ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 285 ครั้งแรกที่ท ำซุปเค็ม

ในตอนนั้น เจ้ำหน้ำที่ต ำรวจเฉิงพร้อมกับต ำรวจอีกสองสำมนำย ก็มำถึงอย่ำงรวดเร็ว

พนักงำนเสิร์ฟรู้สึกประหลำดใจมำก พึมพ ำว่ำ “ฉันเพิ่งกดปุ่ม แจ้งเตือนฉุกเฉินไปเองนี่นำ ท ำไมพวกเขำถึงมำถึงเร็วขนำดนี้?”

เจ้ำหน้ำที่ต ำรวจสองนำยเข้ำมำควบคุมตัวหลี่เซียนทันที และใส่ กุญแจมือเขำ

หลี่เซียนโค้งตัวค ำรำม “พวกคุณมำจับผมท ำไม นำงผู้หญิงเลว คนนั้นเตะผม ถ้ำจะจับ ก็ไปจับกุมหล่อนสิ!”

เขำยังคงรู้สึกเจ็บปวดที่ท้อง แต่ถูกต ำรวจสองนำยลำกเขำขึ้น จำกพื้นอย่ำงรุนแรง จนฟันของเขำสั่นระริกด้วยควำมเจ็บปวด

เจ้ำหน้ำที่ต ำรวจเฉิงมองไปที่เซียวหมิงเยวี่ยด้วยควำมสงสัย เธอ เพียงยักไหล่และพูดอย่ำงไร้เดียงสำ

“เขำเป็นคนเริ่มรังแกฉันก่อนนะคะ”

ผู้จัดกำรร้ำนอำหำรเดินเข้ำมำพูดว่ำ “พวกเรำเป็นคนแจ้งต ำรวจ ครับ แขกสองท่ำนนี้ทะเลำะกัน…”

เจ้ำหน้ำที่ต ำรวจเฉิงยกมือขึ้นขัดจังหวะ “ต ำรวจที่คุณเรียกยังมำ ไม่ถึง”

“หล่อนเป็นคนท ำร้ำยผม พวกคุณดูที่มือผมสิ แล้วหล่อนก็ถีบ ผมด้วย รีบเพิกถอนสิทธิ์พักอำศัยในเมืองบันเทิงของหล่อนเดี๋ยวนี้” หลี่เซียนยังคงตะโกนโวยวำย

“หลี่เซียน เรำสงสัยว่ำคุณเกี่ยวข้องกับคดีวำงยำพิษ กรุณำไป กับเรำด้วย”

ทันทีที่เจ้ำหน้ำที่ต ำรวจเฉิงพูดจบ เสียงโวยวำยของหลี่เซียนก็ หยุดชะงักไป เขำเบิกตำกว้ำงด้วยควำมไม่อยำกเชื่อ คล้ำยกับถูก ฟ้ำผ่ำลงกลำงศีรษะ ใบหน้ำเต็มไปด้วยควำมมึนงง

“ไม่นะ คดีวำงยำพิษอะไรกัน พวกคุณพูดอะไรกันเนี่ย?” เขำ ยังคงพยำยำมปฏิเสธ

เป็นไปไม่ได้ ทุกอย่ำงถูกเก็บกวำดจนสะอำดหมดแล้ว ไม่มีทำง หำเบำะแสเจอได้เด็ดขำด

เจ้ำหน้ำที่ต ำรวจเฉิงยกถุงพลำสติกใสขึ้นมำด้วยใบหน้ำไร้ ควำมรู้สึก บริเวณก้นถุงมีผงสีขำวอยู่เล็กน้อย ซึ่งแทบมองไม่เห็น หำกไม่สังเกตให้ดี

“พวกเรำเพิ่งไปค้นห้องของคุณมำ และเจอสิ่งนี้บนพรม”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้ำของหลี่เซียนเปลี่ยนเป็นซีดเผือดทันใด ควำมกลัวมหำศำลเข้ำปกคลุมจนพูดไม่ออก

“เอำตัวไป” เจ้ำหน้ำที่ต ำรวจเฉิงสั่งต ำรวจที่อยู่ข้ำง ๆ

ต ำรวจทั้งสองนำยควบคุมตัวหลี่เซียนออกไป

“คุณเซียวครับ เรื่องนี้ต้องขอบคุณคุณเซียวและคุณป้ำมำก ครับ” เจ้ำหน้ำที่ต ำรวจเฉิงกล่ำว

“ด้วยควำมยินดีค่ะ ดิฉันสงสัยว่ำ พวกคุณจะจัดกำรกับเขำ อย่ำงไรต่อไปคะ?” เซียวหมิงเยวี่ยถำม

“แน่นอนว่ำเรำต้องจัดกำรอย่ำงเด็ดขำด ช่วงนี้เป็นสถำนกำรณ์ พิเศษ กำรบังคับใช้กฎหมำยจึงค่อนข้ำงเข้มงวดและรุนแรงกว่ำปกติ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เซียวหมิงเยวี่ยก็เข้ำใจ

นับตั้งแต่วันสิ้นโลก กำรบังคับใช้กฎหมำยของประเทศก็ เปลี่ยนไปตำมสถำนกำรณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป จำกนโยบำยบัญชีด ำ เบื้องต้น กำรฆ่ำผู้อื่นเพื่อป้องกันตัวไม่ใช่เรื่องผิดกฎหมำย และ เจ้ำหน้ำที่บังคับใช้กฎหมำยได้รับสิทธิ์ให้ใช้อำวุธปืน เพื่อจัดกำรกับ ผู้ก่อควำมวุ่นวำย

มำตรกำรชุดนี้ได้ลดทอนขั้นตอนกำรพิจำรณำคดีลงอย่ำงมำก เป็นกำรตัดขั้นตอนกระบวนกำรทำงกฎหมำยแบบดั้งเดิมที่ยืดเยื้อ ไม่ จ ำเป็นต้องผ่ำนขั้นตอนกำรพิจำรณำคดีชั้นต้นและชั้นอุทธรณ์ใน ศำล โดยไม่ต้องใช้เวลำหลำยปีในกำรด ำเนินคดี

หำกฆ่ำคนแล้ว ก็ต้องชดใช้ด้วยชีวิตหนึ่งเช่นกัน และโทษ ประหำรชีวิตคือทำงออก

อำหำรเป็นสิ่งที่มีค่ำมำกในปัจจุบัน ไม่สำมำรถสิ้นเปลืองแบ่งปัน ให้กับคนคุก

ดังนั้น หลี่เซียนควรถูกตัดสินประหำรชีวิตทันที และยึดทรัพย์สิน ทั้งหมดของเขำ ประสิทธิภำพกำรบังคับใช้กฎหมำยในปัจจุบันเรียก ได้ว่ำรวดเร็วและเด็ดขำด

เมื่อเจ้ำหน้ำที่ต ำรวจเฉิงจำกไป เซียวหมิงเยวี่ยหันมองผู้จัดกำร ร้ำนอำหำรและพนักงำนเสิร์ฟที่ดูสับสน

“ฉันเพิ่งท ำสิ่งที่ถูกต้องเพื่อสวรรค์”

สิ้นเสียง เธอก็หันหลังเดินจำกไป

…

ต ำรวจท ำงำนได้อย่ำงมีประสิทธิภำพ ในเวลำไม่กี่วันก็มีประกำศ ออกมำ ประกำรแรกเพื่อเป็นกำรชี้แจงแก่ทุกคน เพรำะวิดีโอที่เจียง เหมยเหมยอำเจียนเป็นเลือดและก ำลังขำดใจตำยถูกเผยแพร่อย่ำง กว้ำงขวำง และประกำรที่สองเพื่อเป็นกำรเตือนทุกคนว่ำอย่ำท ำสิ่งผิด กฎหมำยในขณะที่อยู่ในเมืองบันเทิง

มิฉะนั้น ผลลัพธ์จะมีเพียงค ำเดียว นั่นคือตำย

เมื่อประกำศออกมำ เพื่อนบ้ำนบนชั้น 22 ถึงได้รู้สำเหตุกำร เสียชีวิตที่แท้จริงของเจียงเหมยเหมย ปรำกฏว่ำเธอไม่ได้เสียชีวิต ด้วยโรคภัยไข้เจ็บ แต่เป็นคดีวำงยำพิษฆ่ำภรรยำ!

ทันใดนั้น ชั้น 22 ก็วุ่นวำยไปหมด ผู้พักอำศัยต่ำงพำกันคร ่ำ ครวญ

ตั้งแต่รู้ว่ำมีคดีวำงยำพิษฆ่ำภรรยำ กลุ่มร้องทุกข์ที่ชั้น 22 ก็มี ข้อควำมหลั่งไหลไม่หยุด เพรำะฆำตกรอำศัยอยู่ชั้นเดียวกัน ใครบ้ำง ที่จะไม่หวำดกลัว

ภำยในกลุ่ม ป้ำเฝิงเล่ำว่ำเกิดอะไรขึ้นในวันนั้นบ้ำงอย่ำงละเอียด ยิบ บอกซ ้ำแล้วซ ้ำเล่ำว่ำต ำรวจซักถำมอะไร และเธอตอบไปว่ำ อย่ำงไร

เมื่อพวกเขำได้ทรำบว่ำหลี่เซียนบอกกับต ำรวจว่ำเจียงเหมย เหมยโกรธเคืองพวกเขำจนอำกำรก ำเริบ ทุกคนโกรธมำกจนเริ่ม สบถค ำสำปแช่ง

ทั้งกลุ่มเต็มไปด้วยค ำสบถหยำบคำย และเสียงในแชตเต็มไปด้วย เสียงบี๊บ ๆ ๆ

…

เซียวหมิงเยวี่ยยังไม่มีเวลำอ่ำนข้อควำมในกลุ่ม เพรำะเธอยุ่งกับ กำรท ำอำหำรอยู่ในห้อง

เหตุกำรณ์ดินถล่มบนสะพำนหยวนทงยังไม่คลี่คลำย ผู้บังคับ กำรซ่งและลูกทีมของเขำยังคงติดอยู่ที่นั่น เซียวหมิงเยวี่ยจึงต้อง ท ำอำหำรให้พวกเขำทุกวัน

พอดีกับวันนี้เป็นวันที่ขำยข้ำวต้มรำคำพิเศษ เธอจึงต้อง ท ำอำหำรเพิ่มด้วย

วันนี้เซียวหมิงเยวี่ยไม่ได้ท ำข้ำวต้ม แต่ท ำซุปแทน เป็นซุปเค็ม คล้ำย ๆ กับซุปเผ็ดร้อน จะให้พวกเขำทำนข้ำวต้มทุกวันได้อย่ำงไร วันนี้เลยลองท ำอะไรใหม่ ๆ ซึ่งเธอเรียนรู้สูตรมำจำกคุณยำย

ซุปเค็มที่ดีต้องใส่เนื้อสัตว์ แต่แบบธรรมดำจะใส่ไข่แทน

เซียวหมิงเยวี่ยเลือกวิธีง่ำย ๆ ตีไข่สำมฟอง เพื่อน ำไปโรยหน้ำ ซุป

นอกจำกไข่แล้วยังมีผักเคียงมำกมำย เช่น มะเขือเทศ ผักโขม ผักกำดขำว ฟักทอง มันฝรั่ง สำหร่ำยทะเล กุ้งแห้ง และอีกมำกมำย มี ทั้งของเก่ำเก็บไว้นำนในโกดัง และผักสดที่ปลูกเองในสวน

มีอะไรในมือเธอก็ใส่ลงไปหมด

เซียวหมิงเยวี่ยยังเด็ดดอกฟักทองมำใส่ลงไปอีกด้วย แน่นอนว่ำ ต้องเป็นดอกตัวผู้เท่ำนั้น ดอกตัวเมียต้องเก็บไว้ส ำหรับผสมเกสร เพื่อให้ติดลูกฟักทอง

เมื่อน ้ำซุปเดือดพล่ำน กลิ่นหอมก็ลอยมำดึงดูดทั้งฟู่กุ้ยและเสี่ยว ฮุยฮุย

ฟู่กุ้ยใช้อุ้งเท้ำสะกิดเซียวหมิงเยวี่ยเบำ ๆ เจ้ำนำยท ำของอร่อยอีก แล้วเหรอ?

“แกอยำกลองชิมบ้ำงไหม? พวกแกกินซุปเค็มได้ไหมนะ?”

เซียวหมิงเยวี่ยไม่แน่ใจ เพรำะเจ้ำสองตัวนี้เป็นสัตว์กินเนื้อ กำร กินอะไรมั่ว ๆ อำจไม่ใช่เรื่องดี

เสี่ยวฮุยฮุยจ้องมองด้วยสำยตำที่คำดหวัง ใช้เท้ำตะปบเจ้ำนำย เบำ ๆ เพื่อบ่งบอกว่ำมันอยำกชิม

“ไม่มีเนื้อนะ” เซียวหมิงเยวี่ยพูดอีกครั้ง

ฟู่กุ้ยสูดดมกลิ่นซุป แม้จะไม่มีเนื้อ แต่กลิ่นหอมเย้ำยวน ชิมสัก หน่อยก็คงไม่เสียหำยอะไร

เซียวหมิงเยวี่ยยอมแพ้ “งั้นก็ได้”

เมื่อซุปเค็มเสร็จแล้ว เธอตักให้เจ้ำสองตัวนี้ก่อนหนึ่งทัพพีเต็ม ๆ เพื่อให้พวกมันลองชิมรสชำติ

ฟู่กุ้ยชิมแล้วตำสว่ำงขึ้นทันที นี่มันรสชำติอะไรกัน ไม่เคยลิ้มลอง มำก่อน อร่อยมำกเลย ถ้ำมีเนื้อด้วยคงจะดีไม่น้อย

มันซดน ้ำซุปจนแห้ง กินกุ้งจนหมด เเต่ทิ้งผักไว้มำกมำย เสี่ยว ฮุยฮุยไม่ได้กินน ้ำซุปแม้แต่ค ำเดียว ขณะมองดูผักที่เหลือด้วยควำม ครุ่นคิด

เมื่อเซียวหมิงเยวี่ยเห็น เธอก็ตีหัวฟู่กุ้ยและดุว่ำ “แกนี่สิ้นเปลือง จริง ๆ”

ฟู่กุ้ยรู้สึกเสียใจ มันแค่อยำกกินน ้ำซุปอร่อย ๆ ไม่ได้อยำกกินผัก

“ไม่มีส่วนของแกแล้วนะ ที่เหลือเอำไว้ให้คนอื่นกิน” เซียวหมิง เยวี่ยยุ่งกับกำรแพ็คของ ไม่สนใจมันอีกต่อไป

หลังจำกแพ็คของส่งให้ผู้บังคับกำรซ่งและคนอื่น ๆ เสร็จแล้ว เธอ ก็วำงขำยซุปเค็มในรำคำพิเศษ ซึ่งขำยหมดเกลี้ยงแทบจะในทันที

เธอค่อนข้ำงอยำกรู้ควำมคิดเห็นของลูกค้ำเกี่ยวกับซุปเค็มนี้ เพรำะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอท ำ

หลังจำกที่เซียวหมิงเยวี่ยล้ำงหม้อเสร็จแล้ว เธอก็ไม่ได้รีบออก จำกมิติ แต่เดินไปที่สระว่ำยน ้ำเพื่อขำยปลำ

ถ้ำไม่รีบขำย ปลำสำกครีบแดงจะเติบโตจนล้นสระเสียก่อน

เซียวหมิงเยวี่ยเลือกปลำตัวใหญ่ที่สุดห้ำตัว ก ำหนดรำคำตำม ขนำดตัว โดยมีรำคำขำยอยู่ที่ 380 ล้ำน 260 ล้ำน 240 ล้ำน 220 ล้ำน และ 200 ล้ำนตำมล ำดับ

เมื่อปลำสำกครีบแดงทั้งห้ำตัววำงขำยในร้ำน ก็รำวกับว่ำมีระเบิด ถูกโยนลงในกลุ่มคนบำงกลุ่มของเมืองเผิงจิง

เป็นที่ทรำบกันดีว่ำ หลังจำกน ้ำท่วมในเมืองเผิงจิงลดลง ปลำ สำกครีบแดงหำยำกขึ้นไปอีกขั้น ในอดีตมันเป็นสิ่งที่หำยำกอยู่แล้ว แต่ตอนนี้มันกลำยเป็นของหำยำกยิ่งกว่ำขนนกฟีนิกซ์หรือเกล็ด มังกรเสียอีก

เพรำะเมื่อน ้ำท่วมลดลง แม้ว่ำจะเป็นกำรยำกที่จะจับปลำสำกครีบ แดงในเมืองเผิงจิง แต่ก็ยังมีแหล่งน ้ำในต่ำงจังหวัดที่สำมำรถจับได้ เพียงแต่ต้องเดินทำงไกลและยุ่งยำกกว่ำเท่ำนั้น

แต่ตอนนี้ สภำพอำกำศหนำวจัดมำเยือนแล้ว ไม่มีใครรู้ว่ำ สถำนกำรณ์ใต้น ้ำเป็นอย่ำงไร ปลำสำกครีบแดงเป็นสำยพันธุ์ใหม่ที่

ปรำกฏตัวขึ้นหลังวันสิ้นโลก ผู้เชี่ยวชำญยังไม่เข้ำใจมันมำกนัก เป็นไปได้ว่ำปลำสำกครีบแดงอำจไม่สำมำรถทนอุณหภูมิที่ต ่ำลงและ ทยอยตำยจนหมด

หำกเป็นเช่นนั้นจริง ปลำสำกครีบแดงจะต้องเป็นสิ่งมีชีวิตที่สูญ พันธุ์เร็วที่สุดในประวัติศำสตร์

ดังนั้น ปัจจุบันมูลค่ำของปลำสำกครีบแดงจึงมีค่ำมำกกว่ำเดิม หลำยร้อยเท่ำ

หลังจำกเซียวหมิงเยวี่ยวำงขำยปลำสำกครีบแดงเสร็จ เธอก็ออก จำกพื้นที่มิติ ทันทีที่กลับเข้ำห้อง เธอก็ได้ยินเสียงเอะอะวุ่นวำยจำก ด้ำนนอก

ห้องข้ำง ๆ มีผู้เช่ำรำยใหม่ย้ำยเข้ำมำแล้วหรือ?

เดี๋ยวนะ เสียงนี้ฟังดูคุ้น ๆ…