ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 136 ในที่สุดสิ่งที่กังวลก็มาถึง

เซียวหมิงเยวี่ยพูดต่อ “หลังจากเรียนรู้วิธีการใช้แล้ว ขอให้ทุก คนคอยเฝ้าระวังที่จอมอนิเตอร์ มันสามารถเห็นสถานการณ์รอบ ๆ บ้านทั้งหมด ถ้ามีใครเข้าใกล้และพยายามจะงัดแงะประตู ก็ให้กดปุ่ม ส่งพวกมันไปลงนรกได้ทันที”

ในความเป็นจริง เธอไม่มีความมั่นใจเลยสักนิด เพราะคนพวก นั้นไม่ใช่คนธรรมดา พวกมันคือทหารรับจ้างที่ผ่านสมรภูมิมาแล้ว ถ้าต้องต่อสู้กันจริง ๆ พวกเธอคงไม่มีโอกาสชนะ

แม้ว่าบ้านเซียวจะมีระบบป้องกันที่ดีเยี่ยม แต่ฝ่ายตรงข้ามมีอาวุธ หนัก ไม่เหมือนกับพวกที่เคยเจอมาก่อนหน้านี้

ดังนั้น เธอทำได้เพียงอธิษฐานขอให้ผู้ก่อการร้ายไม่มุ่งความ สนใจมาที่ย่านบ้านเดี่ยว

“ได้!” เจี่ยงย่วนพยักหน้ารับหนักแน่น

พ่อเซียวหยิบปืนพกขึ้นมา “แล้วลูกล่ะ ลูกจะทำอะไรต่อ?”

เซียวหมิงเยวี่ยนำปืนพกของเธอออกมาแล้วโหลดกระสุน

“แน่นอนว่าจะไปหาภรรยาของพ่อไงคะ ล็อกประตูบ้านให้ดี หลังจากที่หนูออกไปแล้ว”

“ลูกไปไม่ได้นะ! ข้างนอกมันอันตรายเกินไป ถ้าลูกเป็นอะไรไป แล้วพ่อจะบอกแม่ว่ายังไง? ถ้าจะไปก็ไปด้วยกัน!” พ่อเซียวตะครุบมือ ลูกสาวไว้แน่น ดวงตาแดงก ่าด้วยความโกรธ

เซียวหมิงเยวี่ยตอบกลับด้วยน ้าเสียงที่เขาไม่มีทางปฏิเสธได้ “อย่ามัวเสียเวลาพูดเรื่องไร้สาระ หนูบอกว่าจะไปก็คือจะไป!”

สิ้นเสียง เธอรีบเดินตรงไปที่ประตูและก้าวออกไปข้างนอกอย่าง รวดเร็ว

“มาล็อกประตูด้วย!”

พ่อเซียวใช้แขนเสื้อเช็ดน ้าตาอย่างลวก ๆ และสาวเท้ารีบตาม เธอไป เขาเข้าใจนิสัยของลูกสาวดี รู้ว่าเธอเป็นคนดื้อรั้น มันยากที่จะ เปลี่ยนแปลงอะไรก็ตามที่เธอตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว ดังนั้นจึงไม่มี ประโยชน์ที่จะพูดคุยมากกว่านี้

สิ่งที่เขาทำได้คือดูแลบ้านและปกป้องสมาชิกในครอบครัวทุกคน

“ลูกพ่อ ระวังตัวให้ดีนะลูก พ่อจะรอลูกอยู่ที่บ้าน ต้องกลับมา อย่างปลอดภัยนะ” น ้าเสียงของพ่อเซียวสั่นเครืออย่างไม่สามารถ ควบคุมได้

ในยามวิกฤตเช่นนี้ ภรรยาของเขาอยู่ในอันตราย ลูกสาวของ เขาต้องออกไปเผชิญหน้ากับความตายตามลำพัง นี่เขายังเป็นผู้ชาย อยู่หรือเปล่า

แม้จะรู้ว่าเซียวหมิงเยวี่ยนั้นแข็งแกร่ง แต่พวกนั้นคือผู้ก่อการร้าย แล้วจะไม่ให้เขากังวลได้อย่างไร?

เซียวหมิงเยวี่ยพยักหน้ารับ “หนูเข้าใจแล้วค่ะ รีบล็อกประตูให้ดี แล้วรอหนูพาแม่กลับบ้านของเรา”

ดวงตาของลุงใหญ่ ลุงรอง และเจี่ยงย่วนที่เฝ้าดูจากด้านหลังต่าง ก็แดงก ่า ที่นี่คือบ้านตระกูลเซียว แต่ห้องใต้ดินของตระกูลเซียวเต็ม ไปด้วยภรรยาและลูก ๆ ของพวกเขา

ทว่าคุณนายเซียวกลับไม่อยู่ที่บ้าน ตอนนี้เซียวหมิงเยวี่ยจึงต้อง เสี่ยงชีวิตออกไปข้างนอกตามลำพัง

ใครบ้างจะไม่รู้สึกเจ็บปวด?

ในใจของพวกเขาเกิดความเชื่อมั่นอันแรงกล้า พวกเขาจะต้องสู้ ตายเพื่อปกป้องบ้านตระกูลเซียวอย่างเต็มที่ ทั้งครอบครัวจะต้องผ่าน พ้นอุปสรรคนี้ไปได้อย่างปลอดภัยแน่นอน!

หลังจากที่เซียวหมิงเยวี่ยออกไป พ่อเซียวก็ยกแขนเสื้อขึ้นเช็ด น ้าตาอีกครั้ง

“ไป ทุกคนไปเฝ้าระวังกันเถอะ”

ลุงรองอดไม่ได้ที่จะปลอบเขา “น้องเขย หมิงเยวี่ยแข็งแกร่งมาก เธอจะไม่เป็นไร และทุกคนจะปลอดภัยแน่นอน”

…

เมื่อเซียวหมิงเยวี่ยออกจากบ้าน เสียงระเบิดก็ดังขึ้นอีกครั้ง เธอ พบว่าเสียงนั้นมาจากทางทิศตะวันตก ซึ่งชุมชนเดียวที่อยู่ทางนั้นก็ คือชุมชนจื่อเวย

ชุมชนจื่อเวยเป็นอาคารสูงที่ไม่มีพื้นที่บ้านเดี่ยว จากการระเบิด ดังกล่าว ชุมชนทั้งหมดจึงกลายเป็นซากปรักหักพัง และมีเหยื่อ จำนวนนับไม่ถ้วนเสียชีวิตภายใต้คอนกรีตเสริมเหล็ก

ในใจของเธอพลันเกิดอารมณ์หลากหลาย เกิดอะไรขึ้นกับ ชุมชนจื่อเวย? ตำรวจทำอะไรเพื่อผลักดันผู้ก่อการร้ายถึงระดับบ้า คลั่ง จนพวกมันกล้าใช้วัตถุระเบิดทำลายอาคารที่พักอาศัยแบบนี้?

แน่นอนว่าพวกมันไม่ได้ทำเพื่อเงิน เพราะจำนวนระเบิดที่

มากมายขนาดนี้ บ่งบอกถึงทุนทรัพย์อันมหาศาล แม้แต่เศรษฐีอันดับ หนึ่งของประเทศก็ยังไม่มีปัญญาทำได้

ส่วนเรื่องจุดประสงค์ที่แท้จริง คงมีเพียงตำรวจและพี่เหมิ่งผู้บง การเบื้องหลังเท่านั้นที่รู้

จากการแอบฟังในป่าเมื่อครั้งที่แล้ว เซียวหมิงเยวี่ยคิดว่าพี่เหมิ่ง เป็นหัวหน้ากลุ่มองค์กรลึกลับ แต่หลังจากได้ยินการสนทนาระหว่าง เว่ยจวินและคนอื่น ๆ เธอกลับมาคิดทบทวนดูอีกครั้ง จึงพบว่ามัน ไม่ใช่อย่างที่เข้าใจ

คาดว่าพี่เหมิ่งเป็นเพียงทหารกองหน้าที่คอยบุกตะลุย และมี ผู้สนับสนุนรายใหญ่อยู่เบื้องหลัง

หลังจากย้อนกลับมาในชีวิตนี้ เซียวหมิงเยวี่ยอดไม่ได้ที่จะตั้ง ทฤษฎีสมคบคิดบางอย่าง เธอคาดเดาว่าอาจมีบางคนต้องการใช้ เมืองเผิงจิงเป็นจุดเริ่มต้นเพื่อก่อกวนสถานการณ์ทางการเมืองใน ประเทศจีน

แน่นอนว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงการคาดเดา ปัญหาใหญ่ระดับนี้คง ต้องให้ทางรัฐบาลเป็นผู้จัดการ

ขณะที่เซียวหมิงเยวี่ยวิ่งไปยังสำนักงานฝ่ายจัดการ อสังหาริมทรัพย์ เธอทั้งโทรและส่งข้อความถึงแม่เซียวไม่หยุดยั้ง ถึงแม้ว่าตอนนี้สำนักงานจะกลายเป็นที่ทำการของรัฐบาลไปแล้ว แต่ เธอเองก็ยังคุ้นเคยกับการเรียกที่นี่ด้วยชื่อเดิม

ในช่วงเวลานี้ แม่เซียวควรจะอยู่ในสำนักงานเพื่อประชุมตอนเย็น แต่เธอกลับไม่ตอบข้อความหรือรับสาย

ความกังวลในใจของเซียวหมิงเยวี่ยยิ่งทวีคูณขึ้น

เธอไม่ลืมที่จะสังเกตการณ์สถานการณ์ในชุมชน ผู้คนต่างตกใจ กลัวกับเสียงระเบิดดังสนั่น หลายคนคิดว่าเกิดแผ่นดินไหว จึง พยายามวิ่งหนีลงจากตึกอย่างสิ้นหวัง

แต่ประตูทางออกมีขนาดจำกัด ผู้คนต่างเบียดเสียดกันจนลง จากตึกไม่ได้ เสียงโหวกเหวกโวยวาย ด่าทอ และเสียงร้องขอความ ช่วยเหลือดังระงมไปทั่ว

ในแต่ละอาคารมีผู้อยู่อาศัยไม่ต ่ากว่าพันคน เมื่อทุกคนต่าง พยายามกรูกันลงบันได ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าภาพที่เกิดขึ้นนั้นน่ากลัว เพียงใด ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีโอกาสเกิดเหตุการณ์เหยียบกันตายสูง มาก

เซียวหมิงเยวี่ยเดินผ่านอาคารสูงแห่งหนึ่ง พบเห็นผู้คนตรง ทางเข้าบันไดถูกบีบอัดจนแทบเสียรูปร่าง บางคนถึงกับหายใจไม่ ออกจนเป็นลมล้มไป

เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ก่อการร้ายปรากฏตัว หัวใจที่หนักอึ้งของเซียวห มิงเยวี่ยก็ผ่อนคลายลงบ้าง แต่เธอรู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก มัน ไม่น่าเป็นไปได้ที่ผู้ก่อการร้ายจะกำหนดเป้าหมายไปที่ชุมชนจื่อเวย เท่านั้น

พวกเขาเคยพูดไว้ว่าจะล้างแค้นเว่ยจวิน โดยใช้ชุมชนฮว๋าฮั่น เป็นจุดเริ่มต้น แล้วจะละเว้นชุมชนฮว๋าฮั่นไปได้อย่างไร?

ขณะที่กำลังครุ่นคิด เซียวหมิงเยวี่ยก็เร่งฝีเท้ามุ่งหน้าไปยังฝ่าย จัดการอสังหาริมทรัพย์ บนถนนมีคนมากเกินไป เธอต้องพยายาม เบียดเสียดผู้คนและฝ่าฝูงชนออกไป

ทันใดนั้น เสียงระเบิดพลันดังสนั่นหวั่นไหว บันไดทางขึ้นอาคาร สูงชั้นหนึ่งถูกระเบิด ผู้คนมากมายที่ทุ่มเทแรงกายวิ่งหนีลงมาชั้นล่าง โดยคิดว่าตนเองจะรอดชีวิต แต่กลับถูกแรงระเบิดสังหารสิ้น ชนิด

ที่ว่าแขนขาขาดกระเด็น เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วผนัง จนกลายเป็น ภาพฉากที่น่าพรั่นพรึง

“กรี๊ด!!!”

“มีคนตาย!”

“กลับไป รีบกลับขึ้นไป!”

“จะกลับขึ้นไปได้ยังไง แผ่นดินไหว เราต้องลงไปชั้นล่างสิ” คนที่

ไม่รู้ความจริงยังคงพยายามเบียดเสียดเพื่อลงไปชั้นล่าง

เหล่าผู้รอดชีวิตจากการระเบิดเมื่อครู่กรีดร้องด้วยความ หวาดกลัว พวกเขาไม่กล้าลงชั้นล่าง และพยายามวิ่งสวนกลับขึ้นไป อย่างบ้าคลั่ง แต่คนบนตึกไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่ชั้นล่าง จึงพยายาม ผลักพวกเขาให้ลงไป

ท่ามกลางสายตาที่สิ้นหวังของพวกเขา ระเบิดลูกใหม่ก็ถูกโยน เข้ามาอีกครั้ง

ตูม!

บันไดทางขึ้นเต็มไปด้วยเศษซากอวัยวะ แต่ผู้คนยังคงไหลบ่าลง มาอย่างต่อเนื่อง ใช่ พวกเขาถูกเบียดลงมา ในความหวาดกลัวจาก ก้นบึ้งของหัวใจ พวกเขาถูกบีบคั้นให้ลงไปสู่ความตาย

“ฮ่า ๆ ๆ พีท แกเห็นเมื่อกี้นี้ไหม สีหน้าพวกมันตลกชะมัด”

ชายร่างสูงใหญ่สวมชุดดำหัวเราะจนตัวโยน เขาคือผู้โยนลูก ระเบิดเหล่านั้น

ด้านข้างเขามีชายร่างสูงใหญ่สวมหมวกและหน้ากาก หากมองดู ใกล้ ๆ จะเห็นว่าดวงตาของเขามีสีฟ้า

เขาเป็นชาวต่างชาติ!

ชายชาวต่างชาติพูดว่า “หม่าจาง เลิกเล่นสนุกแล้วขว้างระเบิด แก๊สพิษซะ พวกคนจีนส่วนใหญ่ถูกขวางไว้ที่บันได ระเบิดแก๊ส สามารถฆ่าคนได้หลายคน อย่าลืมสิว่า ภารกิจของเราคือสร้างความ วุ่นวาย”

เซียวหมิงเยวี่ยเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยตาตัวเอง สุดท้ายสิ่งที่

เธอกังวลก็เกิดขึ้น พวกมันไม่มีทางปล่อยชุมชนฮว๋าฮั่นไป!

ผู้คนชั้นล่างตกตะลึง พวกเขาวิ่งหนีอลหม่าน แต่ไม่รู้ว่าจะหนีไป ไหน ทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้น เซียวหมิงเยวี่ยถูกผู้ประสบภัยวิ่งชน หลายครั้ง

หญิงสาวกัดฟันแน่น มีคนเยอะเกินไป เธอไม่สามารถใช้อาวุธ ปืน แถมยังไม่รู้ว่าแม่ของเธอเป็นตายร้ายดีอย่างไร…

งั้นใช้ก้อนหินใหญ่แล้วกัน และต้องรีบลงมือโดยเร็วที่สุด ขณะที่

เซียวหมิงเยวี่ยกำลังจะลงมือ เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นอีกครั้ง

ชายชุดดำร่างกายแข็งทื่อกะทันหันและทรุดตัวล้มลงกับพื้น ดวงตาของเขายังคงเบิกกว้าง หน้าผากมีรูเลือดขนาดใหญ่พร้อม เลือดสีแดงฉานไหลทะลักออกมา

ชายชาวต่างชาติตกตะลึง แต่แล้ววินาทีต่อมา เขาก็ล้มลงไป เช่นกัน บนศีรษะมีรูเลือดเหมือนกับชายชุดดำ และทุกอย่างเกิดขึ้น อย่างเงียบเชียบ

มันคือปืนไรเฟิลซุ่มยิงเก็บเสียง!

เซียวหมิงเยวี่ยเงยหน้าขึ้นด้วยความดีใจ เธอรู้อยู่ว่ารัฐบาลต้องมี มาตรการตอบโต้ คนของกองทัพซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางผู้ลี้ภัยและรอ ให้พวกก่อการร้ายปรากฏตัว เธอเชื่อว่ากองทัพจะต้องมีมาตรการอื่น คอยรับมืออีกแน่ ๆ

เธอไม่หยุดนิ่งและพยายามฝ่ากระแสผู้คนเดินหน้าต่อไป

แม่คะ รอหนูก่อนนะ