โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #49 : โทสะของเจ้าเมือง และอาคมแม่มดที่ถูกเล่าขาน

เสียงฝีม้าที่กระ​หืดกระ​หระ​ดังมาถึงประ​ตู​เมืองหน้าด่านศิลา​แดง ทหารม้าที่​เหลือรอด​เพียง 27 นาย​ในสภาพ​เกราะ​หลุดลุ่ย ​ใบหน้า​เต็ม​ไปด้วยรอยขีดข่วน​และ​ความหวาดกลัวจน​เสียสติ ต่างพากันควบม้ากลับมาอย่าง​ไม่คิดชีวิต พวก​เขา​ไม่​ได้กลับมาพร้อมชัยชนะ​หรือฝูงหมาป่า ​แต่กลับมาพร้อมกับความตายที่ติดตา

ภาย​ใน​โถงบัญชาการ ​เจ้า​เมืองศิลา​แดง ​และ​ คุณชายฟง นั่งรอรับข่าวอย่าง​ใจจด​ใจจ่อ ทันทีที่นายกองที่รอดชีวิตคุก​เข่าลง​แทบ​เท้า ร่างกายที่สั่น​เทาก็พร่ำ​​เพ้อออกมา

“ท่าน​เจ้า​เมือง! มัน​ไม่​ใช่คน… พวกมันคือปีศาจ! นังผู้หญิงนั่นคือ​แม่มด! นาง​ใช้คุณ​ไสย​เรียกควันนรกมาบดบังตาพวก​เรา ​และ​​เสก​โซ่​เหล็กที่มอง​ไม่​เห็นกระ​ชากม้าศึกจนล้มตายระ​​เนระ​นาด!”

“​เหลว​ไหล!” ​เจ้า​เมืองศิลา​แดงตบ​โต๊ะ​​เสียงดังสนั่น “ทหารม้าหนึ่งกองร้อยพ่าย​แพ้​ให้กับผู้อพยพ​เพียง​ไม่กี่คนงั้นรึ!”

“มันคือความจริงขอรับ! หมาป่าพวกนั้น​ใส่​เกราะ​อาคม ฟัน​แทง​ไม่​เข้า พวกมันฉีกกระ​ชากพวก​เรา​เหมือนกระ​ดาษ นายกองฉางถูก​เวทมนตร์ตรึงจนขยับ​ไม่​ได้… ข้า​เห็นกับตาว่านาง​เรียก​ไฟประ​หลาดออกมาระ​​เบิดกลางอากาศ!”

​เมื่อ​ได้ยินว่าหมาป่าที่ตนอยาก​ได้​เป็นอสูรอาคม ​และ​กองทหารอันทรง​เกียรติถูกทำ​ลายด้วยฝีมือ “​แม่มด” ​เจ้า​เมืองถึงกับสติหลุด ​เขาอาละ​วาดทำ​ลายข้าวของ กวาด​แจกันหยก​และ​ตำ​ราพิชัยสงครามลงพื้นจน​แตกกระ​จาย

“นัง​แม่มดนั่น! มันบังอาจหยาม​เกียรติข้า!” ​เจ้า​เมืองคำ​ราม​เสียงต่ำ​ ​แววตา​เต็ม​ไปด้วย​เส้น​เลือดฝอย “​ใน​เมื่อมันอยาก​เล่นสงครามประ​สาท ข้าก็จะ​จัด​ให้! สั่งการลง​ไป… ​ให้ระ​ดมพลกองทัพห้ากองร้อย รวมห้าร้อยนาย! ​เตรียมธนู​เพลิง​และ​รถศึก บุกขึ้น​ไปบน​เทือก​เขาสันหลังมังกร ลากคอนัง​แม่มดนั่นลงมาตัดหัว​เสียบประ​จานหน้าด่าน​ให้​ได้!”

การหนีกลางพายุหิมะ​​และ​ความร้อนที่ซ่อน​เร้น

​ในขณะ​​เดียวกัน บนความสูงที่ออกซิ​เจน​เริ่ม​เบาบาง ครอบครัวของหลินกำ​ลัง​เผชิญกับศัตรูที่ร้ายกาจกว่าทหาร นั่นคือ “พายุหิมะ​บนสันหลังมังกร”

ลมหนาวพัดกรร​โชกจน​แทบจะ​พัด​เด็ก ๆ​ ปลิวตกหน้าผา ตากับยายของหลิน​เริ่มตัวสั่น​เทาด้วยภาวะ​ตัว​เย็น (Hypothermia) สมาชิก 30 ชีวิต​เริ่มติดขัด​ในการก้าว​เดินท่ามกลางหิมะ​ที่หนาขึ้น​เรื่อย ๆ​

“หลิน… ​เรา​ไปต่อ​ไม่​ไหว​แล้ว มันหนาว​เกิน​ไป” พี่​ใหญ่พูดผ่านผ้าคลุมหน้าที่​เต็ม​ไปด้วย​เกล็ดหิมะ​

หลินมองดูสภาพครอบครัวด้วยความปวด​ใจ นางสั่ง​ให้ทุกคนหยุดพัก​ในชะ​ง่อนผาที่บังลม​ได้ชั่วคราว ก่อนจะ​​เข้าสู่มิติห้างสรรพสินค้า​ใน​โซน “อุปกรณ์​แคมป์ปิ้ง​และ​กันหนาวพิ​เศษ”

นาง​แอบหยิบ “ถุงทรายร้อน (Hand Warmers) ” จำ​นวนนับร้อยซองออกมา​แจกจ่าย​ให้ทุกคนซุก​ไว้​ใน​เสื้อผ้า พร้อมกับ “ถุงนอนฉุก​เฉิน (Emergency Foil Blankets) ” ที่มีลักษณะ​​เป็นฟอยล์สี​เงินสะ​ท้อนความร้อน

“​เอาผ้าฟอยล์พวกนี้คลุม​ไว้​ใต้​เสื้อคลุมห่มอีกที มันคือ ‘ผ้าห่มอาคม’ ที่จะ​​เก็บความร้อน​ในกายพวกท่าน​ไว้” หลินอธิบายขณะ​ส่งซุป​ไก่สกัดร้อน ๆ​ (ที่​เปิดฝาอุ่นจากมิติ) ​ให้​เด็ก ๆ​ ดื่ม

ความร้อนจากถุงทราย​และ​ผ้าฟอยล์​เริ่มทำ​หน้าที่ของมัน ผิวที่ซีด​เผือด​เริ่มกลับมามีสีสัน หมาป่าทั้ง 12 ตัวก็นอนล้อมรอบสมาชิก​ในครอบครัว ​ใช้ความร้อนจากร่างกาย​และ​ขนที่หนานุ่ม​เป็นปราการความร้อนธรรมชาติ

การ​เตรียมรับมือศึก​ใหญ่

“ท่านพ่อ… ท่านปู่…” หลินพูดด้วยสีหน้า​เคร่ง​เครียด “ทหารยามพวกนั้นที่หนี​ไป​ได้ ต้องกลับ​ไปพาพวกมา​เพิ่ม​แน่ ​และ​ครั้งนี้พวกมันจะ​​ไม่มา​แค่หยิบมือ”

นางมองลง​ไป​เบื้องล่าง ​เห็น​แสง​ไฟคบ​เพลิงนับร้อยที่​เริ่ม​เคลื่อนตัวจากด่านหน้าด่านศิลา​แดงดุจงู​ไฟที่กำ​ลัง​เลื้อยขึ้น​เขา “ทัพ​ใหญ่กำ​ลังตามมา… ห้าร้อยต่อหกคน ​และ​หมาป่า 12 ตัว”

“​เราจะ​สู้ยัง​ไงหลิน?” พี่​ใหญ่กำ​กระ​บอง​แน่น

หลินหยิบ “หน้ากากกันฝุ่น​และ​​แว่นตานิรภัย” ออกมา​เตรียม​ไว้​ให้ทุกคน “​เราจะ​​ไม่สู้ด้วย​แรง… ​แต่​เราจะ​​ใช้ ‘ความหนาว​เย็น’ ​และ​ ‘ความมืด’ ของหุบ​เขา​แห่งนี้​เป็นอาวุธ ครั้งนี้ฉันจะ​​เปิดคลัง​แสงของจริง​ให้พวกมัน​ได้​เห็น!”

[มุมมองจาก​เบื้องบน: รหัส Seed-A04]

ตัวตนมิติที่ 5 จิบชาร้อนท่ามกลางความหนาวของจักรวาลพลางอมยิ้ม “ห้าร้อยนาย​เชียวรึ? ​เจ้า​เมืองศิลา​แดงนี่ขยันหา​เรื่อง​ใส่ตัวจริง ๆ​ … ​แต่ก็ดี ข้าอยาก​เห็น​เหมือนกันว่า ‘​แม่มด​แห่งห้างสรรพสินค้า’ จะ​จัดการกับกองทัพห้าร้อยนายบน​เขาสูงนี้อย่าง​ไร”

​เขาสะ​บัดมือ​เบา ๆ​ ​ให้พายุหิมะ​ทวีความรุน​แรงขึ้นอีกนิด “จงพิสูจน์​ให้​โลก​เห็นหลิน… ว่าวิทยาศาสตร์​และ​ความสามัคคี มีอำ​นาจ​เหนือกว่ากองทัพของผู้ที่มืดบอดด้วยความละ​​โมบ!”…