ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 667 คนรักมากมี

“ร้านเนื้อย่างนี้เป็นของลัทธิจิ่วอิ่ว อาตมาจะปราบผีตนนี้เดี๋ยวนี้
ขอเพียงศิษย์พี่ทั้งสองช่วยเหลือด้วย!”
ซื่อฉันทำท่าจะปรากฏตัว แต่ถูกลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวห้ามไว้
“อย่า อย่า อย่า เป็นพวกเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องลงมือ”
“พวกเดียวกันหรือ?”
ซื่อฉันมองด้วยความงุนงง ใครกับใครเป็นพวกเดียวกัน?
สำหรับอุปนิสัยของซื่อฉัน ทั้งสองค่อนข้างเชื่อใจ จึงตัดสินใจ
เปิดเผยความลับบางอย่างของสำนักเวิ่นเต๋า
“ความจริงเป็นอย่างนี้ ลัทธิสวรรค์นั้นพวกเราสร้างขึ้นมา……”
ทั้งสองอธิบายอย่างอดทนว่าพวกเขาสร้างลัทธิสวรรค์ขึ้นมา
อย่างไร และหลอกลัทธิจิ่วอิ่วได้อย่างไร
ซื่อฉันฟังจบแล้วเงียบไปนาน ไม่พูดอะไร
น่าเสียดาย อาจารย์ชอบพูดว่าศิษย์สำนักเวิ่นเต๋าชอบใช้เล่ห์
เหลี่ยม ต้องระวังตัวเวลาติดต่อด้วย
เขาไม่ได้ใส่ใจเท่าไร แต่ตอนนี้ทราบแล้วว่าอาจารย์พูดถูก

สวรรค์ยุคโบราณที่ลือกันสนั่นหวั่นไหว ที่แท้ก็เป็นเรื่องที่ศิษย์พี่
ลู่หยางแต่งขึ้นมา
ถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดเผยออกไป คงก่อให้เกิดความตื่นตระหนกครั้ง
ใหญ่แน่
“ขอบคุณศิษย์พี่ทั้งสองที่ไว้วางใจ”
เมื่อรู้ว่าเสี่ยวฉุยเป็นหัวหน้าสาขาเมืองชุนเจียงของลัทธิจิ่วอิ่ว ถือ
เป็นคนของพวกเขากึ่งหนึ่ง ไม่เหมาะจะลงมือ ทั้งสามก็กลับไปที่ห้อง
ของสวี่อานและกลับไปแกล้งหลับเพื่อเตรียมรับมือเหตุการณ์ไม่คาด
ฝัน
ทั้งสามเพิ่งจะเข้าที่ไม่นาน อีกร่างงามหนึ่งก็แอบเข้ามาในห้อง
เห็นทั้งสามคนที่ตกอยู่ในภวังค์จากเครื่องหอม ก็ถอนหายใจโล่งอก
เป็นสาวใช้เสี่ยวจู่
“ฝีมือเครื่องหอมของพี่เสี่ยวฉุยช่างดีจริงๆ”
“น่าเสียดาย แม้วิทยายุทธ์ของข้าจะทัดเทียมกับพี่เสี่ยวฉุย แต่พี่
เสี่ยวฉุยเป็นถึงหัวหน้าสาขาลัทธิจิ่วอิ่ว ไม่อาจแย่งชิงในดินแดน
มนุษย์”
“แต่ก็ไม่เป็นไร นางแค่ดูดพลังหยาง ไม่สามารถมีความสัมพันธ์
ลึกซึ้งกับคุณชายได้จริงๆ นางได้แค่เสพสุขในความฝัน ไม่สบายเท่า
ข้าหรอก”

“เดิมทีข้าวางแผนไว้สำหรับคืนพรุ่งนี้ แต่เมื่อคุณชายกินเห็ด
หลินจือแล้ว พลังหยางกำลังเต็มเปี่ยม ให้ข้าได้ลิ้มลองบ้างก็ไม่
เป็นไร”
ขณะพูด เสี่ยวจู่ก็ค่อยๆ ถอดเสื้อผ้า เผยให้เห็นหางจิ้งจอกขาว
นุ่มฟูและหูออกมา แนบชิดอยู่บนตัวสวี่อาน
ทั้งสามคน “……”
“เอาไงดี ขึ้นไปห้ามไหม?”
“ข้าว่าสวี่อานกินเห็ดหลินจือไปก็ไม่เสียเปล่า พลังหยางยังอุดม
สมบูรณ์อยู่นะ”
“ดูเหมือนเขาก็ไม่ได้มีเจตนาร้าย”
หลังจากเล่นเพลงพิศวาสจบลง เสี่ยวจู่ก็จากไปอย่างมีความสุข
ทั้งสามเตรียมลุกขึ้น แต่ได้ยินเสียงประตูถูกเปิดอีกครั้ง ร่างงามที่
สามเดินเข้ามาในห้อง ท่าทางขลาดกลัว
เป็นสาวใช้เสี่ยวฉิว
เสี่ยวฉิวเหมือนเสี่ยวจู่ ตรวจสอบว่าเครื่องหอมยังออกฤทธิ์อยู่ ทั้ง
สามยังคงหลับสนิท จึงถอนหายใจโล่งอก
นางคลานขึ้นไปบนตัวสวี่อาน ดูดพลังหยางอย่างไม่คล่องแคล่ว
นัก พร ่าพึมพำข้างหูสวี่อาน
“นายท่าน เสี่ยวฉิวชอบท่าน”

ทั้งสามแอบสื่อสารกันด้วยจิต
“ข้าเห็นว่านี่เป็นวิญญาณวัตถุวิเศษ แต่ใครบอกได้ไหมว่านางมี
ร่างแท้จริงเป็นอะไร?”
“อาตมาสายตาจำกัด มองไม่ออก”
“เป็นแผ่นหยก เป็นฝีมือของผู้เชี่ยวชาญการหลอมวัตถุวิเศษขั้น
ทารกแรกกำเนิด และเป็นวัตถุวิเศษที่สามารถยกระดับได้” แม้ลู่หยาง
จะมีสายตาทัดเทียมกับเมิ่งจิ่งโจว แต่เขามีเซียนช่วยเหลือ
“ข้าจำได้ว่าสวี่อานบอกว่าบิดามารดาของเขาเป็นเพียงผู้
บำเพ็ญขั้นฝึกลมปราณธรรมดา วัตถุวิเศษที่มีวิญญาณสิงอยู่ไม่
น่าจะเป็นสิ่งที่ผู้บำเพ็ญขั้นฝึกลมปราณจะได้มา”
วัตถุวิเศษที่มีวิญญาณเป็นของหายาก แม้แต่วัตถุวิเศษระดับ
สูงสุดที่ลู่หยางเคยเห็นก็เป็นการนำวิญญาณผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติ
หลอมรวมเข้ากับวัตถุวิเศษ
ที่มาของเสี่ยวฉิวอาจไม่ได้ร้ายแรงถึงขนาดนั้น แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ผู้
บำเพ็ญขั้นฝึกลมปราณจะได้มา
“อาจจะเป็นสิ่งที่บิดามารดาของเขาบังเอิญได้มาจากที่ไหนสัก
แห่ง เช่น ตลาดมืดที่พวกเราเคยไป ซื้อมาแล้วก็ไม่รู้ว่าเป็นสมบัติล ้า
ค่าอะไร จึงทิ้งไว้ให้สวี่อานเป็นมรดก สวี่อานพกติดตัวมานาน แผ่น
หยกดูดพลังหยางหรือพลังชีวิตของสวี่อานโดยสัญชาตญาณ แล้วก็
ตื่นขึ้นมา”

นี่ก็อธิบายได้ว่าทำไมเสี่ยวฉิวถึงมีท่าทีสนิทสนมกับสวี่อานเช่นนี้
ขณะที่เสี่ยวฉิวกำลังเพลิดเพลินกับการดูดพลังหยางของสวี่อาน
ร่างงามสองคนก็กลับมาพร้อมกัน
เป็นเสี่ยวฉุยกับเสี่ยวจู่ พวกนางคิดว่าวันนี้เป็นโอกาสดี ถือ
โอกาสมาเสพสุขอีกสักรอบ บังเอิญมาเจอกันที่หน้าประตู
“เสี่ยวฉิว เจ้ามาทำอะไรที่นี่ เจ้าเป็นผู้บำเพ็ญด้วยหรือ?”
เสี่ยวฉิวตกใจมาก
เสี่ยวฉุยและเสี่ยวจู่ประหลาดใจมาก พวกนางรู้สถานการณ์ของ
กันและกัน แต่พวกนางไม่รู้ว่าเสี่ยวฉิวก็ไม่ใช่มนุษย์ด้วย
“ไม่ใช่ เจ้าเป็นวิญญาณวัตถุวิเศษ หรือว่าเจ้าคือแผ่นหยกที่
คุณชายทำหายไป?”
พวกนางนึกถึงที่คุณชายเคยเล่าว่า บิดามารดาเคยให้แผ่นหยก
ชิ้นหนึ่ง เพื่อแสดงความคิดถึง จึงพกติดตัวทั้งวันทั้งคืน
แต่วันหนึ่งไม่รู้เกิดอะไรขึ้น แผ่นหยกหายไปอย่างลึกลับ หา
เท่าไรก็หาไม่เจอ ทำให้เขาเสียใจมาก
ที่แท้แผ่นหยกอยู่ที่นี่
ก่อนหน้านี้ไม่รู้ แต่ตอนนี้เสี่ยวฉิวดูดพลังหยาง เผยร่างแท้จริง
ออกมา

เสี่ยวฉิวอึกอักพยักหน้า ยอมรับการคาดเดาของพี่สาวทั้งสอง
ลงมาจากตัวสวี่อาน
เสี่ยวฉุยขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน “ข้าบอกแล้วว่าข้าคอยระวังไม่ให้ดูด
พลังหยางของคุณชายมากเกินไป ทำไมคุณชายถึงยังอ่อนแอล้า ที่
แท้ก็มีเจ้าด้วย!”
นางกังวลว่าร่างกายของคุณชายจะฟื้นฟูไม่ทัน จึงแอบมาเพียงสี่
วันครั้ง
ทั้งสามไม่ยอมให้ใครเป็นใหญ่ ต่างอยากจะต่อกับสวี่อาน ทั้งสาม
ปะทะกันด้วยพลังอำนาจ สวี่อานครางเบาๆ อย่างไร้สติ ทำเอาทั้งสาม
ตกใจไม่กล้าทำอะไรต่อ
สามสาวใช้ได้แต่จากไปอย่างผิดหวัง ละทิ้งความคิดที่จะสาน
สัมพันธ์ลึกซึ้ง
พวกนางเพิ่งจะออกจากประตูห้อง ก็เห็นหลิวเสียงอวี่ยืนอยู่ใน
ลานบ้าน ใบหน้างดงามแต่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
“พวก… พวกเจ้าที่แท้ก็ไม่ใช่มนุษย์!”
หลิวเสียงอวี่กัดฟันกรอดๆ พูดอย่างเคียดแค้น
ช่วงนี้นางเห็นสามีซูบผอมลง ก็นึกว่าเป็นเพราะตัวเองใช้งาน
มากเกินไป ทำให้เกิดความไม่สมดุลของหยินหยาง ดูดพลังหยาง
ของสามีจนหมด

จึงลดการร่วมหอลง
ส่วนที่สามีบอกว่ามีผี นางแสดงท่าทางหวาดกลัว แต่ในใจกลับ
สงบนิ่ง รู้ว่าเป็นไปไม่ได้
นางเป็นถึงมารงูขั้นทารกแรกกำเนิด จะมีผีมาดูดพลังหยางของ
สามีต่อหน้าต่อตานางได้อย่างไร
ไม่คาดคิดเลยว่า ที่แท้ก็มีจริงๆ!
เสี่ยวฉุยเป็นผีขั้นทารกแรกกำเนิด!
เสี่ยวจู่เป็นปีศาจจิ้งจอกขั้นทารกแรกกำเนิด!
เสี่ยวฉิวเป็นวิญญาณวัตถุวิเศษ!
ถ้าไม่ใช่เพราะการปะทะกันของพลังทั้งสามคน นางคงไม่รู้เลย
นางเข้าใจผิดมาตลอดว่าสามีอ่อนแอเพราะตัวเอง เมื่อสองสาม
วันก่อนบังเอิญพบคนลึกลับที่ขายเลือดบำรุงหยางในตลาดมืด จึงซื้อ
มาหนึ่งหยด เจือจางในน ้าแกงเห็ดหลินจือ เตรียมจะเสพสุขในคืนนี้
ส่วนลู่หยางและสหาย ไม่สำคัญ แค่ทำให้สลบก็พอ
ใครจะคิดว่ายังไม่ทันเข้าประตู ก็พบว่าสามสาวใช้กำลังแย่งชิง
สามีในห้อง
นี่เลือดบำรุงหยางบริสุทธิ์ที่ข้าซื้อมาด้วยราคาแพงกลับ
กลายเป็นของพวกเจ้าสามคนน่ะหรือ!

สามสาวใช้รู้ตัวตนที่แท้จริงของหลิวเสียงอวี่มานานแล้ว ในเมื่อ
หลิวเสียงอวี่สนใจแต่จะปกปิดตัวตนจากสวี่อาน จึงไม่ได้ระแวดระวัง
พวกสาวใช้ที่แอบจับตาดูอยู่ ทำให้ขาดความระมัดระวัง
“นาย… นายหญิง ท่านฟังข้าอธิบายก่อน” เสี่ยวฉิวขี้ขลาดที่สุด
อยากจะแก้ตัว
หลิวเสียงอวี่สร้างกำแพงเสียงรอบๆ ห้องสวี่อาน และทั่วบริเวณ
บ้านสวี่ สร้างกำแพงกั้นโลกภายนอก น ้าเสียงเย็นเยียบ
“พูดมากไร้ประโยชน์ ตามกฎของวงการผู้บำเพ็ญ ใครกำปั้น
ใหญ่ย่อมพูดได้ดังกว่า วันนี้จะให้พวกเจ้ารู้ ผลลัพธ์ของการที่สาวใช้
แอบกินของนายท่าน!”
เสี่ยวฉุยไม่หวั่นเกรงเลย นางเป็นถึงหัวหน้าสาขาลัทธิจิ่วอิ่ว ผู้มี
อิทธิพลใต้ดินที่ใหญ่ที่สุดในเมืองชุนเจียง จะกลัวมารงูนอกรีตนี่ด้วย
หรือ?
“สวี่อานมีบุญคุณกับข้า ข้าจะไม่มีวันทิ้งเขา!”
เสี่ยวจู่ก็มีท่าทีเด็ดเดี่ยวเช่นกัน “บรรพบุรุษของสวี่อานเคย
ช่วยชีวิตข้าไว้ ทดแทนบุญคุณอันยิ่งใหญ่ไม่ได้ ได้แต่แปลงร่างเป็น
มนุษย์มาตอบแทนลูกหลาน!”
เสี่ยวฉิวถึงจะขี้ขลาด แต่เมื่อเกี่ยวกับสวี่อานก็แสดงความเด็ด
เดี่ยว “นายท่านปลุกข้า ข้าจะเป็นคนของนายท่านตลอดชีวิต!”

ในลานบ้าน ผู้มีวิทยายุทธ์ขั้นทารกแรกกำเนิดสี่คนไม่มีใครยอม
ใคร การต่อสู้ระดับขั้นทารกแรกกำเนิดกำลังจะเกิดขึ้น
ทั้งสามคนที่แกล้งหลับก็เพิ่งเจอสถานการณ์แบบนี้เป็นครั้งแรก
ไม่รู้จะทำอย่างไรดี
“ทำยังไงดี?” ลู่หยางถามความเห็นทั้งสอง
เมิ่งจิ่งโจวกัดฟันจนเกิดประกายไฟ
“ฆ่าสวี่อานซะก่อน!”