โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #47 : พรานล่าอสูร และแผนสมรู้ร่วมคิดใต้เงากำแพง
การตัดสินใจหันหลังให้เมืองหน้าด่านของหลิน ไม่ได้ทำให้เรื่องจบลงอย่างที่นางคิด บนกำแพงสูงของด่านศิลาแดง สายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองฝูงหมาป่าหุ้มเกราะด้วยความคลั่งไคล้และละโมบ
“ท่านพ่อ! ดูนั่นสิ หมาป่าพวกนั้นมันช่างสง่างามและแปลกประหลาดนัก” ‘คุณชายฟง’ ลูกชายจอมเสเพลของเจ้าเมืองศิลาแดงชี้มือไปยังขบวนของหลินที่กำลังมุ่งหน้าสู่เทือกเขา “ข้าอยากได้พวกมันมาประดับบารมีในสวนสัตว์ส่วนตัวของข้า ยิ่งไอ้ตัวที่มีแผลเป็นนั่น… ข้าจะเอาหนังมันมาทำเป็นพรมรองนั่ง!”
เจ้าเมืองศิลาแดง ผู้ซึ้งเห็นดีเห็นงามกับลูกชายเสมอ แสยะยิ้มพลางมองตามขบวนผู้อพยพ 30 ชีวิตที่ดู “กินดีอยู่ดี” เกินเหตุ “ในเมื่อพวกมันไม่ยอมเข้าเมืองตามก ก็ถือว่าเป็นกบฏและกลุ่มโจร… นายกองฉาง! นำทหารม้าหนึ่งกองร้อยออกไปตามล่าพวกมันมา หากใครขัดขืนให้ฆ่าทิ้งให้หมด ยกเว้นพวกหมาป่า… ข้าต้องการพวกมันแบบมีชีวิต!”
ในขณะที่ครอบครัวของหลินกำลังไต่ระดับความสูงขึ้นสู่ ‘เทือกเขาสันหลังมังกร’ ความกดดันเริ่มทวีคูณ อากาศเบาบางลงจนผู้เฒ่าตากับยายเริ่มหายใจติดขัด หลินต้องคอยหยิบ “กระป๋องออกซิเจนพกพา” ออกมาให้พวกท่านสูดดมอย่างลับๆ พร้อมกับให้ทุกคนสวมชุดกันหนาวที่นางแอบพรางไว้ใต้ผ้าคลุม
ทว่า หมาป่าจ่าฝูง ‘แผลเป็น’ กลับหยุดชะงัก มันหันหลังกลับไปทางทิศของเมืองหน้าด่าน ใบหูของมันกระดิกรับเสียงฝีม้าที่รัวสนั่นดุจเสียงกลองศึก
“หลิน… มีคนตามเรามา” พี่ใหญ่ที่คอยระวังหลังวิ่งมาบอกด้วยหน้าตาตื่นตระหนก “ฝุ่นตลบไปหมด ดูเหมือนจะเป็นทหารม้ากองใหญ่!”
หลินหยิบ “กล้องส่องทางไกลระบบซูม 100 เท่า” ออกมาส่องดูภาพที่เห็นทำให้นางกัดฟันกรอด ทหารม้าเกราะเหล็กกว่าร้อยนายกำลังควบม้าฝ่าหมอกขึ้นมาตามทางลาด โดยมีกรงเหล็กขนาดใหญ่บรรทุกมาบนรถลากด้วย
“พวกมันไม่ได้มาเพื่อปล้นเสบียงธรรมดา… พวกมันมาเพื่อล่าหมาป่าของเรา” หลินบอกกับครอบครัว “พวกมันเห็นเราเป็นเพียงมดปลวกที่จะเหยียบย่ำเมื่อไหร่ก็ได้”
“ทุกคนเร่งฝีเท้า! มุ่งหน้าไปที่ช่องเขาขาดตรงนั้น!” หลินสั่งการอย่างเด็ดขาด
นางรู้ดีว่าบนทางราบ ครอบครัว 30 ชีวิตไม่มีทางหนีทหารม้าพ้น แต่นี่คือภูเขา… สมรภูมิที่ความเร็วของม้าสู้ความคล่องตัวของหมาป่าไม่ได้ หลินแอบหยิบ “ระเบิดควันสีเข้ม” และ “ลวดสลิงหนาม” ออกมาจากมิติห้างสรรพสินค้า
“พี่ใหญ่ อาสาม อาสี่… ช่วยฉันวางกับดักตรงจุดที่ทางแคบที่สุด!”
หลินสั่งให้หมาป่าอีก 11 ตัวไปซุ่มอยู่ตามชะง่อนผา โดยให้นางพญาหมาป่าและจ่าฝูงยืนเด่นเป็นสง่าอยู่บนเนินหินเพื่อล่อหลอกศัตรู ความกดดันพุ่งสูงขึ้นถึงขีดสุดเมื่อเสียงฝีม้าใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนเห็นยอดหอกส่องประกายท่ามกลางสายหมอก
“ฮ่าๆๆ! ดูสิพวกมันหนีไม่รอดแล้ว!” นายกองฉางตะโกนก้อง “ล้อมพวกมันไว้! ใครจับหมาป่าได้ ข้ามีรางวัลอย่างงาม!”
ทหารม้าพุ่งเข้าใส่ด้วยความชะล่าใจ โดยหารู้ไม่ว่าพนักงานออฟฟิศจากศตวรรษที่ 21 กำลังจะสอนให้พวกเขารู้จักคำว่า “สงครามกองโจร” เป็นครั้งแรก
ตัวตนมิติที่ 5 เอนหลังพิงกลุ่มเมฆ แววตาฉายความตื่นเต้น “อา… ความโลภของมนุษย์นี่แหละคือเครื่องเร่งปฏิกิริยาชั้นยอด จากผู้ลี้ภัยกลายเป็นผู้ถูกล่า และจากผู้ถูกล่า… กำลังจะกลายเป็น ‘เพชฆาต’ ”
เขามองดูระเบิดควันในมือของหลิน “โชว์ให้ข้าดูหน่อยหลิน… ว่าห้างสรรพสินค้าของเจ้าจะรับมือกับกองทัพที่มีอาวุธครบมือได้ยังไง ถ้าเจ้าผ่านกองร้อยนี้ไปได้… นามของ ‘นางพญาหมาป่า’ จะกลายเป็นฝันร้ายของเจ้าเมืองทุกคนในดินแดนใต้!”