โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 118 การทะลวง! จิตวิญญาณระดับวิญญาณ

บทที่ 118 การทะลวง! จิตวิญญาณระดับวิญญาณ

“ตูม ตูม ตูม!!!”

เมื่อก้าวเข้าสู่พื้นที่แกนกลาง หวังฮ่าวรู้สึกถึงพลังจิตของเขาที่ตื่นตัวถึงขีดสุด

พลังมารมายาที่จับต้องได้โจมตีทั้งจิตใจและร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง

【เคล็ดหลอมวิญญาณดารา】ทำงานไม่หยุด ลมหายใจสีทองอบอุ่นหล่อเลี้ยงสมองของหวังฮ่าว

หวังฮ่าวรู้สึกถึงพลังดาราในสมองถูกดึงดูด

เขาตกอยู่ในสภาวะที่ไม่อาจเชื่อได้

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่【เคล็ดหลอมวิญญาณดารา】ทะลวงสู่ระดับชำนาญ! วิญญาณ +60! สามารถใช้ตราดารา ปกป้องตนเองหรือใช้โจมตีได้】

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่พลังวิญญาณถึง 130 ทะลวงสู่จิตวิญญาณระดับวิญญาณ!】

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังในสมองหวังฮ่าว

【เคล็ดหลอมวิญญาณดารา】ทะลวงแล้ว หวังฮ่าวดีใจสุดขีด

สามารถใช้ตราดารา… หวังฮ่าวสูดหายใจลึก

ตราดาราคือทักษะพิเศษของพลังดาราในวิชายุทธระดับ S 【เคล็ดหลอมวิญญาณดารา】 เทียบได้กับทักษะย่อยที่มากับวิชา

พลังเทียบเท่าวิชายุทธระดับ B

ยิ่งกว่านั้น การโจมตีของตราดารามุ่งที่จิตใจ นักรบทั่วไปแทบไม่มีเวลาตอบสนองก็ถูกปราบ

ตราดารายังปกป้องตนเองได้ หากถูกจิตวิญญาณอื่นโจมตี ก็ต้านทานได้

ระดับจิตวิญญาณก็ทะลวงแล้ว หวังฮ่าวคิด

จิตวิญญาณระดับวิญญาณเทียบเท่านักรบระดับปรมาจารย์

ครั้งหน้าถ้าเจอปรมาจารย์ขั้นเก้า คงไม่ลำบากขนาดนั้น

การมาป่าใจมารครั้งนี้ไม่ผิดหวัง ทำให้วิชาหลอมวิญญาณและระดับจิตวิญญาณทะลวง

หลังระดับจิตวิญญาณทะลวง หวังฮ่าวรู้สึกว่าพลังมารมายารอบตัวส่งผลน้อยลงมาก

เจตนาฆ่าจางๆ ก็แทบไม่กระทบเขา

พลังมารมายารอบนี้อ่อนลงหรือ?

ไม่ใช่ ฉันแข็งแกร่งขึ้น… หวังฮ่าวเดินเข้าไปข้างใน

“ซู่ ซู่ ซู่!!!”

เดินได้สองก้าว หวังฮ่าวได้ยินเสียงลมรอบตัว

【เคล็ดหลอมวิญญาณดารา】ทำงานเต็มที่ ตราดาราค่อยๆ ปรากฏ ปกป้องหวังฮ่าวแน่นหนา

ตาหวังฮ่าวสว่างด้วยแสงประหลาด พื้นที่แกนกลางที่ปกคลุมด้วยหมอก ในสายตาของหวังฮ่าวที่ใช้พลังจิตและ【ดวงตาวิญญาณส่องสว่าง】 เผยโฉมที่แท้จริง

รอบพื้นที่แกนกลาง นอกจากต้นไม้โบราณอันน่าสะพรึง หนวดเถาวัลย์แปลกประหลาด ยังมีดอกมารมายาเต็มไปหมด

ข้างต้นไม้โบราณ มีเผ่ามารมายา ปีกสีเทา หน้าผากมีตราเหมือนดอกมารมายา

ไกลออกไป มีนักรบหลายคนสู้กับเผ่ามารมายา

หวังฮ่าวสำรวจสภาพแวดล้อมอันน่าสะพรึง พบว่าเผ่ามารมายาหลายตัวจ้องเขาด้วยสายตาคาดหวัง

เหมือนถ้าเขาก้าวต่อ พวกมันจะโจมตี

“ฉีก!!!”

หวังฮ่าวใช้【เคล็ดหลอมกายสายฟ้า】 พลังสายฟ้าไหลเวียนในร่าง

บรรยากาศกดดันในอากาศลดลง

หวังฮ่าวที่มีการป้องกันสองชั้น เดินเข้าไปข้างในช้าๆ

“วูบ!!!”

เดินได้ไม่กี่ก้าว เผ่ามารมายารอบตัวโจมตีหวังฮ่าว

เผ่ามารมายากระพือปีกสีเทา พุ่งมาด้วยความเร็ว

ที่ที่พวกมันบินผ่านมีกลิ่นเย้ายวนจางๆ

หวังฮ่าวมองเผ่ามารมายาหน้าตาน่าสะพรึง หยิบดาบเลือดเหล็กจากแหวนมิติอย่างรวดเร็ว

เคล็ดเก้ายมโลกหนาวเหน็บและพลังหนาวเหน็บสุดขั้วไหลเวียนในร่างหวังฮ่าว

บรรยากาศรอบตัวเย็นยะเยือกจากพลังหนาว แม้แต่เผ่ามารมายาที่พุ่งมาก็เหมือนถูกกระทบ

ร่างเต็มไปด้วยผลึกน้ำแข็ง

หวังฮ่าวตาเข้มข้น ดาบเลือดเหล็กที่เต็มไปด้วยพลังฟันออกไปอย่างรวดเร็ว

“ซู่ ซู่ ซู่!!!”

แสงดาบลงมา เผ่ามารมายาแตกเป็นเสี่ยง

กลิ่นอายลึกล้ำกระจาย บรรยากาศกดดันลดลงมาก

เผ่ามารมายาที่ยังไม่โจมตี ตาแดงก่ำจ้องหวังฮ่าว

หวังฮ่าวแค่นเสียง ไม่สนใจ เดินต่อไป

หลังฆ่าเผ่ามารมายา หวังฮ่าวรู้สึกถึงเจตนาฆ่าที่เพิ่มในตัว

เผ่ามารมายาที่อ่อนแอกว่ารู้สึกเกรงกลัวเมื่อมองเขา

เมื่อหวังฮ่าวเดินต่อ มีมารหลายตัวโจมตีเขา

แต่ในพลังอันแข็งแกร่งของหวังฮ่าว พวกมันไร้การต้านทาน

…

ส่วนลึกของพื้นที่แกนกลางป่าใจมาร

ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยดอกมารมายา ศพเผ่ามารมายากระจัดกระจาย

กลิ่นคาวเลือดและพลังมารมายาพัดผ่านรอบด้าน

ชายหนุ่มร่างกำยำยืนบนพื้นชื้น พลังสายฟ้าส่องทั่วร่าง พลังสายฟ้าดุร้ายเกือบขจัดพลังมารมายา

ด้วยพลังสายฟ้าดุร้าย เขาเหมือนเทพสายฟ้าที่ไม่อาจรุกล้ำ

รอบตัวเหมือนเป็นสุญญากาศ ไม่มีอะไรเข้าใกล้ได้

สายฟ้าดังฉี่ฉี่ในอากาศ

เสียงระเบิดสายฟ้าทำให้พื้นที่แกนกลางที่กดดันและคาวเลือดดุร้ายขึ้น

ตรงข้ามชายหนุ่มเป็นมารหน้าตาน่าสะพรึง

มารมีกลิ่นอายสีเลือดพันรอบตัว

ตามารจ้องชายหนุ่ม ราวกับจะฉีกเขาด้วยสายตา

กลิ่นอายทั้งสองปะทะกันในอากาศ ราวกับเข็มต่อหนาม ส่งผลต่อทั้งพื้นที่

“หลินเฉิง ครั้งก่อนแกโชคดีชนะฉัน ครั้งนี้ ฉันจะเอาชีวิตแก!” มารตาแดงก่ำ พูดอย่างน่าสะพรึง

หลินเฉิงได้ยิน พูดเรียบ “มั่วเถิง มือปราบ มาอีกร้อยครั้งแกก็แพ้ ครั้งก่อนไม่ฆ่าแก ครั้งนี้อย่าหนีไปไหน!”

คำพูดหลินเฉิงจบ พลังสายฟ้าพุ่งออก โจมตีมั่วเถิง

ใบหน้ามั่วเถิงเต็มไปด้วยความเย็นชา พลังเลือดรอบตัว ผสานเจตนาฆ่าและกลิ่นคาวเลือดรอบด้าน ยิ่งน่าสะพรึง

มั่วเถิงมองพลังสายฟ้าของหลินเฉิง ยิ้มมุมปาก ท่าเดิมนี่ยังคิดว่าจะได้ผล?

“ตูม ตูม ตูม!!!”

พลังสายฟ้าของหลินเฉิงดังก้องในอากาศ

พลังเลือดสีแดงของมั่วเถิงหมุนเหมือนพายุ หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง