โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #57 : ราชโองการสีเลือดและกองทัพนับแสน
กลิ่นธูปหอมฉุนกะทัดรัดพยายามปกปิดกลิ่นอายแห่งความตายที่อบอวลอยู่ในห้องบรรทมของจักรพรรดิ ฮ่องเต้หยางจง ผู้เคยเกรียงไกร บัดนี้บรรทมแน่นิ่งอยู่บนแท่นบรรทมทองคำ ใบหน้าซูบซีดและลมหายใจแผ่วเบาจนแทบสังเกตไม่ได้ พระองค์ถูกวางยาพิษ “เหมันต์นิรันดร์” อย่างแนบเนียนจนตกอยู่ในสภาวะนิทราที่ไม่มีวันตื่น
หลังม่านมุกที่กั้นท้องพระโรง ราชครู “เฉินกง” ชายชราผู้มีแววตาเจ้าเล่ห์ดุจสุนัขจิ้งจอก นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างบัลลังก์มังกร ในมือถือตราประทับหยกซึ่งเป็นอำนาจสูงสุดของแผ่นดิน
“ประกาศราชโองการออกไป!” เสียงของเฉินกงดังก้อง “องค์รัชทายาทหยางเฟยสมคบคิดกับกบฏทางใต้ เรียกใช้อสุรกายมังกรสมุทรเข้าทำลายเมืองท่าชายฝั่ง ก่อกรรมทำเข็ญต่อราษร บัดนี้ให้ถอดถอนฐานันดรศักดิ์ และประกาศให้เป็นศัตรูแผ่นดิน!”
เขามองไปที่ “เฉินฮองเฮา” ลูกสาวของตนที่ยืนยิ้มอย่างเย็นเยือกอยู่ข้างๆ พร้อมกับบุตรชายวัย 10 ขวบที่กำลังจะถูกดันขึ้นเป็นหุ่นเชิดคนต่อไป
“เราจะส่งกองทัพพิทักษ์ทักษิณจำนวนหนึ่งแสนนาย พร้อมยอดฝีมือจากทั่วหล้า มุ่งหน้าสู่หุบเขาทางใต้… ใครที่นำหัวมังกรสมุทรและหัวของกบฏหยางเฟยกลับมามาประดับหน้าพระราชวังได้ จะได้รับรางวัลเป็นเจ้าเมืองสิบหัวเมือง!”
กลับมาที่หุบเขาเร้นลับ ท่ามกลางซากปรักหักพังของกำแพงคอนกรีตที่กำลังถูกซ่อมแซมด้วยเครื่องจักรขนาดเล็ก หลิน ยืนฟังคำสารภาพสุดท้ายของ ฉินเย่ (หัวหน้าสายลับ) ต่อหน้า หยางเฟย ที่บัดนี้ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและหยาดน้ำตา
“ราชครูเฉิน… มันวางยาเสด็จพ่อ!” หยางเฟยกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ “มันต้องการกวาดล้างสายเลือดของข้า เพื่อให้หลานของมันขึ้นครองบัลลังก์!”
หลินยืนกอดอก มองดูแท็บเล็ตที่แสดงภาพเคลื่อนไหวของกองทัพนับแสนที่เริ่มเคลื่อนขบวนออกจากเมืองหลวงราวกับฝูงมดสีดำ “ทางเลือกของท่านมีไม่มากแล้วหยางเฟย… ถ้าท่านอยู่นิ่งๆ พวกมันจะถล่มหุบเขานี้จนไม่เหลือแม้แต่ซากหญ้า แต่ถ้าท่านสู้… ท่านต้องสู้ในฐานะ ‘จักรพรรดิ’ ไม่ใช่กบฏ”
หยางเฟยมองไปที่มังกรสมุทรที่นอนหมอบอยู่อย่างสงบข้างๆ หลิน รัศมีอันทรงอำนาจของมันทำให้เขารู้สึกถึงความหวัง “ด้วยมังกรตัวนี้… และเทคโนโลยีของท่าน เราพอจะมีทางชนะกองทัพนับแสนได้จริงหรือ?”
หลินยกยิ้มมุมปาก “กองทัพนับแสนอาจจะดูเยอะสำหรับคนยุคนี้… แต่สำหรับเมเกอร์อย่างฉัน มันก็แค่การจัดการ ‘ทรัพยากร’ ที่เดินเข้ามาให้เก็บแต้มถึงที่”
หลินเปิดหน้าต่างระบบมิติ สั่งจ่าย 10,000 แต้มที่เพิ่งได้รับมาจากการสยบมังกรสมุทรทันที
[ยืนยันการซื้อ: ระบบเรดาร์เฝ้าระวังภัยทางอากาศและพื้นดินระยะไกล] [ยืนยันการซื้อ: โรงผลิตกระสุนและวัตถุระเบิดอัตโนมัติ] [ยืนยันการสร้าง: ป้อมปืนใหญ่ต่อต้านกองกำลัง (Howitzer Type-01 – รุ่นลดทอนเสียง) ]
เสียงเครื่องจักรดังกระหึ่มขึ้นอีกครั้งในหุบเขา รอบๆ หมู่บ้านที่เคยมีเพียงรั้วไม้และกำแพงคอนกรีต บัดนี้มีป้อมเหล็กกล้าผุดขึ้นตามจุดยุทธศาสตร์ มังกรสมุทรส่งเสียงคำรามเบาๆ ราวกับรับรู้ถึงสงครามที่กำลังจะมาถึง
หลินหันไปสั่งการสมาชิกหมู่บ้าน “จากนี้ไปทุกคนคือทหาร! พี่ใหญ่คุมป้อมปืนหน้า พี่รองคุมหน่วยเสบียง… เราจะสร้างจักรวรรดิใหม่ขึ้นที่นี่ และจุดเริ่มต้นคือการฝังทหารนับแสนไว้ใต้หุบเขาแห่งนี้!”
ดวงตาสีฟ้าครามเฝ้ามองความขัดแย้งที่ขยายตัวจนถึงขีดสุด เขาเห็นหุ่นเชิดในราชสำนักและเห็นการเตรียมพร้อมของหลิน
“การรัฐประหาร… สงครามชิงบัลลังก์… และสัตว์ประหลาดบรรพกาล… ครบองค์ประกอบของ ‘การล่มสลายเพื่อเกิดใหม่’ แล้ว” เขาวาดนิ้วผ่านม่านมิติ “มาดูกันว่า เมื่อความบ้าคลั่งของมนุษย์ปะทะกับวิทยาศาสตร์ที่พวกเขาไม่เข้าใจ… ใครจะเป็นผู้ที่ถูกลบออกจากระบบเป็นคนต่อไป”
เขาสะบัดมือเบาๆ ส่งสัญญาณรบกวนสภาพอากาศ ทำให้พายุฝนเริ่มตั้งเค้าเหนือหุบเขาเร้นลับ… สงครามที่แท้จริงกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว…