โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #56 : คลื่นมรณะและพันธมิตรแห่งวารี
ท้องฟ้าเหนือเมืองท่าชายฝั่งกลายเป็นสีส้มอิฐขมุกขมัว กองทัพเรือพิทักษ์สมุทรที่ยิ่งใหญ่ประกอบด้วยเรือรบหุ้มเกราะไม้สักนับร้อยลำจอดเรียงรายอยู่อย่างน่าเกรงขาม ทหารเรือนับพันกำลังลำเลียง “ปืนใหญ่ศิลา” ขึ้นบกเพื่อเตรียมเคลื่อนทัพเข้าถล่มหุบเขาเร้นลับตามคำสั่งสังหารองค์รัชทายาท
ทว่า… ทะเลที่เคยสงบกลับเริ่มเดือดพล่าน
ครืนนนนน!
คลื่นยักษ์ความสูงกว่า 10 เมตรพุ่งเข้าซัดชายฝั่งโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย และท่ามกลางฟองคลื่นสีขาว ร่างมหึมาสีน้ำเงินเข้มที่ยาวสุดลูกหูลูกตาพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า “พญามังกรสมุทรบรรพกาล” ร่างของมันปกคลุมด้วยเกล็ดที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กกล้า ดวงตาที่ควรจะเป็นสีอำพันกลับกลายเป็นสีแดงฉานด้วยความบ้าคลั่งที่ไร้สติ
มันคำรามเสียงสนั่นจนแก้วหูทหารเรือแตกกระจาย ก่อนจะฟาดหางยักษ์เพียงครั้งเดียว… เรือรบห้าลำหักครึ่งและจมลงสู่ก้นทะเลในพริบตา!
“อสูรเทพ! อสูรเทพพิโรธแล้ว!” ทหารเรือต่างทิ้งอาวุธและหนีตายกันอลหม่าน กองทัพเรือที่ตั้งใจจะมาล่ามังกรพลัดถิ่น กลับถูกมังกรสมุทรตัวจริงไล่ล่าจนเมืองท่ากลายเป็นนรกบนดิน
ที่ยอดกำแพงคอนกรีตของหุบเขาเร้นลับ หลิน จ้องมองภาพจากโดรนด้วยสีหน้าเคร่งเครียด บนหน้าจอแท็บเล็ตของนางมีข้อความแจ้งเตือนสีแดงกะพริบถี่ๆ
[Warning: Targeted Entity “Leviathan-Class” is approaching!] [Estimated Time to Impact: 120 Seconds]
“ทุกคนเข้าที่กำบังลึกที่สุด! พี่ใหญ่ ปิดประตูเหล็กกล้าเดี๋ยวนี้!” หลินตะโกนสั่งผ่านวิทยุ
ไม่กี่อึดใจต่อมา กลิ่นคาวเลือดและลมพายุรุนแรงก็พัดเข้าสู่หุบเขา ร่างของมังกรสมุทรที่ชุ่มไปด้วยเลือดจากการปะทะกับปืนใหญ่ที่เมืองท่าพุ่งเข้าชนกำแพงคอนกรีตของหลินอย่างบ้าคลั่ง
ตึงงงงง!
แรงกระแทกมหาศาลทำให้กำแพงคอนกรีตโมดูลาร์ที่หลินภูมิใจเกิดรอยร้าวขนาดใหญ่ ป้อมยิงธนูอัตโนมัติพยายามระดมยิงใส่ แต่มันกลับยิ่งกระตุ้นความคลั่งของมัน มังกรสมุทรสะบัดกรงเล็บพังป้อมธนูจนแหลกละเอียด และพังกำแพงส่วนหน้าลงจนฝุ่นตลบอบอวล
มันพุ่งตัวเข้าสู่ใจกลางหมู่บ้าน ทรงตัวอยู่เหนือบ้านดินที่หลินยืนประจันหน้าอยู่เพียงลำพัง!
หยางเฟยที่แอบมองอยู่หลังโขดหินถึงกับเข่าอ่อน “จบสิ้นแล้ว… ต่อให้มีศาสตร์ของเซียน ก็ไม่อาจต้านทานเทพอสูรตัวนี้ได้”
มังกรสมุทรอ้าปากกว้าง เผยให้เห็นเขี้ยวคมกริบและไอความร้อนที่พวยพุ่งออกมา มันก้มหัวลงเตรียมจะเขมือบสตรีตัวเล็กๆ ที่ยืนขวางทางมันอยู่
หลินไม่ได้วิ่งหนี นางหลับตาลงและเรียกใช้ “รัศมีแห่งเมล็ดพันธุ์ (Root Core Aura) ” ซึ่งเป็นพลังแฝงที่นางได้รับจากการสะสมแต้มและการเป็นผู้สร้าง ทันใดนั้น ร่างของหลินก็เปล่งแสงสีเขียวนวลที่ดูอบอุ่นและบริสุทธิ์ออกมา แสงนั้นแผ่กระจายไปปกคลุมร่างมหึมาของมังกรสมุทร
กึก…
มังกรสมุทรชะงักไป ดวงตาสีแดงฉานค่อยๆ จางลง กลายเป็นสีอำพันที่ใสกระจ่าง แววตาที่สับสนและบ้าคลั่งถูกแทนที่ด้วยความสงบอย่างประหลาด มันมองสบตากับหลิน ลมหายใจที่เคยร้อนแรงกลับกลายเป็นลมเย็นอ่อนๆ
“เจ้า… ผู้หยิบยื่นชีวิต” เสียงทุ้มลึกที่สั่นสะเทือนในจิตใจดังขึ้น หลินรับรู้ได้ว่าสติของมันกลับมาแล้ว
หลินยื่นมือออกไปสัมผัสที่เกล็ดเย็นเยียบตรงจมูกของมันอย่างแผ่วเบา “ใจเย็นๆ … ที่นี่ไม่มีใครจะทำร้ายท่าน”
มังกรสมุทรหมอบหัวลงกับพื้นต่อหน้าหลิน ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของหยางเฟยและชาวบ้านทุกคน มังกรที่เพิ่งทำลายกองทัพเรือนับพันกลับยอมสยบแทบเท้าหญิงสาวผู้มีนามว่าหลิน
[แจ้งเตือนระบบ: ท่านได้รับพันธมิตรระดับตำนาน “Leviathan – มังกรสมุทรบรรพกาล”] [ความสำเร็จพิเศษ: ผู้สยบภัยพิบัติ (Calamity Tamer) ] [รางวัลแต้มสะสม: +10,000 แต้ม]
เบื้องบนมิติที่ 5 ผู้เฝ้ามองถึงกับลุกขึ้นยืนจากบัลลังก์ ดวงตาสีฟ้าครามเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ
“เจ้าเปลี่ยนภัยพิบัติให้กลายเป็นอาวุธงั้นหรือหลิน… นอกเหนือความคาดหมายจริงๆ” เขายกยิ้มอย่างพึงพอใจ “ในเมื่อเจ้ามีมังกรเป็นบริวาร… งั้นข้าคงต้องส่ง ‘บทเรียน’ ที่ใหญ่กว่ากองทัพเรือมาให้เจ้าในตอนต่อไปแล้วล่ะ”
มังกรสมุทรส่งเสียงครางเบาๆ ราวกับจะบอกว่ามันพร้อมจะปกป้องปราการแห่งนี้ด้วยชีวิต…