โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #14 : ปลายทางของเมล็ดพันธุ์ที่ล้มเหลว
ท่ามกลางกลุ่มหมอกสีทองและการประกาศเจตจำนงอันหยิ่งทะนงของลิน เสียงที่ไม่มีใครคาดคิดก็ดังแทรกขึ้นมา…
ปัง!
มันไม่ใช่เสียงระเบิดจากพลังงานมิติ แต่มันคือเสียงของกลไกสังหารที่เรียบง่ายและเก่าแก่ที่สุดของมนุษย์ กระสุนสไนเปอร์ความเร็วสูงที่เคลือบด้วยสารยับยั้งพลังงานพฤกษาพุ่งแหวกอากาศธาตุผ่านช่องว่างของรากไม้ที่กำลังสั่นไหว กระสุนนัดนั้นไม่ได้เป้าหมายที่ตัวลิน แต่มันพุ่งเข้าปักที่กลางอกของแม่ที่กำลังนั่งอ้อนวอนอยู่เบื้องหลัง
ร่างของแม่กระตุกเฮือกก่อนจะล้มลงไปแน่นิ่งบนพื้นดินสีน้ำตาลที่เธอเคยหลงใหล เลือดสีแดงฉานไหลซึมลงสู่ผืนดินที่เธอมักจะบอกให้ลิน “แบ่งปัน” ให้แก่ผู้อื่นเสมอ
“แม่!!!” ลินกรีดร้องออกมาสุดเสียงจนรอยร้าวในมิติพฤกษาแตกกระจาย
ความเงียบงันที่น่าขนลุกปกคลุมไปทั่วถ้ำในทันที แสงสีทองเจิดจ้าในดวงตาของลินดับวูบลง ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยสีดำสนิทที่ลึกยิ่งกว่าหุบเหวแห่งความตาย จิตใจของเธอที่เคยเป็นที่ตั้งของความรักและการปกป้อง บัดนี้ได้พังทลายลงอย่างสมบูรณ์ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าที่กระหายการแก้แค้น
ร่างของลินสั่นเทิ้ม พลังงานพฤกษาที่เคยเป็นระเบียบกลับกลายเป็นมวลสารสีดำคล้ำที่ดูหมิ่นถิ่นแคลนทุกชีวิต รากไม้ปิศาจจำนวนมหาศาลพุ่งออกจากร่างของเธออย่างไร้ทิศทาง มันเริ่มบดขยี้ทุกสิ่งในรัศมีร้อยกิโลเมตร ไม่ว่าจะเป็นทหาร ซอมบี้ สัตว์กลายพันธุ์ หรือแม้แต่ต้นหญ้าที่เธอเพิ่งสร้างขึ้นมา… ทุกอย่างถูกย่อยสลายกลายเป็นธุลีด้วยความพิโรธที่ไร้สติ
ตัดกลับมายังเบื้องบน…
ในมิติที่ 5 บรรยากาศที่เคยเต็มไปด้วยความสนุกสนานและตื่นเต้นพลันเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและไร้อารมณ์ ตัวตนบนบัลลังก์ลดมือลง แสงปีกพลังงานค่อยๆ มอดดับลงเหลือเพียงความมืดสลัว
เขามองดู “ความบ้าคลั่ง” ของลินเบื้องล่างด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ราวกับคนมองดูจานเพาะเชื้อที่ปนเปื้อน
“ตัวแปรที่คาดไม่ถึงงั้นหรือ…” เขาพึมพำ น้ำเสียงราบเรียบไร้ร่องรอยของความเมตตา
เขาเอนกายกลับไปพิงพนักบัลลังก์ นิ้วมือยาวลากผ่านหน้าจอข้อมูลที่บัดนี้ขึ้นตัวอักษรสีแดงเตือนความผิดพลาดของระบบ (System Failure) ไปทั่วทุกพื้นที่ของ Seed-A01 พลังงานที่ลินปล่อยออกมาคือการ “ทำลายล้างที่ไร้เป้าหมาย” ซึ่งมันไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการจากการทดลองนี้
เขาส่ายหัวช้าๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเป็นสายฟ้าจางๆ
“ล้มเหลวแล้วสินะ…” เขากล่าวออกมาในที่สุด “เมื่ออารมณ์อยู่เหนือวิวัฒนาการ เมล็ดพันธุ์ก็เป็นเพียงเศษสวะของจักรวาล”
เขาสะบัดมือเพียงครั้งเดียว ม่านแสงที่แสดงภาพความพินาศของโลก Seed-A01 ก็ถูกม้วนเก็บหายไปในความว่างเปล่า เขาไม่ได้สนใจเสียงกรีดร้องของลิน หรือการล่มสลายของโลกใบนั้นอีกต่อไป สำหรับเขา… มันเป็นเพียงสมุดบันทึกเล่มหนึ่งที่ถูกเขียนจนเปรอะเปื้อนและต้องโยนทิ้งลงถังขยะ
“ถึงเวลาที่เราต้องไปดูเมล็ดพันธุ์อื่นๆ แล้ว”
เขาลุกขึ้นยืน ร่างที่เป็นแสงสลัวค่อยๆ เลือนหายไปในมิติที่ลึกล้ำกว่าเดิม ทิ้งให้โลก Seed-A01 จมดิ่งอยู่กับจอมมารที่สูญเสียทุกอย่าง และรอคอยเวลาที่พลังงานที่บ้าคลั่งนั้นจะเผาผลาญโลกใบนั้นจนกลายเป็นเถ้าถ่านที่เงียบงัน… ตลอดกาล
YOU MAY ALSO LIKE
