ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 304 เหตุการณ์ไม่คาดฝัน! เซียวหมิงเยวี่ยเปลี่ยนแผน

ในวันนี้ เซียวหมิงเยวี่ยกำลังเล่นไพ่นกกระจอกที่โต๊ะกับแม่เซียว แม่เซียวมือขึ้นมาก ทำให้ชนะเงินไปได้ไม่น้อย

เซียวหมิงเยวี่ยนั่งดูอยู่ข้าง ๆ คิดว่าน่าจะเป็นเพราะยาเสริมโชค ลาภที่คุณแม่ทานเข้าไป ซึ่งมันปรากฏออกมาในรูปแบบของโชคใน การเล่นไพ่

“โอ้โห สีเดียว ชนะแล้ว ชนะแล้ว ฉันบอกแล้วไงว่าลูกสาวฉันคือ ดาวนำโชค พอเธอมา โชคฉันก็ดีขึ้น ช่วงนี้เล่นมือขึ้นจริง ๆ!”

แม่เซียวยิ้มจนตาหยี

“รู้แล้วจ้าว่ามีลูกสาวดี เธอนี่ก็หาเรื่องมาอวยลูกอยู่เรื่อย วันเดียว อวยไปแล้วแปดร้อยรอบ ไม่มีซ ้ากันเลย” ป้าหงพูดหยอกล้อด้วย รอยยิ้ม

แม่เซียวรู้สึกภูมิใจมาก จึงตอบกลับน ้าเสียงติดตลก

“พี่หงขา ฉันก็อยากอยู่เงียบ ๆ เหมือนกัน แต่มันทำไม่ได้นี่นา ถ้าไม่อวยลูกสาว ฉันคงรู้สึกอึดอัดใจแย่ รู้สึกเหมือนคนอื่นอาจมอง ไม่เห็นความดีงามของเธอ”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ทุกคนก็พากันหัวเราะ โดยเฉพาะป้าหงที่

หัวเราะเสียงดังที่สุด

“เว่อร์วังจริง ๆ! หมิงเยวี่ย ดูแลแม่ดี ๆ ล่ะ แม่ของเธอจะปั้น ภาพลักษณ์เธอให้กลายเป็นสัตว์ป่าสงวนระดับชาติแล้ว หายากยิ่ง กว่าแพนด้าซะอีก”

“จริงด้วย” คุณป้าที่สวมแหวนเพชรเม็ดโตเท่าไข่ห่านพูดเห็น ด้วย

คุณป้าคนนี้อายุห้าสิบกว่าแล้ว แต่เพราะดูแลตัวเองดี เธอจึงยังดู อ่อนเยาว์เหมือนหญิงสาวอายุสี่สิบ

“พูดเว่อร์เกินไปแล้วค่ะ ถ้าแม่ยังทำแบบนี้ เดี๋ยวก็มีคนรุมแย่งหนู หรอก” เซียวหมิงเยวี่ยพูดหยอกเล่นกับแม่เซียว

แม่เซียวถอนหายใจ “จริงเหรอ? ไม่ได้นะ คราวหน้าแม่จะระวัง กว่านี้ ขอโทษ ๆ เอาล่ะ ไพ่ใหม่มา!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า แม่ลูกคู่นี้ช่างน่าสนใจจริง ๆ”

คุณป้าแหวนเพชรเท่าไข่ห่านหัวเราะจนหน้าแดง บรรยากาศบน โต๊ะไพ่นกกระจอกเต็มไปด้วยความสนุกสนาน

คุณป้าที่นั่งฝั่งตรงข้ามกับแม่เซียวสวมชุดกี่เพ้าสีน ้าเงิน สร้อยคอลูกปัดมรกตรอบคอของเธอดูแวววาวและหรูหรา เธอพูดกับ เซียวหมิงเยวี่ยว่า

“ถ้าไม่ใช่เพราะลูกชายฉันอายุแค่สิบเจ็ดในปีนี้ ฉันต้องแนะนำ เธอให้รู้จักแน่นอน ฉันถูกใจเธอจริง ๆ ลูกสะใภ้ที่ดีต้องเป็นแบบนี้

แหละ”

“อายุสิบเจ็ดปียังเด็กเกินไปจริง ๆ นี่ถ้าอายุสักยี่สิบเจ็ดปี คงจะ เหมาะกับหนูหมิงเยวี่ยมาก ผู้ชายควรแก่กว่าผู้หญิงนิดหน่อย จะได้ รู้จักดูแลเอาใจใส่กัน!”

ป้าหงเรียงไพ่นกกระจอกอย่างคล่องแคล่ว ปากก็พูดไม่หยุด

เหล่าคุณป้าที่อายุมาก มุ่งมั่นที่จะแนะนำคู่ครองให้กับลูกหลานที่

รู้จัก พูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อย ยิ่งพูดก็ยิ่งเพ้อฝัน

เซียวหมิงเยวี่ยยังคงนั่งเงียบ

ขณะที่กำลังดูไพ่ จู่ ๆ เธอก็ได้รับข้อความจากเจี่ยงลี่เจียว เด็ก สาวถูกมอบหมายให้ไปทำงานที่ร้านอาหารเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเธอบังเอิญเห็นคุณย่ากำลังโต้เถียงกับเซียวฮ่วนฮ่วน

คุณย่าอาละวาดหนัก ขว้างปาสิ่งของด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ความสามารถในการสร้างปัญหาของเธอนั้นไร้เทียมทาน เมื่อใดที่อ้า ปากโวยวาย เธอก็กลายเป็นจุดสนใจของร้านอาหารทันที

ในตอนแรกที่เห็น เจี่ยงลี่เจียวไม่แน่ใจ จึงถ่ายวิดีโอส่งให้เซียวห มิงเยวี่ย

[พี่ ฉันรู้สึกว่ายายแก่คนนี้หน้าตาคุ้น ๆ ลองดูหน่อยสิว่าใช่คุณ ย่าของพี่หรือเปล่า?]

เซียวหมิงเยวี่ยกดเปิดวิดีโอ เห็นคุณย่ากำลังด่าทอด้วยความ โกรธ ขณะที่เซียวฮ่วนฮ่วนรู้สึกอับอายและพยายามหนี แต่คุณย่าก็ ดึงแขนเธอไว้แน่น ตะโกนเสียงดังหาว่าหลานสาวเนรคุณ ทอดทิ้ง หญิงแก่อย่างเธอ และไม่ยอมให้เงิน

เซียวฮ่วนฮ่วนเริ่มโมโห สาปแช่งคุณย่าสองสามคำและผลักเธอ ออก แต่คุณย่ากอดขาของเธอไว้ไม่ยอมปล่อย ทั้งสองดึงดันกันไปมา จนกลายเป็นการต่อสู้

แม้จะพูดว่าต่อสู้ แต่ความจริงเป็นคุณย่าที่พยายามเกาะแข้งเกาะ ขา ไม่ยอมปล่อยเซียวฮ่วนฮ่วนจากไป ถึงแม้เซียวฮ่วนฮ่วนจะไร้ ยางอาย แต่ก็สู้พลังอันดุเดือดของหญิงชราจากชนบทไม่ได้

เธอคิดว่าเมื่อไหร่ที่ได้รับมรดกของเซียวเทียนหลง เธอจะเริ่มต้น ชีวิตใหม่ และหาแฟนหนุ่มในเมืองบันเทิง แต่ไม่คาดคิดว่าวันนี้เธอ จะต้องเจอเรื่องอัปยศอดสู สาเหตุทั้งหมดมาจากหญิงแก่ตายยากคน นี้

แม่เซียวเคยบอกพวกคุณลุงและคนอื่น ๆ ก่อนหน้านี้แล้วว่า แม่ สามีและลุงใหญ่เจ้าปัญหามายังเมืองบันเทิงเช่นกัน ดังนั้นเจี่ยงลี่เจียว จึงคิดจะถ่ายวิดีโอส่งให้เซียวหมิงเยวี่ย

[ใช่] เซียวหมิงเยวี่ยตอบกลับคำเดียวสั้น ๆ

คุณย่าไม่ทำให้เธอผิดหวังจริง ๆ หญิงชรามีความสามารถใน การต่อสู้มากพอที่จะทรมานเซียวฮ่วนฮ่วนได้ขนาดนี้

ในอดีตคุณย่าเคยภาคภูมิใจที่มีลูกชายคนโตที่กตัญญูรู้คุณและ หลานสาวที่เชื่อฟัง แต่สองปีหลังจากเกิดภัยพิบัติ ลูกชายและ หลานสาวก็ได้แสดงให้เห็นถึงความกตัญญูอย่างแท้จริง

การด่าทอเธออยู่บ่อย ๆ และใช้เธอเยี่ยงทาส ถือเป็นการแสดง ความกตัญญูในแบบของพวกเขา

อย่างไรก็ตาม อย่าคาดหวังว่าคนแบบนี้จะตระหนักถึงความจริง เธอไม่สนใจพ่อเซียว ดังนั้นเธอจึงไม่สนใจความกตัญญูของพ่อเซียว ยิ่งเขาแสดงความกตัญญูมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกต ่าต้อย เหมือนคนขี้แพ้ที่พยายามเอาใจเธอ ต่อให้ยกทรัพย์สมบัติทั้งหมดให้ เธอก็ไม่คิดสนใจอยู่ดี

เธอต้องการสิ่งเดียวจากพ่อเซียว นั่นคือการดูดเลือด ดูดเลือด ให้เพียงพอเพื่อเลี้ยงดูลูกชายคนโตที่เธอรักมากที่สุด

เมื่อมองดูฉากในโทรศัพท์มือถือ เซียวหมิงเยวี่ยรู้สึกว่านี่คือสิ่งที่

พวกเขาสมควรได้รับ มันเป็นผลกรรมตามสนอง

ถึงเวลาที่จะต้องวางแผนขั้นต่อไปแล้ว

ขณะที่เธอกำลังจะเก็บโทรศัพท์ เจี่ยงลี่เจียวก็ส่งรูปภาพเข้ามา อีกครั้ง

[พี่! ผู้หญิงคนนั้นผลักคุณย่าของพี่ล้ม หลังศีรษะของเธอ กระแทกกับโต๊ะสเตนเลสจนเลือดไหลออกมาเยอะมาก!]

[มันน่ากลัวมาก! ผู้จัดการของเรารีบแจ้งตำรวจและรถพยาบาล แล้ว ลูกค้าต่างก็ตกใจกลัวกันหมด]

สายตาของเซียวหมิงเยวี่ยฉายแววประหลาดใจ ในภาพถ่าย เซียวฮ่วนฮ่วนจ้องมองคุณย่าบนพื้นด้วยความตกตะลึง อ้าปากกว้าง ยืนแข็งค้าง ขณะที่คุณย่านอนอยู่ในแอ่งเลือดบนพื้น เลือดสีแดงสด ย้อมสีพื้นจนแดงฉาน

เห็นได้ชัดว่าเซียวฮ่วนฮ่วนไม่ได้ตั้งใจ มันเกินความคาดหมาย ของเธอ และเกินความคาดหมายของเซียวหมิงเยวี่ยด้วยเช่นกัน

ไม่รู้ว่าคุณย่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร แต่ไม่ว่าจะยังมีชีวิตอยู่ หรือไม่ เซียวหมิงเยวี่ยจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนแผนการของเธอ เล็กน้อย

“แม่คะ หนูมีเรื่องต้องทำ ขอตัวก่อนนะ”

หลังจากบอกลาคุณแม่และเหล่าป้า ๆ ทั้งหลาย เซียวหมิงเยวี่ย ไม่ได้ตรงไปยังร้านอาหาร แต่กลับไปยังชั้น 22 ห้อง 2217

เธอสะเดาะกุญแจประตูห้อง

ภายในห้อง ผู้เฒ่าหวงนอนนิ่งอยู่บนพื้น สภาพทรุดโทรมใกล้จะ สิ้นใจ ลมหายใจแผ่วเบา จิตสำนึกพร่าเบลอ เจ็บปวดทรมานทั่ว

ร่างกายจนแทบไร้ความรู้สึก ความปวดแสบแล่นพล่านราวกับมีแมลง กัดกินเนื้อหนัง ทรมานแสนสาหัส

ขณะที่ทุกข์ทรมานอยู่เป็นเวลานาน เขาเห็นร่างเงาคลุมเครือ ค่อย ๆ คืบคลานเข้ามาใกล้ เขาคิดว่าเป็นเซียวฮ่วนฮ่วน แต่เมื่อมองดู อีกทีจึงรู้ว่าไม่ใช่

ร่างนั้นป้อนน ้าให้เขา ชายชราจิบน ้าจากริมฝีปากที่แตกแห้ง เสียงแหบพร่าเอ่ยถามว่า

“คุณเป็นใคร?”

“ยังมีชีวิตอยู่เหรอ? ฉันมาที่นี่เพื่อช่วยคุณ” ร่างนั้นพูด

ผู้เฒ่าหวงรู้สึกว่าเปลือกตาของเขาหนักอึ้ง ทุกสิ่งเบื้องหน้าเริ่ม พร่ามัว ในไม่ช้าเขาก็หมดสติไป

ก่อนที่สติจะดับวูบลง เขาได้ยินเสียงพึมพำของใครบางคน

“จุ๊ ๆ ๆ ลงมือหนักหน่วงกันจริง ๆ ช่างไร้มนุษยธรรม”

เมื่อผู้เฒ่าหวงฟื้นขึ้นมา เขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในโรงพยาบาลแล้ว บาดแผลของเขาได้รับการรักษาอย่างดีจากแพทย์และกำลังให้ น ้าเกลือ

คราวนี้เขาได้เห็นใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน

“คุณช่วยชีวิตผมไว้เหรอ?”

เซียวหมิงเยวี่ยยืนอยู่ข้างเตียง เธอพยักหน้าและตอบว่า

“หมอบอกว่าคุณพ้นขีดอันตรายแล้ว แต่เนื่องจากเสียเลือดมาก บวกกับภาวะขาดสารอาหารเรื้อรัง จึงต้องนอนโรงพยาบาลสักพัก”

ผู้เฒ่าหวงซาบซึ้งจนน ้าตาไหล พูดขอบคุณรัว ๆ

“ขอบคุณครับ คุณเป็นพนักงานโรงแรมเหรอครับ? กรุณาช่วย ผมแจ้งตำรวจที คนที่ทำร้ายผมคือ…”

เซียวหมิงเยวี่ยขัดจังหวะ “คุณไม่ต้องพูดหรอกค่ะ ฉันรู้แล้ว เซียว เทียนหลงเป็นคนทำให้คุณเป็นแบบนี้ แต่เขาตายแล้วค่ะ สาเหตุมา จากการดื่มหนัก ส่วนหลานสาวของคุณถูกตั้งข้อหาทำร้ายร่างกาย โดยเจตนา คดีค่อนข้างร้ายแรง น่าจะถูกประหารชีวิตด้วย นอกจากนี้

คนรักของคุณกำลังอยู่ในระหว่างการรักษา ไม่รู้ว่าจะรอดหรือเปล่า”

ผู้เฒ่าหวงตกใจในตอนแรก “จริงเหรอ? พวกคนชั่วได้รับผล กรรมแล้ว!”

แต่เขาก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็ว หญิงสาวตรงหน้ารู้รายละเอียด เหล่านี้ได้อย่างไร?

“คะ… คุณรู้ได้อย่างไร? คุณไม่ใช่พนักงานโรงแรมแน่ ๆ คุณเป็น ใคร?”

“อีกไม่นานคุณจะรู้เองว่าฉันเป็นใคร เอาล่ะ ฉันมีคำถามอยากจะ ถามคุณหน่อย”

ด้วยความที่เธอเป็นผู้มีพระคุณต่อเขา ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะปิดบัง ตัวตน แต่ผู้เฒ่าหวงก็ยังคงแสดงความนอบน้อม

“ถามมาได้เลยครับ”

เซียวหมิงเยวี่ยดึงเก้าอี้มานั่งลง “ฉันค่อนข้างสงสัยค่ะ คุณคิดจะ ยกมรดกให้เซียวเทียนหลงจริง ๆ เหรอ?”