ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 248 เบี่ยงเบนควำมขัดแย้ง หลี่ชุ่ยฮวำถูกกลุ่มคนโจมตี

เซียวหมิงเยวี่ยไม่มีวันลืมใบหน้ำของหลี่ชุ่ยฮวำ ในชีวิตที่แล้ว ตอนแม่สำมีของอีกฝ่ำยมำแย่งผ้ำห่ม หลี่ชุ่ยฮวำเป็นคนลำกเธอ ออกไป แม้แต่รองเท้ำบูตที่เซียวหมิงเยวี่ยสวมใส่ก็ถูกแย่งไป โดยไม่ เหลืออะไรให้เธอเลย

แน่นอนว่ำเธอจะไม่ยอมปล่อยหลี่ชุ่ยฮวำไป แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้

เซียวหมิงเยวี่ยไม่อยำกทะเลำะกับเธอ ตอนนี้มีเรื่องที่ส ำคัญกว่ำ และยังมีผู้คนจ ำนวนมำกต่อคิวอยู่ด้ำนหลัง หำกล่ำช้ำแม้เพียงครู่ เดียว เธออำจถูกดุด่ำจำกคนมำกมำย

“ไม่ต้องถำมหรอกว่ำฉันรู้ชื่อเธอได้ยังไง สิ่งของกันหนำวแจกคน ละชิ้นเท่ำนั้น ล ำดับกำรรับของเรียงตำมจ ำนวนสมำชิกในบ้ำน เธอ เอำของคนอื่นไป แล้วคนข้ำงหลังจะใช้อะไร เอำคืนมำเดี๋ยวนี้ อย่ำมำ ท ำให้คนอื่นเสียเวลำ!”

ก่อนรับสิ่งของต้องลงทะเบียนก่อน จำกนั้นเจ้ำของบ้ำนจะพำ ผู้ประสบภัยคนอื่น ๆ เข้ำแถวรับของ จ ำนวนของจัดให้รับคนละหนึ่ง ชิ้น แจกเสร็จจะมีกำรขีดชื่อออก ดังนั้นของพวกนี้จึงไม่มีเหลือ

หำกมีสิ่งของเหลืออยู่ในชุมชนนี้ จะต้องน ำไปช่วยเหลือชุมชน อื่นทั้งหมด เพรำะว่ำสิ่งของกันหนำวมีค่ำมำก และมีจ ำนวนจ ำกัด จึง ไม่มีทำงที่จะเหลือ

ดังนั้น จึงห้ำมมิให้มีกำรหยิบของเกินจ ำนวนโดยเด็ดขำด นี่คือ ค ำสั่งตำยของรัฐบำล ทุกคนต้องปฏิบัติอย่ำงเคร่งครัด โดยแจกคนละ หนึ่งชุดเท่ำนั้น

หลิวชุ่ยฮวำโอบกอดเสื้อหนำวไว้แน่น “บ้ำหรือไง ฉันไม่รู้หรอก นะว่ำคุณพูดถึงเรื่องอะไรอยู่”

เธอก ำลังจะวิ่งหนีออกไป

เซียวหมิงเยวี่ยเพียงยืนมองเธออย่ำงสงบ ไม่ได้คิดจะตำมไป

เพื่อรักษำควำมสงบเรียบร้อย คนจำกรัฐบำลถูกจัดวำงไว้รอบ ๆ บริเวณจุดแจกจ่ำยสิ่งของ และทุกคนล้วนติดอำวุธ

ปัญหำไม่ได้อยู่ที่เสื้อกันหนำว แต่ต้องอุดช่องโหว่เอำไว้ให้ได้ ถ้ำ ทุกคนท ำแบบเดียวกัน แล้วจะมีกำรแจกของไปท ำไม สู้เอำไปเอง หมดเลยดีกว่ำ

ตำมดังคำด เจ้ำหน้ำที่รักษำควำมปลอดภัยสองคนเข้ำมำ ขวำงทำงหลี่ชุ่ยฮวำ เธอมองปืนในมือพวกเขำ พลันหน้ำซีดเผือด ด้วยควำมกลัว และก้ำวถอยหลังซ ้ำแล้วซ ้ำเล่ำ

แต่ถึงอย่ำงนั้น เธอยังคงกอดเสื้อกันหนำวไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย มือ

เสียงของเซียวหมิงเยวี่ยไม่ดังหรือเบำเกินไป “ผู้ที่ไม่รับของตำม ระเบียบจะถูกยกเลิกสิทธิ์ รบกวนเจ้ำหน้ำที่รักษำควำมปลอดภัยทั้ง สองท่ำนน ำของที่เธอหยิบไปมำคืนด้วยค่ะ”

ประโยคนี้ของเธอไม่ได้บอกแค่หลี่ชุ่ยฮวำ แต่ยังบอกคนต่อแถว หลังเธอด้วย โดยบอกคนที่มีแผนกำรชั่วร้ำยให้เลิกควำมคิดนั้นซะ

หลี่ชุ่ยฮวำมองเซียวหมิงเยวี่ยด้วยควำมไม่เชื่อ ดวงตำเบิกกว้ำง รำวกับไข่ห่ำน

“เจ้ำข้ำเอ๊ย เจ้ำหน้ำที่ก ำลังกลั่นแกล้งฉัน ไม่ยอมให้ผ้ำห่มและ เสื้อกันหนำวกับฉัน คุณคงอยำกให้ฉันหนำวตำยสินะ ทุกคนช่วย เรียกร้องควำมยุติธรรมให้ฉันด้วย”

หลี่ชุ่ยฮวำนั่งลงบนพื้นพลำงร้องโวยวำย เธอคิดว่ำกลยุทธ์นี้คง ได้ผลดี คิดว่ำกำรร้องโวยวำยจะบรรลุเป้ำหมำยได้ แต่จริง ๆ แล้ว เซียวหมิงเยวี่ยไม่คิดจะสนใจเธอเลยด้วยซ ้ำ

เจ้ำหน้ำที่รักษำควำมปลอดภัยทั้งสองคนท ำอะไรไม่ถูก พวกเขำ ไม่เคยเจอผู้หญิงหยำบคำยไร้เหตุผลแบบนี้มำก่อน

เซียวหมิงเยวี่ยเหวี่ยงฝ่ำมือตบกองผ้ำห่ม เพรำะควำมวุ่นวำยที่

เกิดขึ้นจำกหลี่ชุ่ยฮวำ ท ำให้แถวรับของหยุดชะงักไปหลำยนำที และ หลำยคนเริ่มบ่นแล้ว

เซียวหมิงเยวี่ยหยิบโทรโข่งขึ้นมำและพูดอย่ำงใจเย็น

“ทุกคนใจเย็น ๆ นะ ไม่ใช่ว่ำเรำไม่แจกของ แต่คนคนหนึ่ง สำมำรถรับของได้แค่ชิ้นเดียวเท่ำนั้น จ ำนวนสิ่งของพอดีกับจ ำนวน คน ทว่ำพี่สำวคนนี้เธออยำกได้สองชิ้น

ถ้ำหำกปล่อยให้เธอเอำไป คนต่อ ๆ ไปอำจจะไม่ได้รับ แต่พี่สำว คนนี้ก็ยังดื้อดึงไม่ยอมเอำมำคืน ฉันเข้ำใจว่ำเธอคงกลัวหนำว พวก เรำลองช่วยหำวิธีให้เธอดูไหมคะ”

สิ้นเสียงเซียวหมิงเยวี่ย เสียงโห่ร้องจำกผู้คนแถวหลังก็ดังระงม ด่ำทอสำรพัดค ำหยำบคำย ถ้อยค ำแต่ละค ำล้วนรุนแรงอย่ำงยิ่ง

“อีแก่ ฉันก็ว่ำท ำไมเข้ำแถวตั้งนำน แต่ไม่ขยับไปไหนเลย ที่แท้ก็ เป็นเพรำะแกนี่เอง นำงแก่หน้ำด้ำน!”

“พวกเรำหนำวจะตำยอยู่แล้ว ยังจะหน้ำหนำหยิบไปสองชิ้นอีก? รีบไสหัวไปให้พ้น อย่ำมำท ำให้คนอื่นเขำเสียเวลำ”

“ไอ้เวร แกเอำไปเกินหนึ่งชุด แล้วคนอื่นเขำจะใช้อะไร ชีวิตแกมี ค่ำกว่ำคนอื่นเขำหรือไง ภัยพิบัติถล่มตั้งสองปี ท ำไมถึงไม่พรำกชีวิต แกไปด้วยวะ”

“อย่ำมำขวำงคนอื่นเขำรับของได้ไหม ท ำไมไม่รีบไสหัวไปสักที? ป่วยจิตหรือไงวะ”

“ฮัดชิ้ว! หนำวจะตำยอยู่แล้วโว้ย ข้ำก็แค่อยำกรีบรับเสื้อมำใส่ แกนี่มันหน้ำด้ำนจริง ๆ ขืนยังชักช้ำฉันจะฆ่ำแกซะ”

“เจ้ำหน้ำที่รักษำควำมปลอดภัยยิงมันเลย ยิงมัน ยิงมัน!”

เซียวหมิงเยวี่ยใช้กลยุทธ์เบี่ยงเบนควำมขัดแย้งได้อย่ำงชำญ ฉลำด แม้แต่เจ้ำหน้ำที่รักษำควำมปลอดภัยสองคนก็อดไม่ได้ที่จะยก นิ้วให้เธอ

แทนที่จะเสียเวลำพูดคุยกับวำยร้ำยเช่นนี้ เป็นกำรดีกว่ำที่จะ เบี่ยงเบนประเด็นไปที่คนอื่น ผลักดันให้หลี่ชุ่ยฮวำเผชิญหน้ำกับ ควำมโกรธแค้นของประชำชน ดูสิว่ำเธอจะทนแรงกดดันจำกทุกคน ได้หรือไม่

ทุกคนยืนตำกลมหนำว อดทนต่อสภำพอำกำศที่เลวร้ำยออกมำ ต่อแถวเพื่อรับของ ใครก็ตำมที่ขัดขวำงกำรรับของย่อมกลำยเป็น ศัตรูของพวกเขำ

พวกเขำโกรธแค้น และก ำลังหำทำงระบำยควำมโกรธ

เมื่อเผชิญหน้ำกับใบหน้ำที่โหดเหี้ยมและค ำด่ำทอที่รุนแรง หลี่

ชุ่ยฮวำจึงรู้สึกหวำดกลัว เธอทรุดลงนั่งบนพื้นด้วยควำมกลัว ไม่รู้ว่ำ ควรท ำอย่ำงไร ล ำคอเธอเหมือนถูกบีบแน่นจนพูดอะไรไม่ออก

แม้จะเคยใช้กลวิธีโวยวำยไร้เหตุผลเพื่อเอำเปรียบผู้อื่นเป็น ประจ ำ แต่ตอนนี้เธอกลับเงียบสนิท ไม่กล้ำปริปำกกล่ำวค ำใด

คนในแถวเริ่มด่ำทอเธอด้วยค ำพูดที่รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ หลี่ชุ่ยฮวำ มองไปรอบตัวด้วยควำมหวำดกลัว เกิดอะไรขึ้น?

เธอแค่ต้องกำรหยิบเสื้อกันหนำวเพิ่มอีกตัวเท่ำนั้นเอง แค่เสื้อตัว เดียว ไม่ได้มีค่ำหรือรำคำอะไรเลย ท ำไมทุกคนถึงด่ำทอเธอแบบนี้?

เมื่อเห็นเช่นนี้ เจ้ำหน้ำที่รักษำควำมปลอดภัยสองคนฉวยโอกำส แย่งชิงสิ่งของกันหนำวที่เธอถืออยู่

“คุณถูกตัดสิทธิ์ในกำรรับสิ่งของบริจำคแล้ว อย่ำมำนั่งเกะกะคน อื่นต่อแถว ไปกับพวกเรำโดยดีซะ”

เซียวหมิงเยวี่ยรับเสื้อกันหนำวที่เจ้ำหน้ำที่รักษำควำมปลอดภัย เอำกลับมำคืน แล้วเริ่มแจกจ่ำยต่อ แถวด้ำนหลังค่อย ๆ เคลื่อนตัว พร้อมกับเสียงด่ำทอที่เบำบำงลง

หลี่ชุ่ยฮวำไม่ยอมไปกับเจ้ำหน้ำที่รักษำควำมปลอดภัย เธอทิ้งตัว ลงบนพื้นแล้วกลิ้งไปมำ กรีดร้องเหมือนหมูที่ถูกเชือดในช่วงเทศกำล ตรุษจีน ถึงแม้เธอจะเป็นผู้หญิง แต่ก็ต้องถูกควบคุมตัวไปอยู่ดี

ด้ำนหลังมีคนอีกสองคนที่มีสีหน้ำกลืนไม่เข้ำคำยไม่ออก คนอื่น ๆ ต่ำงมีสีหน้ำโกรธเคืองและเดือดดำล แต่ยกเว้นสองคนนั้นที่ดูอับ อำยและพยำยำมหลบเลี่ยงสำยตำ

เซียวหมิงเยวี่ยยิ้มเยำะ ใช่แล้ว คนในครอบครัวก็ควรจะปรำกฏ ตัวพร้อมกันสิ พวกเขำต้องมำรับเสบียงด้วยกัน จะแยกกันมำรับได้ อย่ำงไร

หลิวโส่วหวำและเหมียวเสี่ยงหนำน คนหนึ่งคือสำมีของชุ่ยฮวำ และอีกคนคือแม่สำมีของหลี่ชุ่ยฮวำ เมื่อเห็นหลี่ชุ่ยฮวำถูกด่ำทอ

พวกเขำทั้งสองคนก็หลบอยู่ด้ำนหลัง ไม่ออกมำพูดอะไร และไม่กล้ำ แม้แต่จะผำยลมด้วยซ ้ำ

เซียวหมิงเยวี่ยมองพวกเขำอย่ำงเย็นชำ ทั้งสองคนก้มหน้ำก้มตำ รับเสื้อกันหนำวแล้วรีบเดินออกไป ไม่ได้ท ำอะไรเพิ่มเติม ดูเหมือนว่ำ เรื่องที่เกิดขึ้นกับหลี่ชุ่ยฮวำจะท ำให้พวกเขำหวำดกลัว และไม่กล้ำ สร้ำงปัญหำ

เซียวหมิงเยวี่ยมองไปที่สมุดทะเบียน ปรำกฏว่ำพวกเขำเป็น ผู้ประสบภัยที่อพยพมำจำกทำงเหนือก่อนหน้ำนี้ ไม่แปลกใจที่เธอจะ ไม่เคยเห็นพวกเขำ

เธอแอบจ ำที่อยู่ปัจจุบันของพวกเขำไว้ในใจอย่ำงลับ ๆ

เธอเป็นคนเจ้ำคิดเจ้ำแค้น จดจ ำและรอคอยกำรแก้แค้น รอก่อน เถอะ

หลังจำกเซียวหมิงเยวี่ยตะโกนผ่ำนโทรโข่ง คิวรับเสบียงด้ำนหลัง ก็รำบรื่นขึ้นอย่ำงเห็นได้ชัด เพรำะมีตัวอย่ำงให้เห็นแล้ว ผู้คนในแถว ต่ำงก็เชื่อฟังโดยดี

ควำมคืบหน้ำในกำรแจกจ่ำยเสบียงเร็วขึ้นมำก พนักงำน แจกจ่ำยคนอื่น ๆ ก็ค่อนข้ำงมีควำมสุข พวกเขำสำมำรถประหยัด น ้ำลำย ไม่ต้องไปพูดเรื่องเหตุผลกับพวกคนไร้ยำงอำย

ไม่เพียงแต่สิ่งของกันหนำวเท่ำนั้น แม้แต่คิวรับน ้ำร้อนก็ยังยำว เหยียด

อีกอย่ำง ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป อำหำรยังชีพจะไม่ใช่เห็ดต้มคู่กับ หนอนฟันทอดสองสำมตัวอีกแล้ว แต่จะเป็นหนอนฟันอบแห้งและเห็ด อบแห้งจ ำนวนมำก

หนอนฟันอบแห้งและเห็ดอบแห้งผสมกัน ปรุงด้วยเกลือเล็กน้อย คลุกเคล้ำให้เข้ำกัน ทั้งหมดผ่ำนกำรอบแห้งแล้ว แต่ก็ไม่ได้แห้ง จนเกินไป ยังคงรักษำควำมชื้นไว้บำงส่วน

ตอนนี้สภำพอำกำศหนำวเย็น หนอนฟันอบแห้งและเห็ดอบแห้ง เก็บรักษำง่ำย และสำมำรถรับได้ทุก ๆ สำมวัน พวกมันเก็บไว้ได้นำน โดยไม่เสีย

เมื่อผู้ประสบภัยได้ลองชิม หลำยคนกลับรู้สึกว่ำรสชำติดีไม่น้อย ส่วนใหญ่ยินดีรับไป หลังจำกผ่ำนช่วงสองปีของยุคสิ้นโลก ขอเพียง แค่ไม่เป็นพิษต่อร่ำงกำย พวกเขำก็จะกินมัน

ยังมีอีกส่วนหนึ่งที่คัดค้ำนว่ำท ำไมถึงยกเลิกหนอนฟันทอด แต่ กำรคัดค้ำนนั้นไม่มีผล สุดท้ำยก็ถูกบังคับให้ยอมรับ