ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 155 กินปลิงเหรอ? นั่นเป็นการรนหาที่ตายชัด ๆ
- Home
- ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว
- ตอนที่ 155 กินปลิงเหรอ? นั่นเป็นการรนหาที่ตายชัด ๆ
การคาดเดาของผู้จัดการซูนั้นถูกต้อง ทางการเริ่มคิดเรื่องอัตรา การเกิดแล้ว
เนื่องจากอัตราการตายสูงเกินไป ขณะที่อัตราการเกิดแทบจะไม่ มีเลย เด็ก ๆ คืออนาคตของชาติ หากไม่มีเด็กเกิดใหม่ ประชากรของ ประเทศจีนก็จะลดลงอย่างรวดเร็ว ผลลัพธ์ที่ตามมานั้นร้ายแรงเกิน กว่าจะจินตนาการได้
มีการออกเอกสารอย่างเป็นทางการแล้ว เจ้าหน้าที่รัฐต้องเป็น แบบอย่างที่ดี คิดถึงการพัฒนาประเทศในระยะยาว ผู้ที่มีสภาพความ เป็นอยู่ที่พร้อมควรมีลูกหลายคน โดยถือคติที่ว่า ลูกหลานเต็มบ้าน เป็นสิริมงคล
เด็กคือแก้วตาดวงใจของครอบครัว และเป็นดอกไม้ของอนาคต ไม่ว่าจะมองในแง่ของส่วนรวมหรือส่วนตัว ล้วนเป็นเรื่องดี
แต่แน่นอนว่า การตะโกนแค่คำขวัญคงไม่เพียงพอ ทางการต้อง มีนโยบายที่เกี่ยวข้องออกมาด้วย คนสมัยนี้ไม่ได้โง่ ใครจะเชื่อแค่คำ ขวัญล่ะ
นโยบายส่งเสริมการมีบุตรของรัฐบาลนั้นน่าดึงดูดใจมาก ประการแรกคือขึ้นเงินเดือน เพิ่มสวัสดิการให้ครอบครัวข้าราชการที่
มีหญิงตั้งครรภ์ และเพิ่มโควตาอาหาร
ประการที่สอง การตั้งครรภ์เป็นสิ่งที่น่ายกย่อง ครอบครัวที่มีหญิง ตั้งครรภ์ ทั้งสามีและภรรยาจะถือเป็นพนักงานดีเด่น มีสิทธิ์พิเศษใน การสมัครงานและเลื่อนตำแหน่งงาน
สุดท้ายคือ สวัสดิการที่จับต้องได้ ตรวจครรภ์ฟรี มีโรงพยาบาล เฉพาะทางดูแล รวมถึงการดูแลหลังคลอด นมผงและสิ่งจำเป็นอื่น ๆ คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเลย
แน่นอนว่า นโยบายนี้สำหรับครอบครัวข้าราชการเท่านั้น
ณ โต๊ะอาหารของครอบครัวเซียว…
แม่เซียวตักเนื้อไก่ใส่จานแล้วพูดว่า “ผู้จัดการซูเดาได้แม่นยำ จริง ๆ รัฐบาลเริ่มรณรงค์ให้ข้าราชการมีลูกเพิ่ม ทั้งคำขวัญและ สวัสดิการต่าง ๆ ก็ออกมาแล้ว ผู้นำเริ่มเรียกคุยทีละคน ดูท่าทางจะ เอาจริงเอาจังกับเรื่องนี้ทีเดียว”
คุณยายอุทานด้วยความตกใจ “พระเจ้าช่วย มีลูกเพิ่ม? อย่าง น้อยก็ควรรอให้ภัยพิบัติผ่านพ้นไปก่อนสิ”
แม่เซียวถอนหายใจ “ใครจะรู้ว่าเมื่อไหร่ภัยพิบัติจะผ่านพ้นไป หลายประเทศบนโลกถูกน ้าท่วมจนจมใต้บาดาล บางประเทศล่ม สบายไปแล้ว ประชากรโลกเหลือแค่หนึ่งในห้า ประเทศของเรายังถือ ว่าดี แต่ก็ยังไม่น่าไว้ใจ ปัญหาเรื่องประชากรกลายเป็นปัญหาใหญ่ แล้ว”
พ่อเซียวจิบน ้าแล้วพูดว่า “กรมเกษตรกรรมได้ออกประกาศแล้ว เหมือนกัน ได้ยินมาว่าจะมีการนัดบอดครั้งใหญ่สำหรับชายหญิงที่ยัง ไม่แต่งงาน หากจับคู่กันสำเร็จ พวกเขาจะได้รับรางวัลตอบแทน”
เซียวหมิงเยวี่ยแทบจะสำลัก “แค่ก ๆ ๆ มันไม่ใช่การจับคู่ของวัว ควายนะ จะเกินจริงไปหน่อยไหมเนี่ย?”
ทันทีที่เซียวหมิงเยวี่ยพูดจบ ทุกคนที่โต๊ะอาหาร ยกเว้นคุณยาย ต่างก็มองมาที่เธอเป็นตาเดียว บ่งบอกถึงความหมายที่ชัดเจน
“เอ่อ…” พ่อเซียวอึกอัก
เซียวหมิงเยวี่ยโพล่งออกมา “หยุดนะ! พ่อไม่ต้องพูดเลย หนูรู้ว่า พ่ออยากพูดอะไร อย่าแม้แต่จะคิดเด็ดขาด”
ผู้เป็นพ่อถึงกับกลืนคำพูดกลับลงคอ
แม่เซียวพูดด้วยรอยยิ้ม “เมื่อวานผู้จัดการซูคุยกับแม่ เขาพูด ถึงหมิงเยวี่ยด้วย บอกว่าจะแนะนำข้าราชการหนุ่มให้ลูก แม่ไม่กล้า บอกเรื่องนี้ แต่ลูกกลับพูดเรื่องนี้ขึ้นมาก่อน”
เซียวหมิงเยวี่ยพึมพำด้วยความไม่พอใจ “ผู้จัดการซูอยากจะเป็น พ่อสื่อตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”
คุณยายตักเนื้อให้หลานสาว “ลืมซะเถอะ ถ้าหมิงเยวี่ยไม่ ต้องการก็คือไม่ต้องการ บอกผู้จัดการซูไปเลยว่าอย่าคาดหวังอะไร นโยบายนี้ไม่เกี่ยวข้องกับครอบครัวของเรา”
เป็นเรื่องจริงที่ว่าร่างกายของแม่เซียวไม่สามารถมีลูกได้อีก แทบ ไม่ต้องพูดถึงเซียวหมิงเยวี่ย เธอแค่อยากมีชีวิตรอดต่อไป การมี คู่ชีวิตรังแต่จะเป็นภาระ
แม่เซียวพยักหน้าเห็นด้วย “แม่พูดถูกค่ะ มันไม่เกี่ยวข้องกับ ครอบครัวเรา”
…
ด้วยการปรากฏตัวของหนอนเน่าดำและปลิง การจับหนอนฟัน จึงไม่ใช่เรื่องง่ายอีกต่อไป มันแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะหาแหล่งน ้าที่มีแค่ หนอนฟันเพียงอย่างเดียว ส่วนใหญ่แล้วสัตว์ทั้งสามชนิดจะอยู่ รวมกัน ทำให้ยากต่อการแยกพวกมันจากกัน
ประกอบกับผู้คนต่างหวาดกลัวหนอนเน่าดำและปลิง การเสี่ยง ชีวิตเพื่อแลกกับมันเทศหัวเล็ก ๆ นั้นไม่คุ้มค่า ทำให้มีคนจับหนอน ฟันน้อยลง
เมื่อไม่มีใครจับ รัฐบาลก็ย่อมไม่มีหนอนฟันมาทำอาหารแจก
เรื่องนี้สร้างความกังวลให้กับหลายคน โดยกังวลว่าอนาคตจะยัง มีหนอนฟันให้กินหรือไม่ บางคนที่มีจินตนาการล ้าเลิศ คาดเดาว่า อาหารในอนาคตจะเป็นหนอนเน่าดำหรือไม่ก็ปลิง
ประเด็นนี้กลายเป็นที่ถกเถียงในกลุ่มแชตของชุมชน มันร้อนแรง ถึงขนาดที่ผู้จัดการซูต้องออกมาจัดการ…
[คุณหนูแสนงามโยวโยว] : วันนี้ดูเหมือนว่าหนอนฟันในกับข้าว จะน้อยลงเยอะเลย ทุกคนสังเกตเห็นไหม?
[ผกาบานมั่งคั่ง] : ทำไมจะไม่เห็นล่ะ มันน้อยลงมาก ตอนนี้เริ่ม ชินกับการกินหนอนฟันแล้ว อย่าเพิ่งเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นเลยนะ หนอนฟันอร่อยดี อุดมไปด้วยโปรตีน ฉันอยากกินหนอนฟันแล้วเนี่ย
[ด่วนจี๋ตามคำสั่ง] : นี่คือสิ่งที่คุณกำลังพูดถึงใช่ไหม?
เขาส่งรูปภาพเข้าไปในกลุ่ม มันเป็นรูปของถังเหล็กซึ่งภายใน เต็มไปด้วยปลิง
[คุณหนูแสนงามโยวโยว] : แค่คุยเฉย ๆ ก็ได้ จะส่งรูปมาทำไม เนี่ย!
[บุปผาขาวดอกน้อย] : จริงด้วย น่าขยะแขยงจะตาย ฉันกลัวจน ทำโทรศัพท์ตก ชดใช้ค่าเสียหายให้ฉันด้วย
[ด่วนจี๋ตามคำสั่ง] : (แคะจมูก) พูดเวอร์ไปไหม ก็แค่ปลิงเอง ตอน เด็ก ๆ สมัยดำนาที่บ้านเจอปลิงเต็มไปหมด ปลิงนี่คนเขาเรียกว่า ทองคำนิ่มในน ้า สมัยก่อนขายกันชั่งละหลายร้อยหยวนเลยนะ
[คุณหนูแสนงามโยวโยว] : อะไรของคุณเนี่ย งั้นก็เก็บไว้กินเอง เยอะ ๆ เลยนะ
[ด่วนจี๋ตามคำสั่ง] : คนสวย ระวังไว้ด้วยนะ อนาคตอาหาร บรรเทาสาธารณภัยอาจจะเป็นปลิงก็ได้ เตรียมใจไว้ให้ดีล่ะ
ทันทีที่เขาพูดจบ ผู้คนจำนวนมากที่อ่านข้อความเงียบ ๆ ก็เริ่ม แสดงความคิดเห็นอย่างดุเดือด
[ปล่อยให้ฉันโบยบิน] : พูดอะไรบ้า ๆ ของแบบนี้จะไปกินได้ ยังไง?
[สี่คนครอบครัวสุขสันต์] : ถูกต้อง คุณหยุดพูดสักทีเถอะ ฉัน อยากจะอาเจียนแล้ว
[ข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก] : ถ้าให้ฉันกินเจ้าสิ่งนี้ เอามีดมาฆ่าฉัน เลยดีกว่า ไม่อย่างนั้นฉันจะกระโดดตึกฆ่าตัวตาย!
[พี่หยาง] : ฉันไม่กินของขยะแขยงแบบนั้นหรอก!
[คุณหนูแสนงามโยวโยว] : ฉันก็ไม่กิน!
[ด่วนจี๋ตามคำสั่ง] : ชิ พวกเราเคยกินยุงมาแล้ว ตอนนี้ก็กิน หนอนฟัน พวกคุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอว่า สัตว์อะไรก็ตามที่เกิดการ แพร่ระบาด รัฐบาลก็จะแจกอาหารเมนูสัตว์นั้น ๆ ให้เรากิน เราไม่มี สิทธิ์เลือก
[ด่วนจี๋ตามคำสั่ง] : อีกอย่าง ปลิงผัดพริกแกงเป็นอาหารที่คน ทางใต้ชอบกิน พวกคุณไม่เคยได้ยินกันหรือไง (แคะจมูก) ลูกผู้ชาย ตัวจริงไม่เกรงกลัวอะไรทั้งนั้น
[ชายเขี่ยเท้าผู้ยิ่งใหญ่] : พูดมั่วซั่วไปเรื่อย พวกเราคนใต้ไม่กิน ของแบบนี้หรอก!
[เจ้าอ้วนน้อยจูเก่อ] : ฉันเคยเห็นในอินเทอร์เน็ตนะ ประเทศแถบ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้กินปลิงจริง ๆ รวมถึงที่กว่างซีด้วย ที่นั่นพวก เขากินทุกอย่างที่กินได้ ปลิงผัดพริกแกงก็น่าจะเป็นอาหารกว่างซี
[ชายเขี่ยเท้าผู้ยิ่งใหญ่] : เพ้อเจ้อ ฉันมีเพื่อนที่มาจากกว่างซี แต่ เธอปฏิเสธ ถ้ายังพูดจาไร้สาระอีก ฉันจะจับปลิงมายัดก้นแก เข้าใจ ไหม?
[เจ้าอ้วนน้อยจูเก่อ] : ฉันยอมแกมานานแล้วนะ เลิกกัดคนใน กลุ่มได้ไหม ฉันก็ไม่ได้อยากจะมีเรื่องกับแกนักหรอก
[ชายเขี่ยเท้าผู้ยิ่งใหญ่] : มาสิ ฉันก็หมั่นไส้แกเหมือนกัน เจอกัน ตัวจริงหน่อยเป็นไง ไม่ได้มีฉันคนเดียวหรอกนะ ฉันจะปล่อยหมาที่
เลี้ยงไปกัดแกให้ตายด้วย
[คุณหนูแสนงามโยวโยว] : ฉันไม่เชื่อเหมือนกัน คนเราจะกิน ของแบบนั้นได้ยังไง คุณแค่พูดเรื่องไร้สาระ! @ผู้จัดการซู กรุณา ออกมาพูดอะไรหน่อยเถอะ!
หลายคนช่วยกันแท็ก @ผู้จัดการซู จนเขารู้สึกเอือมระอา และ ในที่สุดก็ออกมาพูด
[ผู้จัดการซู] : อย่าเชื่อข่าวลือง่าย ๆ ประเทศกักตุนหนอนฟัน เพียงพอให้กินอีกนาน แล้วยังมีเห็ดกับเห็ดหูหนูอีก ใครอยากกินปลิง ก็กินไป อย่ามาพูดไร้สาระในกลุ่ม!
[ผู้จัดการซู] : ผมขอย ้าอีกครั้ง รัฐบาลไม่เคยมีแผนจะให้พวก คุณกินปลิง ตอนนี้หนอนเน่าดำระบาด ปลิงส่วนใหญ่มีหนอนเน่าดำ อยู่ข้างในตัว ทุกคนควรอยู่ห่างจากปลิง และปกป้องความปลอดภัย ของตัวเอง!
ทันทีที่ผู้จัดการซูพูด [ด่วนจี๋ตามคำสั่ง] และ [เจ้าอ้วนน้อยจูเก่อ] ก็เงียบหายไปจากกลุ่ม และไม่พูดอะไรอีก
ภายในกลุ่มกลับมาครึกครื้น ด้วยคำพูดของผู้จัดการซู พวกเขา จึงสบายใจขึ้นมาก และกล่าวโทษ [ด่วนจี๋ตามคำสั่ง] ที่สร้างข่าวลือ ให้คนแตกตื่นจนเกิดความวุ่นวาย
จะเห็นได้ว่าข่าวลือนั้นดุเดือดราวกับเสือ
เนื่องจากหนอนฟันเป็นสีขาว จึงง่ายที่จะสังเกตเห็นเมื่อมีหนอน เน่าดำอยู่ข้างใน แตกต่างจากปลิง ใครจะรู้ได้ว่าพวกมันมีหนอนเน่า ดำแฝงอยู่ในตัวหรือเปล่า
กินปลิงเหรอ? นั่นเป็นการรนหาที่ตายชัด ๆ