ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 310 ซุนหนานหนานมาถึงเมืองบันเทิง และบรรลุข้อตกลง กับผู้เฒ่าหวง (2)
ซุนหนานหนานกังวลเล็กน้อย “หนูทราบดีค่ะว่า ต้องมีคน จำนวนมากที่เต็มใจเป็นแม่บ้านและผู้ดูแลของคุณ แต่จะเกิดอะไรขึ้น ถ้ามีคนเจตนาไม่ดีโลภในทรัพย์สินเงินทองของคุณ? ร่างกายของ คุณไม่ดีเหมือนเมื่อก่อน และคุณคงจะทนไม่ไหว แต่หนูแตกต่าง ออกไป หนูไม่สนใจเงินของคุณ ตราบใดที่คุณให้หนูกินอิ่ม หนูจะ ดูแลคุณอย่างดี”
เธอหยุดและพูดด้วยเสียงแผ่วเบา
“แล้วก็ครอบครัวของหนู หนูอยากพาพวกเขามาอยู่ด้วยกัน เรา จะได้ช่วยกันดูแลคุณ พวกเขาทุกคนต่างก็เป็นคนดีค่ะ!”
“ครอบครัวของเธอ? ครอบครัวอะไร?” ผู้เฒ่าหวงถาม
“ครอบครัวที่รับดูแลหนูเองค่ะ พวกเขามีสี่คน ใจดีมาก และไม่ได้ หวังอะไร พวกเขาแค่มองว่าหนูน่าสงสาร เลยแบ่งปันอาหารอร่อย ๆ ให้ พวกเขาจะไม่ทำร้ายคุณแน่นอน พวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นคนดี”
ผู้เฒ่าหวงตะคอกอย่างเย็นชา “คนเยอะขนาดนั้น ต้องกินข้าว เยอะแค่ไหน? เธออยู่คนเดียวก็ยังพอว่า แต่ห้ามคนพวกนั้นมา เด็ดขาด!”
ซุนหนานหนานก้มหน้าด้วยความผิดหวัง “เอาละค่ะ งั้นหนูขอตัว กลับก่อน คุณพักผ่อนต่อเถอะ”
เธอหันหลังแล้วเดินจากไป
ผู้เฒ่าหวงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยรั้งเธอไว้
“เดี๋ยวก่อน เธอไม่อยากอยู่ที่เมืองบันเทิงเหรอ?”
ซุนหนานหนานหันกลับมาตอบด้วยความทุกข์ใจ “อยากค่ะ แต่ หนูละทิ้งครอบครัวมาไม่ได้ พวกเขาอยู่ที่บ้านพักชั่วคราวอย่าง ยากลำบาก แล้วจะให้หนูมีชีวิตสุขสบายอยู่ที่นี่คนเดียว มันไม่ ถูกต้อง”
ผู้เฒ่าหวงสีหน้าเย็นชา แล้วกล่าวสบถคำ
“งี่เง่า ในเมืองเผิงจิงจะมีสักกี่คนที่มีบุญวาสนามาอาศัยในเมือง บันเทิง? การอยู่อาศัยที่นี่และเพลิดเพลินกับพร เป็นสิ่งที่หลายคนฝัน ถึง ทำไมมัวแต่ไปสนใจคนพวกนั้น?”
“หนูรู้ค่ะ แต่ครอบครัวก็ต้องร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน หนูจะอยู่กับ พวกเขา” ซุนหนานหนานพูดด้วยน ้าเสียงจริงจัง
เธอฝืนยิ้มเล็กน้อยแล้วเดินจากไป
ผู้เฒ่าหวงคิ้วขมวด “แม่หนูนี่ ฉันยังพูดไม่จบ ไม่มีมารยาทเอา เสียเลย!”
ซุนหนานหนานหยุดเดิน “มีอะไรอีกหรือคะ?”
ผู้เฒ่าหวงหน้าเคร่งขรึม แต่พูดด้วยน ้าเสียงที่ผ่อนคลายลง “เธอ เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คงไม่สะดวกที่จะดูแลชายชราอย่างฉัน ถ้า ครอบครัวของเธอมีผู้ชายสักคนก็จะสะดวกกว่ามาก”
ดวงตาของซุนหนานหนานสว่างวาบขึ้น “มีค่ะ มีค่ะ! พี่จื่ออันและ ลุงโม่ต่างก็เป็นผู้ชายทั้งคู่ พวกเขาแรงเยอะ สามารถดูแลคุณได้ แน่นอนค่ะ!”
ผู้เฒ่าหวงพึมพำด้วยความไม่พอใจว่า “ดูท่าทางโง่ ๆ ของเธอสิ คงทำเรื่องอะไรแบบนั้นไม่ได้หรอก”
เขาใจอ่อน ยอมไว้ใจอีกครั้ง
เรื่องอะไรแบบนั้น แน่นอนว่าหมายถึงเรื่องที่เซียวเทียนหลงทำ
“ให้ครอบครัวของเธอมาที่นี่ ฉันต้องดูลักษณะของพวกเขา เสียก่อน” ผู้เฒ่าหวงพูดเสริม
ซุนหนานหนานพยักหน้ารัว ๆ “คุณตกลงแล้วหรือคะ? พวกเขา ทุกคนใจดีมาก ๆ จริง ๆ นะคะ”
“ว่าแต่ ผู้หญิงที่รับเธอมา เธอเป็นลูกสาวของลูกชายคนที่สอง ของตระกูลเซียวใช่ไหม?” ผู้เฒ่าหวงถาม
สองสามวันก่อนผู้เฒ่าหวงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า เคยเจอกับครอบครัว หนึ่งในโรงแรม เซียวเทียนหลงบอกว่านั่นคือครอบครัวของน้องชาย เขา ซึ่งก็มีหญิงสาวคนนั้นอยู่ด้วย
ซุนหนานหนานอึ้งไปครู่หนึ่ง “เอ่อ… คุณน้าไม่ใช่คนเลวนะคะ”
“เธอช่วยชีวิตฉันไว้ ฉันรู้ว่าเธอไม่ใช่คนเลวร้าย”
ผู้เฒ่าหวงมองออกว่าครอบครัวเซียวคนน้องมีความแค้นกับ ครอบครัวเซียวคนโต แต่เมื่อพิจารณาจากการที่เซียวหมิงเยวี่ย ช่วยเหลือซุนหนานหนานไว้ เธอคงไม่ใช่คนที่จะแค้นคนที่ไม่ เกี่ยวข้อง ไม่เช่นนั้นเธอคงไม่ช่วยตัวเขาไว้ และผู้เฒ่าหวงก็ไม่กังวล ถึงเรื่องนี้อีก
“เป็นคนดีนั่นแหละ ติดตรงปากร้ายไปหน่อย” ผู้เฒ่าหวงพูดด้วย ความไม่พอใจ
เขายังจำคำพูดที่เซียวหมิงเยวี่ยพูดเสียดสีเขาในครั้งก่อนได้ดี
ด้านนอกห้อง เมื่อเซียวหมิงเยวี่ยได้ยินสิ่งนี้ เธอก็อดไม่ได้ที่จะ ขมวดคิ้ว “ตาแก่นี่ฝังใจเจ็บจริง ๆ”
ตอนนี้ ผู้เฒ่าหวงกับซุนหนานหนานได้บรรลุข้อตกลงแล้ว ต่าง ฝ่ายต่างได้สิ่งที่ต้องการ และทั้งสองฝ่ายก็พอใจ นี่คือผลลัพธ์ที่ดีที่สุด
ในห้องผู้ป่วย
ซุนหนานหนานกระซิบ
“คุณน้าเขามีนิสัยตรงไปตรงมา และชอบพูดขวานผ่าซาก แต่สิ่ง ที่เธอพูดนั้นต้องเป็นความจริงแน่นอนค่ะ”
ผู้เฒ่าหวงลูบเคราพลางจ้องเขม็ง “เธอ… เธออยากให้ฉันโกรธ จนตายหรือไง รีบเอาน ้ามาให้ฉันดื่มสิ หรืออยากให้ฉันอดน ้าตายซะ ก่อน?”
ซุนหนานหนานอุทาน ก่อนรีบหยิบหลอดดูดน ้ามาป้อนให้ผู้เฒ่า หวงดื่ม
ผู้เฒ่าหวงดื่มน ้าจนพอใจ แล้วพูดอย่างรังเกียจ “เธอใส่เสื้อผ้า อะไรของเธอเนี่ย ทั้งเหม็นทั้งสกปรก เอากุญแจไปเปิดห้องแล้วอาบ น ้าอุ่นซะ เดี๋ยวฉันจะตายเพราะกลิ่นเธอซะก่อน”
ซุนหนานหนานยิ้มหวาน “ได้ค่ะ”
…
เรือนจำ
เซียวหมิงเยวี่ยพาซุนหนานหนานมาที่เรือนจำเพื่อ ‘เยี่ยม’ เซียวฮ่วนฮ่วน
“พี่คะ อยู่ในนั้นสบายดีไหม? ไม่ได้เจอกันแค่พักเดียว ทำไมดู ผอมลงไปเยอะจัง?” เซียวหมิงเยวี่ยแสร้งทำเป็นประหลาดใจ
ใช้กลอุบายสารพัดเพื่อฆ่าทั้งครอบครัวของเธอ กระทั่งแก้แค้น ครั้งใหญ่สำหรับอดีตชาติสำเร็จ เช่นนั้นจะพลาดโอกาสซ ้าเติมตอนที่
เธอตกยากได้อย่างไร?
เซียวฮ่วนฮ่วนในตอนนี้ ไม่หลงเหลือความสวยเหมือนในอดีต เธอสวมเครื่องแบบนักโทษ ใบหน้าซีดเหลือง ดวงตาแดงก ่า และวัน มะรืนนี้จะเป็นวันที่เธอถูกตัดสินประหารชีวิต
เซียวฮ่วนฮ่วนจ้องมองด้วยสายตาอาฆาต “อีชั่ว ทำไมถึงเป็น แก?”
เซียวหมิงเยวี่ยยิ้มมุมปาก “ก็เป็นฉันนี่แหละ ถ้าไม่ใช่ฉัน จะมีใคร อีกที่มาเยี่ยมแกตอนนี้?”
“อ้อ ฉันยังพาบางคนมาด้วย เธอคิดถึงแกมากนะ”
ในเวลานี้ ซุนหนานหนานเดินเข้ามาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
“แม่ ไม่เจอกันนานเลยนะ”
เซียวฮ่วนฮ่วนตกตะลึงเหมือนเห็นผี พูดด้วยความรู้สึกผิด
“ละ… ลูกมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
ซุนหนานหนานตอบอย่างเย็นชา “แม่ไม่รู้หรอกเหรอว่าทำไมหนู ถึงมาอยู่ที่นี่? งั้นหนูจะเล่าให้ฟังนะ ตั้งแต่แม่ขายหนูให้พวกนั้น หนูก็ ติดตามชายทั้งสองหลบภัยที่เมืองทางใต้ จากนั้นเป็นคุณน้าที่ช่วย หนูไว้ และมอบชีวิตใหม่ให้กับหนู”
“คุณน้าเป็นคนพาหนูมาที่เมืองบันเทิง หนูมาที่นี่เพื่อสืบทอด มรดกของแม่ เพราะตอนนี้หนูเป็นญาติสายตรงคนเดียวของแม่แล้ว”
เมื่อสิ่งเก่า ๆ ถูกหยิบยกขึ้นมาอีกครั้ง เซียวฮ่วนฮ่วนก็เริ่มขุ่น เคือง
“นางลูกเนรคุณ โตมาได้ต ่าช้าต ่าทรามจริง ๆ! ฉันอุ้มท้องแกมา สิบเดือนและคลอดแกออกมา ฉันเป็นแม่แท้ ๆ ของแกนะ! แทนที่จะ ขอบคุณฉัน แต่กลับรับคนอื่นเป็นผู้มีพระคุณแทนได้ยังไง? นางเด็ก เหลือขอ ชั่วช้า สารเลว! สันดานเสียเหมือนพ่อแกไม่ผิด แกมันสัตว์ เดรัจฉานที่สวมหน้ากากมนุษย์!”
ซุนหนานหนานสีหน้าไม่เปลี่ยน เธอจะไม่โศกเศร้าเพราะความ โหดเหี้ยมของผู้เป็นแม่อีกต่อไป เพราะตอนนี้หัวใจของเธอแข็งแกร่ง ดั่งเหล็กกล้า
“หนูมาเพื่อขอบคุณแม่นะ แม่พยายามอย่างสุดความสามารถ และกำลังจะตาย แต่สุดท้ายก็ยังทำให้หนูได้รับโชคลาภมหาศาล สม กับเป็นคุณแม่ที่หนูรักจริง ๆ”
ซุนหนานหนานพูดแทงใจดำอีกฝ่ายแบบจัดเต็ม
“หนูคนเดียว คงใช้เงินมหาศาลไม่หมดแน่ ๆ คงจะดีไม่น้อยถ้า แบ่งให้น้องชายของแม่ด้วย”
“อุ๊ย ขอโทษค่ะแม่ หนูลืมไป แม่เคยมีน้องชาย แต่เขาเสียชีวิตไป แล้ว อาจจะเป็นเพราะแม่ทำกรรมไว้เยอะ กรรมหนักจึงตกไปอยู่ที่
น้องชาย แต่ก็… สมควรแล้วล่ะ!”
เซียวฮ่วนฮ่วนเดือดดาลหนักจนตบโต๊ะอย่างแรง
“นางเด็กแพศยา ฉันไม่น่าขายแกไปเลย ฉันควรจะบีบคอแกให้ ตายด้วยมือของฉันเอง! ฉันน่าจะบีบคอแกให้ตาย!”
เจ้าหน้าที่เรือนจำรีบเข้ามาควบคุมเซียวฮ่วนฮ่วนที่เริ่มคลุ้มคลั่ง
ซุนหนานหนานยิ้มแล้วโบกมือให้เซียวฮ่วนฮ่วน “แม่ ดูแลตัวเอง ด้วยนะ”
ความอัดอั้นตันใจที่แสนยาวนานในอกของเธอ ในที่สุดก็เริ่ม บรรเทาลงวันนี้
ก่อนหน้านี้เธอฝันร้ายบ่อยครั้ง ฝันถึงผู้ชายสองคนที่ทารุณ กรรมเธอทั้งกลางวันกลางคืน การทรมานเหล่านั้นเหมือนกับการใช้ ชีวิตอยู่ในนรก
และคนที่ผลักเธอลงนรก ก็คือครอบครัวที่เธอรักมากที่สุด
ในที่สุดซุนหนานหนานก็ได้ระบายความแค้นออกมา และปีนป่าย ออกจากนรกได้สำเร็จ ส่วนคนที่ทำร้ายเธอ กลับต้องร่วงหล่นลงสู่ นรกไปทีละคน
บางที นี่อาจเป็นกรรมตามสนอง
เซียวหมิงเยวี่ยยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองดูฉากนี้ด้วยความสนใจ และรู้สึกสะใจดีจริง ๆ
ทันใดนั้น เธอก็รู้สึกชื่นชมในความเด็ดขาดและเด็ดเดี่ยวของซุน หนานหนาน
“เรื่องในอดีตก็ช่างมันเถอะ แล้วทุกอย่างในอนาคตจะดีขึ้น แน่นอน” เซียวหมิงเยวี่ยพูดเบา ๆ
ซุนหนานหนานพยักหน้าด้วยความขอบคุณ “เข้าใจแล้วค่ะ”
YOU MAY ALSO LIKE
