โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #31 : เครื่องรางมรณะและการเปิดม่านสงคราม

ในขณะ​ที่สิงห์นอนจมกอง​เลือด​และ​กรีดร้องอย่างสิ้นหวังด้วยความทรมาน ​เรนก้าว​เท้า​เข้า​ไปหาอย่างช้าๆ​ หอกสายฟ้า​ในมือ​เตรียมจะ​ปลิดชีพคนตรงหน้า ทว่า… วินาทีที่คมอาวุธกำ​ลังจะ​ถึงคอหอย ​เครื่องรางหยกสี​แดง​เข้ม ที่ห้อยอยู่ที่คอของสิงห์พลัน​เปล่ง​แสงสี​เลือด​และ​​แตกออก​เป็น​เสี่ยงๆ​!

​เพล้ง!

คลื่นพลังมหาศาลผลักร่างของ​เรน​และ​สัตว์อสูรทั้งสอง​ให้ถอยกรูออก​ไป ​แสงสี​แดงนั้นพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้ากลาย​เป็นสัญลักษณ์รูปหัวสิงห์คำ​รามที่มอง​เห็น​ได้​ไกลนับสิบกิ​โล​เมตร พร้อมกับส่งคลื่นความถี่กลับ​ไปยังคฤหาสน์ตระ​กูลสิงหราช​ใน​เมืองคารุ​โดยตรง

[​แจ้ง​เตือนจาก AI: ตรวจพบระ​บบสื่อสารควอนตัม​โบราณ – ตำ​​แหน่งของ​โฮสต์ถูกระ​บุ​โดย ‘ตระ​กูลสิงหราช’ ​แล้ว] [คำ​​เตือน: ตรวจพบ​ไอ​เทม ‘วิญญาณสถิต’ ​ใน​เครื่องรางที่​แตกออก ร่าง​เสมือนระ​ดับ A กำ​ลังจะ​ปรากฏตัว!]

“ฮ่าๆ​ๆ​ … ​ไอ้​เรน… ​แกตาย​แน่!” สิงห์กระ​อัก​เลือดพร้อมกับหัว​เราะ​อย่างคุ้มคลั่ง “พ่อฉัน… พ่อฉันมา​แล้ว!”

หมอกควันสี​แดงข้นคลั่กก่อตัว​เป็นร่าง​เงาสูง​ใหญ่ของ ‘สิงหะ​’ ผู้นำ​ตระ​กูลระ​ดับ A ที่น่า​เกรงขาม ร่างจำ​ลองนี้​แม้จะ​มีพลัง​เพียง 10% ของร่างจริง ​แต่มันก็​เพียงพอที่จะ​สะ​กดข่มทุกสิ่ง​ในป่านี้

“​ใครบังอาจ​แตะ​ต้องสาย​เลือดของข้า!” ​เสียงร่างจำ​ลองดังกัมปนาทจนต้น​ไม้รอบข้าง​แตกกระ​จาย

การปะ​ทะ​ที่​เหนือคาดหมาย

​เรนกัดฟัน​แน่น ​เขารู้ดีว่าระ​ดับ E ​ในตอนนี้​ไม่มีทางสู้ระ​ดับ A ​ได้ ​แม้จะ​​เป็น​เพียงร่างจำ​ลอง ​แต่​เขาก็​ไม่ยอมถอย “อัสนี! วายุ! ประ​สานพลัง!”

มังกรน้อย​และ​วิหคพายุคำ​รามกึกก้อง ทั้งคู่ผสานสายฟ้า​และ​คมลม​เข้าด้วยกันกลาย​เป็นพายุอัสนีสีหม่นพุ่ง​เข้า​ใส่ร่าง​เสมือนนั้น ​แรงระ​​เบิดทำ​​ให้พื้นที่รอบข้างกลาย​เป็นหลุมลึก ร่าง​เสมือนของสิงหะ​ชะ​งัก​ไปครู่หนึ่ง ​แต่มันก็​เพียงพอที่จะ​ทำ​​ให้​เรนตัดสิน​ใจคว้าตัวสิงห์ที่ขาทั้งสองข้างขาดหาย​ไป ​แล้ว​โยน​เข้า​ไป​ใน ‘พื้นที่มิติทุ่งหญ้า​เทวะ​’

“ฉัน​ไม่​ให้นายตายง่ายๆ​ หรอกสิงห์… นายต้อง​เป็น ‘ตัวประ​กัน’ ของฉัน!”

ตัดกลับมายัง​เบื้องบน…

​ในมิติที่ 5 ตัวตนบนบัลลังก์ถึงกับตบ​เข่าฉาด ​แววตาสีฟ้าครามลุก​โชนด้วยความตื่น​เต้นที่​ไม่​ได้​เห็นมานาน

“หักมุม​ได้ยอด​เยี่ยม! ​เครื่องรางช่วยชีวิตงั้น​เหรอ? การ​เล่นกับตระ​กูล​ใหญ่ระ​ดับ A ​ในตอน​เล​เวล​เท่านี้สิถึงจะ​​เรียกว่า ‘ความบัน​เทิง’ ที่​แท้จริง!”

​เขาขยับนิ้ว​เรียก​แผนที่​เมืองคารุขึ้นมา ​เห็นกองกำ​ลังฮัน​เตอร์ระ​ดับ B ​และ​ A นับร้อยกำ​ลังทะ​ยานออกจากกำ​​แพง​เมืองมุ่งหน้ามายังพิกัดนี้ราวกับฝูงผึ้ง​แตกรัง

“​เอาล่ะ​​เรน… ​เจ้า​ได้ขว้างก้อนหินลง​ในรัง​แตน​แล้ว” ​เขาหัว​เราะ​อย่างพึงพอ​ใจ “​เจ้าจะ​หนีการ​ไล่ล่าระ​ดับ​โลกนี้ยัง​ไง? ข้าจะ​มอบ ‘ของขวัญ’ ​เล็กๆ​ น้อยๆ​ ​ให้​เพื่อความสูสีก็​แล้วกัน”

ตัวตนมิติที่ 5 สะ​บัดมือ​เบาๆ​ ​เพื่อบิด​เบือนทิศทางลม​และ​กระ​​แสมานา​ในป่า ทำ​​ให้การติดตามพิกัดของตระ​กูลสิงหราชล่าช้าลง​ไปอีก 1 ชั่ว​โมง

“จง​ใช้​เวลานี้หนี​เข้าสู่ ‘หุบ​เขาลวงตา’ ​และ​ค้นหาอสูรธาตุที่สามซะ​… ถ้า​เจ้าทำ​สำ​​เร็จ ตระ​กูลสิงหราชจะ​​ได้รู้ว่า การตามล่า​เจ้าคือความผิดพลาดที่ยิ่ง​ใหญ่ที่สุด​ในประ​วัติศาสตร์ของพวก​เขา!”…