โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #6 : เมื่อความลับกลายเป็นเหยื่อ
ความเงียบเชียบของชนบทยามค่ำคืนไม่ได้ให้ความรู้สึกปลอดภัยอีกต่อไป ลินยืนอยู่หลังบานหน้าต่างไม้เก่าๆ จ้องมองเงาตะคุ่มของชัยที่มักจะแอบเดินออกไปนอกเขตชุมชนในเวลาเดิมๆ ทุกวัน เธอไม่ได้โง่พอที่จะมองไม่ออกว่า “พ่อ” ของเธอกำลังทำอะไรบางอย่างที่เกินกว่าการหาลู่ทางเอาตัวรอดทั่วไป
“แม่คะ… พรุ่งนี้เราต้องย้ายที่อยู่” ลินพูดขึ้นลอยๆ ขณะที่มือกำลังคัดแยกเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดที่เพิ่งเก็บเกี่ยวได้จากมิติพฤกษา
“ย้ายไปไหนลูก? อยู่ที่นี่ก็สงบดีออก ชาวบ้านก็รักกัน พ่อเขาก็เริ่มปรับตัวได้แล้วนะ” แม่ตอบพลางเย็บเศษผ้าให้น้องชาย แววตาที่ยังคงเต็มไปด้วยความหวังในแง่ดีทำให้ลินรู้สึกจุกในลำคอ
“แม่ไม่สังเกตเหรอคะว่าช่วงนี้มีคนแปลกหน้ามาป้วนเปี้ยนแถวรั้วบ้านเราบ่อยขึ้น? แล้วของที่เราแบ่งให้ลุงหมายกับป้าน้อย… มันไปอยู่ในมือพวกนักเลงหน้าหมู่บ้านได้ยังไง?”
แม่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มหน้าลง “แม่แค่ไม่อยากให้ใครต้องหิว… ลินลูก พลังที่หนูมี ยายเคยบอกว่ามันคือพร พรมีไว้เพื่อแบ่งปันไม่ใช่เหรอ?”
ลินวางเมล็ดพันธุ์ลงในตะกร้าแรงๆ จนเกิดเสียงดัง “มันไม่ใช่พรค่ะแม่ แต่มันคือ ‘เป้าบนหลัง’ ถ้าคนพวกนั้นรู้ว่าลินทำอะไรได้ เขาจะไม่ขอแบ่งปัน… แต่เขาจะขังลินไว้เป็นทาสผลิตอาหารให้พวกเขา!”
ในเวลาเดียวกัน ที่ห้องโถงกว้างของศาลากลางจังหวัดซึ่งบัดนี้กลายเป็นกองบัญชาการหลักของรัฐบาลส่วนภูมิภาค ชัยนั่งอยู่บนเก้าอี้บุนวมอย่างสง่าผ่าเผย เบื้องหน้าของเขาคือชายในชุดเครื่องแบบติดยศพันเอก และหญิงสาวผมสั้นที่มีดวงตาคมกริบเรืองแสงสีเขียวอ่อน—เธอคือหนึ่งในผู้มีพลังพิเศษระดับสูงที่รัฐบาลเรียกว่า “หน่วยตรวจจับพลังงาน”
“คุณชัย ยืนยันใช่ไหมว่าเด็กสาวคนนี้ไม่ได้ใช้เสบียงที่กักตุนไว้ แต่เธอ ‘สร้าง’ มันขึ้นมาจริงๆ?” พันเอกถามด้วยน้ำเสียงเคร่งครัด
“ยืนยันครับท่าน! ผมเห็นกับตา ผักพวกนั้นสดจนมีหยดน้ำเกาะ ทั้งที่ในรัศมีสิบกิโลเมตรนี้ไม่มีน้ำสะอาดพอจะปลูกอะไรได้เลย แถมไข่ไก่พวกนั้น… มันยังมีอุณหภูมิอุ่นๆ เหมือนเพิ่งออกจากท้องแม่ไก่ ทั้งที่เธอไม่มีเล้าไก่สักตัว!” ชัยพูดด้วยท่าทางกระตือรือร้น “ถ้าท่านได้ตัวลูกสาวผมไป กองทัพของท่านจะไม่มีวันอดอยาก และผม… ผมขอเพียงแค่ที่พักในโซนเอและสิทธิพิเศษในการเข้าถึงยารักษาโรคเท่านั้น”
หญิงสาวผมสั้นหลับตาลงเพื่อทำการซิงโครไนซ์กับข้อมูลจากดาวเทียมพลังงาน “พบร่องรอยการผันผวนของมิติในพิกัดที่คุณชัยบอกค่ะท่าน… มันเป็นพลังงานระดับเข้มข้นที่บริสุทธิ์มาก ไม่เหมือนพลังทำลายล้างทั่วไป แต่มันคือพลังงานแห่งการก่อกำเนิด”
พันเอกยกยิ้มที่มุมปาก “ดี… เตรียมหน่วยจู่โจมเคลื่อนที่เร็ว เราจะไปรับ ‘ทรัพยากรบุคคล’ ล้ำค่าคนนี้มาดูแลเอง อย่าให้ใครในหมู่บ้านนั้นรู้ตัว โดยเฉพาะเป้าหมาย… เราต้องการเธอแบบครบถ้วนสมบูรณ์”
ตัดกลับมายังเบื้องบน…
ในมิติที่ 5 บรรยากาศรอบบัลลังก์เริ่มหนาแน่นขึ้นด้วยแรงกดดัน ตัวตนบนบัลลังก์ขยับนิ้วเรียกหน้าต่างข้อมูลที่เป็นละอองแสงขึ้นมาตรวจสอบพฤติกรรมของชัยและกลุ่มอำนาจใหม่
เขามองดูความละโมบที่ขยายตัวเหมือนเซลล์มะเร็งในกลุ่มคนเหล่านั้น และมองดูลินที่กำลังเตรียมแผนสำรองอย่างโดดเดี่ยว
“ความเมตตาที่ไร้ปัญญา… คือการสร้างปิศาจด้วยมือของตัวเอง” เขาพึมพำ น้ำเสียงแฝงไปด้วยความเวทนาที่เย็นเยียบ
เขาหันไปมองมิติพฤกษาภายในแหวนทองแดง ซึ่งบัดนี้เริ่มมีขนาดกว้างขวางขึ้นจากการสะสมพลังงานของลิน น้ำพุศิลาเริ่มพ่นละอองน้ำที่มีความเข้มข้นของชีวิตสูงขึ้นเรื่อยๆ จนดอกไม้ที่ลินไม่ได้ปลูกเริ่มผลิบานเองตามธรรมชาติ
“ในโลกที่กำลังเน่าเปื่อย กลิ่นหอมของชีวิตมักดึงดูดแมลงวันเสมอ”
เขาสะบัดมือเบาๆ ส่งสัญญาณเตือนภัยบางอย่างเข้าไปในจิตใต้สำนึกของลินโดยตรง ทันใดนั้น ลินที่กำลังนั่งอยู่ในบ้านพลันสะดุ้งสุดตัว เธอรู้สึกได้ถึงความเย็นวาบที่ขั้วหัวใจ ราวกับมีดวงตาเป็นพันคู่กำลังจ้องมองมาที่บ้านหลังนี้จากในความมืด
ลินคว้าพลั่วเหล็กที่เรืองแสงสีทองจางๆ ขึ้นมาทันที แววตาของเธอเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว
“ได้เวลาหนีแล้ว… และครั้งนี้ จะไม่มีใครตามเราเจออีก”
เธอมองไปที่แม่ด้วยสายตาที่เจ็บปวดแต่เด็ดขาด เธอรู้ว่าน้ำใจของแม่ได้ทำลายที่พักพิงนี้ไปเสียแล้ว และการหนีครั้งถัดไป… เธออาจจะต้องกลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับทุกคน แม้แต่กับสายเลือดของตัวเอง…
YOU MAY ALSO LIKE
