ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 656 ท ำดีได้ดี

“แล้วเจ้ำจะหำลูกค้ำอย่ำงไร เคำะประตูทีละบ้ำนหรือ”
ซื่อฉันส่ำยหน้ำ หยิบธงผืนใหญ่ออกมำจำกแผ่นหยกประจ ำตัว
ด้ำนหน้ำเขียนบริกำรต่ำงๆ ตั้งแต่ไล่ผี ขอลูก รักษำโรค ครบทุกอย่ำง
ดูหลำกหลำยมำก
ด้ำนหลังธงเขียนว่ำ “เจรจำรำคำได้”
ซื่อฉันพำทั้งสองคนมำถึงบริเวณคึกคักที่สุดของเมือง จ่ำยค่ำ
พื้นที่ หำที่ว่ำงเล็กๆ ตั้งแผง กำงธง นั่งลงอย่ำงสงบที่โต๊ะ
ท่ำทำงคล่องแคล่ว ดูเหมือนไม่ใช่ครั้งแรกที่ท ำเช่นนี้
ซื่อฉันยังใจดีหยิบเก้ำอี้มำเพิ่มอีกสองตัว ให้ลู่หยำงและเมิ่งจิ่งโจว
นั่ง
แผงของซื่อฉันมีร้ำนขำยก๋วยเตี๋ยวอยู่ด้ำนซ้ำย ร้ำนขำยขนมปิ้ง
อยู่ด้ำนขวำ เขำกำงธงขนำดใหญ่คล้ำยหมอดู สะดุดตำมำก
คนเดินผ่ำนไปมำมักเหลียวมอง สังเกตเห็นพระสงฆ์ที่แปลกไป
จำกธรรมดำ แต่เพรำะดูแปลกประหลำดเกินไป จึงไม่มีใครกล้ำเข้ำ
มำขอควำมช่วยเหลือในตอนแรก
ซื่อฉันรู้สึกเสียดำย ทุกครั้งที่เขำตั้งแผง เริ่มแรกมักไม่มีลูกค้ำ
จนกระทั่งคนพบว่ำเขำเป็นพระที่มีควำมสำมำรถจริง แล้วเริ่มมำ

เข้ำคิวขอควำมช่วยเหลือ แต่เห็นคนมำกมำยเกินไป เรื่องมำกเกินจะ
จัดกำรได้ เขำก็จะรีบออกไปเสีย
“ชำวโลกขำดจิตวิญญำณของกำรสร้ำงสรรค์สิ่งใหม่ ไม่กล้ำ
ยอมรับสิ่งแปลกใหม่ หำกอำตมำมีวำจำคมคำยเหมือนอำจำรย์ของ
ท่ำน ก็คงต้องไปเล่ำนิทำนที่โรงน ้ำชำ เผยแพร่หลักธรรมสู่ชำวโลก”
ลู่หยำงพบคนชมอำจำรย์ของเขำเป็นครั้งแรก รู้สึกเขินอำยอย่ำง
ประหลำด หำกอำจำรย์ในปรโลกรู้เข้ำ คงจะปลื้มใจไม่น้อย
“อีกอย่ำง ศิษย์พี่เมิ่ง ท่ำนเคยคิดที่จะเข้ำร่วมพุทธศำสนำบ้ำง
หรือไม่ อำตมำเห็นว่ำท่ำนมีวำสนำกับพุทธศำสนำอย่ำงลึกซึ้ง บรรลุ
ธรรมได้เองโดยไม่มีอำจำรย์ คิดค้นหมัดสำปโสดออกมำได้ แน่นอน
ว่ำต้องเป็นพระพุทธเจ้ำในอนำคตเช่นเดียวกับอำตมำ”
“……ข้ำมีรำกฐำนโสดไม่ได้หมำยควำมว่ำข้ำจะไม่มีเรื่องทำงเพศ
ในชีวิตนี้”
รำกฐำนโสดคือถูกบังคับให้โสด ส่วนพุทธศำสนำเน้นกำรโสด
โดยสมัครใจ เป็นคนละเรื่องกัน
เมิ่งจิ่งโจวรู้จำกลู่หยำงที่ได้สอบถำมเซียนอมตะแล้วว่ำ หำกเขำ
ส ำเร็จเป็นเซียน ก็ไม่ต้องถูกจ ำกัดด้วยรำกฐำนโสดอีกต่อไป
สำมำรถปลดปล่อยกำมำรมณ์ได้ตำมใจต้องกำร
“ศิษย์พี่เมิ่งเข้ำใจผิดแล้ว พุทธศำสนำส่งเสริมกำรท ำดีสั่งสมบุญ
กุศล จึงจะแลกกับโชคดีได้ เคยมีแม่ชีถำมพระพุทธเจ้ำว่ำ หำกมีคน

ที่ดั้งเดิมท ำชั่ว แต่บังเอิญท ำควำมดี จะได้โชคดีหรือไม่ พระพุทธเจ้ำ
ตอบว่ำได้ กำรท ำควำมดี พิจำรณำที่กำรกระท ำ ไม่พิจำรณำที่
จิตใจ”
“แล้วยังไงต่อ” เมิ่งจิ่งโจวงุนงง ไม่เข้ำใจว่ำซื่อฉันต้องกำรจะบอก
อะไร
“อำตมำหมำยควำมว่ำ พิจำรณำที่กำรกระท ำ ไม่พิจำรณำที่
จิตใจ ศิษย์พี่เมิ่งแม้จะถูกบังคับให้ไม่สำมำรถใกล้ชิดผู้หญิงได้ แต่
ข้อเท็จจริงคือ ท่ำนได้ท ำตำมข้อก ำหนดของพุทธศำสนำในกำร
ห่ำงไกลกำมตัณหำ นี่คือกำรแสดงถึงวำสนำกับพุทธศำสนำอย่ำง
ลึกซึ้ง”
เมิ่งจิ่งโจว: “……”
รอดูว่ำเมื่อไรเจ้ำจะเก็บเงินได้พอไปหอนำงโลม ข้ำจะจองหอนำง
โลมไว้ก่อน แล้วให้เลือดเพิ่มพลังหยำงเจ้ำยี่สิบหยด ปิดตำยเจ้ำเลย!
ในเมื่อยังไม่มีลูกค้ำ ลู่หยำงจึงคุยกับคนขำยก๋วยเตี๋ยวด้ำนซ้ำย
ส่วนเมิ่งจิ่งโจวคุยกับคนขำยขนมปิ้งด้ำนขวำ
รออยู่รำวครึ่งชั่วยำม ในที่สุดก็มีลูกค้ำ
ผู้มำแต่งกำยหรูหรำ ประดับทองเพชรพลอย นิ้วโป้งทั้งสองข้ำง
สวมแหวนหยก อ้วนพีมีพุง

“พระคุณเจ้ำ ข้ำโชคไม่ค่อยดีระยะนี้ ซวยติดต่อกัน ท ำกำรค้ำ
หลำยครั้งไม่ประสบควำมส ำเร็จ ที่นี่ขอโชคลำภได้หรือไม่”
ซื่อฉันสีหน้ำนิ่งสงบ ประนมมือ “โยมท่ำนนี้ หำกอำตมำขอโชค
ลำภได้ ก็คงไม่มำตั้งแผงแล้ว”
“……”
เศรษฐีไม่เคยเจอพระจริงใจเช่นนี้มำก่อน เขำคิดว่ำอีกฝ่ำยจะพูด
ส่งเดชสักหน่อย แนะน ำให้เขำบริจำคค่ำธูปเทียน แล้วแสร้งท ำพิธีขอ
โชคลำภให้
ซื่อฉันแนะน ำวิธีที่สอง “หำกโยมจ ำเป็นต้องขอโชคลำภ ก็อำจ
ขอควำมช่วยเหลือจำกศิษย์พี่ของอำตมำได้ ศิษย์พี่เมิ่งมั่งคั่งมหำศำล
รวยเท่ำประเทศ หำกศรัทธำขอโชคลำภจำกเขำ ก็อำจกู้เงินจำกเขำ
ได้”
“โยมยังสำมำรถท ำควำมดีให้มำกขึ้น เพื่อลบล้ำงโชคร้ำยของ
โยมได้”
เศรษฐีรู้สึกว่ำพระรูปนี้ไม่น่ำเชื่อถือเท่ำไร จึงส่ำยหน้ำแล้วจำกไป
เห็นเศรษฐีจำกไป เซียนอมตะส่ำยหน้ำอย่ำงเสียดำย
“ช่ำงเขลำเหลือเกิน”

ในพระวิหำรใหญ่ เซียนอมตะสวมจีวร นั่งบนบัลลังก์ดอกบัว
รูปลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์น่ำเลื่อมใส เพียงแต่เท้ำเล็กๆ ดูวุ่นวำย นิ้วเท้ำ
ชมพูดั่งไข่มุกขยับไปมำ
“ใครเขลำหรือ” ลู่หยำงสงสัย
“เศรษฐีคนนั้นน่ะสิ ไม่รู้จักของดี ไม่ฟังค ำแนะน ำ”
“ข้ำสนับสนุนกำรท ำดีสั่งสมบุญกุศล ท ำควำมดีให้มำก ย่อมขับ
ไล่โชคร้ำยของเขำได้แน่นอน”
“ข้ำสนับสนุนกำรท ำดีสั่งสมบุญกุศลตำมประสบกำรณ์ตรงของ
ข้ำเอง ข้ำมีชีวิตที่รำบรื่น เกี่ยวข้องกับกำรท ำควำมดีเสมอ ชอบให้
ทำน ชอบช่วยเหลือผู้อื่น”
“เมื่อครั้งข้ำยังไม่ได้ส ำเร็จเป็นเซียน โลกยังวุ่นวำย กำรฆ่ำกัน
เป็นเรื่องปกติ สองคนต่อสู้กัน ต้องจบลงด้วยควำมตำยของฝ่ำยหนึ่ง
แน่นอน”
“ข้ำเคยต่อสู้ข้ำมระดับ เอำชนะเซียนอิงเทียนและเซียนฉี่หลิน แต่
ไม่เพียงไว้ชีวิตพวกเขำ ยังท ำอำหำรให้กิน เปลี่ยนศัตรูเป็นมิตร จน
เป็นที่เลื่องลือไปทั่ว”
“พุทธศำสนำมักกล่ำวว่ำ ช่วยคนหนึ่งชีวิต ดีกว่ำสร้ำงเจดีย์เจ็ด
ชั้น หลักกำรมำจำกเรื่องนี้เอง”

“ในยุคโบรำณ กำรสื่อสำรยำกล ำบำก หำกต้องกำรเรียนรู้จำก
คนอื่น ไม่เพียงต้องผ่ำนกำรทดสอบยำกล ำบำก ยังต้องสำบำน แม้
กระนั้นก็ไม่แน่ว่ำจะได้เรียนรู้ของแท้ อำจำรย์มักซ่อนวิชำไว้หลำย
อย่ำง ที่เลวร้ำยกว่ำนั้นคือบำงคนใช้วิชำยุทธ์ควบคุมศิษย์ ใส่ยำพิษ
ใส่ค ำสำป”
“ข้ำไม่เช่นนั้น ข้ำเห็นเหลียนอี๋และเซียนน้อยมีพรสวรรค์ในกำร
บ ำเพ็ญ จึงถ่ำยทอดวิชำท ำอำหำรทั้งหมด สอนวิชำแกล้งตำย”
“แม้แต่เผ่ำม่ำน ข้ำเซียนเห็นว่ำเผ่ำม่ำนโง่เขลำโดยธรรมชำติ มี
พลังกำยมหำศำลแต่ไม่รู้จักใช้ จึงเปิดสติปัญญำให้ ท ำให้เผ่ำม่ำน
เข้มแข็งขึ้น”
ลู่หยำงฟังเรื่องรำวมำกมำยจำกเซียนอมตะ จึงเข้ำใจควำมหมำย
ของค ำว่ำพลังคืออ ำนำจที่แท้จริง
หรือว่ำเพรำะข้ำท ำเรื่องชั่วร้ำยมำกมำย จึงดึงดูดเซียนอมตะผู้
เป็นภัยพิบัตินี้มำสร้ำงโชคร้ำยให้ข้ำ
ลูกค้ำคนแรกล้มเหลว แต่ซื่อฉันไม่ท้อแท้ ยังคงรอลูกค้ำคนที่
สอง
“เอ๊ะ พระน้อย ท ำไมอยู่ที่นี่ หมดเงินแล้วหรือ”
หญิงสำวรูปงำมคนหนึ่งหยุดฝีเท้ำ มองซื่อฉันอย่ำงสนใจ
“โยมเหมียวซันนี่เอง”

“นี่คือใคร” เมิ่งจิ่งโจวถำม
“อำตมำขอแนะน ำ นี่คือโยมเหมียวซันจำกหอนำงโลมชุนเซียง
เป็นหนึ่งในหญิงสำวมำกมำยที่ดูแลอำตมำเมื่อคืน”
เมื่อคืนหลังจำกซื่อฉันดูดซับเลือดเพิ่มพลังหยำงยี่สิบหยด
เพื่อให้ได้ผลดีที่สุดในกำรฝึกจิตใจ เขำจึงเรียกหญิงสำวหลำยคน
จำกหอชุนเซียงมำทดสอบตนเอง
“พระน้อย หำกท่ำนหมดเงินแล้ว ข้ำบริกำรท่ำนฟรีสักครั้งก็ได้”
เหมียวซันเลียริมฝีปำก ท่ำทำงยั่วยวน
“โยมเหมียวซันล้อเล่นแล้ว เมื่อคืนอำตมำทนกำรทดสอบไม่ได้
จริง ฝึกจิตใจล้มเหลว แต่เพิ่งผ่ำนไปหนึ่งคืน ตอนนี้จิตใจอำตมำสงบ
นิ่งดั่งน ้ำนิ่ง ย่อมไม่หวั่นไหวต่อกำรยั่วยวนของโยม”
เห็นซื่อฉันปฏิเสธ เหมียวซันรู้สึกผิดหวัง
นำงใช้หำงตำสังเกตเห็นธงที่ซื่อฉันตั้งไว้ เห็นกำรบริกำรต่ำงๆ
จึงถำมอีกว่ำ:
“ถ้ำข้ำบอกว่ำอยำกขอลูกล่ะ”
“เช่นนั้นโยมต้องจ่ำยเงิน”
ดวงตำของเมิ่งจิ่งโจวแดงก ่ำ นี่คือผลของกำรท ำดีสั่งสมบุญกุศล
ของซื่อฉันหรือ