โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #51 : ลำธารแห่งโชคชะตา และความลับของชายชุดดำ
หลังจากเผชิญกับพายุหิมะและการไล่ล่าที่กัดกินพลังกายมานานกว่า 1 อาทิตย์เต็ม ขบวนผู้อพยพ 30 ชีวิตและ 12 ขุนพลขนเทา ก็สามารถข้ามผ่านแนวสันหลังมังกรลงมายังพื้นที่ราบทางตอนใต้ได้สำเร็จ อากาศที่เคยหนาวเหน็บจนเข้าถึงกระดูกเริ่มถูกแทนที่ด้วยความชื้นสัมพัทธ์ของป่าดิบชื้น แสงแดดรำไรที่ลอดผ่านแมกไม้อันหนาทึบทำให้ทุกคนเริ่มมีความหวัง
แต่ก่อนที่พวกเขาจะเคลื่อนขบวนออกสู่ทุ่งกว้าง หมาป่าจ่าฝูง ‘แผลเป็น’ พลันส่งเสียงขู่ในลำคอแผ่วเบา มันหยุดยืนอยู่ริมลำธารใสที่ไหลผ่านโขดหินใหญ่ หลินรีบส่งสัญญาณให้ชายฉกรรจ์ทั้ง 6 คนเตรียมพร้อม
ผู้มาเยือนปริศนา
ที่ริมลำธาร ใกล้กับโครงไม้ผุพังที่ดูเหมือนซากกระต๊อบเก่า มีร่างของชายคนหนึ่งนอนคว่ำหน้าจมกองเลือดที่เริ่มแห้งกรัง เขาอยู่ในชุดผ้าไหมสีดำสนิทเนื้อดีแต่ฉีกขาดรุ่งริ่ง ข้างกายมี “กระบี่” เล่มหนึ่งปักอยู่บนพื้นหิน ฝักกระบี่สลักลวดลายวิจิตรบรรจงจนผิดวิสัยสามัญชน
พี่ใหญ่เข้าไปตรวจสอบเบื้องต้น “หลิน… เขายังไม่ตาย แต่บาดเจ็บสาหัสมาก มีแผลถูกฟันที่แผ่นหลังและไหล่”
หลินเดินเข้าไปใกล้ นางมองดูชายคนนั้นด้วยสายตาหวาดระแวง ในโลกที่นางเพิ่งถูกทหาร 500 นายไล่ล่า การพบคนบาดเจ็บที่มีอาวุธดีเกินไปย่อมไม่ใช่สัญญาณที่ดี “ทิ้งเขาไว้ที่นี่เถอะพี่ใหญ่ เรามีคนแก่และเด็กอีกหลายชีวิตที่ต้องดูแล การแบก ‘ปัญหาที่มองไม่เห็น’ ไปด้วย อาจจะนำภัยมาสู่เราอีก”
นางสำรวจในตัวชายคนนั้น พบเพียงถุงเงินเล็กน้อยที่มีเหรียญทองประหลาดสลักลายมังกร “เขาดูเหมือนพวกชาวยุทธ์ หรือไม่ก็พวกขุนนางที่ถูกลอบสังหาร ถ้าเราช่วยเขา ศัตรูของเขาอาจจะตามมาฆ่าเราทุกคน”
เมตตาธรรมของผู้เฒ่า
“หลินลูกรัก…” ปู่หวังที่เดินกระย่องกระแย่งเข้ามาจับบ่านาง “คนเราเห็นคนใกล้ตายอยู่ตรงหน้า หากละทิ้งไป ใจเราจะอยู่อย่างสงบได้อย่างไร? ครอบครัวเราผ่านความเป็นความตายมาได้เพราะความเมตตาของสวรรค์ วันนี้เรามีเสบียง มีหยูกยา หากไม่ช่วยเขา เราจะต่างอะไรกับเจ้าเมืองหน้าด่านที่ใจคอคับแคบคนนั้น”
ตากับยายที่นั่งพักอยู่บนรถเข็นพยักหน้าเห็นด้วย “ช่วยเขาเถอะนังหนู… ดูหน้าตาเขาสิ ยังหนุ่มยังแน่นนัก และดูเป็นคนที่มีวาสนา”
เมื่อผู้อาวุโสในบ้านขอร้อง หลินจึงจำต้องยอมรับอย่างเลี่ยงไม่ได้ นางถอนหายใจยาวก่อนจะเข้าสู่มิติห้างสรรพสินค้าเพื่อหยิบ “ชุดปฐมพยาบาลระดับสูง” และ “ยาปฏิชีวนะ” ออกมา
การเยียวยาด้วยวิทยาศาสตร์ลับ
หลินสั่งให้พี่ใหญ่หามชายคนนั้นขึ้นมาบนรถเข็นที่ว่างอยู่ นางเริ่มลงมือล้างแผลด้วย “น้ำเกลือปราศจากเชื้อ” และใช้ “ไหมละลาย” เย็บแผลที่ฉีกขาดอย่างชำนาญ (ทักษะที่นางแอบเรียนรู้จากวิดีโอสอนในห้าง) ก่อนจะปิดแผลด้วย “ผ้าพันแผลนาโน” ที่ป้องกันการติดเชื้อได้ดีเยี่ยม
ชายชุดดำละเมอเพ้อออกมาด้วยพิษไข้ ใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับเทพบุตรนั้นซีดเผือด แต่แฝงไปด้วยความสูงศักดิ์ที่ปิดไม่มิด
“เขาเป็นใครกันแน่…” หลินพึมพำขณะสวมเครื่องตรวจวัดชีพจรแบบพกพาให้เขา
นางไม่รู้เลยว่า ชายที่นางเพิ่งช่วยชีวิตไว้ และกำลังจะพาเดินทางไปยัง “หุบเขาเร้นลับ” นั้น คือ “องค์รัชทายาท” แห่งอาณาจักรแดนใต้ ผู้ถูกลอบปลงพระชนม์กลางป่าหิมะจากการชิงอำนาจในราชสำนัก การปรากฏตัวของเขาจะเปลี่ยนขบวนผู้อพยพธรรมดาๆ ของหลิน ให้กลายเป็นหมากสำคัญในกระดานการเมืองของโลกใบนี้ไปตลอดกาล
[มุมมองจากเบื้องบน: รหัส Seed-A04]
ตัวตนมิติที่ 5 จ้องมองชายชุดดำพลางเลิกคิ้วขึ้น “อา… เจ้าหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งเมตตาลงไปแล้วนะหลิน ความซวยหรือความโชคดีกันแน่นะที่เจ้าเก็บ ‘มังกรพลัดถิ่น’ ตัวนี้ขึ้นมา”
เขามองดูอนาคตที่เริ่มบิดเบี้ยว “หุบเขาที่เจ้ากำลังจะไปตั้งรกราก บัดนี้มีเจ้าของที่แท้จริงร่วมเดินทางไปด้วย… ดูสิว่า ‘นางพญาหมาป่า’ กับ ‘มังกรบาดเจ็บ’ ใครจะเป็นผู้ปกครองดินแดนใต้ที่แท้จริง!”
เขาสะบัดมือหายวับไป ทิ้งให้ขบวนเดินทางมุ่งหน้าสู่ลุ่มน้ำทางใต้พร้อมความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์อารยธรรม!
YOU MAY ALSO LIKE
