ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 108 ความจริงเกี่ยวกับการตายของคุณปู่
เซียวหมิงเยวี่ยและแม่เซียวต่างก็ตกใจมาก “ว่าอะไรนะ?!”
ซุนหนานหนานร้องไห้หนักมากจนควบคุมตัวเองไม่ได้ “พวก เขากำลังคุยกันอยู่ในห้องนั่งเล่น หนูแอบฟังอยู่ พ่อของหนูไม่ระวัง เผลอไปเหยียบอุปกรณ์ทางการแพทย์อะไรบางอย่างและทำให้ปลั๊ก หลุดออก คุณตาทวดจึงเสียชีวิต”
“อุปกรณ์อะไร เครื่องช่วยหายใจเหรอ?”
ซุนหนานหนานส่ายหัว “พวกเขาไม่ได้พูด แต่หนูยืนยันได้ว่าพ่อ ของหนูเป็นคนฆ่าคุณตาทวด”
แม่เซียวรีบถาม “แม่ของเธอรู้หรือเปล่า แล้วตากับยายของเธอล่ะ รู้เรื่องไหม?”
“รู้ค่ะ พวกเขาบอกให้เก็บเป็นความลับ คุณยายทวดให้อภัยพ่อ แม่ของหนู แม่ยังพูดว่า… เธอยังพูดว่า ตาทวดตายไปได้ก็ดีแล้ว ถ้า ยังมีชีวิตอยู่ก็เสียทั้งเวลาเสียทั้งเงินไปเปล่า ๆ”
เมื่อพูดถึงเซียวฮ่วนฮ่วน ซุนหนานหนานไม่สามารถควบคุม ความเกลียดชังได้เลย ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปหมด
“พวกมันล้วนเป็นปีศาจไร้หัวใจ! แม่โกหกหนู บอกว่าจะพาไป กินของอร่อย ๆ กับตาและยาย แต่เธอ… เธอขายหนูให้กับคนพวกนั้น
แลกกับน ้ามันถังเดียว แค่น ้ามันถังเดียวเท่านั้น! ในสายตาพวกเขา หนูมีค่าแค่น ้ามันหนึ่งถัง…”
ซุนหนานหนานหลั่งน ้าตาไหลอาบแก้ม
การถูกทรยศโดยคนที่คุณไว้วางใจมากที่สุด คงรู้สึกเหมือน หัวใจและปอดถูกฉีกทึ้งออกจากกัน คนเหล่านั้นคือคนในครอบครัว และญาติสนิทที่เธอหวงแหนมากที่สุด
เซียวหมิงเยวี่ยและแม่เซียวหันมองหน้ากัน เรื่องนี้ใหญ่เกินไป และจำเป็นต้องบอกพ่อเซียว
“เธอไปพักในห้องที่จัดให้ก่อนแล้วกัน อย่าพยายามทำแท้งด้วย ตัวเองเด็ดขาด มันเสี่ยงติดเชื้อและเสียชีวิตสูง ตอนนี้หาหมอได้ยาก ฉันต้องคิดหาวิธีก่อน”
ซุนหนานหนานไม่รู้จะขอบคุณเธออย่างไร ดังนั้นเด็กสาวจึงได้ แต่ก้มหัวและตอบรับ “หนูเข้าใจแล้วค่ะ”
หลังจากซุนหนานหนานจากไป เซียวหมิงเยวี่ยและแม่เซียวก็เดิน กลับบ้าน
เซียวหมิงเยวี่ยมีสีหน้าเคร่งขรึมตลอดทาง เธอนึกสงสัยมาตลอด เกี่ยวกับการเสียชีวิตของคุณปู่ ในชาติก่อนคุณปู่ไม่ได้จากไปเร็ว ขนาดนี้ ควบคู่กับท่าทางมีพิรุธของซุนฮั่นในตอนนั้น ดูเหมือนว่าสิ่ง ที่ซุนหนานหนานพูดมาจะมีเค้าความจริง
“ลุงใหญ่กับป้าสะใภ้ไม่หลงเหลือความเป็นคนอีกแล้ว พวกเขา ต ่าช้ายิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉานเสียอีก ถึงขนาดเอาหลานสาวอายุแค่สิบ สามปีไปให้ชายแปลกหน้าเพื่อแลกกับน ้ามันถังเดียวเนี่ยนะ?”
แม่เซียวไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมีพ่อแม่แบบนี้อยู่บนโลก
เซียวหมิงเยวี่ยก้มหน้าไม่พูดอะไร เหตุการณ์แบบนี้มีแต่จะเกิด บ่อยครั้งขึ้นเรื่อย ๆ คนจำนวนมากไม่สามารถทนต่อความ ยากลำบาก และเพื่อที่จะมีชีวิตรอด พวกเขายอมแลกแม้กระทั่ง ลูกหลานตัวเอง
ครั้งก่อนตอนที่ไปรับลุงใหญ่เจี่ยงที่ย่านชุมชนเมือง ผู้ชายที่เข้า มาขัดขวางพวกเขาก็มอบลูกสาวให้กลุ่มอันธพาลเช่นกัน
ชั่วร้าย โลภมาก เห็นแก่ตัว และโหดเหี้ยม…
ในยุควันสิ้นโลก ด้านมืดในจิตใจมนุษย์ถูกกระตุ้นออกมา ผู้คน เหล่านี้คิดถึงแต่ตัวเอง แม้จะเป็นญาติสายเลือดเดียวกันก็สามารถฆ่า เพื่อแย่งชิงอาหารได้
มันกลายเป็นเรื่องปกติที่จะฆ่าญาติพี่น้องทั้งครอบครัว เพียงเพื่อ แลกกับอาหารสักคำ ความสัมพันธ์ทางสายเลือดสำหรับบางคนเป็น แค่เรื่องไร้สาระ
“กลับไปแล้วต้องโทรหาพ่อนะ เขามีสิทธิ์รู้เรื่องนี้ พระเจ้าช่างไม่ ยุติธรรมเลยจริง ๆ ทำไมคนชั่วร้ายถึงได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายแบบ นั้น?” ยิ่งแม่เซียวพูดถึงเรื่องนี้ เธอก็ยิ่งโกรธ
“แม่หมายถึงครอบครัวลุงใหญ่เหรอคะ?”
“ก็ใช่น่ะสิ พวกเขาไปบ้านอาของลูก แล้วก็ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย ไม่ใช่เหรอ? เด็กเซียวฮ่วนฮ่วนเหลือเกินจริง ๆ แม่ไม่ถูกชะตากับเธอ มาตั้งแต่เด็กแล้ว ผู้หญิงคนนั้นเจ้าเล่ห์และนิสัยไม่ดี เหมือนกับย่า ของเธอทุกประการ เธอเลือดเย็นมากจนถึงขนาดเอาลูกสาวของ ตัวเองไปแลกเปลี่ยนเป็นสิ่งของแบบนั้น”
มุมปากเซียวหมิงเยวี่ยกระตุก “ไม่แน่หรอกค่ะ ฟังจากคำพูดของ อาแล้ว อาดูไม่ใช่คนที่จะยอมคนง่าย ๆ คิดว่าเธอจะยอมให้คนพวก นั้นทำตามอำเภอใจในบ้านเหรอคะ? ลุงใหญ่และคนอื่น ๆ คงจะอาศัย อยู่ในบ้านของอาภายใต้กฎเกณฑ์ ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าพวกเขาจะ ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายหรือเปล่า”
…
ณ บ้านของอาหญิง
“ทำไมเซียวหรงและคนอื่น ๆ ถึงยังไม่กลับมาอีก? บอกว่าไป เยี่ยมญาติ นี่ก็ผ่านมาเก้าวันแล้ว ไม่เห็นบอกเลยว่าจะกลับมา เมื่อไหร่”
ลุงใหญ่นั่งอยู่บนโซฟาและบ่นออกมา
เซียวอวี่นั่งไขว้ขาและพูดว่า “พ่อ ไม่เห็นต้องสนใจเธอเลย ลืมไป แล้วเหรอว่าเธอดุด่าพ่อยังไงบ้าง ไม่กลับมาก็ดีแล้ว บ้านหลังนี้จะได้
ตกเป็นของเรา เยี่ยมไปเลย! ผมหวังว่าพวกเขาจะไม่กลับมาอีก ตาย ๆ ไปได้ก็ดี”
คุณย่าสาปแช่ง “นางลูกเนรคุณ ตรงที่มันใช้ไม้ฟาดยังเจ็บอยู่ เลย หล่อนใจร้ายจริง ๆ ถึงขนาดขังฉันไว้ในห้องใต้ดิน ฉันไม่ควรให้ มันเกิดมาตั้งแต่แรก!”
“ใครบอกให้ย่าตีลูกชายเธอล่ะ” เซียวอวี่พูดลอย ๆ
“ก็ไอ้เด็กนรกนั่นเรียกฉันว่ายายแก่ปรสิตไร้ประโยชน์ แล้วทำไม ฉันจะตีมันไม่ได้? นอกจากนี้ฉันเป็นยายของมัน ตีสั่งสอนสักครั้งสอง ครั้งจะเป็นอะไรไป เด็กนั่นเป็นหมาป่าตาขาวเหมือนแม่ของมัน มอง แวบแรกก็รู้แล้วว่าไร้ประโยชน์พอกัน”
คุณย่าสาปแช่งไม่หยุด
ลุงใหญ่ขมวดคิ้วด้วยความรำคาญ “พอแล้ว พอแล้ว หยุดบ่น เถอะ ปวดหัวไปหมดแล้วเนี่ย ไปดูในครัวหน่อยว่าอาหารยังเหลืออยู่ เท่าไหร่ก่อนที่น้องจะออกไป?”
คุณย่าเดินกะโผลกกะเผลกไปที่ห้องครัว “อาหารเกือบหมดแล้ว นางสารเลวเซียวหรงไม่รู้จักตุนอาหารเพิ่มเลย ที่มีอยู่พอกินแค่สอง สามวันเท่านั้น หล่อนไปเยี่ยมญาติแล้วตายบนถนนหรือไง ทำไมยัง ไม่กลับมาอีก”
ป้าสะใภ้พูดขึ้น “ก่อนไปเห็นบอกว่าจะไปแค่สองสามวันเท่านั้น นี่ก็ผ่านมาสัปดาห์กว่าแล้ว หรือว่าจะมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นจริง ๆ?”
เซียวฮ่วนฮ่วนพูดด้วยความเหยียดหยาม “ตายไปได้ก็ดี จะได้ไม่ ต้องทนเห็นสายตาดูถูกของเธอ เวลาเห็นพวกเราทีไร อาชอบทำหน้า บึ้งตึงเหมือนเราไปติดหนี้ยังไงยังงั้น”
ป้าสะใภ้ผลักเธอ “แกโง่หรือไง ถ้ามันตายจะดีได้ยังไง แล้วใครจะ หาอาหารมาให้เรา? เราไม่มีเงิน เลยต้องมาพึ่งพาพวกเขา ตอนนี้
พวกเขาไม่อยู่…”
เสียงของป้าสะใภ้หยุดกะทันหัน ก่อนที่เธอจะตบเข่าฉาด
“ครอบครัวของพวกเขาหนีเราไปแล้วแน่ ๆ!”
หลายคนมองหน้ากันพร้อมลางร้ายที่ผุดขึ้นในหัวใจ
“บัดซบ พวกแกรีบไปดูในห้องพวกมันเร็วเข้า ว่ายังมีของอะไร อยู่ไหม?”
หลายคนวิ่งขึ้นไปชั้นบน “ประตูล็อกอยู่”
“ถอยไป เดี๋ยวผมพังเข้าไปเอง”
เซียวอวี่ถีบประตูให้เปิดออก และพบว่าทั้งห้องนั้นว่างเปล่า ไม่ เหลืออะไรเลย
หลายคนช่วยกันค้นบ้านทั้งหลัง และพบว่าของสำคัญหายไป หมดแล้ว ตู้เสื้อผ้าว่างเปล่า และผ้าปูที่นอนก็ถูกรื้อออกไปเช่นกัน
คุณยายกังวลมากจนกระทืบเท้า “นางลูกชั่ว มันใจไม้ไส้ระกำ เหมือนเจ้าลูกคนรองไม่ผิด ฉันไม่ควรให้พวกมันเกิดมาเลย!”
เซียวฮ่วนฮ่วนเริ่มกังวล “แล้วเราจะทำยังไงดี เราจะเอาอาหารมา จากไหน?”
เซียวอวี่เพิ่งออกไปที่ลานนอกบ้าน เขาตะโกนเสียงดัง
“น ้า น ้าเข้ามาเต็มเลย น ้าเต็มไปหมด!”
ในเวลานี้น ้าได้ท่วมสนามหญ้าแล้ว และมีความสูงถึงต้นขา
“ผมจะเปิดประตูออกไป” เซียวอวี่เดินไปที่ประตูบ้านด้วยความ ยากลำบาก แต่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไหร่ เขาก็ไม่สามารถเปิดได้ ซึ่ง ทำให้เขายิ่งตื่นตระหนกมากขึ้น
“ประตูใหญ่ล็อก! เราออกไปไม่ได้!”
“ว่าไงนะ?” ลุงใหญ่รีบตามเข้ามา
“ไม่นะ… น ้ากำลังท่วมเหรอ แล้วน ้าจะท่วมเข้ามาถึงในตัวบ้าน หรือเปล่า?” เซียวฮ่วนฮ่วนเริ่มกลัว
ป้าสะใภ้พูดปฏิเสธโดยไม่รู้ตัว “เป็นไปไม่ได้ ก็น้องสามีบอกว่า น ้าท่วมไม่ถึงจังหวัดเรา เธอเห็นข่าวมาแล้ว”
หลังจากได้ยินสิ่งที่ป้าสะใภ้พูด ลุงใหญ่ก็ตระหนักได้ว่าเกิดอะไร ขึ้น เขาก่นด่าสาปแช่งด้วยความโกรธ
“นางสารเลวนรกส่งมาเกิด! มันรู้ว่าน ้าจะท่วมมาถึงที่นี่ จึงหลอก พวกเราว่าไปเยี่ยมญาติ แต่ความจริงมันก็แค่วิ่งหนีเอาชีวิตรอด ไม่
แปลกใจเลยที่มันจะแสดงท่าทีใจดีแบบนี้ ปกติมันแทบไม่คิดแบ่งปัน อาหารให้เราด้วยซ ้า
มันให้พวกเราไปรับอาหารบรรเทาทุกข์ที่รสชาติย ่าแย่ แต่ครั้งนี้
กลับทิ้งอาหารไว้ให้มากมายก่อนออกเดินทาง ฉันก็นึกว่ามันสำนึก ผิดแล้ว ที่แท้มันต้องการให้พวกเรารอความตายอยู่ที่นี่!”
หลายคนตัวแข็งค้างจนพูดอะไรไม่ออก
“นะ… น ้ากำลังจะท่วมจริง ๆ เหรอ? แต่พวกมันเอาน ้ามันที่เหลือ ทั้งหมดของเราออกไปแล้ว เราจะทำยังไงดี?”
YOU MAY ALSO LIKE
