โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #67 : กุญแจแห่งอัลเทียและวิวัฒนาการแห่งพร
ท่ามกลางแสงสีม่วงพราวพร่างภายในโหนดดวงดาวที่สาบสูญ “อัลเทีย” เคนโตะ เดินเข้าไปสัมผัสผลึกคริสตัลใจกลางหุบเขา ทันใดนั้น แรงสั่นสะเทือนมหาศาลก็เกิดขึ้น พลังงานดาราจักรไหลบ่าเข้าสู่ร่างกายเสมือนของเขา ก่อนจะควบแน่นกลายเป็น “สร้อยข้อมือโลหะสีเงินวาว” ที่สลักลวดลายวงจรดวงดาวไว้รอบข้อมือ
[แจ้งเตือน: คุณได้ทำการผูกมัด “โหนดดวงดาวเคลื่อนที่: อัลเทีย” สำเร็จ]
[ไอเทมผูกมัด: กุญแจดาราจักร (สร้อยข้อมือ) ]
คุณสมบัติ: สามารถเปิดประตูมิติเชื่อมต่อสู่โหนดอัลเทียได้จากทุกที่ทุกเวลา และโหนดนี้จะเคลื่อนที่ไปตามพิกัดของเจ้าของในจักรวาลเสมือน
“นี่มัน… ห้องลับเคลื่อนที่ชัดๆ!” เคนโตะอุทานด้วยความดีใจ ต่อไปนี้เขาไม่ต้องกลัวว่าใครจะมาแอบยึดฐานทัพของเขาได้อีก เพราะประตูทางเข้าอยู่ที่ข้อมือของเขาเพียงคนเดียว
เคนโตะรีบสั่งการกองทัพโฮมุนครุส “อาย (Eye) ” และ “อามอร์กี้ (Armor-G) ” ให้เริ่มทำหน้าที่ใหม่ทันที ทว่าระบบกลับแจ้งเตือนเงื่อนไขสำคัญ
[ข้อจำกัดแรงงานชีวภาพ:]
โฮมุนครุสสามารถทำหน้าที่ “เก็บเกี่ยว” และ “แปรรูปวัตถุดิบขั้นต้น” ได้เท่านั้น ไม่สามารถทำหน้าที่ปรุงยาหรือประดิษฐ์ไอเทมแทนเจ้าของได้
“เข้าใจแล้ว พรสวรรค์นี้ต้องการให้ฉันเป็นคนลงมือเองสินะ” เคนโตะพยักหน้า เขาหยิบหม้อปรุงยาออกมาจากมิติ แสงจากหน้าต่างระบบสีทองฉายชัดถึงเงื่อนไขใหม่ที่แปรผันตามฝีมือของเขา
[วิวัฒนาการแห่งพร 1,000 เท่า:]
ยิ่งค่าความชำนาญ ($Proficiency$) ในการผลิตสูงขึ้น “กการบีบอัดพลังงาน” จะยิ่งลดลง:
ปัจจุบัน (Level 1) : ยาระดับ Rare ได้ 100 ขวด / Epic ได้ 10 ขวด
เป้าหมาย (Level 10) : ยาระดับ Rare จะเพิ่มขึ้นเป็น 1,000 ขวด / Epic เพิ่มเป็น 100 ขวด (ทลายขีดจำกัดเดิมตามลำดับเลเวล)
เคนโตะไม่รอช้า เขาเริ่มนำ “หญ้าดาราจักร” และ “หยาดน้ำค้างดวงดาว” ที่โฮมุนครุสเก็บเกี่ยวมาให้ เริ่มกระบวนการปรุงยาด้วยตัวเองอย่างประณีต ความเป็นโอตาคุที่เคยจดจ่ออยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์หลายสิบชั่วโมงต่อวัน กลายเป็นสมาธิอันแรงกล้าในโลกเสมือน
[คุณปรุง “โอสถดารากลั่นบริสุทธิ์ (Epic) ” สำเร็จ 1 ขวด]
[พรสวรรค์พันเท่าทำงาน! -> เนื่องจากเลเวลการผลิตยังต่ำ คุณได้รับยาทั้งสิ้น 10 ขวด]
[ค่าความชำนาญการปรุงยาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!]
“แค่ 10 ขวดก็เกินพอแล้วสำหรับตอนนี้” เคนโตะมองดูขวดยาสีม่วงเข้มที่ส่องประกายดาวอยู่ภายใน ยานี้มีคุณสมบัติในการ “ขยายวงจรประสาท” ซึ่งในโลกจริงมันสามารถรักษาอาการอัมพฤกษ์หรือโรคทางสมองได้อย่างดีเยี่ยม
เคนโตะเปิดประตูมิติผ่านสร้อยข้อมือ ก้าวกลับออกมาสู่ป่าหมอกนิรันดร์อย่างเงียบเชียบ ประตูมิติปิดลงทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่า เขาเดินทางกลับเข้าเมืองด้วยความมั่นใจที่ต่างจากเดิม
ในโลกจริง เคนโตะลุกขึ้นจากแคปซูล ร่างกายของเขาตอนนี้ไม่ใช่แค่หายดี แต่มันเริ่มมีความแข็งแกร่งและคล่องตัวผิดมนุษย์มนา เขาหยิบขวดยาสีม่วงที่ส่งออกมาจากเกมขึ้นมาดู
“แต้มความเสียสละจากการขายยาที่ตลาดกลาง มีมากพอที่จะส่งยาตัวนี้ออกไป…” เคนโตะยิ้ม “เมย์ กวิน… พวกแกภูมิใจในไอดีระดับ ‘จักรพรรดิ’ ที่ขโมยไปใช่ไหม? งั้นมาดูกันว่าพวกแกจะทำยังไง เมื่อฉันเริ่มขาย ‘ตั๋วต่อชีวิต’ ให้กับพวกมหาเศรษฐีในโลกจริง!”
เบื้องบนมิติที่ 5 ผู้เฝ้ามองลูบคางอย่างพึงใจที่เห็นเคนโตะยอมลงมือเหนื่อยด้วยตัวเองเพื่อก้าวข้ามขีดจำกัด
“ความลำบากจะหล่อหลอมให้เจ้าแข็งแกร่ง… เคนโตะ จงปรุงยาแห่งโชคชะตาขึ้นมา และทำให้โลกนี้หมุนตามนิ้วมือของเจ้าซะ!”…