โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #17 : ค่ำคืนแห่งการดับสูญ
เข็มนาฬิกาเคลื่อนเข้าสู่เวลาเที่ยงคืนตรงเป๊ะ… ทันใดนั้น เสียงหวีดหวิวของลมพายุที่รุนแรงกว่าครั้งไหนๆ ก็พัดผ่านเมืองหลวงไปอย่างบ้าคลั่ง แสงไฟจากตึกระฟ้ากระพริบถี่ๆ ก่อนจะดับมืดลงพร้อมกันทั้งเมือง ทิ้งให้ทุกชีวิตจมดิ่งอยู่ท่ามกลางความหนาวเหน็บที่อุณหภูมิดิ่งลงสู่ -50 องศาเซลเซียสในเวลาไม่กี่นาที
นี่ไม่ใช่แค่พายุน้ำแข็ง แต่มันคือ “ปรากฏการณ์ดวงอาทิตย์หลับใหล” รังสีความร้อนจากภายนอกโลกถูกตัดขาดโดยสิ้นเชิง
ภายในโกดังเก็บของที่ถูกดัดแปลงเป็นป้อมปราการ
นนท์ นั่งอยู่ท่ามกลางความมืดมิดโดยไม่เปิดไฟ เขานั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นคอนกรีตที่บัดนี้ถูกปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็งหนาเตอะ ร่างกายของเขาแผ่ไอเย็นสีครามออกมาจางๆ นนท์หลับตาลงเพื่อซึมซับพลังงานจากความเย็นรอบตัว
ชาติที่แล้วในเวลานี้ เขาต้องวิ่งวุ่นออกไปสร้างกำแพงไฟเพื่อช่วยเหลือผู้คนที่นอนหนาวตายตามท้องถนน ร่างกายที่ยังไม่ปรับตัวถูกเผาผลาญจากภายในจนกระอักเลือด แต่ในชาตินี้… เขานิ่งสงบราวก้อนหิน
[ระบบเหมันต์นิรันดร์ – เลเวล UP!]
เลเวล: 3
ทักษะใหม่: อาณาจักรน้ำแข็ง (สร้างพื้นที่เยือกแข็งในรัศมี 5 เมตร ใครที่ย่างกรายเข้ามาจะถูกลดความเร็ว 80%)
สถานะ: ร่างกายเริ่มวิวัฒนาการเข้าสู่สภาวะสมบูรณ์
“เริ่มแล้วสินะ…” นนท์ลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีฟ้าใสราวกับอัญมณี เขามองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นหิมะสีดำซึ่งเป็นผลจากฝุ่นละอองในชั้นบรรยากาศที่ถูกแช่แข็งโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสาย
อีกฟากหนึ่งของเมือง: ห้างสรรพสินค้าที่กลายเป็นนรกเพลิง
เก่ง กำลังตะโกนลั่นด้วยความคลุ้มคลั่ง รอบตัวเขาคือเปลวไฟที่ลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง เขาใช้พลังไฟเผาผลาญเฟอร์นิเจอร์และทุกอย่างที่ขวางหน้าเพื่อสร้าง “เขตความร้อน” โดยมีผู้คนนับร้อยล้อมรอบเขาอยู่ด้วยความหวังว่าเขาจะช่วยให้พวกเขารอดชีวิต
“ใจเย็นๆ! ตราบใดที่ฉันยังมีพลัง ทุกคนจะปลอดภัย!” เก่งตะโกน แต่ในใจของเขาเริ่มสั่นกลัว
พลัง [เพลิงสุริยะ] ในตัวเขากำลังกรีดร้อง มันพยายามดูดซับออกซิเจนและสารอาหารจากร่างกายของเก่งเพื่อสู้กับความเย็นที่ไม่มีวันสิ้นสุด เก่งเริ่มรู้สึกปวดแสบปวดร้อนไปทั่วทั้งร่าง ผิวหนังของเขาเริ่มแตกแห้งและมีไอร้อนพุ่งออกมาจากแผลเหล่านั้น
“ทำไมมันหิวน้ำแบบนี้… ขอน้ำ! เอาน้ำมาให้ฉัน!” เก่งคว้าขวดน้ำจากมือของคนที่ยืนใกล้ที่สุดมาดื่มรวดเดียวหมด แต่เขากลับพบว่าน้ำนั้นเย็นจัดจนกลายเป็นน้ำแข็งทันทีที่สัมผัสลำคอของเขา
เขาเริ่มตระหนักว่า… พลังไฟที่เขาแย่งชิงมาจากนนท์นั้น ไม่ใช่ “พร” แต่มันคือ “คำสาป” ที่จะสูบกินชีวิตเจ้าของจนเหลือเพียงเถ้าถ่าน หากไม่มีการควบคุมที่เหนือชั้นแบบที่นนท์เคยทำได้ในชาติก่อน
ตัดกลับมายังเบื้องบน…
ในมิติที่ 5 ตัวตนบนบัลลังก์โน้มตัวลงมาเอามือเท้าคาง แววตาสีฟ้าครามจ้องมองการดิ้นรนของเก่งด้วยความขบขัน
“เจ้ามดปลวกที่พยายามจะถือดวงอาทิตย์ไว้ในมือ… สุดท้ายเจ้าจะถูกมันเผาไหม้จนไม่เหลือซาก”
เขาหันไปมองนนท์ที่กำลังยืนขึ้นแล้วเดินไปที่ทางออกของโกดัง หอกน้ำแข็งที่สร้างขึ้นจากอากาศธาตุค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในมือของเขา
“ได้เวลาเก็บเกี่ยวทรัพยากรที่แท้จริงแล้วสินะ”
เขาสะบัดมือเบาๆ ส่งสัญญาณไปยัง “สัตว์กลายพันธุ์สายพันธุ์เยือกแข็ง” กลุ่มแรกที่เริ่มตื่นขึ้นจากการจำศีลใต้พื้นโลก พวกมันกำลังมุ่งหน้าไปยังจุดที่มีความร้อนเข้มข้นที่สุด… ซึ่งก็คือห้างสรรพสินค้าที่เก่งกำลังป่าวประกาศศักดาอยู่นั่นเอง
“จงไป… ไปมอบความตายที่แสนสงบให้แก่ผู้ที่บังอาจท้าทายความหนาวเย็นของข้า”
ภายในเงาทึบของพายุน้ำแข็ง
นนท์ก้าวเท้าออกจากโกดัง ทุกย่างก้าวที่เขาเหยียบลงไป พื้นดินจะกลายเป็นผลึกน้ำแข็งที่แข็งแกร่งดุจเพชร เขามองไปยังทิศทางของห้างสรรพสินค้าที่เห็นแสงไฟสลัวๆ ของเก่งลอดออกมา
“ชาติก่อนนายฆ่าฉันด้วยยาพิษ…” นนท์พึมพำพร้อมกับกำหอกน้ำแข็งในมือแน่น “ชาตินี้ ฉันจะให้นายตายท่ามกลางเปลวไฟที่นายรัก… ในขณะที่รอบกายของนายถูกแช่แข็งจนถึงกระดูก”…
YOU MAY ALSO LIKE
