ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 274 แล้วแสงสว่ำงจะสำดส่องในที่สุด

ณ ห้องพักประตูถัดไป…

เจียเหมยเหมยโกรธจัด เดินวนไปมำอยู่ภำยในห้อง

“ท ำไมล่ะ ท ำไมคุณไม่ไล่นำงนั่นให้ออกไปแข็งตำยข้ำงนอก? ฉันเกลียดมันที่สุด! หล่อนให้ฉันตบหน้ำตัวเองต่อหน้ำคนมำกมำย คุณไม่คิดจะช่วยฉันเลยเหรอ?”

ชำยผู้เป็นสำมีขมวดคิ้วและพูดว่ำ “คุณลดเสียงลงหน่อย”

เจียงเหมยเหมยรู้สึกเสียใจมำก “คุณเองแหละที่ต้องกำรจะเลี้ยง เชร็คตั้งแต่แรก คุณบอกว่ำเรำสองคนมีลูกไม่ได้ ก็เลยเลี้ยงสัตว์เลี้ยง แทนไง! ตอนนี้เจ้ำเชร็คตำยแล้ว และฉันก็โดนคนอื่นกลั่นแกล้ง หลี่

เซียน คุณยังกล้ำเรียกตัวเองว่ำผู้ชำยอีกเหรอ!”

เมื่อได้ยินค ำพูดของเธอ หลี่เซียนเหมือนถูกจี้ใจด ำ เขำจึง ตะคอกใส่

“พอได้แล้ว!”

เจียงเหมยเหมยเต็มไปด้วยควำมคับข้องใจ พูดต่อว่ำ “ยังไม่พอ! สองปีแล้วนะ ฉันเลี้ยงเขำมำเหมือนลูกชำยของฉันจริง ๆ แต่คุณกลับ บอกว่ำจะไม่รักษำเขำ ตอนแรกเขำยังมีโอกำสรอดชีวิตอยู่แท้ ๆ…”

หลี่เซียนอดทนกลั้นควำมโกรธและอธิบำยว่ำ “ยำพวกนั้นแพง เกินไป โดยเฉพำะยำสลบ ไม่จ ำเป็นต้องเสียเงินขนำดนั้นหรอก”

ที่โรงพยำบำลในเมืองบันเทิง คุณหมอรู้สึกไม่สบำยใจ และบอก ว่ำไม่เคยรักษำสัตว์เลี้ยงมำก่อน

เชร็คมีนิสัยดุร้ำย ไม่ยอมให้ใครเข้ำใกล้ หมอบอกว่ำต้องท ำให้ มันหลับไปก่อน จึงจะท ำควำมสะอำดแผลและเย็บแผลทำยำได้

แต่ตอนนี้เป็นปีที่สำมของภัยพิบัติ ยำรักษำหำยำกมำก ยำสลบ ยิ่งแล้วใหญ่ รำคำแพงจนเกินเอื้อม

แม้หลี่เซียนจะมีฐำนะดี แต่ก็ไม่สำมำรถใช้จ่ำยเงินอย่ำงฟุ่มเฟือย เกินไป มันเป็นแค่สุนัขตัวหนึ่งเท่ำนั้น ตำยไปก็หำตัวใหม่มำเลี้ยงได้

สุนัขตัวใหม่จะรำคำสักเท่ำไหร่กันเชียว

“แต่เชร็คเป็นลูกชำยของเรำ เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของฉัน” เจียง เหมยเหมยพูดต่อ

หลี่เซียนรู้สึกหงุดหงิด “ผมบอกแล้วไงว่ำมันก็แค่สุนัขตัวหนึ่ง ถ้ำ คุณชอบนัก ก็ไปซื้อตัวใหม่มำเลี้ยงเล่น ๆ ก็ได้นี่ ตกลงไหม?”

เจียงเหมยเหมยทรุดตัวลงพื้น “ฉันน่ะเหรอที่ต้องกำรสุนัข! ฉัน ต้องกำรเด็กต่ำงหำก เด็กทำรก! แต่คุณกลับเพียงหำสุนัขมำให้ฉัน เลี้ยงเหมือนลูก

ตอนนี้ฉันเริ่มผูกพันกับมันแล้ว แต่คุณกลับบอกว่ำมันเป็นแค่ สุนัข ตำยไปก็ซื้อใหม่ คุณก ำลังท ำให้ฉันเป็นบ้ำเต็มที ฉันทนไม่ไหว อีกต่อไปแล้ว!”

หลี่เซียนหน้ำแดงก ่ำ ปิดปำกของเธอไว้แน่น

“ฉันบอกให้แกเงียบ ๆ ไง!”

เจียงเหมยเหมยอึ้งไปสองวินำที จำกนั้นก็หัวเรำะแปลก ๆ เธอกัด นิ้วหลี่เซียนอย่ำงแรง จนชำยหนุ่มต้องปล่อยมือเพรำะควำมเจ็บปวด

“ให้เงียบ ๆ เหรอ แกกลัวนำงผู้หญิงข้ำงห้องได้ยินใช่ไหม? หลี่

เซียน ถ้ำแกไม่ช่วยฉันแก้แค้นมัน ฉันจะบอกควำมลับของแกให้ทั้ง โลกได้รู้ แกกล้ำไหม?”

เจียงเหมยเหมยท่ำทำงคลุ้มคลั่ง น ้ำเสียงเต็มไปด้วยค ำขู่ หลี่

เซียนรู้ดีว่ำถ้ำไม่ท ำตำมที่เธอต้องกำร เธอจะใช้กลยุทธ์นี้ซ ้ำแล้วซ ้ำ เล่ำ และมันได้ผลเสมอ

เธอรู้ดีว่ำหลี่เซียนอยู่ในสังคมชั้นสูง มีเพื่อนฝูงมำกมำย สิ่งที่เขำ หวงแหนมำกที่สุดคือหน้ำตำ กำรเสียหน้ำส ำหรับเขำเปรียบเสมือน กำรฆ่ำเขำทั้งเป็น

สำยตำของหลี่เซียนฉำยแววโหดเหี้ยม หน้ำผำกมีเส้นเลือดปูด โปนขึ้น แต่เขำรีบควบคุมตัวเองและโน้มน้ำวเธออย่ำงอดทน

“ที่รัก ผมยินดีช่วยคุณเอำคืนอย่ำงสำสม แต่เรำไม่ควร เผชิญหน้ำกับอีกฝ่ำยตรง ๆ อย่ำลืมว่ำเธอมีวูล์ฟด็อกอยู่ด้วย ผมแค่ กังวลว่ำคุณจะถูกมันกัด

เรื่องนี้เรำต้องวำงแผนอย่ำงรอบคอบ คุณไม่ต้องห่วงนะ ผมจะท ำ ให้ผู้หญิงคนนั้นมำคุกเข่ำขอโทษคุณเอง ถึงตอนนั้นคุณจะให้เธอตบ หน้ำตัวเองสักร้อยครั้งก็ยังได้”

“จริงเหรอ?” เจียงเหมยเหมยเริ่มสงบลง และเลิกคลุ้มคลั่งแล้ว

หลี่เซียนจัดผมเผ้ำของเธออย่ำงอ่อนโยน “แน่นอนสิ ผมรักคุณ มำกที่สุด แล้วจะปล่อยให้คุณถูกเอำเปรียบได้อย่ำงไร เดี๋ยวผม จัดกำรเอง รอผมตรวจสอบภูมิหลังจองเธอก่อน ถ้ำไม่มีเส้นสำย ใหญ่โต เรำค่อยจัดกำรตำมแผน”

เจียงเหมยเหมยเผยยิ้มอย่ำงสดใส ซุกหน้ำลงที่ซอกคอเขำ “ฉัน รู้อยู่แล้วว่ำคุณจะไม่ปล่อยให้ฉันโดนรังแก”

หลี่เซียนถอนหำยใจเบำ ควำมอ่อนโยนบนใบหน้ำของเขำ อันตรธำนหำยไป เหลือเพียงควำมมืดมนที่เข้ำมำแทนที่

…

วันเวลำเปลี่ยนแปรผัน หนึ่งสัปดำห์ผ่ำนไปอย่ำงรวดเร็ว

คู่สำมีภรรยำข้ำงห้องเงียบสงบมำก ไม่ได้สร้ำงปัญหำอะไรเลย

ครั้งหนึ่งที่เจอกัน ชำยหนุ่มไร้บุตรยังทักทำยเซียวหมิงเยวี่ยด้วย กำรพยักหน้ำให้ รำวกับลืมเรื่องของเชร็คไปแล้ว

เซียวหมิงเยวี่ยประหลำดใจมำก มีคนเคยบอกว่ำสุนัขที่กัดคนจะ ไม่เห่ำ เขำก ำลังมีแผนกำรร้ำยอะไรอยู่หรือเปล่ำ?

ในช่วงหนึ่งสัปดำห์นี้ วิดีโอของเสี่ยวฮุยฮุยที่ต่อสู้กับสุนัขพันธุ์ ทิเบตันมำสทิฟฟ์แพร่กระจำยอย่ำงรวดเร็วตำมกลุ่มแชตร้ำนอำหำร ของเมืองบันเทิง กระทั่งเสี่ยวฮุยฮุยโด่งดัง กลำยเป็นขวัญใจของผู้คน

แม้แต่เซียวหมิงเยวี่ยก็พลอยมีชื่อเสียงขึ้นมำด้วย เมื่อไปทำน อำหำรที่ร้ำน พนักงำนจะบริกำรให้เธอเป็นพิเศษ

แม้แต่ผู้จัดกำรยังเก็บกระดูกชิ้นใหญ่และเนื้อสัตว์ต่ำง ๆ ไว้ให้ เซียวหมิงเยวี่ยน ำกลับไปให้เสี่ยวฮุยฮุยกิน หญิงสำวย่อมไม่ปฏิเสธ รับของขวัญจำกผู้จัดกำรและทุกคนอย่ำงไม่เกรงใจ ก่อนจะน ำ กลับไปให้เสี่ยวฮุยฮุยและฟู่กุ้ยกิน

บำงครั้งผู้จัดกำรร้ำนให้มำจ ำนวนมำก จนเธอไม่ต้องกลับไป ท ำอำหำรเองเลย

แม้แต่เศรษฐีรุ่นสองอย่ำงกู้หลงซียังได้ยินข่ำว วิดีโอนี้ถูกส่ง ต่อมำยังบำร์ของเขำ ซึ่งกู้หลงซีบังเอิญไปเห็นบนโทรศัพท์มือถือของ พนักงำน

เขำกระหน ่ำโทรหำเซียวหมิงเยวี่ย โดยขอให้เธอรีบพำ สุนัขเชกวูล์ฟด็อกสุดหล่อมำที่บำร์ แล้วให้เสี่ยวฮุยฮุยขึ้นเวที รับรอง ว่ำบรรยำกำศต้องคึกคักเป็นแน่

เซียวหมิงเยวี่ยพูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง แน่นอนว่ำเธอต้องปฏิเสธ เธอจะไม่ให้เสี่ยวฮุยฮุยปรำกฏตัวต่อสำธำรณชนมำกเกินไป

พยำยำมไม่พำมันออกไปข้ำงนอก เพรำะว่ำเสี่ยวฮุยฮุยเป็นหมำป่ำ ไม่ใช่สุนัขพันธุ์เชกวูล์ฟด็อก ดังนั้นให้มันเก็บตัวเงียบ ๆ ไว้จะดีกว่ำ

ในเย็นวันนั้น หิมะยังคงโปรยปรำยลงมำอย่ำงหนักด้ำนนอก หน้ำต่ำง หิมะที่ปกคลุมพื้นดินก็ทับถมจนหนำขึ้นมำก อุณหภูมิลด ต ่ำลงอย่ำงน่ำตกใจ กระทั่งลงมำถึง -40 องศำเซลเซียส ดูเหมือนว่ำ อำกำศจะหนำวเหน็บขึ้นทุกวัน

เซียวหมิงเยวี่ยไม่มีอะไรท ำ ขณะขดตัวอยู่บนโซฟำในห้องขนำด ใหญ่ที่อบอุ่น เธอก ำลังกินซุปเม็ดบัวเห็ดหูหนูระหว่ำงดูละครทีวีที่

บันทึกไว้

เธอกินมันจำกหม้อไฟไฟฟ้ำขนำดเล็กที่น ำมำจำกบ้ำนตระกูล เซียวตอนย้ำยมำที่เมืองบันเทิง เวลำที่เธอขี้เกียจเกินกว่ำจะออกไป ข้ำงนอก ก็มักจะท ำอำหำรง่ำย ๆ ในห้อง

เธอมีเห็ดหูหนูที่ซื้อเก็บไว้ก่อนหน้ำนี้ ขณะที่เมล็ดบัวเก็บมำสด ๆ จำกมิติ จำกนั้นใส่ส่วนผสมต่ำง ๆ ลงไปเพิ่มเติม ท ำให้ซุปทั้งข้นและ มีกลิ่นหอม

ก่อนหน้ำนี้เซียวหมิงเยวี่ยเคยฝังรำกบัวไว้ใต้ล ำธำรในมิติส่วนตัว ตอนนี้ทั้งใบบัวและดอกบัวก็เจริญเติบโตงดงำม มองจำกระยะไกล เห็นเป็นทุ่งกว้ำงใหญ่ สวยงำมมำก

เซียวหมิงเยวี่ยเก็บเกี่ยวเมล็ดบัวมำหลำยชุดแล้ว ทำนสดก็อร่อย หรือจะตำกแห้งเก็บไว้ทำนทีหลังก็ได้ เมล็ดบัวมีรสหวำนมัน เธอชอบ มันมำก

ฟู่กุ้ยและเสี่ยวฮุยฮุยนอนรำบกับพรมอย่ำงสบำยใจ ทั้งคน ทั้งเสือ และหมำป่ำ ต่ำงก็เพลิดเพลินกับช่วงเวลำอันแสนสบำยนี้

กิจกรรมข้ำวต้มรำคำพิเศษจัดขึ้นมำสี่ครั้งแล้ว ครั้งแรกเป็น ข้ำวต้มไก่ฉีกผักโขม ส่วนสำมครั้งหลังเป็นข้ำวต้มธัญพืช หลำกหลำยชนิด เนื่องจำกก่อนเกิดวิกฤตกำรณ์วันสิ้นโลก เซียวห มิงเยวี่ยได้กักตุนธัญพืชหลำกหลำยชนิดไว้

ข้ำวแดง ข้ำวเหนียวด ำ ข้ำวบำร์เลย์ ถั่วเขียว ข้ำวฟ่ำง ข้ำวโพด บด และอีกมำกมำยยังเหลืออยู่ในโกดัง

เธอเปิดหน้ำแอปพลิเคชันมูนฟำร์มโดยไม่ได้ตั้งใจ เนื่องจำก ไม่ได้เปิดดูหลำยวันแล้ว จู่ ๆ เธอก็นึกอยำกดูว่ำทุกคนมีควำมเห็น เกี่ยวกับข้ำวต้มธัญพืชที่ขำยเมื่อวำนนี้อย่ำงไร

[แล้วแสงสว่ำงจะสำดส่องในที่สุดหมำยเลข 8] : เจ้ำของร้ำน กรุณำกดเข้ำมำดู! …

[แล้วแสงสว่ำงจะสำดส่องในที่สุดหมำยเลข 26] : เจ้ำของร้ำน กรุณำกดเข้ำมำดู! …

[แล้วแสงสว่ำงจะสำดส่องในที่สุดหมำยเลข 44] : เจ้ำของร้ำน กรุณำกดเข้ำมำดู! …

[แล้วแสงสว่ำงจะสำดส่องในที่สุดหมำยเลข 5] : เจ้ำของร้ำน กรุณำกดเข้ำมำดู! …

…

[แล้วแสงสว่ำงจะสำดส่องในที่สุดหมำยเลข 89] : เจ้ำของร้ำน กรุณำกดเข้ำมำดู! …

เซียวหมิงเยวี่ยขมวดคิ้ว ‘แล้วแสงสว่ำงจะสำดส่องในที่สุด’ นี่มัน อะไรกัน ท ำไมถึงมีบัญชีเยอะขนำดนี้ และยังมำสแปมข้อควำม ส่วนตัวไม่หยุด