โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #12 : การล่มสลายของเหล็กกล้า
กงจักรโลหะที่อาร์คสร้างขึ้นหมุนควงด้วยความเร็วสูงจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว มันพุ่งเข้าหาลินด้วยเจตนาที่จะตัดทุกอย่างที่ขวางหน้า แต่ในวินาทีที่คมเหล็กกำลังจะสัมผัสร่างของเธอ รากไม้สีแดงเพลิงที่เดือดพล่านด้วยพลังงานจากแกนโลกก็พุ่งสวนขึ้นมาโอบรัดกงจักรนั้นไว้
ฉ่าาาา!
เสียงโลหะร้อนจัดปะทะกับยางไม้ทิพย์ดังกึกก้อง แทนที่รากไม้จะถูกตัดขาด โลหะของอาร์คกลับเริ่มบิดเบี้ยวและละลายกลายเป็นของเหลวสีส้มจัดทันทีที่สัมผัสกับไอความร้อนจากรากพฤกษา
“เป็นไปไม่ได้! พลังของฉันควบคุมโลหะได้ทุกชนิด แม้แต่เหล็กกล้าผสมโครเมียม!” อาร์คคำรามด้วยความตกใจ เขาพยายามรวบรวมเศษเหล็กจากทั่วสมรภูมิมาสร้างเป็นโล่ยักษ์ แต่มือของเขาเริ่มสั่นเทาเมื่อพบว่า “แรงดึงดูด” ที่เขาเคยควบคุมได้ กำลังถูกบางอย่างที่ยิ่งใหญ่กว่าแทรกแซง
ลินก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว หอกพฤกษาในมือของเธอเปล่งแสงสีทองเจิดจ้าจนบดบังแสงไฟจากเครื่องจักรกล “เหล็กของพวกคุณสร้างขึ้นเพื่อทำลาย… แต่รากแก้วของฉันเติบโตเพื่อคงอยู่ คุณไม่มีวันชนะธรรมชาติที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยความแค้นหรอก”
การพิพากษาใต้ผืนดิน
ลินกระแทกโคนหอกลงบนพื้นถ้ำเพียงครั้งเดียว ทันใดนั้นรากไม้สีเพลิงนับร้อยสายก็พุ่งทะลุพื้นดินขึ้นมาพันธนาการร่างของอาร์คไว้ หนามแหลมที่ร้อนจัดแทงทะลุเกราะเงินที่เขาแสนภาคภูมิใจ อาร์คกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเมื่อพบว่าพลังพิเศษของเขาถูกดูดกลืนหายไปในรากไม้เหล่านั้น
“ปล่อยฉัน! ฉันเป็นขุนพลของสหพันธ์! ถ้าฉันตาย พวกเขาจะส่งนิวเคลียร์มาถล่มที่นี่!”
ลินจ้องมองเขาด้วยแววตาที่ไร้ความปราณี “นิวเคลียร์ของพวกคุณจะกลายเป็นเพียงปุ๋ยชั้นดีให้กับป่าของฉัน… ไปชดใช้กรรมในดินเถอะ”
รากไม้บีบรัดร่างของอาร์คจนเกราะเหล็กแหลกละเอียด ก่อนจะลากร่างที่ไร้วิญญาณของเขาจมดิ่งลงสู่ใต้พื้นดินถ้ำ ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่น่าสยดสยอง
ทางด้านโดรนสื่อสารขององค์กรอิกดราซิล ชายชราที่เฝ้ามองผ่านจอภาพถึงกับมือสั่นจนทำแก้วไวน์ร่วงหล่น เขาตระหนักได้ในทันทีว่าเด็กสาวคนนี้ไม่ได้เป็นเพียง “ทรัพยากร” อีกต่อไป แต่เธอคือ “ภัยคุกคามระดับพระเจ้า” ที่มนุษย์ไม่ควรไปแตะต้อง
ตัดกลับมายังเบื้องบน…
ในมิติที่ 5 ตัวตนบนบัลลังก์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แสงสีฟ้าจากดวงตาของเขาแผ่ขยายออกมาจนกลายเป็นปีกพลังงานขนาดมหึมาสยายออกทั่วความว่างเปล่า เขามองดูการล่มสลายของอาร์คด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสะใจ
“เหล็กกล้าที่แข็งแกร่งที่สุด… ยังพ่ายแพ้ต่อยอดหญ้าที่เปี่ยมไปด้วยเจตจำนง”
เขาใช้มือลากผ่านแผนที่โลก Seed-A01 บัดนี้จุดสีเขียวที่เป็นตัวแทนของลินไม่ได้ริบหรี่อีกต่อไป แต่มันกำลังแผ่ขยายวงกว้างออกไปปกคลุมเทือกเขาทั้งลูก และเริ่มชอนไชเข้าสู่ใจกลางเมืองใหญ่ผ่านทางรากไม้ใต้ดิน
“มนุษย์คิดว่าตัวเองเป็นนายของโลกด้วยการใช้เครื่องจักร… ถึงเวลาที่ข้าจะสอนบทเรียนสุดท้ายให้พวกมันได้รับรู้”
เขาสะบัดมือครั้งใหญ่ ส่งพลังงานมหาศาลลงไปกระตุ้นให้ “ป่าต้องสาป” ทั่วโลกเกิดการตื่นตัว รากไม้และพืชพันธุ์กลายพันธุ์เริ่มพุ่งขึ้นจากคอนกรีตในทุกมหานครของโลก ไม่ใช่เพื่อฆ่าซอมบี้ แต่เพื่อเปลี่ยนโลกทั้งใบให้กลายเป็น “แปลงปลูก” ขนาดมหึมาของเขา
“ลิน… เจ้าคือมือขวาของข้าในมิตินี้” เขาพึมพำ “จงนำพาวันสิ้นโลกของเครื่องจักรไปสู่จุดจบ และเริ่มต้นยุคสมัยแห่งพฤกษาที่แท้จริง… ยุคที่มนุษย์ต้องก้มหัวให้แก่ผืนดินอีกครั้ง!”
สิ้นคำประกาศ แสงดาวนับล้านในมิติที่ 5 พลันส่องสว่างเป็นสีเขียวมรกต พร้อมกับเสียงคำรามของผืนป่าที่ดังระงมไปทั่วจักรวาล…