โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 495 เผ่าพันธ์ุ แห่งความว่างเปล่า
เมื่อหยางฮงสัมผัสได้ถึงการจ้องมองมาของเย่ชิวไป่
การแสดงออกของหยางฮงเปลี่ยนไปและเขากล่าวว่า “เจ้าอยาก ทำอะไร?”
เย่ชิวไป่ยิ้ม “เจ้าไม่ใช่คิดว่าข้าอ่อนแออยู่เสมอหรือไง? เราลอง มาสู้กันดูไหม?”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ใบหน้าของหยางฮงก็ดูน่าเกลียด
ตอนนี้ผู้นำตระกูลหยางไม่สามารถปลีกตัวออกมาได้
ส่วนตระกูลหยางที่เหลือถูกฉลามมารเพชฌฆาตสังหารไป หมดแล้ว
ส่วนผู้คนของคฤหาสน์เจ้าเมืองต่างเฝ้าดูด้วยความตื่นเต้น
เรียกได้ว่า ตอนนี้ไม่มีใครสามารถช่วยหยางฮงได้!
“เจ้าอยากให้ข้าทำอะไร?”
หยางฮงกัดฟันและบีบประโยคนี้ออกจากซอกฟันของเขา
“ไม่มีอะไร ข้าแค่อยากให้เจ้าไปสำรวจนิดหน่อย”
ใบหน้าของเย่ชิวไป่หันกลับมาและดวงตาของเขาฉายแสงเย็นชา “ตอนนี้ เจ้าอยากจะลงไปเองหรือจะให้ข้าโยนเจ้าลงไป?”
ใบหน้าของหยางฮงไม่แน่ใจและเขากล่าวว่า “ในสถานการณ์ เช่นนี้ แม้ว่าเจ้าจะเอาชนะข้าได้ แต่เจ้าก็จะเสียหายเช่นกัน!”
“เป็นไปได้ไหมที่เจ้าอยากให้ผู้อื่นคว้าผลประโยชน์ไป?”
หลังจากกล่าวแล้ว เขาก็มองดูผู้คนในคฤหาสน์เจ้าเมืองเป็น พิเศษ
เย่ชิวไป่ไม่มีความอดทนมากนักที่จะพูดค ยกับเขา
แต่เขากลับยกดาบดาวตกขึ้นมา แล้วพ ่งเข้าหาหยางฮง!
ใบหน้าของหยางฮงเปลี่ยนไปด้วยความตกใจ “เจ้าคิดว่าข้าถูก รังแกได้ง่ายจริงๆ เหรอ?”
เมื่อกล่าวอย่างนั้น ความแข็งแกร่งขอบเขตภวังค์เทพก็ระเบิด ออกมา!
เขาตบฝ่ามือออกมาอย่างส ดกำลัง!
ในเวลานี้ เย่ชิวไป่ฟันดาบของเขาเบาๆ!
ด้วยเจตจำนงดาบของปรมาจารย์เต๋าดาบ มันทำให้ปราณฝ่ามือ ของหยางฮงขาดโดยตรง!
ด้วยความเร็วด จสายฟ้าฟาด
ปลายดาบหย ดอยู่ตรงหว่างคิ้วของหยางฮงแล้ว
ตราบใดที่เขาแทงไปข้างหน้าอีกเล็กน้อย เขาก็สามารถทะล กลางคิ้วได้!
หยางฮงมองไปที่ใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกตรงหน้าเขาด้วยใบหน้าที่
ซีดเซียว
ในมือของเย่ชิวไป่ ซึ่งอยู่เพียงขอบเขตครึ่งก้าวภวังค์เทพเท่านั้น เขาไม่มีทางที่จะต้านทาน!
ผู้คนในคฤหาสน์เจ้าเมืองก็มองดูฉากนี้ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เช่นกัน
ชายหน ่มผู้นี้ข้ามระดับและสามารถเอาชนะหยางฮงได้อย่าง ง่ายดาย
ความแข็งแกร่งเช่นนี้…
เกรงว่าในเมืองชิงไห่แห่งนี้ ข้ากลัวว่าจะไม่มีใครต่อกรกับเขาได้ …
แน่นอนว่า เย่ชิวไป่ไม่ยอมเสียเวลาและคว้าเสื้อของหยางฮง โดยตรง
ทันใดนั้น หยางหงก็ถูกเหวี่ยงลงไปในวังวนเหมือนกับไก่ที่ถูกจับ โยน!
ท กคนจ้องมองไปที่หยางฮงอย่างใกล้ชิด
พวดเขาพยายามดูอันตรายที่ซ่อนอยู่ในวังวนนี้
ในช่วงเวลาที่หยางฮงเข้าสู่กระแสน ้าวน
เขาพบกับพลังแห่งการปราบปราม!
มันกดดันไปทางหยางฮง!
ใบหน้าของหยางฮงเปลี่ยนไปเล็กน้อย และเขาก็สร้างปราณ ป้องกันขึ้นมาเพื่อต้านทานมันทันที!
อย่างไรก็ตาม ปราณป้องกันล้มเหลวโดยสิ้นเชิงในขณะนี้!
แม้แต่พลังวิญญาณก็ไม่สามารถทำงานได้!
ท กคนไม่สามารถช่วยอะไรได้ เมื่อพลังปราบปรามกดลงบน ร่างกายของหยางฮง
“อ๊าก!”
เพียงชั่วครู่เดียว พวกเขาก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของหยางฮง!
เมื่อท กคนเห็นฉากนี้ ใบหน้าของพวกเขาเคร่งขรึม
เย่ชิวไป่ยังค้นพบความลึกลับที่ซ่อนอยู่ในวังวนนี้อีกด้วย
ดูเหมือนว่าพลังปราบปรามนี้ ไม่เพียงแต่เป็นการห้ามไม่ให้บิน เท่านั้น แต่มันยังสามารถระงับปราณจิตวิญญาณทั้งหมดได้อีกด้วย
ดังนั้นแล้ว ขอบเขตฐานบ่มเพาะจึงไม่มีบทบาทใดๆ เลยที่นี่
เมื่อเจ้าเข้าไปแล้ว เจ้าสามารถพึ่งพาร่างกายและกำลังใจของเจ้า เท่านั้นที่จะต้านทานพลังปราบปรามนี้…
“ที่นี่ค่อนข้างเหมาะสำหรับเสี่ยวเฮย…”
เย่ซิวไป่ยิ้มและส่ายหัวแล้วกระโดดลงไป
เขาเข้าสู่กระแสน ้าวน!
คนอื่นๆตามมาติดๆ!
สำหรับหยางฮงหลังจากถูกแรงกดดันมาระยะหนึ่ง เขาก็ปรับตัว ได้และมองเย่ชิวไป่ด้วยความเกลียดชัง
“จำสิ่งที่เจ้าทำในวันนี้ ตระกูลคังไม่สามารถปกป้องเจ้าได้ ตลอดไป!”
เย่ชิวไป่เพิกเฉยต่อคำพูดนี้อย่างสิ้นเชิง
ในเวลาเดียวกันกับที่เขาเข้าสู่กระแสน ้าวน
พลังแห่งการปราบปรามกดดันเขาแล้ว!
จากบนลงล่าง เย่ชิวไป่รู้สึกถึงแรงกดดันอันมหาศาล!
แต่ทว่า…
แรงปราบปรามที่นี่ไม่ได้เป็นภัยค กคามถึงชีวิต
เย่ชิวไป่ปรับตัวเข้ากับมันได้ในทันที และจากนั้นก็พ ่งลงไป!
ท กคนตกใจเมื่อเห็นเย่ชิวไป่พ ่งไปเร็วมาก
ท้ายที่ส ด พวกเขาก็ยังคงปรับตัวกันอยู่
คังเฉิงยังกล่าวด้วยอารมณ์ว่า “ตามที่คาดไว้ พี่เย่เขาช่าง… แข็งแกร่ง”
ยิ่งพวกเขาลึกลงไปมากเท่าไร
พลังแห่งการปราบปรามยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้น
หลังจากดำน ้าลงไปสิบจั้ง
เย่ชิวไป่หย ดกะทันหัน
พลังปราบปรามที่นี่เริ่มร นแรงขึ้น จนไม่ทำให้เขาผ่อนคลายอีก ต่อไป
เขานั่งขัดสมาธิในน ้าวน
แล้วค่อยๆ ปรับตัวเข้ากับแรงกดดัน…
…
อีกด้านหนึ่ง
ในโลกอมตะ…
หลู่ฉางเซินมองไปที่เสี่ยวซือโถว ที่กำลังหลับอยู่ตรงหน้าเขา ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมเล็กน้อย
ในวันนี้…
เสี่ยวซือโถวได้รับการฝึกฝนในอวกาศ
ขอบเขตของเขาได้รับการปรับปร งอย่างรวดเร็วมาก และตอนนี้
ก็มาถึงขอบเขตมหาจักรพรรดิแล้ว
อย่างไรก็ตาม ขณะนี้มีปัญหาเกิดขึ้น!
บนหน้าอกของเสี่ยวซือโถว มีพลังมหาศาลที่พล ่งพล่านอยู่ใน ร่างกายของเขา!
ดูเหมือนว่าเป็นไปได้ที่มันจะพ ่งกระแทกผ่านร่างกายของเสี่ยว ซือโถวท กเวลา!
กล่าวคือ…
สิ่งนี้เปี่ยมไปด้วยพลัง
และมันอาจจะระเบิดออกมาเมื่อใดก็ได้
เมื่อถึงเวลานั้นเสี่ยวซือโถวอาจจะตายได้เลย!
แน่นอนว่า…
หลู่ฉางเซินพยายามยับยั้งพลังอวกาศที่มีความร นแรงนี้อย่างส ด ความสามารถ
อย่างไรก็ตาม เมื่อหลู่ฉางเซินได้เริ่มทำการปราบปราม
พลังอวกาศนี้จะสลายหายไปอย่างรวดเร็วมาก!
ในกรณีนี้ ฐานบ่มเพาะของเสี่ยวซือโถวจะสูญหายไปโดยสิ้นเชิง
หลิวซื่อหรูที่อยู่ด้านข้างกล่าวด้วยน ้าเสียงจริงจังว่า “สถานการณ์นี้คล้ายกับสัตว์ยักษ์แห่งว่างเปล่ามาก … ”
สัตว์ยักษ์แห่งความว่างเปล่างั้นเหรอ?
ในเวลานั้น เมื่อหลิวซื่อหรูมาถึงเขตแดนท รกันดารเป็นครั้งแรก เขาได้ขี่สัตว์ยักษ์แห่งความว่างเปล่ามา
“สัตว์ยักษ์แห่งความว่างเปล่าคือสมาชิกของเผ่าพันธ์ุ แห่งความ ว่างเปล่า(ซูคง) พวกมันดำรงอยู่ในพื้นที่แห่งความสับสนว ่นวาย”
“อย่างไรก็ตาม มีบันทึกในอั้นหยูว่า สัตว์ยักษ์แห่งความว่างเปล่า ชอบกลืนกินพลังแห่งมิติอวกาศและแกนพลังเขตแดน แน่นอนว่า มัน จะไม่ทำลายตัวเองเนื่องจากพลังที่มากเกินไป”
“เหต ผลก็คือ สมาชิกท กคนในเผ่าพันธ์ุ แห่งความว่างเปล่า เกิด มาพร้อมกับแกนพลังซูคง”
“แกนพลังซูคงสามารถกักเก็บพลังอันร นแรงแห่งอวกาศได้”
หลู่ฉางเซินถามว่า “เผ่าพันธ์ุ แห่งความว่างเปล่าอยู่ที่ไหน?”
หลิวซื่อหรูส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน แม้แต่ใน อั้นหยู เราก็ไม่สามารถหาที่อยู่ที่เฉพาะเจาะจงของเผ่าพันธ์ุ แห่ง ความว่างเปล่าได้”
ในตอนนี้เอง…
นกน้อยที่อยู่ด้านข้างกล่าวว่า “ข้าอาจจะรู้”
“สถานที่ส ดท้ายที่เผ่าพันธ์ุ แห่งความว่างเปล่าปรากฏตัวคือ ใน สนามรบหลงหวง”
“แกนพลังของเขตแดนหลงหวาง(จักรพรรดิมังกร) และเขตแดน เจิ้นหวง(หงส์เทพ) ถูกกลืนหายไปโดยเผ่าพันธ์ุ แห่งความว่างเปล่า”
หลู่ฉางเซิงมองดูแล้วกล่าวว่า “พาข้าไปที่นั่น”
นกน้อยพยักหน้า…
ด้วยเสียงร้องดังลั่นสะเทือนโลก มันก็กลายเป็นเจิ้นหวง(หงส์ เทพ)!
หลู่ฉางเฉิงกระโดดขึ้นไปพร้อมกับเสี่ยวซือโถว
คนสองคนและสัตว์ร้ายหนึ่งตัว ทะลวงผ่านความว่างเปล่าและม ่ง หน้าไปยังจ ดหมายปลายทาง!
…
เขตแดนมิติระดับกลาง
ภูมิภาคฮั่นไห่(ทะเลใหญ่)
ใจกลางเมืองฮั่นไห่
“ท่านพ่อ ท่านอยากจะมอบนางให้กับสำนักฮั่นไห่จริงๆ เหรอ?”
ชายวัยกลางคนมองหญิงสาวที่มีใบหน้าที่สวยงาม แต่มีรอย ประทับตราบนหน้าผากของนาง และกล่าวว่า “ไม่มีทางเลือก ศิษย์ เอกของปรมาจารย์แห่งนิกายฮั่นไห่ ได้ถึงจ ดขอขวดของทักษะบ่ม เพาะคู่แล้ว ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เขาร้องขอหญิงสาวที่มีร่าง หยวนหยินจากกองกำลังต่างๆ อย่างบ้าคลั่ง ถ้าเจ้าไม่ส่งมอบ ข้าเกรง ว่าตระกูลหลู่ของเราจะเผชิญกับหายนะ…”
นิกายฮั่นไห่คือกองกำลังสูงส ดในภูมิภาคฮั่นไห่(ทะเลใหญ่)
ตระกูลเล็กๆ อย่างพวกเขาจะแข่งขันกันได้อย่างไร?
“ข้าเข้าใจแล้ว……”
ชายคนนั้นมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความเสียใจ
นางสวยงามมาก ราวกับไม่ใช่คนบนโลกนี้เลย
น่าเสียดาย ที่นางต้องถูกย ่ายีโดยสัตว์ร้ายอย่างนิกายฮั่นไห่…
เมื่อฟังการสนทนาระหว่างคนทั้งสอง
หญิงสาวผู้นี้เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าและร้องไห้ในใจ
“ชิวไป่ เจ้าอยู่ที่ไหน?”
…
ขณะนี้ทะเลเป็นสีฟ้าเหมือนท้องฟ้า
เย่ชิวไป่ได้มาถึงจ ดที่ลึกที่ส ดแล้ว!