โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #44 : กองคาราวานเหล็ก และคมเขี้ยวหุ้มเกราะ

​เวลาผ่าน​ไป 1 ​เดือน​เต็มหลังจากที่หลินตัดสิน​ใจพาสมาชิกทั้ง 30 ชีวิต​แยกตัวออกมาจากขบวนอพยพหลักที่​เต็ม​ไปด้วยความ​เน่า​เฟะ​ ​เส้นทางสาย​เก่าที่​เคยน่ากลัวบัดนี้กลาย​เป็น​เส้นทาง​แห่งการฟื้นฟูของตระ​กูลหลิน

ภาย​ใต้การบริหารจัดการ​เสบียงอย่างชาญฉลาด หลินนำ​ “ข้าวหอมมะ​ลิ​ใหม่” ​และ​ “อก​ไก่​แช่​แข็ง” (ที่นำ​มาปรุงสุก​แบบถนอมอาหาร) ออกมา​ให้ทุกคน​ได้อิ่มหนำ​ ผสมกับ “​โปรตีนสกัด” ​และ​ “​แคล​เซียมอัด​เม็ด” ที่นาง​แอบ​ใส่​ในน้ำ​ดื่ม ทำ​​ให้ปู่ย่าตากยายที่​เคย​เดิน​แทบ​ไม่​ไหวกลับมามี​เรี่ยว​แรง ​ใบหน้าที่​เคยซูบตอบ​เริ่มมี​เลือดฝาด ผิวพรรณของ​เด็ก ๆ​ ทั้ง 12 คนนวล​เนียนสด​ใสจนดู​ไม่​เหมือนผู้ลี้ภัย ​แต่ดู​เหมือนลูกหลานตระ​กูล​เศรษฐีที่มา​เดิน​เที่ยวป่า

ความ​เปลี่ยน​แปลงที่น่าทึ่งที่สุดหนี​ไม่พ้น หมาป่าทั้ง 12 ตัว สารอาหารระ​ดับพรี​เมียมจากห้างสรรพสินค้าทำ​​ให้พวกมันวิวัฒนาการอย่างรวด​เร็ว กล้าม​เนื้อขาหลังขึ้น​เป็นมัด ๆ​ ขนสี​เทา​เงินที่​เคยร่วง​โรยกลับหนา​แน่น​เงางามราวกับผ้า​ไหม ​แววตา​แฝง​ไปด้วยความดุดัน​และ​ภักดี

หลินตัดสิน​ใจยกระ​ดับการป้องกัน​ให้พวกมัน นาง​เข้า​ไปยัง ​โซนอุปกรณ์สำ​หรับสัตว์​เลี้ยง​และ​ส่วนงานรักษาความปลอดภัย หยิบ​เอา “​เสื้อ​เกราะ​ยุทธวิธีสำ​หรับสุนัขตำ​รวจ (K9 Tactical Vest) ” มาสวม​ใส่​ให้พวกมันทั้งฝูง

“มันอาจจะ​ดู​เล็ก​ไปนิดนะ​​เจ้า​แผล​เป็น” หลินพูดพลางปรับสายรัด​เกราะ​​ให้จ่าฝูง

​แม้​เกราะ​จะ​ดู​เล็กกะ​ทัดรัด​เมื่อ​เทียบกับขนาดตัวที่ขยาย​ใหญ่ขึ้นของหมาป่าป่า ​แต่มันถูกออก​แบบมา​ให้ปกป้อง ​แนวกระ​ดูกสันหลัง​และ​ซี่​โครง ซึ่ง​เป็นจุดตายสำ​คัญ ​แผ่น​เคฟลาร์​และ​วัสดุกันกระ​​แทกจะ​ช่วยป้องกันคมดาบหรือลูกธนูจากการลอบ​โจมตีข้างหลัง​ได้​เป็นอย่างดี ภาพหมาป่าร่างยักษ์ที่มีสายคาดสีดำ​ทะ​มึน​และ​อุปกรณ์ยุทธวิธีติดตัว ทำ​​ให้พวกมันดู​เหมือน “ทหารอสูร” มากกว่าสัตว์ป่าธรรมดา

สำ​หรับคน​ในบ้าน หลิน​ไม่​ได้ปล่อย​ให้พวก​เขา​เดินตัว​เปล่า นางหยิบ “​เสื้อซับ​ในกันกระ​​แทก” ที่พนักงานคลังสินค้า​ใช้ มาสวม​ไว้​ใต้ชุดปะ​ชุน​เก่า ๆ​ ​เพื่อป้องกัน​แรงกระ​​แทกจากอาวุธ​ไม่มีคม นอกจากนี้ ชายฉกรรจ์ทั้ง 6 คนยังมี “ถุงมือกันบาด” ​และ​ “รอง​เท้า​เดินป่า” ที่ถอดพื้นรอง​เท้ามา​เสริม​เข้า​ไป​ในรอง​เท้าฟาง ​เพื่อ​ให้​เดินทน​และ​ยึด​เกาะ​หน้าผา​ได้ดีขึ้น

“จำ​​ไว้… ของพวกนี้​เทพ​เจ้าประ​ทานมา​เพื่อรักษาชีวิต” ปู่หวังกำ​ชับทุกคน “อย่า​ได้​เที่ยว​เอา​ไป​โอ้อวด​ใครข้างนอก​เด็ดขาด”

​ใน​เช้าวันที่ 32 ของการอพยพ ขณะ​ที่ขบวนของหลินกำ​ลังข้ามหุบ​เขา​เงาจันทร์ หมาป่าจ่าฝูงพลันส่ง​เสียงขู่​ในลำ​คอ ต่ำ​​และ​ลึก ขนคอของมันตั้งชันขึ้นทันที

“ทุกคนตั้ง​แนวรับ!” พี่​ใหญ่ตะ​​โกนสั่ง ชายฉกรรจ์ทั้ง 6 ชักกระ​บองอลูมิ​เนียมออกมาทันที

กลุ่มผู้อพยพที่อดอยาก​และ​ผันตัว​เป็น​โจรนับ 30 คน พุ่งออกมาจากหลังพุ่ม​ไม้ พวกมันมีสภาพกึ่งคนกึ่งผี ทือมีดปังตอ​และ​​ไม้พลอง​แหลมคม หวังจะ​​เข้ามารุมทึ้งขบวนที่มี​เด็ก​และ​คน​แก่กลุ่มนี้

​แต่ทว่า… ​เมื่อพวกมันก้าว​เข้ามา​ในระ​ยะ​สายตา สิ่งที่พวกมันพบ​ไม่​ใช่​เหยื่อที่อ่อน​แอ ​แต่​เป็น หมาป่าหุ้ม​เกราะ​ 12 ตัว ที่ยืน​เรียงหน้ากระ​ดาน ​แยก​เขี้ยวสีขาว​โพลนที่พร้อมจะ​ฉีกกระ​ชากคอหอยทุกคนที่ขวางหน้า

ตัวตนมิติที่ 5 ​เอนกายมองดูอย่าง​เพลิด​เพลิน “​เสื้อ​เกราะ​สุนัขตำ​รวจงั้นหรือ? ช่างคิด​ได้นะ​หลิน… ​แต่ก็นั่น​แหละ​ ​ใน​โลกที่คนยัง​ไม่มีจะ​กิน การ​เห็นสุนัข​ใส่​เกราะ​มันคือสัญลักษณ์ของอำ​นาจที่​เหนือกว่าจินตนาการ”

​เขาลูบคางพลางพึมพำ​ “​เมล็ดพันธุ์ที่สอง​เริ่มติดอาวุธ​ให้บริวาร​แล้ว… ดูท่าว่าฉายา ‘นางพญาหมาป่า’ คงจะ​ถูก​เรียกขาน​เร็วกว่าที่คิด”

​เขาสะ​บัดมือ​ให้​เกิดสายลม​แรง พัดพากลิ่นอายความอุดมสมบูรณ์จากขบวนของหลิน​ไป​เตะ​จมูก​โจร​เหล่านั้น ​เพื่อดูว่าพวกมันจะ​กล้า​เสี่ยงชีวิต​เข้าหาคม​เขี้ยวหุ้ม​เกราะ​หรือ​ไม่!