ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 114 คิดจะสู้กับพี่ นำยยังอ่อนหัดนัก

“แต่คนจนเหล่ำนั้นไม่มีอะไรให้ปล้นหรอก พวกมันล้วนแต่ ยำกจนข้นแค้น ถ้ำจะปล้นก็ต้องปล้นคนรวย อย่ำงเช่นเจ้ำจี้เหวินซี อะไรพวกนี้”

ชำยที่ถูกเรียกว่ำพี่เหมิ่งพูดด้วยเสียงโหดเหี้ยมว่ำ “กำรปล้นของ เป็นเรื่องรอง ฉันอยำกจะสอนบทเรียนให้ต ำรวจหน้ำเหม็นพวกนั้น เริ่มจำกชุมชนฮว๋ำฮั่นนี่แหละ ฆ่ำพวกมันในตึกไปทีละชั้น ปล่อยให้ พวกมันได้รู้ว่ำ หำกกล้ำต่อต้ำนฉันต้องเจอกับอะไรบ้ำง”

“แล้วยังมีพวกเจ้ำหน้ำที่ระดับสูงอำศัยอยู่ในชุมชนฮว๋ำฮั่นด้วย พวกมันไม่ใช่คนยำกจน เรำจะไม่ปล่อยให้ใครหลุดมือไป ถ้ำจับตัว นำยกเทศมนตรีเมืองเผิงจิงได้ มันคงจะยิ่งน่ำตื่นเต้นขึ้นไปอีก!”

…

เซียวหมิงเยวี่ยซ่อนตัวอยู่ในมุมมืด เธอยิ่งฟังก็ยิ่งตกใจ

โชคดีที่มีเสียงฝนช่วยบดบัง พวกมันจึงไม่ได้ยินเสียงฝีเท้ำของ เธอ ไม่อย่ำงนั้นเธอคงถูกจับได้ และไม่รู้ว่ำต้องเจอกับอะไรบ้ำง!

ฝ่ำยตรงข้ำมมีจ ำนวนคนมำก คำดว่ำไม่ต ่ำกว่ำหนึ่งร้อยคน และ ยังมีหลำยคนถือปืนอำก้ำ บำงคนในนั้นยังมีคนที่หน้ำตำดูเป็น ชำวตะวันตกอยู่ด้วย

ฝ่ำยตรงข้ำมนั้นเห็นได้ชัดว่ำเป็นองค์กรลึกลับที่มีกำรฝึกฝนมำ อย่ำงดี ไม่ใช่พวกอันธพำลเกเรที่เธอเคยเจอ

พวกเขำต้องกำรจะกวำดล้ำงชุมชนงั้นเหรอ?

เซียวหมิงเยวี่ยหวนนึกถึงอดีตอันโหดร้ำย ชุมชนฮว๋ำฮั่นถูก องค์กรลึกลับยึดครอง ผู้คนทั้งชุมชนถูกสังหำรหมู่ ซำกศพนอนทับ ถมกันเป็นภูเขำ และมีผู้รอดชีวิตเพียงไม่กี่ร้อยคนเท่ำนั้น

กำรโจมตีอย่ำงโหดเหี้ยมเกิดขึ้นอย่ำงฉับพลัน ท ำให้ต ำรวจพ่ำย แพ้

พวกมันไม่ได้โจมตีแค่ชุมชนฮว๋ำฮั่นเท่ำนั้น แต่ยังรวมถึงชุมชน อื่น ๆ ทำงตอนใต้ของเมืองอีกด้วย ชีวิตคนในสำยตำพวกมันช่ำงไร้ ค่ำ เปรียบเสมือนไก่ที่ถูกเชือด

ญำติของเธอทั้งหมดเสียชีวิตในกำรสังหำรหมู่ พวกเขำถูกจัดให้ ไปอยู่ในชุมชนอื่น ในเวลำนั้นโทรศัพท์มือถือของเซียวหมิงเยวี่ยสูญ หำย และไม่สำมำรถติดต่อพวกเขำได้

เมื่อพบกับควำมจริงในภำยหลัง จึงได้รู้ว่ำคุณตำ คุณยำย ครอบครัวลุงใหญ่ และครอบครัวลุงรอง ไม่มีใครรอดชีวิตเลย

ในช่วงเวลำนั้นเซียวหมิงเยวี่ยดูเหมือนจะติดอยู่ในฝันร้ำย ซึ่งท ำ ให้เธอบอบช ้ำทำงด้ำนจิตใจอย่ำงหนัก

เซียวหมิงเยวี่ยต้องอำศัยอยู่ในโรงรถใต้ดินที่อัดแน่นไปด้วยผู้คน นับหมื่น ร่ำงกำยซูบผอมเหลือแต่กระดูก เธอพยำยำมหนีตำย โดย มำซ่อนตัวอยู่ใต้กองซำกศพ

แม้ว่ำก ำลังเสริมของรัฐบำลจะมำถึงในภำยหลัง ทว่ำมีเพียง ซำกศพเท่ำนั้นที่หลงเหลือในชุมชนฮว๋ำฮั่น ซึ่งก ำลังถูกหนอนฟัน จ ำนวนมหำศำลแทะกิน

ชำติที่แล้วเธอคิดว่ำองค์กรลึกลับนี้ต้องกำรเงิน แต่แท้จริงแล้ว พวกเขำต้องกำรแก้แค้น พวกเขำใช้วิญญำณของคนทั้งเมืองเผิงจิง เพื่อแก้แค้นต ำรวจและรัฐบำล

มือของเซียวหมิงเยวี่ยเย็นเฉียบไปด้วยเหงื่อ เธออยำกฆ่ำคน พวกนี้ทั้งหมด แต่น่ำเสียดำยที่ท ำไม่ได้

ฝ่ำยตรงข้ำมมีปืนทุกคน และต ำแหน่งของพวกเขำไม่กระจุกตัว ต่อให้เธอขว้ำงหินใส่ แต่ก็สำมำรถฆ่ำได้เพียงสิบกว่ำคน อีกฝ่ำยมี จ ำนวนมำกเกินไป

เธอต้องกำรฆ่ำอีกฝ่ำยให้หมดในครำวเดียว หำกมีคนรอดชีวิต อำจเป็นเธอเองที่ต้องตกอยู่ในอันตรำย! ถึงแม้จะร ่ำรวยแค่ไหน ก็ยัง กลัวกระสุนปืน

เซียวหมิงเยวี่ยไม่กล้ำผลีผลำมลงมือ เธอจะไม่ยอมเล่นบทฮีโร่ ตำมล ำพัง เพรำะท้ำยที่สุดเธอมีเพียงชีวิตเดียวเท่ำนั้น

ครั้งนี้เธอจะต้องปกป้องตัวเองและคนที่เธอรักให้ได้

ตอนนี้มีเพียงวิธีเดียวคือออกจำกที่นี่อย่ำงเงียบ ๆ และบอกเรื่องนี้

กับเว่ยจวิน

ฟังจำกค ำพูด พวกเขำมีควำมเกลียดชังต่อเว่ยจวินอย่ำงมำก แสดงว่ำเว่ยจวินอยู่ฝ่ำยตรงข้ำมกับพวกเขำ หำกเป็นคนอื่น เซียวห มิงเยวี่ยไม่เชื่อใจใครทั้งนั้น

“ใครอยู่ตรงนั้น!” ชำยคนหนึ่งตะโกนขึ้นเสียงดัง

เซียวหมิงเยว่รู้สึกถึงสัญญำณเตือนในใจ เธอรีบเข้ำสู่พื้นที่มิติใน พริบตำเพื่อซ่อนตัว

ฝ่ำยตรงข้ำมรู้สึกถึงกำรมีอยู่ของเธอไวกว่ำที่คำดคิด

เธอทรุดตัวลงนั่งบนพื้นหญ้ำของพื้นที่มิติ และพยำยำมบังคับ ตัวเองให้สงบสติอำรมณ์ สมองของเธอก ำลังคิดหำวิธีแก้ไขอย่ำง รวดเร็ว

หลังจำกกลับมำมีชีวิตใหม่ ชีวิตของเธอก็รำบรื่นมำโดยตลอด แต่กำรปรำกฏตัวขององค์กรลึกลับนั้นท ำลำยทุกอย่ำง เธอรู้สึก หวำดกลัวพวกเขำอย่ำงมำก เนื่องจำกมันเป็นบำดแผลทำงใจที่ยังคง หลงเหลือจำกชีวิตก่อน

แต่เธอก็ปรับสภำพอำรมณ์ได้อย่ำงรวดเร็ว จำกนั้นพยำยำม สอดส่องสถำนกำรณ์ภำยนอก เธอสำมำรถมองเห็นและได้ยินเสียง กำรเคลื่อนไหว รวมถึงบทสนทนำของพวกเขำ เพียงแต่ว่ำมัน ค่อนข้ำงเลือนรำง

“อำเจ๋อ มีอะไรเหรอ?”

อำเจ๋อเดินวนไปวนมำหลำยรอบตรงที่เซียวหมิงเยวี่ยยืนอยู่เมื่อ ครู่ “ไม่เห็นจะมีใคร สงสัยมองผิดไป มันคงเป็นกิ่งไม้หรืออะไรสัก อย่ำง”

คนพวกนั้นพูดคุยกันอยู่นำนมำก และเนื่องจำกข้อจ ำกัดของ พื้นที่มิติ จุดเข้ำและออกนั้นห่ำงกันไม่เกิน 5 ตำรำงเมตร

ดังนั้นเซียวหมิงเยวี่ยจึงต้องรอจนกว่ำคนพวกนั้นจะจำกไป เธอ รอต่ออีกหนึ่งชั่วโมงจนแน่ใจแล้วว่ำไม่มีใครอยู่ในบริเวณใกล้เคียง เธอจึงออกจำกพื้นที่มิติ

หญิงสำวไม่กล้ำชักช้ำ รีบดึงหมวกลงต ่ำ สวมหน้ำกำกปิดบัง ใบหน้ำ และสำวเท้ำเดินกลับทำงเดิม

จริงอยู่ที่ในอดีตองค์กรลึกลับใช้กำรโจมตีแบบฉับพลันสร้ำง ควำมได้เปรียบในสถำนกำรณ์ แต่หำกต ำรวจมีกำรเตรียมพร้อมใน ครั้งนี้ กำรสังหำรหมู่ครั้งนั้นอำจไม่เกิดขึ้นก็เป็นได้

เมื่อคิดได้แบบนี้ สีหน้ำของเซียวหมิงเยวี่ยก็เคร่งเครียดขึ้นมำก ครั้งนี้เธอจะพลิกชะตำได้หรือไม่กันนะ?

ใจของเซียวหมิงเยวี่ยสับสนวุ่นวำย เธอไม่ได้สังเกตเห็นพุ่มไม้ที่

อยู่ตรงหัวมุม จึงท ำให้เดินชนกับใครบำงคน

เซียวหมิงเยวี่ยรีบเงยหน้ำขึ้น ด้วยสัญชำตญำณ เธอต้องกำร โจมตีก่อนเพื่อเป็นฝ่ำยควบคุมสถำนกำรณ์

แต่ทว่ำอีกฝ่ำยก็เป็นนักสู้เช่นกัน ไม่เพียงสำมำรถป้องกันกำร โจมตีของเธอได้ทั้งหมด แต่ยังพยำยำมจะจับเธอไว้ด้วย

เมื่อเซียวหมิงเยวี่ยเห็นเช่นนั้น เธอตัดสินใจลงมือรุนแรงขึ้น โดย ต้องกำรท ำให้ฝ่ำยตรงข้ำมพิกำรก่อน เมื่อพิกำรแล้ว เขำคงจะ ต่อต้ำนไม่ได้

จี้เหวินซีสังเกตเห็นว่ำมีบำงอย่ำงผิดปกติ เขำคว้ำแขนเธอด้วย มือเดียว พร้อมดึงเธอเข้ำมำในอกและล็อกคอเธอด้วยแขนอีกข้ำง จำกนั้นจึงถำมอย่ำงเย็นชำ

“เรำไม่ได้เป็นศัตรูกัน ท ำไมถึงต้องลงไม้ลงมือด้วย หรือว่ำแกจะ เป็นนักฆ่ำ? ใครส่งแกมำ?”

เซียวหมิงเยวี่ยถูกบังคับให้พิงอยู่กับอกของชำยแปลกหน้ำ ดวงตำของเธอเต็มไปด้วยควำมตกตะลึง ชำยคนนี้มีเรี่ยวแรงมำกกว่ำ เธอเสียอีก เขำยังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่ำ?

ยิ่งไปกว่ำนั้นเขำเชี่ยวชำญทักษะในกำรต่อสู้ ซึ่งแตกต่ำงจำกเธอ แม้ว่ำจะเคยเรียนรู้มำบ้ำงในอดีต แต่เธอลืมเรื่องนี้ไปนำนแล้ว และ อำศัยพละก ำลังเท่ำนั้น

จำกค ำพูดของเขำ ดูเหมือนว่ำเขำจะไม่ใช่คนจำกองค์กรลึกลับ ไม่งั้นเขำคงไม่พูดว่ำเรำไม่ได้เป็นศัตรูกัน และคงยิงเธอตำยตั้งแต่แรก แล้ว

“ปล่อยฉันนะ!”

เซียวหมิงเยวี่ยดิ้นรนอย่ำงสุดแรง และเตะขำไปด้ำนหลัง

จี้เหวินซีรู้สึกเจ็บตรงจุดที่โดนเธอเตะ “นี่เธอเป็นลำหรือไง?”

เขำปล่อยมือออกเธอ

เซียวหมิงเยวี่ยรีบถอยออกมำเพื่อรักษำระยะห่ำง และจ้องมองอีก ฝ่ำยด้วยควำมระแวดระวัง

ในเวลำเดียวกัน จี้เหวินซีก ำลังพิจำรณำเซียวหมิงเยวี่ยเช่นกัน หญิงสำวสวมเสื้อกันฝนขนำดใหญ่ สวมหมวกและหน้ำกำกปิดบัง ใบหน้ำ ดูท่ำทำงมีพิรุธ เขำจึงไม่สำมำรถปล่อยเธอไปง่ำย ๆ

“ตอบค ำถำมมำ” จี้เหวินซีพูดขึ้นเสียงเย็นชำ

ยิ่งเซียวหมิงเยวี่ยมองเขำก็ยิ่งรู้สึกคุ้นเคย นี่มันชำยหนุ่มที่ตกลง มำจำกชั้นสองในเมืองใต้ดินเมื่อครั้งก่อนไม่ใช่เหรอ?

“ก็แค่เบื่อ ๆ เลยมำเดินเล่นบนภูเขำ” เซียวหมิงเยวี่ยแก้ตัว

จี้เหวินซีหรี่ตำลง “จริงเหรอ?”

แน่นอนว่ำเขำไม่เชื่อเธอ “ไม่ว่ำคุณจะเป็นใครก็ตำม เดินตำมผม มำ”

เซียวหมิงเยวี่ยท ำท่ำจะหนี “ท ำไมฉันต้องตำมคุณไปด้วย ฉันแค่ เดินผ่ำนมำเฉย ๆ”

“คุณไม่มีสิทธิ์เลือก”

จี้เหวินซีรีบเดินไปข้ำงหน้ำและดึงหน้ำกำกของเซียวหมิงเยวี่ยอ อก เธอตกใจจนตั้งตัวไม่ทัน และรีบยกมือขึ้นปิดหน้ำ แต่มันก็สำยไป แล้ว เขำได้เห็นหน้ำของเธอแล้ว

จี้เหวินซีอดไม่ได้ที่จะเบิกตำกว้ำง “คุณนั่นเอง?”

ในใจของเซียวหมิงเยวี่ยมีเพียงควำมคิดเดียว นั่นก็คือ จบสิ้น แล้ว!

ถ้ำไม่เห็นหน้ำคงไม่เป็นไร แต่ถ้ำถูกเห็นหน้ำแล้ว มันจะง่ำย ส ำหรับคนร้ำยที่จะมำที่บ้ำนของเธอ ถ้ำเขำเกี่ยวข้องกับองค์กรลึกลับ จริง ๆ ครอบครัวของเธอจะต้องตกอยู่ในอันตรำย

เซียวหมิงเยวี่ยหันขวับไปมองด้ำนหลังของจี้เหวินซีและร้องด้วย ควำมตกใจ

“มีเสืออยู่ตรงนั้น”

จี้เหวินซียิ้มอย่ำงมีนัยและพูดติดตลก “ท ำไมไม่บอกว่ำมีสิงโต ด้วยล่ะ?”

เซียวหมิงเยวี่ยกัดฟันกรอด โกรธที่หลอกเขำไม่ได้ เธอส่งก้อน หินจำกพื้นที่มิติและขว้ำงไปด้ำนหลัง เสียงหินกระทบกับกิ่งไม้ดังสนั่น ลั่นป่ำ

“เรื่องจริงนะ!”

จี้เหวินซีได้ยินเสียงจึงรีบหันไปมอง เซียวหมิงเยวี่ยฉวยโอกำสนี้

ยกมือฟำดไปที่ท้ำยทอยของเขำอย่ำงแรง

ดวงตำของจี้เหวินซีเริ่มมืดลง ร่ำงกำยยืนโงนเงนไม่มั่นคง

หญิงสำวยิ้มเยำะอย่ำงเย็นชำ “คิดจะสู้กับพี่สำวงั้นเหรอ? นำยยัง อ่อนหัดนัก”

เขำปรำกฏตัวบนภูเขำอย่ำงลึกลับ และน่ำสงสัยอย่ำงมำก

เซียวหมิงเยวี่ยไม่สำมำรถทิ้งชำยคนนี้ไว้ที่นี่ได้ ท้ำยที่สุดเขำก็ได้ เห็นหน้ำเธอแล้ว จึงต้องระวังไว้ก่อนดีกว่ำ

เซียวหมิงเยวี่ยสวมหน้ำกำกอีกครั้ง และสวมหน้ำกำกให้เขำด้วย หลังจำกน ำหินกลับเข้ำไปในมิติ เธอก็แบกจี้เหวินซีลงจำกภูเขำ

เธอจะพำผู้ชำยที่น่ำสงสัยคนนี้ไปหำเว่ยจวิน เพื่อให้ต ำรวจ สอบปำกค ำ

หำกเป็นคนเลว ก็ต้องฆ่ำเขำทิ้งซะ!