โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #32 : หุบเขาลวงตาและพันธสัญญาที่สาม
เสียงไซเรนจากกำแพงเมืองคารุดังก้องมาถึงชายป่า แสงไฟจากยานพาหนะของหน่วยฮันเตอร์ตระกูลสิงหราชเริ่มตัดผ่านความมืดมิด เรนไม่รอช้า เขาเรียก “วายุ” ลงมาเพื่อเกาะบ่าและช่วยพยุงร่างให้ทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงสุด โดยมี “อัสนี” คอยแผ่กระแสไฟฟ้าทำลายร่องรอยตามทาง
[คำเตือนจาก AI: กองกำลังระดับ B จำนวน 12 นาย และระดับ A 1 นาย กำลังเข้าสู่พื้นที่ในอีก 45 นาที] [แนะนำ: มุ่งหน้าไปที่ ‘พิกัด 14.2’ หุบเขาลวงตา ที่นั่นมีสนามพลังมานาบิดเบือนที่จะช่วยพรางตัวโฮสต์ได้]
เรนพุ่งตัวเข้าสู่เขตป่าทึบที่ต้นไม้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีรุ้งแปลกตา กลิ่นหอมหวานของเกสรดอกไม้ที่รุนแรงจนทำให้ประสาทสัมผัสเริ่มพร่าเลือน นี่คือทางเข้า “หุบเขาลวงตา” สถานที่ที่แม้แต่ฮันเตอร์ระดับสูงยังไม่กล้าย่างกราย เพราะหากจิตใจไม่เข้มแข็งพอ จะต้องติดอยู่ในภาพหลอนจนกลายเป็นปุ๋ยให้ต้นไม้กิน
การพบพานอสูรธาตุที่สาม: พฤกษาซ่อนเร้น
ท่ามกลางหมอกสีชมพูที่หนาทึบ เรนเห็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ นั่งร้องไห้อยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านสาขาดูคล้ายมือมนุษย์ อัสนีขู่ในลำคอทันที ส่วนวายุก็กางปีกเตรียมโจมตี
“อย่าเข้าไปใกล้… นั่นไม่ใช่คน” เรนพึมพำ เขามองผ่านหน้าต่างระบบ AI ที่กำลังประมวลผลความจริง
[ตรวจพบเป้าหมาย: เถาวัลย์พันหน้า (ระดับ F) ] [สถานะ: กำลังจำศีลและถูกทำลายรากแก้วโดยสารเคมีจากเขตก่อสร้างเมืองคารุเมื่อหลายปีก่อน] [เส้นทางวิวัฒนาการที่แนะนำ: พฤกษาพันกรจักรพรรดิ (ธาตุพฤกษา/มิติ) ]
ร่างของเด็กสาวสลายกลายเป็นเถาวัลย์สีเขียวเข้มที่พันเกี่ยวกันเป็นก้อนกลม มันดูโรยราและไร้เรี่ยวแรง เรนสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่สื่อออกมาจากพืชชนิดนี้—ความเจ็บปวดจากการถูกมนุษย์ที่เรียกว่า “อารยธรรม” ทำลายบ้านเกิด
“แกเองก็แค่อยากจะมีชีวิตอยู่ใช่ไหม?” เรนวางมือลงบนเถาวัลย์ที่เย็นเฉียบ “มากับฉันสิ… ฉันจะให้พลังแก่แก และเราจะร่วมมือกันทำลายกำแพงเมืองที่แสนโสมมนั่นลงเอง”
[เริ่มกระบวนการวิวัฒนาการ: เถาวัลย์พันหน้า -> พฤกษาพันกรจักรพรรดิ (ระยะเพาะเมล็ด) ] [ระดับพลัง: E]
แสงสีเขียวเข้มสว่างวาบขึ้น เถาวัลย์เหล่านั้นหดตัวลงกลายเป็นกำไลข้อมือไม้แกะสลักที่สวมอยู่ที่แขนซ้ายของเรน มันสามารถงอกเงยออกมาเป็นโล่ไม้ที่แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า หรือยืดออกไปรัดศัตรูให้หายไปในพริบตา
[สัตว์อัญเชิญตัวที่ 3: กิ่งก้าน (พฤกษาพันกร) ]
ธาตุ: พฤกษา
ทักษะพิเศษ: คุกพฤกษา, สังเคราะห์แสงฟื้นฟู (ช่วยรักษาบาดแผลให้เรนและอสูรตัวอื่น)
วินาทีแห่งการเผชิญหน้า
ตึ้ง!
แรงกดดันมหาศาลพุ่งลงมาจากฟ้าเหนือหุบเขาลวงตา ร่างของ สิงหะ ตัวจริงในชุดเกราะสีทองคำรามกึกก้องอยู่กลางอากาศ เขาไม่ได้มาแค่ร่างเสมือนอีกต่อไป แต่มาด้วยร่างกายเนื้อที่อัดแน่นไปด้วยความโกรธแค้น
“ไอ้ชั้นต่ำ! แกเอาลูกชายข้าไปไว้ที่ไหน!” สิงหะคำรามจนหมอกลวงตากระเจิงหายไปหมดสิ้น
เรนยืนอยู่บนหน้าผา เบื้องหลังคือป่าลึก เบื้องหน้าคือยอดฝีมืออันดับต้นๆ ของเมือง เขายกแขนซ้ายขึ้น เถาวัลย์สีเขียวเริ่มขยับเขยื้อนราวกับมีชีวิต “ลูกชายนายอยู่ในที่ที่นายไม่มีวันหาเจอ… และถ้าอยากได้คืน นายต้องแลกด้วยทุกอย่างที่นายมี!”
ตัดกลับมายังเบื้องบน…
ตัวตนมิติที่ 5 ถึงกับเปลี่ยนท่าจากนอนมาเป็นนั่งขอบบัลลังก์ แววตาสีฟ้าครามส่องประกายด้วยความปีติขีดสุด
“ธาตุพฤกษาที่เชื่อมต่อกับมิติ! ช่างเป็นไพ่ตายที่งดงาม!” เขากล่าวพลางหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “สิงหะเอ๋ย… เจ้าคิดว่าเจ้ากำลังตามล่าหนูตัวหนึ่ง แต่เจ้าไม่รู้เลยว่าเจ้ากำลังเดินเข้าสู่ปากของ ‘ป่าปีศาจ’ ที่พระเจ้าเป็นคนสร้างขึ้น!”
เขาดีดนิ้วหนึ่งครั้ง ส่งกระแสมานาลงไปกระตุ้นรากไม้ทั่วทั้งหุบเขาให้เชื่อฟังคำสั่งของเรน
“จงเริ่มบทเรียนแรกของการเป็นจอมทัพอสูรได้แล้วเรน! แสดงให้ระดับ A เห็นหน่อยว่า… พลังของธาตุที่สาม เมื่อผสานกับชัยภูมิของป่า มันน่ากลัวขนาดไหน!”…