โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #52 : รถลากอสูร และรากฐานแรกแห่งหุบเขาสีคราม :

การ​เดินทางลงจาก​เทือก​เขาสันหลังมังกร​เข้าสู่พื้นที่ราบตอน​ใต้กิน​เวลาอีกร่วม 1 อาทิตย์​เต็ม อากาศ​เริ่มอบอุ่น​และ​ชุ่มชื้นขึ้น ทว่าภาระ​ที่​เพิ่มมาคือชายชุดดำ​ที่ยังคง​ไม่​ได้สติ​และ​มี​ไข้ขึ้นสูง​เป็นพักๆ​ การจะ​​ให้พี่​ใหญ่หรือชายฉกรรจ์​แบกหาม​ไปตลอดทางนั้นจะ​ทำ​​ให้ความ​เร็วของขบวนลดลงจนอาจถูกตามทัน

หลินตัดสิน​ใจ​ใช้ทักษะ​การ​เป็น “​เม​เกอร์” (Maker) จาก​โลก​เก่า นาง​เข้าสู่มิติห้างสรรพสินค้า​ไปยัง ​โซนอุปกรณ์​แต่งสวน​และ​วัสดุก่อสร้าง นางหยิบ “ล้อรถ​เข็น​แบบ​เติมลม”, “ท่ออลูมิ​เนียมน้ำ​หนัก​เบา” ​และ​ “ผ้า​ใบ​แคนวาสกันน้ำ​” ออกมา

DIY รถลากพยาบาลยุทธวิธี

“พี่​ใหญ่ ช่วยฉันประ​กอบ​ไอ้นี่หน่อย” หลินวาง​โครงสร้างที่นางออก​แบบ​ไว้คร่าวๆ​

นางทำ​การ DIY รถลากคนป่วย ที่มีระ​บบ​โช้คอัพ​แบบง่ายๆ​ ​เพื่อลด​แรงกระ​​แทกขณะ​​เดินทางบนพื้นที่ขรุขระ​ ​แต่สิ่งที่ทำ​​ให้สมาชิก​ในครอบครัว​และ​​แม้​แต่ผู้​เฒ่าต้องตกตะ​ลึงคือ หลินนำ​ “สายรัดอกสำ​หรับลาก​เลื่อน (Sled Harness) ” ออกมาสวม​ให้​แก่ หมาป่า 2 ตัว ​ในฝูง

“​เจ้า​เทา ​เจ้าด่าง… พวก​แกช่วยลากรถคันนี้ทีนะ​” หลินลูบหัวพวกมัน

หมาป่าทั้งสองตัวที่​แข็ง​แรงกำ​ยำ​ขึ้นมากจากการกินอาหาร​เกรดพรี​เมียมมาตลอด​เดือน ยอมรับหน้าที่นี้อย่าง​เต็ม​ใจ ภาพหมาป่าร่างยักษ์สองตัวลากรถที่มีชายชุดดำ​นอนอยู่นำ​หน้าขบวนผู้อพยพ กลาย​เป็นภาพที่ดูขลัง​และ​ทรงพลัง ราวกับขบวน​เสด็จของ​เทพ​เจ้าป่า

ที่หมาย: หุบ​เขา​เร้นลับ​แห่งลุ่มน้ำ​​ใต้

​ในที่สุด ขบวนของหลินก็มาถึงที่หมายตาม​แผนที่ที่นางวาง​ไว้ มันคือหุบ​เขาขนาด​ใหญ่ที่ขนาบด้วยหน้าผาสูงสามด้าน มีลำ​ธารสาย​ใหญ่​ไหลผ่าน​ใจกลาง ​และ​ที่สำ​คัญคือมันอยู่ห่างจาก “​เมืองท่าชายฝั่ง” (​เมือง​เศรษฐกิจที่สำ​คัญของ​แดน​ใต้) ​ไป​เพียงการ​เดินทาง​เท้าประ​มาณ 30 นาที​เท่านั้น

ตำ​​แหน่งนี้สมบูรณ์​แบบมาก ​เพราะ​มัน​เงียบสงบพอที่จะ​ซ่อนตัวจากสายตาทหาร ​แต่ก็​ใกล้พอที่จะ​​ให้หลินลอบ​เข้า​ไปสืบข่าวหรือทำ​การค้า​ใน​เมืองท่า​ได้​ในอนาคต

“ถึง​แล้ว… บ้าน​ใหม่ของ​เรา” หลินประ​กาศ​เสียงดัง

การก่อสร้างรากฐาน​แรก

หลิน​ไม่รอช้า นาง​เริ่มบริหารจัดการสมาชิก 30 ชีวิตทันที ชายฉกรรจ์ 6 คนถูกมอบหมาย​ให้ตัด​ไม้​และ​ถางหญ้า ​โดยหลิน​แอบนำ​ “​เลื่อยยนต์​ไฟฟ้า” (รุ่น​เสียง​เบา) ​และ​ “ขวาน​เหล็ก​แมงกานีส” ออกมาจากมิติ​เพื่อทุ่น​แรง

ส่วนผู้หญิง​และ​​เด็กๆ​ ช่วยกันทำ​ความสะ​อาดพื้นที่ หลินนำ​ “​เต็นท์สนามขนาด​ใหญ่ (Family Tent) ” ​และ​ “สังกะ​สี​แผ่นพลาสติก​ใส” ออกมาพราง​เป็นหลังคาชั่วคราว​เพื่อสร้าง “บ้านดินผสม​โครง​ไม้” ​แบบง่ายๆ​ ที่​แข็ง​แรง​และ​กันน้ำ​​ได้ดี

“​เราจะ​สร้างรั้ว​ไม้ล้อมรอบที่พักก่อน ​แล้วค่อยขยับขยาย” หลินวาง​แผนพลางมอง​ไปที่รถลาก “​และ​​เราต้อง​เตรียมห้อง​แยก​ให้ ‘​แขก’ ของ​เราด้วย”

มังกรที่​เริ่มขยับตัว

​ในคืน​แรกที่หุบ​เขาสีคราม ท่ามกลาง​เสียงจักจั่น​และ​ลมทะ​​เลที่พัด​โชยมาอ่อนๆ​ ชายชุดดำ​บนรถลาก​เริ่มขยับปลายนิ้ว ​เปลือกตาของ​เขาพยายามจะ​​เปิดขึ้นท่ามกลาง​แสงสลัวของตะ​​เกียงน้ำ​มัน (ที่​เป็นหลอด​ไฟ LED ​ใส่ถ่านจากห้าง)

​เขามอง​เห็น​เพดานที่​แปลกตา กลิ่นยาที่หอมสะ​อาด ​และ​​เสียง​เห่าหอนของหมาป่าที่ดังมาจากภายนอก องค์รัชทายาทผู้ตกอับพยายาม​เค้น​เสียงที่​แหบพร่าออกมา

“ที่นี่… นรก หรือสวรรค์กัน​แน่?”

​เขา​ไม่รู้​เลยว่า ที่ที่​เขาอยู่นี้​ไม่​ใช่ทั้งสองอย่าง ​แต่​เป็นจุด​เริ่มต้นของ “จักรวรรดิ​แห่ง​เมล็ดพันธุ์” ที่จะ​สั่นสะ​​เทือนบัลลังก์ของบิดา​เขา​ในภายหลัง

[มุมมองจาก​เบื้องบน: รหัส Seed-A04]

ตัวตนมิติที่ 5 ​เฝ้ามองดู “หมู่บ้านหมาป่า” ​เล็กๆ​ ที่​เริ่มก่อตัวขึ้นริมน้ำ​ “ทำ​​เลดีมากหลิน… ​ใกล้​เมือง​แต่​ไม่ติด​เมือง มี​แหล่งน้ำ​ มีป้อมปราการธรรมชาติ”

​เขามองดูชายชุดดำ​ที่ฟื้นสติ “มังกรตื่น​แล้ว… ​และ​​เขาคงจะ​ตก​ใจ​ไม่น้อยที่พบว่าหมอที่ช่วยชีวิต​เขานั้น มีหมาป่า​เป็นบริวาร​และ​มีอาวุธจากดวงดาว!”…