ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 121 ความทรงจำอันเลวร้าย

เซียวหมิงเยวี่ยฝันถึงเรื่องในอดีต…

ในความฝันนั้น ตัวเธอย้อนกลับไปสมัยเรียนมัธยมปลาย ตอน นั้นเธอสนิทกับเจียงฉุนมาก ทั้งสองแทบจะตัวติดกันตลอดเวลา

“หมิงเยวี่ย จางต้าฉือซื้ออาหารเช้าให้ฉันอีกแล้ว แต่ฉันไม่ชอบ กินเจียนปิ่ง น่ารำคาญจริง ๆ~”

แม้เจียงฉุนจะบ่น แต่อดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปาก โดยไม่สามารถ ซ่อนความพึงพอใจที่มีคนมาตามจีบเอาไว้ได้

เซียวหมิงเยวี่ยพูดขึ้น “ถ้าเธอไม่ชอบเขา ก็แค่ปฏิเสธไปให้ ชัดเจน ฉันเคยบอกเธอแล้วไม่ใช่เหรอว่าให้อยู่ห่างจากเขาไว้”

จางต้าฉือเป็นนักเรียนที่ย้ายมาใหม่ แต่เซียวหมิงเยวี่ยรู้จักเขามา ก่อน สมัยเรียนชั้นประถม จางต้าฉือมักต่อยตีกับเพื่อนที่นั่งข้าง ๆ และถึงขนาดใช้ดินสอแทงฝ่ามืออีกฝ่าย ผู้ปกครองของเขาต้อง ชดเชยด้วยเงินจำนวนมาก และต่อมาเขาก็ย้ายไปที่โรงเรียนอื่น

เซียวหมิงเยวี่ยไม่ชอบจางต้าฉือมาโดยตลอด เธอคิดว่าเขาเป็น พวกหัวรุนแรง ชอบใช้กำลัง แค่ดูก็รู้ว่าไม่น่าไว้ใจ สมัยเด็กก็เป็นแบบ นั้น พอโตแล้วก็คงไม่ดีขึ้นเท่าไหร่

เจียงฉุนพูดเสียงเบา

“เขาเอาแต่รบกวนฉัน ฉันเลยปฏิเสธไปแล้ว”

เซียวหมิงเยวี่ยเหลือบมองเธอ “ปฏิเสธเขาจริง ๆ หรือแค่ปฏิเสธ แบบขอไปที?”

เจียงฉุนรีบอธิบาย “จางต้าฉือบอกว่า เรื่องที่เธอพูดมาล้วนเป็น ความเข้าใจผิด เขาบอกว่าเพื่อนข้างโต๊ะเป็นคนตีเขาก่อน และอยาก ให้เธอเลิกเข้าใจผิดน่ะ”

เซียวหมิงเยวี่ยหยุดเขียนและเงยหน้าขึ้นมองเพื่อน “เธอเอาเรื่อง ที่ฉันพูดกับเธอไปบอกเขาหมดเลยเหรอ?”

“อืม เธอโกรธหรือเปล่า?” เจียงฉุนก้มหน้าหลบสายตาด้วย ความรู้สึกผิด

เซียวหมิงเยวี่ยมองเพื่อนสนิทของเธออย่างเงียบงัน รู้สึกเหมือน คนตรงหน้าดูแปลกไปเล็กน้อย เด็กสาววัยสิบกว่าปีมักคิดอะไรไม่ ซับซ้อน และความเข้าใจในธรรมชาติของมนุษย์นั้นตื้นเขินเกินไป

จากนั้นเจียงฉุนและจางต้าฉือก็คบหากัน พวกเขาเดี๋ยวทะเลาะ เดี๋ยวดีวนเวียนไปมาเป็นเวลาหนึ่งปี ผลการเรียนของเด็กสาวตกต ่า ลงอย่างเห็นได้ชัด จากเด็กที่เคยเรียนเก่งจนสามารถสอบเข้า มหาวิทยาลัยชั้นนำได้ กลายเป็นได้แค่บัณฑิตจากมหาวิทยาลัย โนเนม

มหาวิทยาลัยที่เจียงฉุนเรียนอยู่ในเมืองเผิงจิงเช่นกัน และไม่ไกล จากมหาวิทยาลัยของเซียวหมิงเยวี่ย เธอมักจะมาหาเซียวหมิงเยวี่ย

บ่อย ๆ พร้อมร้องไห้คร ่าครวญว่าทำไมเธอถึงสอบเข้า มหาวิทยาลัยเผิงจิงไม่ได้?

ต่อมาก็มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้น และเหตุการณ์นี้เป็นสาเหตุหลัก ที่ทำให้มิตรภาพของทั้งคู่ร้าวฉาน

หลังจากทะเลาะกับจางต้าฉืออย่างรุนแรง ครั้งนี้จางต้าฉือถึงกับ เตะเจียงฉุนจนล้มกลิ้งออกไปหลายเมตรต่อหน้าผู้คนมากมาย เขา ด่าทอเธอว่าเป็นผู้หญิงร่าน ทำให้เธออับอายขายหน้าต่อหน้าเพื่อน ร่วมชั้นหลายคน

เจียงฉุนร้องไห้โฮและวิ่งมาหาเซียวหมิงเยวี่ยที่มหาวิทยาลัยเผิง จิง เธอซุกตัวในหอพักของเพื่อนสาวและพูดว่า

“นี่จะเป็นครั้งสุดท้าย ฉันจะต้องเลิกกับเขาให้ได้!”

เซียวหมิงเยวี่ยยื่นกระดาษทิชชูให้ ตอนนี้เธอรู้สึกเหมือน ชาวบ้านที่ถูกเด็กเลี้ยงแกะหลอกหลายครั้งจนไม่เชื่อคำพูดว่า ‘หมา ป่ากำลังมา’ อีกต่อไป

เจียงฉุนร้องไห้คร ่าครวญอยู่นานพอสมควร โทรศัพท์ของเธอ เสียหายเล็กน้อยจากการล้มกลิ้งไปกับพื้น จึงขอยืมแท็บเล็ตของ เซียวหมิงเยวี่ยเพื่อลงชื่อเข้าวีแชต

การเข้าสู่ระบบครั้งนี้เอง ทำให้เซียวหมิงเยวี่ยได้เห็นธาตุแท้ของ เจียงฉุนอย่างสมบูรณ์

หลังจากเจียงฉุนกลับไป เซียวหมิงเยวี่ยก็นำแท็บเล็ตคืนมา แต่ เธอพบว่าเจียงฉุนลืมออกจากระบบ ทำให้บทสนทนาระหว่างเธอกับ จางต้าฉือปรากฏชัดเจนตรงหน้า

[ฉุนฉุน เมื่อกี้ฉันไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ นะ ถ้าเธอไม่คุยกับรุ่นพี่ ฉัน คงไม่โกรธถึงขนาดนั้น ฉันแค่อารมณ์ร้อนไปหน่อย เพราะรักเธอ มาก เธอยกโทษให้ฉันได้ไหม?]

[แต่หมิงเยวี่ยบอกให้ฉันเลิกกับนายทันที บอกว่านายมีแนวโน้ม จะใช้ความรุนแรง และอาจทำร้ายร่างกายฉันอีกในอนาคต]

[ฉุนฉุน อย่าไปฟังคำพูดของเธอเลย เธอเป็นคนปากร้ายที่สุด คงเพราะอิจฉาที่เพื่อนมีแฟนดี และไม่อยากให้เพื่อนได้ดี เธอจำไม่ได้ เหรอว่าผู้หญิงคนนั้นเคยยุยงให้เราทะเลาะกันยังไง?]

เจียงฉุนตอบกลับด้วยอีโมจิแมวน้อยน่ารัก

[อืม ๆ งั้นฉันเชื่อนายก็ได้ ต่อไปนี้ห้ามทำแบบนี้อีกนะ เอวฉันยัง ระบมอยู่เลย]

[เดี๋ยวจะเป่าให้หายเองนะฉุนฉุน พรุ่งนี้วันเสาร์ ไปเปิดห้องกัน เถอะ เพื่อเป็นการชดเชยให้ที่รักไง]

…

เมื่อเซียวหมิงเยวี่ยเห็นบทสนทนาระหว่างทั้งคู่ ร่างกายของเธอ เริ่มเย็นเฉียบ เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า เพื่อนสนิทของตนจะเป็น คนแบบนี้

เธอไม่เคยพูดคำพูดเหล่านั้นเลยสักนิด!

ในอดีตเธอเคยพูดเตือนเจียงฉุนด้วยความหวังดีจากก้นบึ้งของ หัวใจ แต่ครั้งนี้เธอไม่ได้พูดอะไรเลย

เพราะเซียวหมิงเยวี่ยรู้ดีว่าทั้งคู่จะกลับมาคบกัน และเธอไม่เชื่อใจ เจียงฉุนอีกต่อไป จึงไม่อยากพูดเตือนแล้ว เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะ เอาไปบอกจางต้าฉืออีก

แต่สิ่งที่เซียวหมิงเยวี่ยคาดไม่ถึงคือ เจียงฉุนพูดโกหกต่อหน้า จางต้าฉือ โดยบอกว่าเธอพูดแบบนั้น อีกฝ่ายมีจุดประสงค์อะไรกัน แน่ถึงได้พูดโกหกออกไป?

เซียวหมิงเยวี่ยยิ้มเยาะอย่างเย็นชา ยังจะมีอะไรไม่เข้าใจอีก เหรอ? นี่ก็เพื่อทำให้เพื่อนสนิทกับแฟนทะเลาะกัน พูดนินทาใส่ไฟทั้ง สองฝ่าย เธอที่ยืนอยู่ตรงกลางนั้นเหมือนปลากระดี่ได้น ้า ซึ่งรู้สึกพึง พอใจกับสถานการณ์นี้

จางต้าฉือไม่ใช่คนดี แต่เจียงฉุนเองก็ไม่ต่างจากเขา

ตั้งแต่นั้นมา เซียวหมิงเยวี่ยก็เริ่มเข้าใจด้านมืดของมนุษย์มาก ขึ้น เธอจึงไม่เชื่อใจใครง่าย ๆ อีกต่อไป

เซียวหมิงเยวี่ยหาโอกาสขโมยโทรศัพท์ของเจียงฉุนมาดู เธอ อยากรู้ว่าเพื่อนพูดอะไรเกี่ยวกับเธออีก เมื่อค้นหาชื่อตัวเองในแถบ ค้นหา สิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอคือข้อความบ่นของเจียงฉุนเกี่ยวกับ เธอและคำด่าทอของจางต้าฉือ

[หมิงเยวี่ยบอกว่านายมีข้อเสียเยอะแยะ แต่ฉันก็ยังรักนาย นายดู สิ ขนาดเพื่อนสนิทฉันพูดแบบนี้ แต่ฉันก็ยังไม่เลิกกับนาย นายต้อง รักและดูแลฉันดี ๆ นะ…]

[หมิงเยวี่ยไม่ยอมให้ฉันไปเปิดห้องกับนาย บอกว่าฉันยังเด็ก เกินไป แต่ฉันก็จะไปกับนายอยู่ดี นายดูสิ ว่าฉันรักนายมากแค่ ไหน…]

[หมิงเยวี่ยบอกให้ฉันเลิกกับนาย แต่ฉันทำไม่ได้หรอก ที่รักต้อง ทะนุถนอมฉันดี ๆ นะ…]

[หมิงเยวี่ยบอกว่าครอบครัวนายไม่ค่อยดี แม่ของนายใจร้ายมาก แต่ฉันก็ทนได้เพื่อที่รักนะ ถ้าฉันกับแม่ของนายตกลงไปในน ้า นายจะ เลือกช่วยใครเหรอ?]

คำด่าทอของจางต้าฉือนั้นหยาบคายมาก แต่เจียงฉุนไม่คิดแก้ ตัวให้เธอสักคำ แถมบางครั้งยังพูดเสริมอีก

เซียวหมิงเยวี่ยบันทึกหน้าจอข้อความทั้งหมดไว้เป็นหลักฐาน ตอนนั้นเธออายุน้อย ใจร้อน และอยากพูดกับเจียงฉุนให้รู้แล้วรู้รอด

แต่ก่อนที่เซียวหมิงเยวี่ยจะไปหาเรื่อง เจียงฉุนดันกลับมาหาเธอ ซะเอง

ช่วงปิดเทอมปีหนึ่ง เจียงฉุนส่งข้อความมาบอกว่าจางต้าฉือจะ พาเธอไปเที่ยวที่ยูนนาน เธอรู้สึกลังเล ไม่รู้ว่าควรไปหรือไม่ เลยขอ ความเห็นจากเซียวหมิงเยวี่ย

เดิมทีเซียวหมิงเยวี่ยอยากจะดุอีกฝ่าย และโยนประวัติแชตใส่ หน้า แต่หลังจากครุ่นคิดสักพัก เธอก็ลบเนื้อหาและแก้ไขข้อความ ก่อนตอบกลับไปว่า

[จางต้าฉือเป็นคนดี เขาจะดูแลเธออย่างดีแน่นอน ไปเถอะ]

ไปเลย แล้วไปโดนทุบตีในยูนนาน บางทีอาจจะถูกโยนทิ้งในยูน นานด้วยซ ้า เพราะท้ายที่สุดจางต้าฉือก็เคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อน

เจียงฉุนรู้สึกประหลาดใจ เธอไม่คาดคิดว่าเซียวหมิงเยวี่ยจะพูด แบบนี้

[เธอไม่เตือนฉันเหรอ ยูนนานอยู่ไกลมากนะ และไปคนเดียวคง ไม่ปลอดภัยเท่าไหร่ ฉันกลัว หมิงเยวี่ย เธอเปลี่ยนไปนะ เราเป็นเพื่อน รักกันไม่ใช่เหรอ เมื่อก่อนเธอมักจะนึกถึงและเป็นห่วงเรื่องความ ปลอดภัยของฉันเสมอนี่นา]

เซียวหมิงเยวี่ยรู้สึกขนลุกชัน ที่แท้เจียงฉุนก็รู้ดีอยู่แล้ว แต่ด้วย นิสัยของเธอ สุดท้ายก็คงตัดสินใจไปอยู่ดี แถมคงไปโป้ปดให้จางต้า ฉือฟังว่า

‘หมิงเยวี่ยไม่ยอมให้ฉันไป แต่ฉันก็จะไปกับนายอยู่ดี ดูสิว่าฉัน รักนายขนาดไหน?’

เซียวหมิงเยวี่ยตอบกลับอย่างเย็นชาว่า [ฉันมีเพื่อนอยู่คนหนึ่งที่

ฉันคอยห่วงใยเสมอมา แต่เธอคนนั้นกลับไปนินทาฉันกับแฟนหนุ่ม ลับหลัง แถมยังแต่งเรื่องใส่ร้ายฉันสารพัด เพื่อให้แฟนหนุ่มรักเธอ มากขึ้น เธอว่าผู้หญิงคนนั้นต ่าช้าไหม?]

เจียงฉุนรู้สึกผิดทันที [เอ๊ะ? ใครเหรอ เธอหมายถึงรูมเมตที่

หอพักหรือเปล่า]

[ก็แกไง ยัยคนต ่าช้า]

เซียวหมิงเยวี่ยกดส่งข้อความไป เจียงฉุนพิมพ์ข้อความอยู่นาน แต่สุดท้ายก็ไม่มีข้อความใด ๆ ส่งกลับมา

เจียงฉุนเปลี่ยนจากความรู้สึกผิดกลายเป็นความโกรธแค้นเพียง ในเวลาบ่ายวันเดียวกัน เมื่อเห็นว่าเซียวหมิงเยวี่ยไม่ยอมให้อภัย เจียงฉุนและจางต้าฉือก็ก่นด่าสาปแช่งเซียวหมิงเยวี่ยตลอดทั้งคืน และจางต้าฉือถึงขั้นขู่ฆ่าเธอ

เซียวหมิงเยวี่ยโทรแจ้งเบอร์ 110 เพื่อส่งทั้งคู่เข้าโรงพัก และได้รับ เงินชดเชย 5,000 หยวน

ต่อมาเซียวหมิงเยวี่ยก็ลบข้อมูลติดต่อของทั้งสองคนออก ได้ยิน มาว่าพวกเขายังไปเที่ยวที่มณฑลยูนนาน เล่นสนุกสุดเหวี่ยงจนตั้ง ท้องโดยไม่ตั้งใจ

เจียงฉุนคิดจะพักการเรียนชั่วคราว แต่จางต้าฉือและแม่ของเขา ไม่ยอม พวกเขาบังคับให้เธอลาออกจากมหาวิทยาลัย โดยอ้างว่า กลัวไม่มีคนดูแลเด็ก

เจียงฉุนจำใจลาออกจากมหาวิทยาลัย และเรียนไม่จบ มหาวิทยาลัยด้วยซ ้า

หลังลาออกจากมหาวิทยาลัย ชีวิตของเจียงฉุนไม่ได้ดีนัก เธอ รู้สึกโกรธแค้นเซียวหมิงเยวี่ย จึงไปโพสต์ข้อความในกลุ่มเพื่อนสมัย มัธยมปลาย ประณามอดีตเพื่อนสนิทว่าเป็นคนจิตใจชั่วร้าย แต่งเรื่อง ใส่ร้ายเธอสารพัด บิดเบือนความจริง และยังโพสต์แชตที่ถูกตัดต่อ ขึ้นมาเป็นหลักฐาน

เซียวหมิงเยวี่ยไม่ค่อยเข้าไปดูกลุ่มแชตเพื่อนสมัยมัธยมมากนัก จึงตั้งค่าเป็นโหมดห้ามรบกวน พอมีคนมาบอกให้เธอไปดู ก็เห็นว่ามี คนจำนวนไม่น้อยที่ตำหนิเธอว่าแทงข้างหลังเพื่อนสนิทตัวเอง

เซียวหมิงเยวี่ยรวบรวมหลักฐานทั้งแชตของเธอกับเจียงฉุน และ แชตของเจียงฉุนกับจางต้าฉือ แล้วนำมาจัดทำเป็นพรีเซนต์พาวเวอร์ พ้อยความยาวถึง 50 หน้าเพื่อโพสต์ลงในกลุ่มเพื่อน หลังจากนั้นเธอ พูดเพียงประโยคเดียวว่า

[คนที่มีตาย่อมดูออกว่าใครโกหก ใครมีเพื่อนนิสัยแบบนี้โชค ร้ายชะมัด]

หลังจากพูดไปแบบนั้น เซียวหมิงเยวี่ยก็กดออกจากกลุ่ม ต่อมา เพื่อนร่วมชั้นหลายคนมาขอโทษเธอ บอกว่าหลังจากดูพาวเวอร์พ้อย แล้ว พวกเขาไม่คาดคิดว่าเจียงฉุนจะเป็นคนขี้โกหก