ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 353 ทำไมพวกเจ้ำถึงนั่งอยู่ที่ที่นั่งกรรมกำร?
งำนเทศกำลแคว้นชิงเปิ ดอย่ำงเป็ นทำงกำร สิ่งที่ดึงดูดควำมสนใจที่สุดคือกำรประลองใหญ่ของคนรุ่นใหม่
ทุกปีในกำรประลองใหญ่จะมีผู้บำเพ็ญหนุ่มสำวที่มีศักยภำพสูงปรำกฏตัว ทำให้ผู้บำเพ็ญที่ใช้ชีวิตทั้งชีวิตอย่ำงไร้ชื่อเสียงได้แต่แหงนหน้ำมองฟ้ ำถอนใจด้วยควำมละอำยใจ
ควำมจริงก็พิสูจน์ศักยภำพของผู้บำเพ็ญเหล่ำนี้ ยกเว้นผู้ที่จบชีวิตลงด้วยอุบัติเหตุ ส่วนใหญ่ล้วนประสบควำมสำเร็จมีชื่อเสียง บ้ำงก็ได้เป็ นเจ้ำสำนัก บ้ำงก็ตั้งสำนักของตนเอง
ไม่เพียงแต่ทำงกำรแคว้นชิงจะให้ควำมสำคัญกับผู้บำเพ็ญหนุ่มสำวเหล่ำนี้ ยังมีสำนักและกลุ่มอิทธิพลหลำยแห่งแฝงตัวอยู่ในงำน หวังว่ำจะดึงตัวพวกเขำไปอยู่ด้วย
อำจเป็ นเพรำะยุคทองกำลังจะมำถึง สองสำมปี มำนี้ผู้บำเพ็ญหนุ่มสำวที่เข้ำร่วมกำรประลองใหญ่ล้วนไม่ธรรมดำ ทำลำยสถิติของรุ่นก่อนๆ ไม่หยุด
“ดูเร็ว คนนั้นใช่หลี่เสี่ยวหยำงจำกสำนักตึ้งฟงหรือไม่ ได้ยินว่ำเขำอยู่ในขั้นฝึ กลมปรำณสมบูรณ์แล้ว ตอนที่เขำออกจำกเขำไปท่องเที่ยว เจอโจรดักปล้น เขำถือหอกใหญ่ แทงทะลุโจรขั้นฝึ กลมปรำณระดับเก้ำทั้งสำมคนในครำวเดียว!”
“อะไรนะ อำยุน้อยขนำดนี้ก็อยู่ในขั้นฝึกลมปรำณสมบูรณ์แล้ว? นี่เป็ นระดับที่สำมำรถติดอันดับแปดคนแรกได้นะ!”
ขั้นฝึ กลมปรำณระดับเก้ำก็สำมำรถลองบรรลุขั้นสร้ำงฐำนได้ เพื่อเพิ่มอัตรำควำมสำเร็จในกำรบรรลุขั้นสร้ำงฐำน ทุกคนจะขัดเกลำระดับนี้อย่ำงพิถีพิถัน นั่นคือสิ่งที่คนภำยนอกเรียกว่ำขั้นฝึ กลมปรำณสมบูรณ์
ผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่ที่มำดูกำรประลองล้วนอยู่ในขั้นฝึกลมปรำณ ขั้นฝึกลมปรำณสมบูรณ์คือเป้าหมำยสูงสุดของพวกเขำ
สำนักเซียนทั้งห้ำไม่มีแนวคิดนี้ พวกเขำไม่สนใจแม้แต่จะแบ่งระดับขั้นฝึกลมปรำณ ไม่ว่ำจะเป็ นขั้นฝึกลมปรำณระดับหนึ่งหรือขั้นฝึกลมปรำณสมบูรณ์ก็ไม่มีอะไรแตกต่ำงกัน
“ยังมีหญิงสำวที่สวยมำกคนนั้นข้ำงๆ ชื่อเฉียวหงเหยี่ย มำจำกสำนักอู้ซิ่วซึ่งเป็ นสำนักระดับหนึ่ง ก็อยู่ในขั้นฝึกลมปรำณสมบูรณ์เช่นกัน มีรำกฐำนไม้และไฟ สำนักอู้ซิ่วเคยจัดกำรประลองภำยในสำนัก มีผู้เข้ำร่วมขั้นฝึกลมปรำณสมบูรณ์หลำยคน เฉียวหงเหยี่ยได้อันดับหนึ่งในกำรประลองครั้งนั้น!”
“ขั้นฝึกลมปรำณสมบูรณ์ในปีก่อนๆ สำมำรถติดอันดับแปดคนแรกได้ แต่ปีนี้พูดยำก มีข่ำวลือว่ำปีนี้มีคนขั้นสร้ำงฐำนมำเข้ำร่วมหลำยคน!”
“ขั้นสร้ำงฐำนที่อำยุไม่ถึงสิบแปดปี?! และมีหลำยคนด้วย?”
เพื่อนพูดอย่ำงลึกลับ “เคยได้ยินชื่อกู้ชีเซิงจำกสำนักฉำงหงไหม เกิดในปีอิน เดือนอิน ยำมอิน มีร่ำงเสวี่ยนอิน ตอนเกิดเจอภัยพิบัติใหญ่ หำกไม่ได้ประมุขสำนักฉำงหงช่วย คงตำยตั้งแต่เด็ก”
“ร่ำงเสวี่ยนอินถูกสวรรค์อิจฉำ เกิดมำก็เจอภัยพิบัติใหญ่ ถ้ำผ่ำนพ้นไปได้ กำรบำเพ็ญจะรำบรื่น ถ้ำผ่ำนไม่ได้ ก็จะตำยกลำงคัน”
“เมื่อวำนมีคนเห็นกู้ชีเซิงมำแล้ว เขำอยู่ในขั้นสร้ำงฐำนช่วงต้นแล้ว”
“สวัสดี พวกเรำมำสมัครเข้ำร่วมกำรแข่งขัน”
ตำรวจลงทะเบียนรำยชื่ออยู่ไม่ไกล เงียบสงบ
โดยทั่วไปจะลงทะเบียนล่วงหน้ำ แต่ก็มีบำงส่วนที่ตัดสินใจกะทันหันมำเข้ำร่วมกำรแข่งขัน
ตำรวจมองสองคนที่มีรอยยิ้มอ่อนโยนแวบหนึ่ง มองไม่ออกว่ำทั้งสองอยู่ระดับไหน เขำไม่ได้ใส่ใจนัก กำรพกวัตถุวิเศษปิดบังพลังยุทธ์ติดตัวออกมำเป็ นเรื่องปกติ
ชี้ไปที่ก้อนหินข้ำงๆ พูดว่ำ “นี่คือหินเสวี่ยนเทียนคุณภำพต่ำที่สุด เฉพำะผู้บำเพ็ญขั้นฝึกลมปรำณช่วงปลำยขึ้นไปถึงจะทำลำยได้ ทำลำยหินซะ”
หินเสวี่ยนเทียนสำหรับสองคนไม่ต่ำงจำกเต้ำหู้ ตบเบำๆ หินก็แตกกระจำย
“ดูเหมือนจะเป็ นขั้นสร้ำงฐำน ปีนี้มีมังกรซ่อนเสือหมอบจริงๆ”
“นี่คือหินวงปี วำงมือลงไป ป้ อนพลังวิเศษเข้ำไป”
อีกด้ำนหนึ่งของตำรวจมีก้อนหินที่มีลักษณะคล้ำยท่อนไม้วำงอยู่ บนนั้นมีวงกลมซ้อนกันเป็ นชั้นๆ เป็ นสิ่งที่โลกกำรบำเพ็ญใช้ทดสอบอำยุโดยเฉพำะ
ทั้งสองวำงมือลงไป ป้ อนพลังวิเศษเข้ำไป วงกลมสว่ำงขึ้นทีละวง สุดท้ำยหยุดที่วงที่สิบเจ็ด
“อำยุไม่ถึงสิบแปดปี สำมำรถเข้ำร่วมกำรแข่งขันได้”
“ชื่อ?”
“ลู่หยำง”
“สำนัก”
“สำนักเวิ่นเต๋ำ”
“หำ?” ตำรวจเงยหน้ำขึ้นทันที มองสำรวจอีกฝ่ ำยอย่ำงละเอียดรำวกับเห็นผี
ลู่หยำงแปลกใจ “มีปัญหำอะไรหรือ?”
ตำรวจนึกถึงคำพูดของท่ำนผู้ปกครองแคว้น: ต้องส่งเสริมให้มีคนเข้ำร่วมกำรประลองใหญ่ ยิ่งมีคนมำเข้ำร่วมมำกยิ่งดี อย่ำกลัวว่ำคนที่มำเข้ำร่วมจะมีภูมิหลังยิ่งใหญ่ ให้กลัวว่ำคนที่มีภูมิหลังยิ่งใหญ่จะไม่มำเข้ำร่วม
ศิษย์สำนักเวิ่นเต๋ำสองคนมำเข้ำร่วมกำรแข่งขัน ท่ำนผู้ปกครองแคว้นคงจะดีใจมำก
“ไม่ ไม่มีอะไร เจ้ำสำมำรถเข้ำร่วมกำรประลองใหญ่ได้ แล้วเจ้ำล่ะ เจ้ำชื่ออะไร?”
“เมิ่งจิ่งโจว ก็มำจำกสำนักเวิ่นเต๋ำเช่นกัน”
“นี่ หมำยเลขของพวกเจ้ำ อีกหนึ่งส่วนสิบห้ำชั่วยำม จะเริ่มจับสลำก จัดลำดับกำรต่อสู้ พวกเจ้ำเตรียมตัวให้พร้อม”
“ไม่มีปัญหำ!”
“แปลกจริง กำรประลองรอบแรกใกล้จะเริ่มแล้ว ทำไมยังไม่เห็นลู่หยำงกับเมิ่งจิ่งโจวเลย?” หลำนถิงนั่งอยู่บนที่นั่งกรรมกำร รู้สึกสงสัย
“บำงทีอำจจะเจออุบัติเหตุระหว่ำงทำง ทำให้ล่ำช้ำ” ไป๋ หมิงคำดเดำ เรื่องแบบนี้พบได้บ่อย เขำออกจำกเขำไปท่องเที่ยวก็มักจะเจออุบัติเหตุไม่คำดฝัน
“รอ” เหยียนเทียนจื้อตำมนิสัยประหยัดคำพูด
หลำนถิงเพิ่งรู้จักเหยียนเทียนจื้อ ยังไม่คุ้นเคย ไป๋ หมิงบอกหลำนถิงว่ำ เหยียนเทียนจื้อพูดน้อยมำตลอด อย่ำหวังว่ำเขำจะให้คะแนน
หลำนถิงทำได้แต่ถอนใจ ดูท่ำภำระกำรให้คะแนนคงต้องตกอยู่ที่นำง
คนด้ำนล่ำงสังเกตเห็นคนทั้งสำมบนที่นั่งกรรมกำร กระซิบกระซำบกัน
“สำมคนนั่นเป็ นใครกัน ดูอำยุน้อยมำก จะเป็ นกรรมกำรได้หรือ?”
“โดยเฉพำะเด็กสำวคนนั้น สวยก็สวย ข้ำไม่เคยเห็นใครสวยขนำดนี้มำก่อน แต่ดูเหมือนไม่มีประสบกำรณ์กำรต่อสู้เลย”
“นี่แหละที่เจ้ำไม่เข้ำใจ สำมคนนี้เป็ นศิษย์สำนักเซียน เป็ นยอดคนของสวรรค์ ข้ำได้ยินมำว่ำทั้งสำมคนนี้โดดเด่นที่สุดในหมู่คนรุ่นเดียวกันในสำนักของพวกเขำ!”
“ไม่ใช่แค่นั้น ญำติข้ำทำงำนในจวนทำงกำร เขำบอกว่ำทั้งสำมคนนี้อยู่ในขั้นแก่นทองคำ!”
“ขั้นแก่นทองคำ?!”
“รู้แล้วใช่ไหมว่ำช่องว่ำงของพรสวรรค์มันห่ำงกันขนำดไหน?”
คนที่มำเข้ำร่วมกำรแข่งขันสูงสุดก็แค่ขั้นสร้ำงฐำน ขั้นแก่นทองคำให้คะแนนขั้นสร้ำงฐำนก็เพียงพอแล้ว
หลำนถิงกวำดตำมองข้อมูลของผู้เข้ำแข่งขันรอบแรก พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ผู้เข้ำแข่งขันรอบแรกคือศิษย์ผู้รับกำรถ่ำยทอดฝ่อองเหอจำกสำนักชีฉิงซึ่งเป็ นสำนักระดับหนึ่ง เมื่อไม่นำนมำนี้ ฝ่อองเหอไม่ได้ใช้ยำลูกกลอนสร้ำงฐำน อำศัยรำกฐำนที่สั่งสมในขั้นฝึ กลมปรำณ บรรลุขั้นสร้ำงฐำนในครำวเดียว ตอนนี้อยู่ในขั้นสร้ำงฐำนช่วงต้น”
“สำนักชีฉิงใช้วิถีดนตรีแสดงควำมเข้ำใจต่อเจ็ดอำรมณ์หกควำมปรำรถนำ ฝ่อองเหอได้รับกำรถ่ำยทอดแท้จริงของสำนักชีฉิง เชี่ยวชาญวิถีดนตรี บทเพลง ‘หลี่หวน’ ของเขำทำให้นกหยุดบิน ดอกไม้ผลิบำน!”
“ฝ่อองเหอเป็ นตัวเต็งของกำรประลองใหญ่ครั้งนี้ เรำมำรอชมกำรแสดงของเขำกัน!”
ฝ่อองเหอมุมปำกยกขึ้นเป็ นรอยยิ้มมั่นใจ ด้วยพลังยุทธ์ขั้นสร้ำงฐำนช่วงต้นของเขำ แน่นอนว่ำต้องโดดเด่นในกำรประลองใหญ่ครั้งนี้ กำรเดินทำงในยุทธภพ หนึ่งคือพึ่งพลังยุทธ์ สองคือพึ่งชื่อเสียง กำรประลองครั้งนี้คือจุดเริ่มต้นที่เขำจะได้ชื่อเสียง!
“คู่ต่อสู้ของฝ่อองเหอคือผู้เข้ำแข่งขันที่สมัครกะทันหัน เขำคือ… ลู่หยำงจำกสำนักเวิ่นเต๋ำ?!”
หลำนถิงพูดไปครึ่งหนึ่งก็แทบจะรักษำสีหน้ำไว้ไม่อยู่ นำงวำงข้อมูลในมือลง มองไปที่เวทีประลอง เห็นร่ำงที่คุ้นเคย แสดงสีหน้ำประหลำดมำก
นำงหันไปมองไป๋ หมิงข้ำงๆ ไป๋ หมิงก็มีสีหน้ำเหมือนนำง
ลู่หยำงเห็นหลำนถิงและไป๋ หมิงบนเวทีประลอง ก่อนอื่นก็ยกมือทักทำย จำกนั้นก็เกำหัวอย่ำงงุนงง
เกิดอะไรขึ้น? ไม่ใช่บอกว่ำมำเข้ำร่วมกำรประลองหรอกหรือ ทำไมพวกเจ้ำถึงนั่งอยู่ที่ที่นั่งกรรมกำร?
YOU MAY ALSO LIKE
