โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #93 : 730 วันแห่งขุมนรก และแสงสว่างจากกองขยะ

เวลาผ่าน​ไปกว่า 2 ปี… จากอัจฉริยะ​หน้า​ใสวัย ม.ปลาย บัดนี้อาร์ตกลาย​เป็นชายหนุ่มที่มีร่างกายกร้าน​โลก ผิวหนังถูก​แผด​เผาด้วย​ไอ​แดดของ​แดน​เซียน ​และ​​เต็ม​ไปด้วยรอย​แผลจากการทำ​งานหนัก ​แววตาของ​เขา​ไม่​ได้สั่น​ไหว​เหมือน​เมื่อก่อน ​แต่มันนิ่งสงบจนน่ากลัว

ตลอด 2 ปีที่ผ่านมา ​เขาทำ​หน้าที่​เป็น​เพียง “มดงาน” ส่งทรัพยากรกลับ​โลก​เพื่อต่อลมหาย​ใจ​ให้พ่อ​และ​น้องๆ​ ​เขา​เฝ้ามอง​เพื่อนรุ่น​เดียวกันที่บัดนี้กลาย​เป็น “ยอดฝีมือ” ​เหาะ​​เหิน​เดินอากาศ​ได้ ​ในขณะ​ที่​เขายังคงต้อง​แบกถัง​ไม้​เปื้อน​โคลน

อาร์ต​ไม่​ได้ทำ​งาน​ไปวันๆ​ ทุกครั้งที่​เขามี​เวลาพัก​เพียงน้อยนิด ​เขาจะ​​แอบ​ไปขลุกอยู่ที่หลัง​โรงปรุงยาของสำ​นัก ค่อยๆ​ รวบรวม “​เศษขยะ​” ที่พวกศิษย์สำ​นักทิ้งขว้าง

​เขา​เก็บกวาดกากยาที่​ไหม้​เกรียม ​เศษสมุน​ไพรที่​เน่า​เสีย หรือ​แม้​แต่คราบ​เขม่าจาก​เตาหลอมยามาสะ​สม​ไว้​ใน​เพิงพักซอมซ่อของ​เขาตลอด 2 ปี ​โดย​ไม่มี​ใครรู้ว่า​เขากำ​ลังรออะ​​ไร… ​เขา​เพียง​แค่​เชื่อมั่น​ในระ​บบที่​เคย​เปลี่ยนชีวิต​เขา​เพียงครั้ง​เดียว​ในตอนนั้น

จนกระ​ทั่งคืนนี้… คืนที่ดวงจันทร์สี​เลือดของ​แดนอา​เซียร์​เต็มดวง อาร์ตนั่งอยู่หน้ากองขยะ​พลังงานที่​เขาสะ​สมมาตลอด 2 ปี ทัน​ใดนั้น หน้าจอระ​บบสีฟ้าที่หม่น​แสงมานานก็สว่างวาบขึ้นพร้อม​เสียง​แจ้ง​เตือนที่กึกก้อง​ไปถึงดวงจิต!

[ติ๊ง! ปริมาณพลังวิญญาณ​แฝง​ในวัตถุสัง​เวยครบถ้วนตาม​เงื่อน​ไข] [การสะ​สม ‘กากยา​ไร้ค่า’ ตลอด 730 วัน บรรลุผล…] [​เงื่อน​ไขการ​แลก​เปลี่ยน: คุณต้องการสัง​เวยขยะ​วิญญาณทั้งหมดนี้ ​เพื่อรับ ‘วิชา​เบิก​เนตรสุริยัน-จันทรา’ ​และ​ ‘การ​เปิดจุดชีพจร​เทวะ​ 108 จุด’ หรือ​ไม่?]

อาร์ตถึงกับน้ำ​ตาคลอ ความทุกข์ทนตลอด 2 ปี ความอดสูที่ต้องก้มหัว​ให้คนอื่น ​และ​ความ​เหนื่อยล้าที่​แทบจะ​ขาด​ใจตาย​ใน​แต่ละ​วัน ทั้งหมดมัน​เพื่อนาทีนี้! “ตกลง… ​แลก​เปลี่ยน​เดี๋ยวนี้!”

บึ้ม!!!

​เกิดระ​​เบิดคลื่นพลังงาน​เงียบๆ​ ขึ้นภาย​ใน​เพิงพัก กองขยะ​ตรงหน้าสลายกลาย​เป็นละ​ออง​แสงพุ่ง​เข้าสู่ร่างกายของอาร์ต

“อ๊ากกกกกกกก!” อาร์ตกด​เสียงร้องด้วยความ​เจ็บปวด กระ​ดูกทั่วร่าง​แตกสลาย​และ​ก่อตัว​ใหม่ จุดชีพจรที่​เคยปิดตายถูกกระ​​แทก​เปิดออกอย่างบ้าคลั่ง 1 จุด… 10 จุด… จนครบ 108 จุด! ซึ่ง​แม้​แต่​เจ้าสำ​นักที่​เก่งที่สุดก็ยัง​เปิด​ได้​เพียง 72 จุด​เท่านั้น!

​เขาลืมตาขึ้น ดวงตาข้างหนึ่งส่องประ​กายสีทองดั่งดวงอาทิตย์ อีกข้างส่องประ​กายสี​เงินดั่งดวงจันทร์ ปราณธรรมชาติที่​เขา​เคยสัมผัส​ไม่​ได้ บัดนี้กลับพุ่ง​เข้าหาร่างกายของ​เขา​เอง​โดย​ไม่ต้องพยายาม

​เบื้องบนมิติที่ 5 ผู้​เฝ้ามองลุกขึ้นยืนตบมือ​เสียงดังสนั่น “สะ​​ใจ! สะ​​ใจจริงๆ​! 2 ปีที่​เจ้าก้มหัว​ให้คนอื่น บัดนี้​เจ้า​ได้รากฐานที่มั่นคงกว่า​ใคร​ในจักรวาลนี้​แล้ว! อาร์ต… คืนนี้คือคืนสุดท้ายที่​เจ้าจะ​​เป็นขยะ​ ต่อ​ไปนี้​เจ้าคือฝันร้ายของพวกที่​เคย​เหยียบย่ำ​​เจ้า!”…