ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 107 คือเธอนั่นเอง ซุนหนานหนาน

คือเธอนั่นเอง ซุนหนานหนาน

ซุนหนานหนานเป็นลูกสาวของเซียวฮ่วนฮ่วน แต่ครอบครัวลุง ใหญ่ไม่ได้ไปขอลี้ภัยกับคุณอาแล้วเหรอ ทำไมซุนหนานหนานถึงมา อยู่ที่นี่กับผู้ชายสองคนนี้ แล้วยังตั้งครรภ์อีก?

เธออายุเพียง 13 ขวบเท่านั้น

เซียวหมิงเยวี่ยจำซุนหนานหนานได้ แต่ซุนหนานหนานยังคงมี ท่าทางเหม่อลอยราวกับว่าเธอไม่เห็นเซียวหมิงเยวี่ย

“ขอดูบัตรประชาชนหน่อยค่ะ”

เซียวหมิงเยวี่ยรู้สึกสงสัย แต่เธอไม่ได้ทำอะไรบุ่มบ่าม เธอขอให้ ผู้ชายสองคนแสดงบัตรประชาชน ขณะเดียวกันก็แอบเรียกตำรวจ สายตรวจมา

ชายวัยกลางคนทั้งสองควักบัตรประชาชนออกมาและโยนลงบน โต๊ะ

เซียวหมิงเยวี่ยยื่นบัตรประชาชนให้นายตำรวจ ตำรวจเข้าใจได้ ทันที และเริ่มดำเนินการค้นหาข้อมูลของทั้งสองคนบนคอมพิวเตอร์ พกพาพิเศษ ขณะนี้เป็นยุคของข้อมูลขนาดใหญ่ ตราบใดที่ยังมี บันทึก ทุกอย่างก็สามารถตรวจค้นได้

ตำรวจมีสีหน้าเย็นชา “หลี่ต้าหนิว หลี่เอ้อหนิว หกเดือนที่แล้ว พวกคุณสองพี่น้องปล้นปั๊มน ้ามันและฆ่าคน 7 คน ได้รับการปล่อยตัว จากคุกเมื่อ 8 ปีก่อน หลังออกจากคุกก็ก่อคดีอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะ ลักทรัพย์ ปล้นทรัพย์ ข่มขืน และอื่น ๆ ซ ้าแล้วซ ้าเล่า เป็นนักโทษที่

เข้าออกคุกบ่อยครั้ง ถูกต้องไหม?”

ทั้งสองคนตื่นตระหนกทันที “คุณหมายถึงอะไร เรามาที่นี่เพื่อ หลบภัยเท่านั้นเอง”

“ถ้าไม่อยากดูแลพวกเราที่เป็นผู้ประสบภัยก็พูดมาสิ! เราเป็น พลเมืองถูกต้องตามกฎหมาย และไม่เคยทำความผิด อย่ามาใส่ร้าย พวกเรานะเว้ย”

นายตำรวจพ่นลมหายใจเย็นชา และทำท่าส่งสัญญาณบางอย่าง ทันใดนั้นก็มีตำรวจหลายนายเข้ามาและจับกุมทั้งสองคน

“อาชญากรที่มีประวัติอาชญากรรมไม่ใช่พลเมืองอีกต่อไป ไม่มี สิทธิ์อาศัยอยู่ในอะพาร์ตเมนต์ที่จัดสรร และไม่สมควรได้รับอาหาร บรรเทาทุกข์ พาตัวไป!”

หลี่ต้าหนิวจ้องมองเซียวหมิงเยวี่ยด้วยความอาฆาตแค้น “นางชั่ว แกเป็นคนเรียกตำรวจมาใช่ไหม? อีสารเลวชอบสอดรู้สอดเห็น!”

ในเวลานี้แม่เซียวพูดโพล่งขึ้น “ระวังปากของพวกแกด้วย!”

“พวกแกมันสารเลว ฉันไม่ใช่อาชญากรนะเว้ย เมียจ๋า พวกพี่

กำลังจะถูกพาตัวไปแล้ว ไม่พูดอะไรหน่อยหรือไง”

หลี่ต้าหนิวและหลี่เอ้อหนิวต่อสู้ดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง แต่ก็ไร้ ประโยชน์

“กรี๊ด!” จู่ ๆ ซุนหนานหนานก็เงยหน้าขึ้นและกรีดร้อง

“เมียฉันยังตั้งท้องอยู่นะ พวกแกจะจับฉันไปไม่ได้ ไม่งั้นเมียฉัน จะทำยังไง?” หลี่ต้าหนิวตะโกน

หลี่เอ้อหนิวพูดเสริม “ใช่ ๆ เมียของพี่ชายกำลังท้องกำลังไส้อยู่ นะ!”

เซียวหมิงเยวี่ยมองชายสองคนด้วยสายตาเย็นชา “บอกมา เด็กหญิงคนนี้ตกไปอยู่ในมือพวกแกได้ยังไง?”

หลี่ต้าหนิวกัดฟัน “เราทำธุรกรรมอย่างถูกต้องตามกฎหมายนะ! แม่ของเด็กคนนี้ส่งเธอเพื่อแลกกับน ้ามันหนึ่งถัง พวกเราตกลงกัน แล้ว มันไม่ได้ผิดกฎหมายไม่ใช่หรือไง?”

แม้ว่าเซียวหมิงเยวี่ยจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่เธอก็ตกตะลึงหลังรับ ฟังคำพูดเหล่านี้ แม่เซียวเองก็ประหลาดใจเช่นกัน

เซียวหมิงเยวี่ยรู้มาโดยตลอดว่าครอบครัวของลุงใหญ่ให้ ความสำคัญกับเด็กผู้ชายมากกว่า แต่เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าพวก เขาจะมองเด็กผู้หญิงเป็นแค่สิ่งของ ซุนหนานหนานเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของเซียวฮ่วนฮ่วน แต่หล่อนถึงขนาดใช้ลูกสาวตัวเองแลกกับน ้ามัน แค่ถังเดียว?

แท้จริงแล้วที่พวกเขาสามารถขับรถไปหาอาหญิงเพื่อขอความ ช่วยเหลือ พวกเขาไม่ได้ซื้อน ้ามันเชื้อเพลิงในราคาสูง แต่ใช้ เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ เพื่อแลกเปลี่ยน!

นายตำรวจเผยสีหน้าซับซ้อน เขาเองก็ไม่เคยคิดว่าบนโลกจะมี พ่อแม่แบบนี้ เด็กหญิงคนนี้ดูอายุแค่สิบกว่าขวบ แต่กลับถูกไอ้เฒ่า หัวงูสองคนย ่ายีความบริสุทธิ์

“ไม่ผิดกฎหมายงั้นเหรอ? งั้นผมก็สามารถยิงคุณตายได้เดี๋ยวนี้

สินะ!” เจ้าหน้าที่ตำรวจตะคอก

หลี่ต้าหนิวและหลี่เอ้อหนิวมองหน้ากันด้วยความตกใจ พวกเขา ดิ้นรนอย่างสุดชีวิต แต่ตำรวจก็ไม่ใช่คนธรรมดา เมื่อเปิดใช้กระบอง ไฟฟ้า หลี่ต้าหนิวและหลี่เอ้อหนิวก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว ก่อนจะหมด แรงต่อต้าน

“พาตัวไป”

ตำรวจบังคับพาตัวหลี่ต้าหนิวและหลี่เอ้อหนิวออกไป ชะตากรรม ของพวกเขาชัดเจน อาหารมีค่ามากในช่วงภัยพิบัติเช่นนี้ และรัฐบาล จะไม่สิ้นเปลืองทรัพยากรกับเหล่าอาชญากร

หลังจากที่ตำรวจออกไป เซียวหมิงเยวี่ยมองซุนหนานหนานที่

ขดตัวอยู่บนพื้น อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

แม้ว่าซุนหนานหนานจะเป็นหลานของลุงใหญ่ แต่เธอก็มีชีวิตที่

ยากลำบากขณะอยู่บ้านหลังนั้น ทั้งครอบครัวให้ความสำคัญกับ

เด็กผู้ชายมากกว่าเด็กผู้หญิง แม้ซุนฮ่วนฮ่วนจะเป็นผู้หญิงเหมือนกัน แต่เธอได้สืบทอดแนวคิดที่ล้าหลังของครอบครัวมาโดยสมบูรณ์

เซียวฮ่วนฮ่วนในฐานะแม่ เธอไม่ค่อยชอบลูกสาวของตัวเองนัก และมักจะตบตีหรือด่าทอลูกสาวเสมอเมื่ออารมณ์ไม่ดี

จำได้ว่าก่อนที่ทั้งสองครอบครัวจะตัดขาดกัน เซียวฮ่วนฮ่วนลูบ ท้องของเธอราวกับยังมีเด็กทารก แล้วพูดว่า

“ลูกจ๋า ลูกชายคนโตของแม่ ดูสิว่าแม่เก่งไหม แม่ให้กำเนิด พี่สาวให้กับลูกก่อน ต่อไปนี้ลูกจะมีพี่สาวคอยดูแล ทำงานหาเงินมา ให้ลูกใช้ ลูกมีความสุขไหมจ๊ะ?”

ซุนหนานหนานเป็นคนเงียบ ๆ ชอบเก็บตัว เธอไม่ค่อยพูด และ มักจะนั่งก้มหน้าอยู่มุมห้อง ทำเหมือนว่าไร้ตัวตน

แต่ลูกชายที่เซียวฮ่วนฮ่วนเพิ่งคลอดออกมา เขาเสียชีวิต หลังจากคลอดทันที

“เด็กคนนี้น่าสงสารมาก เราควรให้เธอไปอยู่ที่ไหนดี?” แม่เซียว แทบทนไม่ไหว

“แม่ จำเธอไม่ได้เหรอคะ เธอคือซุนหนานหนานไง”

แม่เซียวหันมองเซียวหมิงเยวี่ยด้วยความประหลาดใจ จากนั้นหัน ไปมองซุนหนานหนาน เธอเดินเข้าไปใกล้ ๆ และใช้มือปัดผมไปข้าง หนึ่ง

“เป็นซุนหนานหนานจริงด้วย?”

แม่เซียวเพิ่งตระหนักได้ว่า คนที่ใช้ลูกสาวแลกเปลี่ยนเป็นน ้ามัน ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นครอบครัวของลุงใหญ่นั่นเอง

ซุนหนานหนานหลบตาและถอยหลังไป

“นี่พวกเขายังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า ครอบครัวนี้มันไม่ใช่มนุษย์ แล้ว แต่เป็นสัตว์นรกชัด ๆ!” แม่เซียวอดไม่ได้ที่จะสาปแช่ง

ทันทีที่แม่เซียวพูดจบ ซุนหนานหนานก็มีน ้าตาไหลอาบหน้า

เพราะว่ายังมีคนอีกมากมายเข้าแถวรออยู่ด้านหลัง เซียวหมิงเยวี่

ยจึงพาซุนหนานหนานไปนั่งที่ม้านั่งข้าง ๆ พร้อมหาของกินและน ้า ดื่มให้เธอขณะนั่งรอ

ตอนแรกซุนหนานหนานค่อย ๆ กินเหมือนเครื่องจักรกล แต่ หลังจากนั้นเธอก็รีบกินพร้อมทั้งร้องไห้ออกมา น ้าตาไหลหยดลงบน อาหาร และสุดท้ายเธอก็กินมันจนหมด

เมื่อเห็นท่าทางของเธอ เซียวหมิงเยวี่ยก็รู้ว่าเด็กสาวยังมีสติอยู่ บ้าง สาเหตุที่เธอทำเป็นเสียสติตลอด คงเป็นเพราะต้องการปกป้อง ตัวเอง

พอถึงเวลาที่แม่เซียวเลิกงาน ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว เมื่อเพื่อน ร่วมงานมาสับเปลี่ยนเวรตอนกลางคืนมาถึง แม่ลูกคู่นี้ก็เลิกงานได้ เสียที

ซุนหนานหนานนั่งบนเก้าอี้อย่างเชื่อฟัง ไม่ยอมเคลื่อนไหว และ ไม่พูดอะไรเลย

แม่เซียวและเซียวหมิงเยวี่ยรู้สึกกังวล พวกเธอไม่สามารถพาเด็ก คนนี้กลับบ้านไปด้วย ท้ายที่สุดพวกเธอรู้แค่ว่าซุนหนานหนานเป็น เด็กเก็บตัว และไม่ได้รู้จักเธอดีนัก

หากใจของเด็กสาวยังภักดีต่อครอบครัวลุงใหญ่ พวกเธอเองที่จะ เป็นฝ่ายเดือดร้อน

ซุนหนานหนานเป็นเด็กที่น่าสงสาร แต่ในยุคปัจจุบันพวกเธอไม่ ควรใจดีกับใครมากเกินไป

“เราจะจัดห้องพักที่มีแต่ผู้หญิงให้เธอแล้วกัน เพื่อให้เธอสามารถ พักอาศัยอย่างสบายใจ เราคงช่วยเธอได้เพียงเท่านี้” เซียวหมิงเยวี่ย พูดช้า ๆ

“ขอบคุณค่ะ หนูเข้าใจแล้ว”

ซุนหนานหนานพยักหน้ารับอย่างเขินอาย เธอรู้ว่าในอดีต ครอบครัวตัวเองเคยปฏิบัติต่อครอบครัวของเซียวหมิงเยวี่ยอย่างไร หากบอกว่าทั้งสองครอบครัวเป็นศัตรูกันก็ไม่ผิด แต่พวกเธอยังคง ช่วยเหลือตนแบบนี้ และยังนำอาหารมาให้กินด้วย…

คนเลวที่ครอบครัวเธอด่าทอทุกวัน กลับกลายเป็นคนที่เมตตา ต่อเธอถึงขนาดนี้ ขณะที่ครอบครัวตัวเองกลับขายเธอให้กับอาชญา กรสองคน

เซียวหมิงเยวี่ยมองรายชื่อที่พักอาศัยและพูดว่า “งั้นไปที่อาคาร 3 ชั้น 5 ห้อง 5103 ที่นั่นมีระเบียงที่ว่างสำหรับหนึ่งคนพอดี”

เธอพยายามเลือกชั้นต ่า ๆ เนื่องจากคนท้องไม่สะดวกขึ้นบันได

ซุนหนานหนานคุกเข่าลงบนพื้นและคว้ากางเกงของเซียวหมิง เยวี่ย เธอพูดทั้งน ้าตาว่า

“หนูรู้แล้วว่าพวกคุณเป็นคนดี โปรดช่วยหนูด้วย ช่วยหนูทุบ ก้อนเนื้อนี้ทีเถอะ มันเป็นลูกของคนเลว หนูไม่ต้องการ ไม่อยากเก็บ มันไว้!”

ซุนหนานหนานร้องไห้อย่างหนักจนเสียงแหบพร่า ราวกับว่าเธอ กำลังคว้าฟางเส้นสุดท้ายไว้

ซุนหนานหนานปฏิเสธที่จะปล่อยมือ เพราะกลัวว่าเซียวหมิงเยวี่ย จะไม่ช่วย จึงรีบพูดขึ้นอีกครั้งว่า

“หนูรู้ความลับอย่างหนึ่ง คุณตาทวดของหนูถูก… ถูกพ่อของหนู ฆ่า!”