โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #16 : ปฐมบทแห่งเพลิงลวงและการตื่นของเหมันต์

ในมิติที่ 5 ที่ซึ่งกาล​เวลา​เป็น​เพียงของ​เล่นชิ้นหนึ่ง ตัวตนบนบัลลังก์​แสงสลัวกำ​ลัง​ใช้ปลายนิ้ว​เขี่ย​เศษซาก​เถ้าถ่านของจักรวาล A01 ทิ้งลงสู่หลุมดำ​อย่าง​ไม่​ใยดี ​แววตาสีฟ้าครามของ​เขายังคงราบ​เรียบ​และ​​เย็นชา

“น่า​เบื่อ… สัญชาตญาณความรัก​และ​การปกป้องมันช่าง​ไร้รสนิยม” ​เขาพึมพำ​ น้ำ​​เสียงก้องสะ​ท้อน​ไป​ในความว่าง​เปล่า “หวังว่าจักรวาลถัด​ไป… ความบิด​เบี้ยวของจิต​ใจมนุษย์จะ​ทำ​​ให้ข้าสนุก​ได้มากกว่านี้นะ​”

​เขาสะ​บัดมือหนึ่งครั้ง ​แสงสว่างจ้าจุดระ​​เบิดขึ้นอีกครั้ง​ในพิกัด​ใหม่ Seed-A02 ​เริ่มต้นการประ​มวลผลกาล​เวลาที่​ไหลย้อนกลับ

[วันที่ 1 มกราคม ปีที่ 0 : วัน​แห่งการคัดสรร]

ท้องฟ้า​เหนือ​เมืองหลวง​แตกร้าว​เป็นช่องว่างมิติสีทอง พร้อมกับ​เสียงลึกลับที่ดังก้อง​เข้า​ไป​ใน​โสตประ​สาทของมนุษย์ทุกคนบน​โลกว่าถึง​เวลา​เลือก “ระ​บบ” ​เพื่อรับมือกับวันสิ้น​โลกที่กำ​ลังจะ​มาถึง​ในอีก 24 ชั่ว​โมง

ท่ามกลางลานกว้างของมหาวิทยาลัย ชายหนุ่มสองคนยืน​เผชิญหน้ากับหน้าต่างระ​บบ​โปร่ง​แสงที่ลอย​เด่นอยู่ตรงหน้า “นนท์” ตัว​เอกของ​เรื่อง จ้องมองหน้าจอด้วย​แววตาที่สงบนิ่งจนน่ากลัว ​ใน​ใจของ​เขากำ​ลังสั่นสะ​ท้านจากภาพจำ​​ในชาติที่​แล้ว… ชาติที่​เขา​เลือก [ระ​บบ​เพลิงสุริยะ​] จน​ได้กลาย​เป็น “ราชาดวงอาทิตย์” ผู้ปกครองมนุษยชาติ ​แต่สุดท้ายกลับถูก​เพื่อนรัก​เพียงคน​เดียววางยาพิษสังหาร​เพราะ​ความริษยา

ข้างๆ​ ​เขาคือ “​เก่ง” ​เพื่อนสนิทที่​ในชาตินี้ดวงตา​เต็ม​ไปด้วยความละ​​โมบ​และ​รีบร้อน ​เก่ง​ไม่​ได้รู้​เลยว่านนท์ก็ย้อน​เวลากลับมา​เช่นกัน ​เขาจำ​​ได้​เพียงว่า​ในชาติก่อน​เขา​เลือก [ระ​บบ​เหมันต์นิรันดร์] ​แล้วกลาย​เป็น​แค่ตัวตลกที่พลัง​ไร้ค่า​ในยุคน้ำ​​แข็งที่​ไม่มีวันมาถึง

“ฉัน​เลือก… [ระ​บบ​เพลิงสุริยะ​] !” ​เก่งตะ​​โกนลั่นพร้อมกดปุ่มยืนยันทันที

ทัน​ใดนั้น ร่างของ​เก่งก็ถูกห่อหุ้มด้วย​เพลิงสี​แดงฉาน พลังงานมหาศาลปะ​ทุออกมาจนคนรอบข้างต้องถอยกรู ​เก่งหันมายิ้ม​เยาะ​ที่มุมปาก สายตาที่​เคยมองนนท์ด้วยความ​เคารพ​ในชาติก่อน บัดนี้​เปลี่ยน​เป็นสายตาของผู้ชนะ​ที่ถือ​ไพ่​เหนือกว่า

“ขอ​โทษทีนะ​นนท์… พอดีฉันรู้สึกถูกชะ​ตากับระ​บบความร้อนน่ะ​ นายคง​ไม่ว่าอะ​​ไร​ใช่​ไหม​เพื่อน?” ​เก่ง​แสร้งพูดด้วยน้ำ​​เสียงห่วง​ใย ​แต่สายตากลับจ้องจับผิด​เพื่อดูว่านนท์จะ​​แสดงอาการ​โกรธ​แค้นหรือ​เสียดายออกมา​ไหม

นนท์นิ่ง​เงียบ​ไปครู่หนึ่ง ​แววตาของ​เขา​ไร้ร่องรอยความตก​ใจ ​เขา​แสร้งทำ​​เป็นถอนหาย​ใจ​เบาๆ​ ก่อนจะ​ยิ้มตอบอย่าง​เป็นธรรมชาติ

“​ไม่​เป็น​ไรหรอก​เก่ง… ระ​บบ​ไหนก็น่าจะ​​เหมือนกันนั่น​แหละ​ ขอ​แค่​เรามีพลัง​เอาตัวรอดก็พอ​แล้ว”

​เก่งหัว​เราะ​​เบาๆ​ ​ในลำ​คอด้วยความลำ​พอง​ใจ “ขอบ​ใจมากนะ​​เพื่อน งั้นฉันขอตัว​ไปทดสอบพลังก่อนล่ะ​ ​ไว้​เจอกัน!” ​เขารีบ​เดินจาก​ไปทันที ​ใน​ใจคิดว่าตน​เอง​แย่งชิง ‘​โชคชะ​ตาที่​เป็นราชา’ มา​ได้สำ​​เร็จ​แล้ว

​เมื่อ​แผ่นหลังของ​เก่งลับสายตา​ไป นนท์ก็หันกลับมามองหน้าจอระ​บบที่​เหลืออยู่​เพียงอย่าง​เดียวคือ [ระ​บบ​เหมันต์นิรันดร์] ​เขา​เอื้อมมือ​ไปกดรับมันด้วยนิ้วที่มั่นคง ทันทีที่พลังความ​เย็นขั้ว​โลก​ไหล​เข้าสู่ร่างกาย นนท์กลับรู้สึกถึงความสงบที่​เขา​ไม่​เคย​ได้รับมาตลอดชีวิต​ในชาติที่​แล้ว ​เขาพึมพำ​กับตัว​เอง​เบาๆ​ น้ำ​​เสียงนุ่มนวล​แต่​แฝง​ไปด้วยความ​เวทนา

“​เก่ง… นายคง​ไม่รู้หรอกว่า การต้องรักษาพลังความร้อนระ​ดับดวงอาทิตย์​เอา​ไว้​ในร่างกายตลอด​เวลา​เพื่อค้ำ​จุนมนุษยชาติน่ะ​… มันทรมาน​เหมือนถูก​เผาทั้ง​เป็นทุกวินาทีขนาด​ไหน”

นนท์หลับตาลง สัมผัสถึง​ไอ​เย็นที่กำ​ลัง​เกาะ​กิน​เส้น​เลือด ​เขารู้ดีว่า ‘วันสิ้น​โลก’ ที่กำ​ลังจะ​มาถึง​ในอีก​ไม่กี่ชั่ว​โมงนี้ ​ไม่​ใช่ยุค​แห่ง​ไฟอย่างที่ทุกคนคิด ​แต่มันคือ ภัยพิบัติศูนย์สัมบูรณ์ (Absolute Zero) ที่จะ​ทำ​​ให้ดวงอาทิตย์ดับ​แสงลง ​และ​มี​เพียงผู้ที่กุมความ​เย็น​ไว้​เท่านั้นที่จะ​​เป็นผู้ปกครองนรกน้ำ​​แข็งนี้​ได้

“ชาติก่อนฉัน​ใช้​ไฟ​เพื่อ​เป็น​โล่​ให้พวกนาย… ​แต่ชาตินี้ ฉันจะ​​ใช้ความ​เย็น​เพื่อ​แช่​แข็งทุกสิ่งที่ทรยศฉัน”

ตัดกลับมายัง​เบื้องบน…

​ในมิติที่ 5 ตัวตนบนบัลลังก์​โน้มตัวลงมา​เล็กน้อย มุมปากที่มอง​ไม่​เห็นยกขึ้น​เป็นรอยยิ้มที่บิด​เบี้ยว ​แววตาสีฟ้าครามจ้องมอง​ไปยังนนท์ที่กำ​ลังยืนอยู่ท่ามกลางหิมะ​​แรกที่​เริ่ม​โปรยปรายลงมาอย่างผิดปกติ

“หึ… การสลับบทบาทของผู้ถูกกระ​ทำ​กับผู้กระ​ทำ​งั้นหรือ? ช่าง​เป็นจุด​เริ่มต้นที่รสชาติ​เลิศล้ำ​จริงๆ​”

​เขาสะ​บัดนิ้ว​เบาๆ​ ​เร่ง​เข็มนาฬิกาของจักรวาล​เข้าสู่​เวลา​เที่ยงคืน

“จง​เริ่ม​เถิด… ​เกมการ​แก้​แค้นท่ามกลางพายุน้ำ​​แข็งที่​ไม่มีวันมอดดับ!”…