลื่อนไหวของบุคลากรในเขตแดนไร้พรมแดนทั้งหมด แล้วแจ้งให้ข้าทราบ”
“หลังจากเรื่องนี้เสร็จสิ้น ข้าจะพาเจ้าไปยังเขตแดนมิติโลกระดับกลาง ไปเขตแดนของเผ่าพันธุ์ชั่วร้าย และเปลี่ยนถ่ายสายเลือดให้เจ้าเป็นการส่วนตัว!”
เมื่อได้รับสัญญาแล้ว…
อ๋องหลินหลงพยักหน้าและกล่าวว่า “ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ผิดสัญญา”
…
อีกด้านหนึ่ง…
หงหยิง หนิงเฉินซินและมู่ว่านเอ๋อ ทั้งสามมาถึงเขตแดนไร้พรมแดนผ่านค่ายกลเคลื่อนย้ายในศาลาเฉาถึงเรียบร้อยแล้ว…