ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 534 เผ่าทะเลและดินแดนน ้าแข็ง

เผ่าทะเลจริงๆ แล้วเป็นหนึ่งในตระกูลปีศาจ คือปีศาจที่อาศัยอยู่
ในทะเลเป็นเวลานาน
อย่างเช่น ตระกูลมังกร ในเขตปีศาจมีตระกูลมังกร ในทะเล
ตะวันออกก็มีตระกูลมังกร มังกรที่อยู่ในทะเลตะวันออกก็นับเป็น
สมาชิกของเผ่าทะเล
เมื่อพวกเขาเพิ่งมาถึงสายธาตุน ้า สายตาทั้งหกคนพลันดับมืด
มองไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น จนกระทั่งเงาดำค่อยๆ เคลื่อนห่างออกไป จึง
เห็นชัดว่าเป็นอะไร
“นั่นคือวาฬ เป็นสัตว์ที่มีเฉพาะในทะเลตะวันออก ยังไม่ได้เปิด
ดวงจิต”
กลุ่มคนเห็นสิ่งมีชีวิตกลุ่มหนึ่งที่มีร่างเป็นมนุษย์แต่หางเป็นปลา
ล้วนเป็นสตรี ใบหน้างดงาม รูปร่างดีเยี่ยม ส่วนสำคัญปกปิดด้วย
เปลือกหอย ดวงตาเป็นสีน ้าเงินทะเล
“นี่คือเผ่าคนปลา หรือเรียกอีกชื่อว่าเผ่าคนมัจฉา ตำนานว่ากัน
ว่าเป็นผลลัพธ์จากการแปรกายของมนุษย์โบราณกับปีศาจปลาใหญ่
พวกเขาชอบเคลื่อนไหวเป็นฝูง คนปลาเพศหญิงออกไปล่าอาหาร
คนปลาเพศชายอยู่จัดการบ้านเรือน”

ทันใดนั้น มีคนปลาอีกคนว่ายผ่าน หางกระพือพลิ้ว รูปโฉมโดด
เด่นกว่าเผ่าคนปลาที่เห็นเมื่อครู่มาก ช้อนตามองกลุ่มคนแวบหนึ่ง
แล้วว่ายต่อไป
“นั่นเป็นคนปลาที่ถูกคัดออกจากฝูงหรือ?”
“ไม่ใช่ นั่นคือศิษย์พี่หญิงถังผู้มีรากฐานน ้าของข้า นางชื่อถังฝู
หลิง กำลังศึกษาวิธีที่คนรากฐานน ้าจะพ่นน ้าทะเลออกมาได้ ช่วงนี้
มักแปลงกายเป็นคนทะเลบ่อยๆ”
ลู่หยางสงสัยยิ่งนัก “คนรากฐานน ้าพ่นน ้าทะเลออกมาได้ยาก
หรือ?”
“แน่นอนว่ายาก รากฐานน ้าเป็นน ้า แล้วจะมีเกลือออกมาได้
อย่างไร?”
ลู่หยางรู้สึกว่าเรื่องนี้คงยากจริงๆ
“แต่ทำไมต้องศึกษาเรื่องนี้ด้วย มีประโยชน์อะไร?”
สีหน้าไป๋หมิงแสดงความอึดอัดใจ “เรื่องอัปยศภายในไม่ควร
เปิดเผย พวกท่านรู้เรื่องนี้แล้วอย่าได้แพร่งพรายออกไป ระวังเรื่องจะ
ทราบถึงหูราชสำนัก”
“วางใจเถอะ ปากพวกเราแน่นหนามาก” เมิ่งจิ่งโจวรับรองคำพูด
ซึ่งเป็นความจริง ตำแหน่งรองประมุขลัทธิสวรรค์และศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ทั้ง

สี่ของพวกเขายังไม่มีใครรู้แม้แต่คนเดียว แสดงถึงความเคร่งครัดใน
การเก็บความลับ
แน่นอนว่าจากอีกแง่มุมหนึ่ง พวกเขากลัวว่าหากเปิดเผยตัวตน
อาจต้องเผชิญอันตรายถึงชีวิต จึงเป็นการรักษาชีวิตไว้
“ศิษย์พี่หญิงถังชอบเงิน ได้ยินว่าการค้าเกลือหนีภาษีทำเงินได้
เร็ว นางเลยเตรียมค้าเกลือเถื่อน”
เมิ่งจิ่งโจว “……”
ไม่แปลกที่ไม่กล้าให้ราชสำนักรู้
“ที่นี่มีน ้าทะเลมากมาย เอามาตากให้แห้งเป็นเกลือก็ได้มิใช่
หรือ?”
“ศิษย์พี่หญิงถังบอกว่า นางทำอะไรนางรับเอง ถ้าเอาน ้าทะเลมา
ตากเกลือขาย ราชสำนักอาจสืบย้อนมาถึงสำนักของเรา”
“โอ้โห คิดรอบคอบขนาดนี้” หลี่หาวเหรินชื่นชม คิดเตรียม
แม้กระทั่งแผนหลังความตาย เครือข่ายความคิดที่ละเอียดรอบคอบ
ขนาดนี้ เกือบจะเทียบเท่าชิ่นห่าวเหรินแล้ว
“นั่นคือเผ่าเต่า นั่นคือเผ่าฉลาม และนั่นคือเผ่าหอย” ไป๋หมิง
ชี้ให้เห็นที่มาของสิ่งมีชีวิตทะเลแต่ละชนิด พวกเขาเห็นว่าเป็นแขก
ของสำนักธาตุทั้งห้า จึงพยักหน้าทักทาย

เผ่าเต่าที่แบกกระดองหนักอึ้ง เผ่าฉลามที่ยังมีเหงือกบนใบหน้า
และหญิงสาวเผ่าหอยที่กำลังขับขานบทเพลง
“น่าเสียดายที่ตระกูลมังกร ตระกูลคุนเผิง เผ่าทะเลระดับสูง
เหล่านั้นไม่ยอมออกจากทะเลตะวันออกมาอยู่ที่สำนักเรา ถึงแม้จะ
ยินยอม ก็แค่มาชมโลกกว้าง วนรอบหนึ่งแล้วกลับไป” ไป๋หมิงรู้สึก
เสียดายอยู่บ้าง เขาไม่เคยมีโอกาสพบตระกูลมังกรหรือตระกูลคุนเผิง
“ตระกูลคุนเผิงเคยขอให้ข้าทำเรื่องหนึ่ง” เซียนอมตะกล่าว
แน่นอนว่านางเคยพบตระกูลคุนเผิง แม้แต่บรรพบุรุษของตระกูลคุน
เผิงยังต้องแสดงความเคารพนบนอบต่อนาง
“ขอให้ท่านทำอะไร?”
ขอให้ท่านไว้ชีวิตพวกเขา หรือขอให้ทำอาหารให้อร่อยกว่านี้?
คำเตือนของแก่นทองอมตะทำให้ลู่หยางกลืนคำพูดนี้กลับไป
“เคยได้ยินคำบรรยายของมนุษย์เกี่ยวกับตระกูลคุนเผิงไหม?
‘ทะเลเหนือมีปลาตัวหนึ่ง ชื่อว่าคุน ขนาดของคุนใหญ่หลายพันลี้
แปรร่างเป็นนก ชื่อว่าเผิง หลังของเผิงยาวหลายพันลี้’ ”
สมัยโบราณตอนที่ดาวเคราะห์ยังมีอยู่ ตระกูลคุนเผิงอาศัยอยู่บน
ดาวเคราะห์ที่ชื่อว่าทะเลเหนือ
“เคยได้ยิน แล้วมีอะไรหรือ?”

“ตอนนั้นบรรพบุรุษตระกูลคุนเผิงมาหาข้า บอกว่าเนื่องจาก
มาตรฐานหน่วยวัดไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน แต่ละเผ่าใช้มาตรฐาน
ไม่เหมือนกัน โดยเฉพาะเรื่อง ‘หนึ่งลี้’ ‘หนึ่งฉื่อ’ ที่ไม่ตรงกัน ทำให้
การบรรยายตระกูลคุนเผิงเกิดความคลาดเคลื่อน ไม่สามารถระบุ
ชัดเจนว่าพวกเขายาวเท่าไร”
“บรรพบุรุษตระกูลคุนเผิงจึงขอให้พวกเราห้าเซียนยุคโบราณ
กำหนดมาตรฐานหน่วยวัด พอดีตอนนั้นพวกเราก็มีความคิดนี้พอดี
จึงตกลงตามคำขอของเขา”
ลู่หยาง “……”
ที่แท้คำบรรยายนั้นเข้าใจกันอย่างนี้นี่เอง
“รู้สึกเย็นขึ้นนะ” เดินทางไปได้สักพัก เถาเหยาเยี่ยถาม
ขั้นแก่นทองคำไม่กลัวร้อนหนาว แต่ยังรับรู้อุณหภูมิภายนอกได้
“ข้างหน้าคือดินแดนน ้าแข็ง เป็นสิ่งที่ผู้อาวุโสสายธาตุน ้ารุ่นแรก
สร้างด้วยกำแพงกำบัง ภายหลังได้รับการเสริมแต่งจากผู้อาวุโสสาย
ธาตุน ้ารุ่นต่อๆ มา ทำให้พื้นที่ขยายกว้างขึ้นเรื่อยๆ และแข็งหนา
ยิ่งขึ้น ปกติไม่ค่อยมีใครมา พวกท่านอยากไปดูไหม?”
วิชาและอาคมธาตุน ้าแข็งถือเป็นสาขาย่อยของธาตุน ้า ยังมี
รากฐานน ้าแข็งซึ่งเป็นรากฐานน ้าที่กลายพันธุ์ ดินแดนน ้าแข็งจึงเป็น
สถานที่ที่ผู้บำเพ็ญรากฐานน ้าต้องการเช่นกัน

ขณะที่กำลังพูด ภูเขาน ้าแข็งมหึมาก้อนหนึ่งลอยมาช้าๆ แม้แต่
วาฬยักษ์เมื่อเทียบกับภูเขาน ้าแข็งนี้ก็เล็กราวมด เก้าส่วนของภูเขา
น ้าแข็งอยู่ใต้น ้า มีเพียงไม่ถึงหนึ่งส่วนที่โผล่พ้นผิวน ้า
“โอกาสหายาก ไปดูกันเถอะ” เมิ่งจิ่งโจวยิ้ม คราวก่อนที่เขามา
สำนักธาตุทั้งห้า เอาแต่มุ่งเรียนวิชาอาคม ไม่ได้เที่ยวชมทั้งห้าสาย
อย่างละเอียดเช่นนี้
ทางเหนือของราชวงศ์ต้าเซี่ยคือแดนเหนือสุดอันเย็นยะเยือก
ไม่ใช่แค่ลู่หยางทั้งห้า แม้แต่สำนักเวิ่นเต๋าก็มีสองสามคนที่เคยไป
แดนเหนือสุดยากจะมีชีวิตอาศัย ทรัพยากรบำเพ็ญขาดแคลน
พูดง่ายๆ คือนอกจากน ้าแข็งแล้วก็แทบไม่มีอะไร ไม่มีเหตุผลที่จะไป
ยิ่งเข้าใกล้ดินแดนน ้าแข็ง ยิ่งรู้สึกถึงความหนาวเสียดกระดูก
แม้แต่แก่นทองคำก็ไม่สามารถปกป้องตัวเองได้ ทุกคนรู้สึกถึงความ
เย็นจัดแท้จริง พลังวิเศษหมุนเวียนช้าลงกว่าปกติสามสี่ส่วน การ
หมุนเวียนติดขัด
แต่ไม่มีใครบอกให้หยุด ทุกคนยังว่ายต่อไปข้างหน้า
“พอแค่นี้ ถึงตรงนี้ก็พอแล้ว” ไป๋หมิงเองก็ทนความหนาวไม่ไหว
ฟันกระทบกันดังกึกๆ
ทุกคนถอนหายใจโล่งอก ในที่สุดก็มีคนบอกไม่ต้องว่ายแล้ว
พวกเขาก็แทบทนไม่ไหวแล้วเช่นกัน

“เมื่อดินแดนน ้าแข็งเป็นสิ่งที่ผู้อาวุโสสายธาตุน ้ารุ่นแรกสร้าง นั่น
หมายความว่าที่นี่เต็มไปด้วยน ้าแข็งพันปี น ้าแข็งหมื่นปี หรือ
แม้กระทั่งน ้าแข็งแสนปีใช่ไหม?” หม่านกู่สงสัยยิ่ง ดวงตาเป็นประกาย
เขาอาศัยอยู่ทางตะวันตกของทวีป อุณหภูมิสูงตลอดปี ไม่เคยเห็น
น ้าแข็งมากมายเช่นนี้
“แน่นอน ที่นี่เต็มไปด้วยน ้าแข็งหมื่นปี แสนปี แต่ไม่มีประโยชน์
อะไร”
“ไร้ประโยชน์หรือ? ข้าได้ยินว่าน ้าแข็งหมื่นปีมีค่ามากนะ”
ไป๋หมิงโบกมือ อธิบายให้หม่านกู่ฟัง “นั่นเป็นการปั่นราคาของ
พ่อค้าไร้ยางอาย ทำให้ดูวิจิตรพิสดาร บอกว่าน ้าแข็งหมื่นปีมี
ประวัติศาสตร์ยาวนาน มีความเย็นสะสมหมื่นปี ช่วยการบำเพ็ญได้
มาก ที่จริงหลอกลวงทั้งนั้น เหมือนกับยิ่งเก่ายิ่งมีค่า ลองคิดดู พลัง
บำเพ็ญที่พวกเราหายใจเข้าไปก็เป็นพลังบำเพ็ญแสนปีล้านปี แล้วมี
ใครขายไหมล่ะ?”
“แม้แต่น ้านี่ หินก้อนนี้ ไม่ใช่แค่หมื่นปี แต่แสนปีก็มี”
ลู่หยางพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดของไป๋หมิง เขาอดสังเกต
เมิ่งจิ่งโจวที่เงียบไม่พูดจาไม่ได้ รู้สึกสงสัย
“เหล่าเมิ่ง เจ้าเป็นอะไรหรือ ปกติในยามเช่นนี้เจ้าชอบพูดแซวนี่
นา?”

เมิ่งจิ่งโจวส่งเสียงสื่อจิตถึงลู่หยาง “อย่าพูดอะไรไปเลย ตระกูล
เมิ่งของพวกเรานี่แหละที่ปั่นราคาน ้าแข็งหมื่นปีขึ้นมา”